ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑ ΤΡΑΜΠ

Η τολμηρή αφροαμερικανική πρωτοπορία του Όσκαρ Μισό στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου

Η τολμηρή αφροαμερικανική πρωτοπορία του Όσκαρ Μισό στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου Facebook Twitter
Η Σίλβια Λάντρι είναι το «θύμα» ενός ερωτικού τριγώνου και όταν ο επικείμενος γάμος της στραβώνει, έρχεται αντιμέτωπη με την ενδιαφέρουσα πρόκληση της συνεισφοράς σε ένα σχολείο για μαύρα παιδιά.
0



Ο ΟΣΚΑΡ ΜΙΣΟ ΔΙΚΑΙΩΣ θεωρείται ο πατέρας του αφροαμερικανικού κινηματογράφου στις ΗΠΑ. Ξεκίνησε ως συγγραφέας και μεταπήδησε στον κινηματογράφο με το μελόδραμα «Homesteader» το 1919.

Η δεύτερη ταινία του, το «Εντός των Πυλών», που προβάλλεται στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου που διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, αναστάτωσε, συζητήθηκε εκτεταμένα στη φάση της έγκρισης από την Επιτροπή Λογοκρισίας και απαγορεύτηκε σε κάποιες αίθουσες το 1920 εξαιτίας του πολιτικού της περιεχομένου.

Βάση της οι περιπέτειες της κεντρικής ηρωίδας, δοσμένες σε συνεχή φλασμπάκ, από τον Βορρά στον Νότο της χώρας και πάλι πίσω. Η Σίλβια Λάντρι είναι το «θύμα» ενός ερωτικού τριγώνου και όταν ο επικείμενος γάμος της στραβώνει, έρχεται αντιμέτωπη με την ενδιαφέρουσα πρόκληση της συνεισφοράς σε ένα σχολείο για μαύρα παιδιά.

Το Όσκαρ του Μπάρι Τζένκινς για το «Moonlight», η Κλεοπάτρα Τζόουνς και ο Σαφτ, ακόμη και η Madea του Τάιλερ Πέρι, χρωστούν τα πάντα στην επιμονή και στο όραμα του Όσκαρ Μισό.

Με ζωηρές απεικονίσεις φόνων, βιασμού, λιντσαρίσματος και μια ατμόσφαιρα αναταραχής που σιγοβράζει στην αφήγηση, ο Μισό δήλωσε πως δεν ήταν στις προθέσεις του να αντιδράσει ευθέως στο ρατσιστικό έπος του Γκρίφιθ «Η γέννηση ενός Έθνους», τη δοξασμένη ταινία που κατά τα άλλα έβγαλε λάδι την Κου Κλουξ Κλαν και διαιώνισε τον μύθο του ευτυχισμένου σκλάβου, με λευκούς να παίζουν με βαμμένα πρόσωπα (το πλέον ντροπιαστικό blackface).

Αντίθετα, επιχείρησε να αποτυπώσει το κλίμα και το πνεύμα της κοινότητας που τον ενδιέφερε και στην οποία φυσικά ανήκε, αμέσως μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ‒ ειρωνικά, το μεγάλο κραχ του 1929 θα φρέναρε σημαντικά και αμετάκλητα την απόπειρά του να επεκτείνει το όραμά του για έναν εναλλακτικό ανεξάρτητο κινηματογράφο, φτιαγμένο από αφρικανικής καταγωγής κινηματογραφιστές, στις παρυφές των παντοδύναμων, λευκότατων στούντιο.

Το «Εντός των Πυλών» είναι εν πολλοίς μια αυτοβιογραφική παραλλαγή: προτού η οικογένειά του αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα και ο ίδιος αισθανθεί την ανάγκη να επαναστατήσει μπροστά στην κοινωνική καταπίεση που αισθάνθηκε στο πετσί του, ο Μισό φοίτησε σε καλό σχολείο και αυτή ακριβώς η διάκριση ανάμεσα στους ομόφυλούς του με παιδεία και μόρφωση (απεικονίζονται με πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα στην ταινία) και τους πιο καταφρονεμένους (οι πιο σκούροι και πιο «άμοιροι» στην υπόθεση) αποτελεί το κυρίως ζητούμενο σε ένα δράμα με πολλή πλοκή και κάθετες ανατροπές, έτσι ώστε να κρατήσουν το ενδιαφέρον ενός κοινού που ζητούσε διασκέδαση σε ένα τοπίο άγριων διαχωρισμών.

Ήταν η εποχή που ο Μισό λάνσαρε το φυλετικό σινεμά (race movies) για να ικανοποιηθούν οι ψυχαγωγικές ανάγκες ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής, που, σε πολλές περιπτώσεις, και να ήθελαν, δεν θα μπορούσαν να μπουν στις αίθουσες για να παρακολουθήσουν οποιοδήποτε φιλμ ‒ διόλου τυχαία, βάφτισε την εταιρεία παραγωγής των ταινιών του Lincoln.

Η τολμηρή αφροαμερικανική πρωτοπορία του Όσκαρ Μισό στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου Facebook Twitter

Επίσης, ηθελημένα ο Μισό επέλεγε ήσυχη mise en scène. Αφενός, καλλιέργησε ένα μεσοαστικό και συνεπώς εύπεπτο στυλ, για να μην ξενίσει τους θεατές του, αφετέρου δεν είχε τα οικονομικά μέσα για να εφαρμόσει πιο πολύπλοκες τεχνικές, όπως, για παράδειγμα, ο Γκρίφιθ ή οι συνάδελφοί του, που εργάζονταν εντός του συστήματος.

