Γεννημένη στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι η Diane Alexandre ανατράφηκε αγαπώντας την Ελλάδα. H μητέρα της τής διάβαζε την Οδύσσεια και ο παππούς της την πήγαινε να βλέπει τις αρχαιότητες στο Λούβρο. Αφού σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία, ιστορία της τέχνης και επικοινωνία, ειδικεύτηκε στον σχεδιασμό ταυτότητας προϊόντων πολυτελείας και ξεκίνησε να εργάζεται στον τομέα του σχεδιασμού σε διαφημιστικά γραφεία, καθώς και luxury brands – ανάμεσα σε άλλα και για την Hermès.
Μέχρι που μετά από μια δεκαετία δουλειάς πάνω στον σχεδιασμό λογότυπων άρχισε να λαχταρά περισσότερα από τη ζωή. Εκείνη την εποχή έγιναν πολλές αλλαγές στη ζωή της: χώρισε από τον πρώην σύζυγό της, εγκατέλειψε τη θέση της σε ένα παριζιάνικο γραφείο σχεδιασμού και άρχισε να ψάχνει τον βαθύτερο εαυτό της. Και τότε ήταν που συνάντησε έναν Έλληνα, τον Θεόδωρο Ψυχογιό, έναν δραστήριο καλλιτέχνη γνωστό ως Theopsy, που της έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση.
«Αρχίσαμε να σχεδιάζουμε μαζί, καταλήγοντας μετά από μερικούς μήνες να κάνουμε μια κοινή έκθεση, την MythoErotics, στη Νέα Υόρκη, στο Λος Άντζελες και έπειτα στο Παρίσι. Στο μεταξύ επισκεπτόμουν πολύ συχνά στην Αθήνα και τις Κυκλάδες και μετά από λίγο, δεν ήθελα να ξαναφύγω από την Ελλάδα» λέει η ίδια.
Η πρώτη της εντύπωση από την Αθήνα ήταν ότι είναι μια πόλη ζεστή, φασαριόζα, ζωντανή, εκλεκτική, γεμάτη μουσικές αλλά και πολύ φιλόξενη. «Έφτασα στις αρχές Ιουνίου και πέρασα μια ολόκληρη εβδομάδα γυρνώντας τους δρόμους τη νύχτα σε κατάσταση χαράς και έκστασης πριν φύγω για τα νησιά. Ένιωσα ότι η ζωή είχε ξεκινήσει ξανά για μένα».
Όλα συμβαίνουν με πολύ διαφορετικό τρόπο από ό,τι στο Παρίσι. Οι άνθρωποι έχουν τη δική τους αίσθηση του χρόνου, κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται πάρα πολύ, ορισμένα καταστήματα κλείνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είχα μάθει να στρεσάρομαι πολύ και να εφευρίσκω ένα κάρο υποχρεώσεις.
Στην Αθήνα έμαθε να αγαπά τον ρυθμό της πόλης. «Όλα συμβαίνουν με πολύ διαφορετικό τρόπο από ό,τι στο Παρίσι. Οι άνθρωποι έχουν τη δική τους αίσθηση του χρόνου, κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται πάρα πολύ, ορισμένα καταστήματα κλείνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είχα μάθει να στρεσάρομαι πολύ και να εφευρίσκω ένα κάρο υποχρεώσεις. Τώρα νιώθω πιο χαλαρή. Μπορώ πια να πω "όχι" με μεγαλύτερη ευκολία. Δεν πιέζω τα πράγματα, ούτε τα εμποδίζω να συμβούν. Ακολουθώ τη ροή τους. Επιπλέον λατρεύω την "laisser-aller" αρχιτεκτονική της πόλης. Έχω μάθει να αγαπώ και την ιδιαιτερότητα της κάθε περιοχής, είτε είναι ήσυχη και καθαρή ή ακατάστατη και πολύχρωμη».
Η Diane μένει πια μόνιμα εδώ, με κάποια διαλείμματα που επισκέπτεται το Παρίσι. Ξυπνάει καθημερινά πολύ νωρίς και πηγαίνει κατευθείαν στον λόφο του Φιλοπάππου με τα δύο σκυλιά της για μια μεγάλη βόλτα με τα πόδια. «Δεν μπορώ να ξεκινήσω τη μέρα μου δίχως αυτή την ιεροτελεστία. Χρειάζομαι να κουνήσω το σώμα μου, να ανέβω ψηλά, να μυρίσω τα δέντρα, να αγγίζω το γρασίδι, να πω ένα "γεια!" στις χελώνες του λόφου και να στρέψω για λίγο το βλέμμα μου προς τη θάλασσα» λέει.
