Luca
του Ενρίκο Καζαρόσα
Την ψυχεδέλεια και τα ασταμάτητα ευρήματα του Soul, ίσως της πιο ενήλικης και εξεζητημένης δημιουργίας της Pixar, διαδέχονται η ανεμελιά, η καλοκαιρινή διάθεση και η animated ανάπλαση του παραθαλάσσιου βορειοϊταλικού τοπίου του Luca, της νέας original ιδέας του στούντιο που έκλεψε τη μυστική συνταγή της δημιουργικότητας, της παιδικότητας και της αβίαστης διέγερσης των δακρυγόνων αδένων από την κλασική Ντίσνεϊ και μας ετοιμάζει συστηματικά τα πιο λαχταριστά φιλμικά εδέσματα. Η ταινία περιγράφει τις περιπέτειες δύο νεαρών φίλων, του Λούκα και του Αλμπέρτο, που, εκτός νερού, έχουν ανθρώπινη μορφή, μα μέσα σε αυτό μεταμορφώνονται σε θαλάσσια πλάσματα. Η αποκάλυψη της ιδιότητάς τους θα φέρει αναστάτωση στο παραθαλάσσιο χωριό, όπου διαμένουν. (17/6)
Μόνο αυτοί είδαν τον δολοφόνο
(Seules les betes)
του Ντομινίκ Μολ
H εξαφάνιση μιας γυναίκας σε μια απομακρυσμένη ορεινή περιοχή της Γαλλίας κατά τη διάρκεια χιονοθύελλας θα προκαλέσει μια αλυσίδα γεγονότων που θα φέρει αναστάτωση στη ζωή πέντε ανθρώπων. Περίπου μία δεκαετία μετά το κατά διαστήματα ανεκδιήγητο Monk, ο Ντομινίκ Μολ επιστρέφει φορμαρισμένος με μια σπονδυλωτή δημιουργία που πιστεύει στην ενδιάθετη απληστία και στον εγωισμό της ανθρώπινης φυλής. Οι φαν διαπλεκόμενων ιστοριών και απίθανων συμπτώσεων τύπου Amores Perros και Babel θα μείνουν σίγουρα πολύ ευχαριστημένοι, αν περάσουν το κατώφλι της αίθουσας και δεν τους «τρομάξει» το χιονισμένο τοπίο. (17/6)
Monday
του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου
Στο Monday, που καθυστέρησε κι αυτό να βγει στις αίθουσες λόγω της πανδημίας, ο Σεμπάστιαν Σταν ‒ο Winter Soldier της Marvel‒ υποδύεται έναν Αμερικανό τουρίστα που ζει μια σύντομη ερωτική ιστορία με μια συμπατριώτισσά του σε μια Αθήνα που κοχλάζει από ζωή. Πρόκειται για την πρώτη αγγλόφωνη σκηνοθετική δουλειά του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, που επιφυλάσσει στους θεατές της μια μυθοπλαστική κινηματογραφική περιήγηση στις διονυσιακές αθηναϊκές νύχτες που στερηθήκαμε όλο αυτό το διάστημα, εκείνες όπου ο χρόνος διαστέλλεται και οι έρωτες κρατούν όσο ένα τσιγάρο. (24/6)
Ένα ήσυχο μέρος 2
(A quiet place 2)
του Τζον Κραζίνσκι
Στηριγμένος σε ένα concept απλό, μα άκρως αποτελεσματικό, που ήθελε τους χαρακτήρες να πρέπει να κάνουν απόλυτη ησυχία, ώστε να μην κινητοποιήσουν αιμοδιψή πλάσματα που εντοπίζουν τα θηράματά τους μέσω της ακοής, με το A quiet place ο Τζον Κραζίνσκι ξαναγύρισε ουσιαστικά το Signs του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν, αφαιρώντας τη μεταφυσική προβληματική, μα διογκώνοντας το (κατά βάση σεναριογραφημένο) σασπένς. Κριτική και κοινό επιδοκίμασαν την απόπειρά του στο είδος κι έτσι ο Κραζίνσκι επιστρέφει στο σύμπαν του πρώτου φιλμ και πάλι με τη σύζυγό του πρωταγωνίστρια, αλλά με τον Κίλιαν Μέρφι του «Peaky Blinders» να τον αντικαθιστά στα συμπρωταγωνιστικά του καθήκοντα. (Ιούνιος)
Άσπρο Πάτο
(Another Round)
του Τόμας Βίντερμπεργκ
Τέσσερις μεσήλικες φίλοι αποφασίζουν να κάνουν ένα πείραμα: το επόμενο διάστημα θα εκτελούν τα επαγγελματικά τους καθήκοντα, έχοντας καταναλώσει πρώτα συγκεκριμένη ποσότητα αλκοόλ. Δεν πρόκειται για δοξολογία του αλκοολισμού, δεν είναι καν το αλκοόλ και η στάση μας απέναντι σε αυτό το ζητούμενο. Η απρόσμενα εύθυμη δημιουργία του Βίντερμπεργκ στηλιτεύει τη μάστιγα της δυτικής μεσαίας τάξης, που δεν είναι άλλη από τη σοβαροφάνεια. Με ακόμα μια ψυχωμένη ερμηνεία από τον Μαντς Μίκελσεν και ένα ξεσηκωτικό φινάλε που θα κάνει τους θεατές να χειροκροτούν στην αίθουσα, το Another Round έσπασε το καλούπι της φεστιβαλικής φόρμας, το οποίο καθήλωσε το ανάλογης φιλοσοφίας Τόνι Έρντμαν σε χαμηλότερες πτήσεις, και απογειώθηκε μέχρι τα Όσκαρ, απ’ όπου έφυγε με το βραβείο Διεθνούς Ταινίας. (1/7)
Black Widow
της Κέιτ Σόρτλαντ
Από τα πρώτα μπλοκμπάστερ θύματα της πανδημίας, η σόλο εξόρμηση της Μαύρης Χήρας έρχεται με έναν χρόνο καθυστέρηση, με τη Σκάρλετ Γιόχανσον να αποχαιρετά ‒προς το παρόν, η εμπειρία μάς έχει διδάξει ότι ούτε ο θάνατος ενός χαρακτήρα δεν είναι μόνιμος‒ το διευρυμένο σύμπαν της Marvel με τον πιο θεαματικό τρόπο. Η Ρέιτσελ Γουάιζ υποδύεται τη νέμεσή της στο φιλμ, η Κέιτ Σόρτλαντ του Lore (2012) δοκιμάζεται για πρώτη φορά στο σινεμά της υπερπαραγωγής και η Ντίσνεϊ αναμένει να δει αν θα της στοιχίσει στα ταμεία η υπερπροσφορά υπερηρωικής δράσης, τώρα που προστέθηκαν στο παιχνίδι και οι σειρές του Disney+. (8/7)
Το Φεστιβάλ του Ρίφκιν
(Rifkin’s Festival)
του Γούντι Άλεν
Μιλώντας για επιστροφή στην κανονικότητα, σε σινεφιλικό επίπεδο ίσως να μην υπάρχει πιο ενθαρρυντικό σημάδι από την έξοδο της (εκάστοτε) νέας ταινίας του Γούντι στις αίθουσες. Τη στερηθήκαμε πέρσι λόγω της πανδημίας, έρχεται όμως για να αναπληρώσει το κενό φέτος και με δεδομένο ότι έχει τροχοδρομηθεί ήδη η επόμενη, είμαστε εξασφαλισμένοι και για του χρόνου. Με φόντο τη μαρίνα του Σαν Σεμπαστιάν και το τοπικό κινηματογραφικό φεστιβάλ, ο Γούντι ακολουθεί έναν ηλικιωμένο θεωρητικό του σινεμά σε μια σύντομη ερωτική περιπέτεια που εκδηλώνεται κυρίως φαντασιωτικά μέσα από κινηματογραφικές εικόνες που έχει καταναλώσει μέσα στα χρόνια, δίνοντας στον Νεοϋορκέζο δημιουργό τη δυνατότητα να σκαρώσει ελαφριές παρωδίες σκηνών από ταινίες όπως η Εβδομη Σφραγίδα ή ο Εξολοθρευτής Άγγελος, αλλά και να μιλήσει για την «εξαρτητική» μας σχέση με το μέσο. (15/7)
Ο Πατέρας
(The Father)
του Φλοριάν Ζελέρ
O Πατέρας του Φλοριάν Ζελέρ, με τον πατέρα Άντονι Χόπκινς να πάσχει από άνοια και την κόρη Ολίβια Κόλμαν να πρέπει να τον γιατροπορέψει, είναι κανονική ταινία τρόμου, χωρίς να είναι ταινία τρόμου. Με την υποκειμενική του αφήγηση, που αφήνει χώρο και για το δράμα των οικείων του ασθενούς, συνθέτει μια βιωματική απεικόνιση της πάθησης και κλείνει με μια συγκλονιστική σκηνή όπου αναρωτιέσαι πού τελειώνει ο ηθοποιός και πού ξεκινά ο άνθρωπος. Ο Χόπκινς ζευγαρώνει ερμηνευτικά τον μπάτλερ του Remains of the day (1993) με έναν άνθρωπο που επίσης «δεν είναι εκεί», αλλά με διαφορετικό τρόπο, σε μια παράσταση ζωής που βραβεύτηκε δικαίως με Όσκαρ. Πιθανότατα η ταινία της χρονιάς. (15/7)
Space Jam: A New Legacy
του Μάλκολμ Ντ. Λι
Οι ήρωες των Looney Tunes καλούνται και πάλι να παίξουν για τη σωτηρία τους σε έναν αγώνα μπάσκετ απέναντι σε μοχθηρούς κακούς και επιστρατεύουν τις υπηρεσίες ενός άλλου αστέρα του NBA, του ΛεΜπρόν Τζέιμς. Οι νοσταλγοί της ’90s προεφηβικής ονείρωξης που πάντρευε τον Μπαγκς Μπάνι με τον Μάικλ Τζόρνταν επί της οθόνης σίγουρα αναμένουν με περιέργεια το σίκουελ για να θυμηθούν τα νιάτα τους, με το τρέιλερ να υπόσχεται μια σειρά από παλαβά cameos που περιλαμβάνουν από τον Κινγκ Κονγκ και τον Πιγκουίνο του Batman Returns μέχρι τη συμμορία του Άλεξ στο Κουρδιστό Πορτοκάλι. Ερωτηματικό παραμένει η συμμετοχή των Μάικλ Τζόρνταν και Μπιλ Μάρεϊ, πιστεύουμε, όμως, ότι η παραγωγή δεν θα μας αφήσει παραπονεμένους. (22/7)
Old
του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν
Με το Visit και το Split ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν πέτυχε μια μερική επιστροφή στη φόρμα, μετά από σειρά μικρότερων ή μεγαλύτερων αστοχιών, το gimmick στο φινάλε-έκπληξη του τελευταίου, όμως, που συνέδεε τα γεγονότα του φιλμ με το σύμπαν του Unbreakable, οδήγησε στο φιάσκο του Glass. Φέτος επιστρέφει και πάλι με ένα high concept θρίλερ, στο οποίο τα μέλη μιας οικογένειας παγιδεύονται σε παραλία, όπου ο χρόνος τρέχει ταχύτερα, και προσπαθούν να ξεφύγουν από αυτήν προτού γεράσουν μέχρι θανάτου. Με τη θεματική του χρόνου κυρίαρχη, σίγουρα οι φιλοδοξίες του Σιάμαλαν δεν περιορίζονται στην εξυπηρέτηση του είδους. Ας ελπίσουμε να μην ξεφύγουν τα πράγματα από τον έλεγχό του και να θυμηθεί και πάλι τον παλιό, καλό του εαυτό. (29/7)
Ερωτική Επιθυμία
(Ιn the mood for love)
του Γουόνγκ Καρ Βάι
Αν έπρεπε να στοιχηματίσεις ποια επανέκδοση θα κλέψει φέτος τις εντυπώσεις και θα τραβήξει το σινεφίλ κοινό, θα πόνταρες στη δημοφιλή δημιουργία του Γουόνγκ Καρ Βάι, που επιστρέφει σε ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια υπό την επίβλεψη του ίδιου του σκηνοθέτη. Στο Χονγκ Κονγκ των ’60s δυο παντρεμένοι, απατημένοι από τους συντρόφους τους και με όλα τα κοινά του κόσμου, κάνουν την ηθική επιλογή να κρατήσουν το αίσθημα που αναπτύχθηκε ανάμεσά τους σε πλατωνικό επίπεδο, ώστε να παραμείνει αμόλυντο. Τα έγχορδα του Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι δίνουν λόγια στον άφατο ερωτισμό και έκτοτε συντροφεύουν εκείνες τις ερωτικές μας ιστορίες που έμειναν στην πρώτη σελίδα, μα μέσα μας γέμισαν ολόκληρα βιβλία. (17/6)
Το Κεντρί
(Τhe Sting)
του Τζορτζ Ρόι Χιλ
