Πώς έγινες γραφίστας και εικονογράφος; Τι σημαίνει για σένα το σχέδιο και ποιοι καλλιτέχνες σε επηρέασαν στα πρώτα σου βήματα;
Καθώς μεγάλωνα, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι το να γίνω καλλιτέχνης ήταν μια εφικτή επιλογή. Στη Σουηδία, βλέπεις, το συνηθέστερο ήταν μεγαλώνοντας να γίνεις μηχανικός! Ήμουν πολύ καλός στα μαθηματικά, οπότε αυτό ήταν και το δικό μου μακροπρόθεσμο σχέδιο. Μετά το γυμνάσιο, υπηρέτησα το τότε υποχρεωτικό ένα έτος στρατιωτικής θητείας και στη συνέχεια σπούδασα Μηχανική για έναν χρόνο. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, οπότε πέρασα μερικά χρόνια κάνοντας διάφορες περιστασιακές δουλειές.
Στη συνέχεια άρχισα να σπουδάζω Αρχιτεκτονική και τελικά έκανα μεταπτυχιακό στη Γραφιστική. Αφού αποφοίτησα, επί μία δεκαετία κινούμουν ανάμεσα στη δημιουργία ηλεκτρονικών παιχνιδιών και την τρισδιάστατη κινούμενη εικόνα. Το 2006 άρχισα να δημοσιεύω εικονογραφήσεις στο Διαδίκτυο και γρήγορα απέκτησα αρκετή φήμη ώστε να μπορέσω να ξεκινήσω ως ελεύθερος εικονογράφος. Οι κύριες επιρροές μου ήταν ο Oscar Anderson, η Tove Jansson (δημιουργός των Moomins) και πολλοί Γάλλοι και Βέλγοι κομίστες.
«Αυτό που συμβαίνει με την τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ καταθλιπτικό, ειδικά για την επόμενη γενιά. Γιατί να ακολουθήσει κάποιος την κοπιαστική διαδικασία της εκμάθησης μιας τέχνης, όταν μπορεί να χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη εδώ και τώρα;»
― Ποιες είναι οι κύριες πηγές της καλλιτεχνικής σου έμπνευσης; Ποια θεωρείς ως τα σημαντικότερα έργα σου;
Δεν σκέφτηκα ποτέ το πώς και από τι εμπνέομαι. Για μένα η έμπνευση είναι περισσότερο σαν ένας κεραυνός από το πουθενά, απλά με χτυπάει. Παίρνω σίγουρα πολλές ιδέες ταξιδεύοντας και βλέποντας πράγματα, αλλά είναι πολύ ασαφείς. Σχεδιάζω, σχεδιάζω και μετά σχεδιάζω ξανά. Δεν αξιολογώ τη δουλειά μου αλλά έχω πάντα το βλέμμα μου στραμμένο στο επόμενο έργο. Αν μου έρθει μια ιδέα ενώ σχεδιάζω, την ενσωματώνω αμέσως στο σχέδιο.
― Τα σχέδιά σου είναι απίστευτα λεπτομερή και ευφάνταστα. Ποια είναι η συνήθης δημιουργική σου διαδικασία; Παίζουν άραγε κάποιο ρόλο σε αυτή οι σπουδές σου στην Αρχιτεκτονική;
Σχεδιάζω πάντα με τον ίδιο τρόπο που σχεδίαζα ως παιδί. Ιδανικά, ξεκινώ με καθαρό μυαλό και λευκό χαρτί και μετά όλα εξελίσσονται «αυτόματα» καθώς προχωράω. Οι σπουδές μου είχαν ελάχιστη επίδραση στην καλλιτεχνική μου προσέγγιση, πέρασα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου στο πανεπιστήμιο ζωγραφίζοντας σκίτσα. Ο στόχος της Αρχιτεκτονικής Σχολής ήταν απλώς να καλλιεργήσει μια νέα γενιά μοντερνιστών. Η λεπτομέρεια του σχεδίου, τώρα, είναι πιθανώς αποτέλεσμα του γεγονότος ότι έχω περισσότερο μαθηματικό μυαλό παρά καλλιτεχνικό!
― Το έργο σου είναι γεμάτο ιδιόμορφους χαρακτήρες, πολύπλοκες μηχανές και σουρεαλιστικούς κόσμους. Από πού προέρχονται όλα αυτά;
Από κάπου ανάμεσα στ’ αυτιά μου! Ίσως όλα αυτά τα τυχαία πράγματα που έχω μελετήσει και διαβάσει κατά καιρούς άφησαν τελικά κάποιο αποτύπωμα στην καλλιτεχνική μου δημιουργία.
― Έχεις συνεργαστεί με μεγάλα δημοσιογραφικά μέσα και εταιρείες («The New Yorker», «Wired», Disney, Nickelodeon), έχεις επίσης επιμεληθεί εξώφυλλα μουσικών άλμπουμ. Πόσο διαφέρουν οι προσωπικές σου δουλειές από εκείνες που κάνεις κατά παραγγελία;
Είναι αλήθεια ότι η δουλειά που κάνω για πελάτες με ικανοποιεί λιγότερο από την προσωπική. Προτιμώ να σχεδιάζω απευθείας με μελάνι, αλλά όταν εκτελώ παραγγελίες πρέπει να χρησιμοποιώ μολύβι και να έχω εξαρχής μια σαφή ιδέα για το τελικό αποτέλεσμα. Είμαι περήφανος για τις περισσότερες συνεργασίες μου, μην παρεξηγηθώ, απλώς δεν απολαμβάνω τόσο πολύ τη διαδικασία.
― Αναφορικά με τη δουλειά σου, θεωρείς την τεχνητή νοημοσύνη φίλο, εχθρό ή κάτι άλλο;
Αυτό που συμβαίνει με την τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ καταθλιπτικό, ειδικά για την επόμενη γενιά. Γιατί να ακολουθήσει κάποιος την κοπιαστική διαδικασία της εκμάθησης μιας τέχνης, όταν μπορεί να χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη εδώ και τώρα;
― Γνωρίζεις καθόλου την ελληνική σκηνή των κόμικς;
Λίγα πράγματα, ελπίζω όμως να μάθω περισσότερα τις επόμενες μέρες χάρη στο LAComicFestival!
― Τα μελλοντικά σου σχέδια;
Να ζήσω μερικά χρόνια ακόμα και μετά να ανέβω στον Όλυμπο.