Στη συνέχεια πηγαίνει στο Sealed Earth, το στούντιο κεραμικής στο οποίο εργάζεται και περνάει τη μέρα της δουλεύοντας ανάμεσα σε φίλους καλλιτέχνες. Εκεί, κάνει και μαθήματα κεραμικής σε αρχάριους (ο καινούριος κύκλος θα ξεκινήσει από τον Νοέμβριο) ενώ παράλληλα εργάζεται πάνω στα προσωπικά της έργα.
«Προετοιμαζόμουν για μια προσωπική έκθεση γλυπτικής η οποία είχε προγραμματιστεί για τα μέσα Ιουνίου στην γκαλερί της Ελένης Μαρνέρη αλλά αναβλήθηκε λόγω του Covid-19 για το επόμενο έτος. Το θέμα είναι ένα πάνθεον των δικών μου θεοτήτων, το οποίο επεξεργάζομαι με κόκκινο πηλό. Έχω δημιουργήσει επίσης τη συλλογή μου Talismans & Totems: την κουκουβάγια, η οποία συμβολίζει για μένα τη μητρότητα, τον σκαραβαίο, που ενσωματώνει την αναγέννηση, και το άλογο, έκφραση της τιμιότητας και της δύναμης, τα οποία κανείς μπορεί να τα φορά ή να τα έχει ως αντικείμενα στο σπίτι του. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν διαθέσιμα στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, αλλά και σε δύο μπουτίκ που μου αρέσουν πολύ: το Liberta Store και το Heroes στην Πλάκα. Εκτός από αυτά έχω δημιουργήσει και μια συλλογή από πορσελάνινα αντικείμενα και γλυπτά, σε συνεργασία με έναν από τους κορυφαίους κοσμηματοπώλες της Αθήνα, που σύντομα θα αποκαλυφθεί».
Εκτός από τις κεραμικές της δημιουργίες όμως η Diane ανέπτυξε μέσω του συντρόφου της και μια αγάπη για την ναυπηγική. «Πριν από τρία καλοκαίρια, ο Θεόδωρος μού είπε μια μέρα: "ας μπούμε στο Πρέβελη και ας πάμε να κάνουμε κάμπινγκ στην Ανάφη για λίγες μέρες". Έβαλα βιαστικά σε μια τσάντα ένα μαγιό και ένα φόρεμα, ξεχνώντας να πάρω οτιδήποτε άλλο μαζί μου. Κατέληξα να περάσω τρεις εβδομάδες, κάτω από ένα σεντόνι που στερεώσαμε ανάμεσα σε δύο βράχους, στην παραλία της Καταλιμάτσας. Εκεί ζούσα με τον ηλιακό κύκλο, κουτρουβαλούσα στη θάλασσα με το που ξυπνούσα νωρίς το πρωί και αισθανόμουν ότι είμαι πιο ζωντανή από ποτέ. Ήμασταν ο ένας το μαξιλάρι του άλλου, διηγηθήκαμε ιστορίες αντί να διαβάζουμε τις ειδήσεις, μαζεύαμε λουλούδια σαν μικρά παιδιά. Στην Ανάφη ήταν που έφτιαξα και μερικά από τα πρώτα μου κεραμικά αντικείμενα. Επίσης, κάναμε ουσιαστικές φιλίες και τελικά αποφασίσαμε να λειτουργήσουμε το μικρό μας καΐκι για δύο σεζόν εκεί».
Και κάπως έτσι δημιούργησαν από κοινού τη δική τους μικρή ναυτιλιακή εταιρεία, την Le Marin Bleu, μέσα από την οποία δίνουν ξανά ζωή σε εγκαταλελειμμένα καΐκια, γεφυρώνοντας τον κοσμοπολιτισμό με το γαλάζιο του Αιγαίου, την τέχνη με την καθημερινότητα, την παραδοσιακή τεχνογνωσία κατασκευής καϊκιών με την σύγχρονη οικολογική τεχνολογία.
Η Diane Alexandre συμμετέχει στην έκθεση «Ancient Vibes in Contemporary Ceramics» στο Μοn Coin Studio στο Μοναστηράκι.
σχόλια