Δύο απατεώνες με τη μαγνητική μορφή των Πολ Νιούμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ στήνουν μια περίτεχνη πλεκτάνη για να αποσπάσουν χρήματα από τον γλοιώδη μαφιόζο του Ρόμπερτ Σο. Η καστανέρυθρη όψη του, ο περιβάλλων χώρος μιας Αμερικής χτυπημένης από το κραχ του ’29 και το στενόχωρο φινάλε της προηγούμενης συνάντησης των δύο πρωταγωνιστών στους Δύο Ληστές θα μπορούσαν να προδιαθέτουν για μια μελαγχολική δημιουργία, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν από τους ευφορικότερους τίτλους του αμερικανικού σινεμά, με περίσσευμα φινέτσας, ragtime ήχους και ένα σενάριο από εκείνα που ζήλεψε κάθε ταινία «απάτης» που το ακολούθησε. Πραγματικά, ανυπομονούμε να το απολαύσουμε σε μια θερινή αίθουσα. (Ιούλιος)
Λαγωνικό 24 καρατίων
(A shot in the dark)
του Μπλέικ Έντουαρντς
Ενορχήστρωση, timing κι ένα ατόφιο κωμικό ταλέντο, ελεύθερο να κάνει τα μαγικά του. Αυτά είναι τα απαραίτητα συστατικά για μια καλή κωμωδία και ο Μπλέικ Έντουαρντς γνώριζε τη συνταγή καλύτερα από τον καθένα. Στο πιο σοφιστικέ Pink Panther (1963), που θα κυκλοφορήσει επίσης σε επανέκδοση φέτος, μας σύστησε τη φιγούρα του επιθεωρητή Κλουζ;o, εδώ, όμως, ο Πίτερ Σέλερς την τελειοποίησε και τα υπόλοιπα έμειναν στην ιστορία. Ίσως η πιο αστεία ταινία της σειράς, με τις αθάνατες μελωδίες του Χένρι Μαντσίνι να σιγοντάρουν αρμοστά και το μυστήριο να λύνεται στο τέλος κυριολεκτικά από μόνο του. Οι υπόλοιπες κωμωδίες του καλοκαιριού έχουν πολύ σκληρό ανταγωνισμό φέτος. (Ιούλιος)
Το Aίνιγμα
(Garde a vue)
του Κλοντ Μιλέρ
Παραμονή Πρωτοχρονιάς και όλοι ετοιμάζονται για ρεβεγιόν, εκτός από τρεις ανθρώπους σε ένα αστυνομικό τμήμα, τον επιθεωρητή, τον βοηθό του κι έναν μεσήλικο δικηγόρο, ύποπτο για τη βάναυση δολοφονία δύο ανηλίκων. Η ανάκριση του τελευταίου κρατά ώρες και, σταδιακά, εκείνο που φαντάζει ως αστυνομικό μυστήριο, μετατρέπεται σε ενδοοικογενειακή ερωτική τραγωδία, ενώ έξω από το παράθυρο ο κόσμος έχει ντυθεί στο μελαγχολικότερο μoβ που είδες ποτέ στο σινεμά. Από τις μεγάλες, σχετικά άγνωστες στιγμές του γαλλικού policier, με τη Ρόμι Σνάιντερ σε έναν μικρό, αλλά χαρακτηριστικό ρόλο. Η βασική χρησιμότητα των επανεκδόσεων (θα έπρεπε να) είναι η γνωριμία του κοινού με ταινίες σαν αυτή εδώ. (Αύγουστος)
Αναμένονται επίσης:
To οσκαρικό παζλ συμπληρώνεται με την έξοδο του Promising young woman (17/6) και του Minari (23/6). Οι φαν της αδρεναλίνης θα μπορέσουν να κορέσουν τη δίψα τους με τη νέα ταινία του Γκάι Ρίτσι Wrath of Man (Ιούνιος), με τον Μπομπ Όντενκερκ σε ρόλο μεσήλικα action hero στο Nobody (1/7), με τη μαδριλένικη ληστεία εν μέσω Μουντιάλ του Vault (24/6) και με τα ανδραγαθήματα του Λίαμ Νίσον εις διπλούν στα Honest Thief (3/6) και Marksman (8/7). Οι λάτρεις των μπλοκμπάστερ δεν θα μείνουν παραπονεμένοι, χάρη στα drift-αρίσματα του Fast and Furious 9 (17/6), στην κινηματογραφική μεταφορά του θεματικού ντισνεϊκού πάρκου Jungle Cruise (29/07), την παλαβή κατάθεση του Τζέιμς Γκαν στο διευρυμένο σύμπαν της DC με τίτλο The Suicide Squad (19/8) και τις περιπέτειες του πρώτου Ασιάτη υπερήρωα της Marvel στο Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings (Από 2/9).
