Η τολμηρή αφροαμερικανική πρωτοπορία του Όσκαρ Μισό στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου

Η τολμηρή αφροαμερικανική πρωτοπορία του Όσκαρ Μισό στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου Facebook Twitter
Η Σίλβια Λάντρι είναι το «θύμα» ενός ερωτικού τριγώνου και όταν ο επικείμενος γάμος της στραβώνει, έρχεται αντιμέτωπη με την ενδιαφέρουσα πρόκληση της συνεισφοράς σε ένα σχολείο για μαύρα παιδιά.
0



Ο ΟΣΚΑΡ ΜΙΣΟ ΔΙΚΑΙΩΣ θεωρείται ο πατέρας του αφροαμερικανικού κινηματογράφου στις ΗΠΑ. Ξεκίνησε ως συγγραφέας και μεταπήδησε στον κινηματογράφο με το μελόδραμα «Homesteader» το 1919.

Η δεύτερη ταινία του, το «Εντός των Πυλών», που προβάλλεται στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου που διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, αναστάτωσε, συζητήθηκε εκτεταμένα στη φάση της έγκρισης από την Επιτροπή Λογοκρισίας και απαγορεύτηκε σε κάποιες αίθουσες το 1920 εξαιτίας του πολιτικού της περιεχομένου.

Βάση της οι περιπέτειες της κεντρικής ηρωίδας, δοσμένες σε συνεχή φλασμπάκ, από τον Βορρά στον Νότο της χώρας και πάλι πίσω. Η Σίλβια Λάντρι είναι το «θύμα» ενός ερωτικού τριγώνου και όταν ο επικείμενος γάμος της στραβώνει, έρχεται αντιμέτωπη με την ενδιαφέρουσα πρόκληση της συνεισφοράς σε ένα σχολείο για μαύρα παιδιά.

Το Όσκαρ του Μπάρι Τζένκινς για το «Moonlight», η Κλεοπάτρα Τζόουνς και ο Σαφτ, ακόμη και η Madea του Τάιλερ Πέρι, χρωστούν τα πάντα στην επιμονή και στο όραμα του Όσκαρ Μισό.

Με ζωηρές απεικονίσεις φόνων, βιασμού, λιντσαρίσματος και μια ατμόσφαιρα αναταραχής που σιγοβράζει στην αφήγηση, ο Μισό δήλωσε πως δεν ήταν στις προθέσεις του να αντιδράσει ευθέως στο ρατσιστικό έπος του Γκρίφιθ «Η γέννηση ενός Έθνους», τη δοξασμένη ταινία που κατά τα άλλα έβγαλε λάδι την Κου Κλουξ Κλαν και διαιώνισε τον μύθο του ευτυχισμένου σκλάβου, με λευκούς να παίζουν με βαμμένα πρόσωπα (το πλέον ντροπιαστικό blackface).

Αντίθετα, επιχείρησε να αποτυπώσει το κλίμα και το πνεύμα της κοινότητας που τον ενδιέφερε και στην οποία φυσικά ανήκε, αμέσως μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ‒ ειρωνικά, το μεγάλο κραχ του 1929 θα φρέναρε σημαντικά και αμετάκλητα την απόπειρά του να επεκτείνει το όραμά του για έναν εναλλακτικό ανεξάρτητο κινηματογράφο, φτιαγμένο από αφρικανικής καταγωγής κινηματογραφιστές, στις παρυφές των παντοδύναμων, λευκότατων στούντιο.

Το «Εντός των Πυλών» είναι εν πολλοίς μια αυτοβιογραφική παραλλαγή: προτού η οικογένειά του αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα και ο ίδιος αισθανθεί την ανάγκη να επαναστατήσει μπροστά στην κοινωνική καταπίεση που αισθάνθηκε στο πετσί του, ο Μισό φοίτησε σε καλό σχολείο και αυτή ακριβώς η διάκριση ανάμεσα στους ομόφυλούς του με παιδεία και μόρφωση (απεικονίζονται με πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα στην ταινία) και τους πιο καταφρονεμένους (οι πιο σκούροι και πιο «άμοιροι» στην υπόθεση) αποτελεί το κυρίως ζητούμενο σε ένα δράμα με πολλή πλοκή και κάθετες ανατροπές, έτσι ώστε να κρατήσουν το ενδιαφέρον ενός κοινού που ζητούσε διασκέδαση σε ένα τοπίο άγριων διαχωρισμών.

Ήταν η εποχή που ο Μισό λάνσαρε το φυλετικό σινεμά (race movies) για να ικανοποιηθούν οι ψυχαγωγικές ανάγκες ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής, που, σε πολλές περιπτώσεις, και να ήθελαν, δεν θα μπορούσαν να μπουν στις αίθουσες για να παρακολουθήσουν οποιοδήποτε φιλμ ‒ διόλου τυχαία, βάφτισε την εταιρεία παραγωγής των ταινιών του Lincoln.

Η τολμηρή αφροαμερικανική πρωτοπορία του Όσκαρ Μισό στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου Facebook Twitter

Επίσης, ηθελημένα ο Μισό επέλεγε ήσυχη mise en scène. Αφενός, καλλιέργησε ένα μεσοαστικό και συνεπώς εύπεπτο στυλ, για να μην ξενίσει τους θεατές του, αφετέρου δεν είχε τα οικονομικά μέσα για να εφαρμόσει πιο πολύπλοκες τεχνικές, όπως, για παράδειγμα, ο Γκρίφιθ ή οι συνάδελφοί του, που εργάζονταν εντός του συστήματος.

Πολλές δεκαετίες αργότερα, και μετά τη μαζική αφύπνιση της αντικουλτούρας με τα κινήματα και τις διεκδικήσεις των '60s, το «μαύρο» σινεμά θα διεκδικούσε εκ νέου μια δυναμική θέση στην πίτα των αιθουσών. Διότι, εκτός από το αυτονόητο, αλλά ακυρωμένο δικαίωμα στην πολυφωνία και στις ίσες ευκαιρίες στον τομέα της εργασίας, οι παραγωγοί κατάλαβαν πως το african american κινηματογραφικό ιδίωμα είχε ψωμί, εμπορικά μιλώντας.

Το Όσκαρ του Μπάρι Τζένκινς για το «Moonlight», η Κλεοπάτρα Τζόουνς και ο Σαφτ, ακόμη και η Madea του Τάιλερ Πέρι, χρωστούν τα πάντα στην επιμονή και στο όραμα του Όσκαρ Μισό, και κυρίως στη θεματική τόλμη του «Εντός των Πυλών», που βρέθηκε σε μία και μοναδική κόπια στην Ισπανία (με τίτλο «La Negra»), αποκαταστάθηκε με έξτρα μουσική επένδυση του DJ Spooky, μπήκε σε σειρά, ακόμη και χωρίς κάποιες πράξεις, και πλέον βρίσκει τον δρόμο της σε αφιερώματα που της αξίζουν.

Η ταινία «Εντός των πυλών» του Όσκαρ Μισό προβάλλεται στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου που διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και μπορείτε να την παρακολουθήσετε online εδώ.

 

 
Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