Πολλές δεκαετίες αργότερα, και μετά τη μαζική αφύπνιση της αντικουλτούρας με τα κινήματα και τις διεκδικήσεις των '60s, το «μαύρο» σινεμά θα διεκδικούσε εκ νέου μια δυναμική θέση στην πίτα των αιθουσών. Διότι, εκτός από το αυτονόητο, αλλά ακυρωμένο δικαίωμα στην πολυφωνία και στις ίσες ευκαιρίες στον τομέα της εργασίας, οι παραγωγοί κατάλαβαν πως το african american κινηματογραφικό ιδίωμα είχε ψωμί, εμπορικά μιλώντας.

Το Όσκαρ του Μπάρι Τζένκινς για το «Moonlight», η Κλεοπάτρα Τζόουνς και ο Σαφτ, ακόμη και η Madea του Τάιλερ Πέρι, χρωστούν τα πάντα στην επιμονή και στο όραμα του Όσκαρ Μισό, και κυρίως στη θεματική τόλμη του «Εντός των Πυλών», που βρέθηκε σε μία και μοναδική κόπια στην Ισπανία (με τίτλο «La Negra»), αποκαταστάθηκε με έξτρα μουσική επένδυση του DJ Spooky, μπήκε σε σειρά, ακόμη και χωρίς κάποιες πράξεις, και πλέον βρίσκει τον δρόμο της σε αφιερώματα που της αξίζουν.

Η ταινία «Εντός των πυλών» του Όσκαρ Μισό προβάλλεται στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου που διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και μπορείτε να την παρακολουθήσετε online εδώ.

 

 
Οθόνες
0

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑ ΤΡΑΜΠ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Anthea Sylbert

Pulp Fiction / Anthea Sylbert (1937-2024): Η πολιτογραφημένη Σκιαθίτισσα ενδυματολόγος του Χόλιγουντ

Η σημαντικότατη Αμερικανίδα ενδυματολόγος του Πολάνσκι και κορυφαίων σκηνοθετών του κινηματογράφου απογοητεύθηκε νωρίς και βρήκε τις ρίζες της μακριά από τη βολή του Χόλιγουντ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Σέλεϊ Ντιβάλ (1949-2024): Η πιο ασυνήθιστη ηθοποιός του αμερικανικού κινηματογράφου

Απώλειες / Σέλεϊ Ντιβάλ (1949-2024): Η πιο ασυνήθιστη ηθοποιός του αμερικανικού κινηματογράφου

Μούσα του Άλτμαν και Όλιβ του Ποπάι, πιο γνωστή ως η γυναίκα που απέφυγε ασθμαίνοντας το τσεκούρι του Νίκολσον στη «Λάμψη» του Κιούμπρικ, η Σέλεϊ Ντιβάλ έγραψε αθόρυβα ιστορία με τα παιδικά προγράμματα που επιμελήθηκε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η προφητική ετεροτοπία του Κλιντ Ίσγουντ

Pulp Fiction / Η προφητική ετεροτοπία του Κλιντ Ίσγουντ

Μισάνθρωπος και επιτιμητικός; Ή ο πιο αναπάντεχα cool τύπος της Βόρειας Καλιφόρνιας που λατρεύει την τζαζ, συντονίζει έναν πρότυπο δήμο και φτιάχνει σοφιστικέ δράματα με αυτόν τον σταράτο τρόπο του να κόβει στη μέση τα περιττά και να εστιάζει στο πρόβλημα;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιώργος Τσιαντούλας, ηθοποιός, σκηνοθέτης

Οι Αθηναίοι / «Γελάτε γιατί χανόμαστε, κάντε σεξ, ταξιδέψτε, διαβάστε και φάτε, φάτε, φάτε»

Ο πολυσυζητημένος πρωταγωνιστής της ταινίας «Το καλοκαίρι της Κάρμεν», Γιώργος Τσιαντούλας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει στο Παγκράτι, διατηρεί θεατρική ομάδα στα Τρίκαλα, έχει παίξει σε παραστάσεις του Ρομέο Καστελούτσι και του Δημήτρη Παπαϊωάννου και τα πιο ριψοκίνδυνα πράγματα που έχει κάνει είναι «γαστρονομικοί συνδυασμοί σε λάθος στιγμή και λάθος ώρα».
M. HULOT
Αντίνοε, θυμάσαι την πρώτη ταινία που είδες σε θερινό;

Pulp Fiction / Αντίνοε, θυμάσαι την πρώτη ταινία που είδες σε θερινό;

Ο αγαπημένος ηθοποιός Αντίνοος Αλμπάνης συζητά με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο και μοιράζεται τις πιο ωραίες αναμνήσεις του από τα θερινά σινεμά, τις ταινίες που είδε εκεί και δεν θα ξεχάσει ποτέ, αλλά και το πώς επιλέγει να μετατρέψει μία καθημερινή στιγμή σε ξεχωριστή εμπειρία, με αφορμή τη νέα τηλεοπτική καμπάνια της Fischer, στην οποία και πρωταγωνιστεί.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