Εκείνοι που αναζητούν αντίδοτο στις αποπνικτικές νύχτες του καύσωνα θα βρουν στον προγραμματισμό ταινίες που θα τους παγώσουν το αίμα, όπως η ανακαινισμένη εκδοχή του Saw με τίτλο Spiral (από 10/6), το τρίτο κεφάλαιο των περιπετειών των παραψυχολόγων Γουόρεν με τίτλο The Conjuring:The Devil made me do it (από 24/6) και το σίκουελ του ανατρεπτικού θρίλερ οικιακής εισβολής Don’t Breathe 2 (12/8). Οι φίλοι του arthouse σινεμά δεν θα μείνουν παραπονεμένοι, έχοντας να επιλέξουν, μεταξύ άλλων, ανάμεσα στο πολυπαινεμένο, βραδυφλεγές First Cow της Κέλι Ράιχαρντ (Ιούλιος), στο Ένας Γιος (Από 15/7), που έκλεψε τις εντυπώσεις φέτος στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, στο Shorta (Ιούλιος), που καθήλωσε τους θεατές στις online προβολές του περασμένου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στο νοσταλγικό Summer of 85 (5/8) του Φρανσουά Οζόν, τον υποψήφιο για Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας Άνθρωπο που πούλησε το δέρμα του (Ιούλιος), στο επόμενο χτύπημα της Σελίν Σιαμά μετά το Πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται, που ακούει στο όνομα Petite Maman (Αύγουστος), και στην αγγλόφωνη παραλλαγή του προαναφερθέντος Πορτρέτου, το Ammonite, με τις Κέιτ Γουίνσλετ και Σίρσα Ρόναν (19/8).
Φυσικά, κινηματογραφικό καλοκαίρι χωρίς επανεκδόσεις είναι αδιανόητο. Τέσσερις Κισλόφσκι, τέσσερις Μπέργκμαν, τέσσερις Ντέιβιντ Λιντς και δύο Γκοντάρ θα επιχειρήσουν να φέρουν το σινεφίλ κοινό πιο κοντά στον φιλμικό κόσμο των εν λόγω δημιουργών. H καρβαϊκή καλλιγραφία του 2046 (1/7), η ποιητική εκδοχή του έρωτα στους Εραστές του αρκτικού κύκλου (Ιούλιος) και η σαρκική του στη Betty Blue (Αύγουστος) δίνουν ραντεβού με τους απανταχού εραστές σε μια θερινή αίθουσα. Τέλος, το μελβιλικό Bob le flambeur (Ιούνιος), η Συνομιλία (Ιούλιος), αυτή η «μικρή» ταινία που στρίμωξε ο Κόπολα ανάμεσα σε δύο Νονούς και έτυχε να είναι επίσης αριστούργημα, καθώς και το In a lonely place (Ioύλιος) του Νίκολας Ρέι, που, αν σε πετύχει στην ανάλογη διάθεση, μπορεί να σε τσακίσει σαν κλαράκι, είναι μερικές από εκείνες τις απρόσμενες και τόσο καλοδεχούμενες επιλογές των εταιρειών διανομής που διασφαλίζουν ένα μαξιλαράκι ποιότητας, σε περίπτωση που οι νέες κυκλοφορίες μάς απογοητεύσουν, και καθιστούν το καλοκαίρι την ωραιότερη εποχή για να είσαι σινεφίλ.
*Σημειώνεται πως οι ημερομηνίες εξόδου των ταινιών δεν είναι οριστικές και ενδέχεται να αλλάξουν.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
