«Father Mother Sister Brother»: Αίμα, τσάι και σιωπή δια χειρός Τζάρμους

«Father Mother Sister Brother»: Αίμα, τσάι και σιωπή δια χειρός Τζάρμους Facebook Twitter
Οι πρωταγωνιστές του Τζάρμους την περπατούν τη ζωή, βήμα βήμα και συχνά άσκοπα, δεν τρέχουν για να προλάβουν ένα λαχανιασμένο, ανόητα φαντεζί μοντάζ.
0


Ο ΤΖΙΜ ΤΖΑΡΜΟΥΣ εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες τη δική του θεωρία της ελαφράς σοβαρότητας, σαν να είναι οπαδός ενός παλιού σινεμά που όμως έχει εφεύρει ο ίδιος − άλλωστε έχει προτρέψει τους άλλους, όπως και τον εαυτό του, να κλέψουν ό,τι και από όπου μπορούν, ενώ έχει δηλώσει και το περίφημο «προτιμώ να γυρίσω μια ταινία για έναν τύπο που κάνει βόλτα τον σκύλο του, παρά για τον Κινέζο Αυτοκράτορα».

Οι πρωταγωνιστές του Τζάρμους την περπατούν τη ζωή, βήμα βήμα και συχνά άσκοπα, δεν τρέχουν για να προλάβουν ένα λαχανιασμένο, ανόητα φαντεζί μοντάζ. Σε έναν ειλικρινή, περίτεχνο φόρο τιμής στον master της διηγηματικής πρόζας Ρέιμοντ Κάρβερ (υπάρχουν ίχνη της Αν Μπίτι και του Φρέντρικ Μπαρτέλμε στο ύφος της ταινίας, χωρίς τη γλώσσα του «βρόμικου ρεαλισμού»), ο τελευταίος σαμουράι του αμερικανικού σινεμά παρατηρεί με τη γνωστή διακριτικότητα και τον ελλειπτικά διεισδυτικό του φακό τρία ολιγομελή οικογενειακά σετ, σε ισάριθμα και περίπου ίδιας διάρκειας κεφάλαια, που αν και δεν έχουν αυστηρά συγγενική σχέση μεταξύ τους, ενώνονται με έναν αόρατο λώρο, μερικές φορές διασκεδαστικό, αν και συχνότερα αμήχανο, όχι γιατί πέρα από την αναμονή στον διάδρομο της «πυρηνικής» οικογένειας κρύβονται εκρηκτικά μυστικά από το παρελθόν, αλλά διότι συστηματικά παραλείπονται τα… δυσκόλως εννοούμενα.

Ο τελευταίος σαμουράι του αμερικανικού σινεμά παρατηρεί με τη γνωστή διακριτικότητα και τον ελλειπτικά διεισδυτικό του φακό τρία ολιγομελή οικογενειακά σετ, σε ισάριθμα και περίπου ίδιας διάρκειας κεφάλαια.

Συνηθισμένοι στη χειμαρρώδη, υποκριτική, αναβλύζουσα μεσογειακή διαχυτικότητα μιας συνεύρεσης, η παντελής έλλειψη φλυαρίας στο «Father Mother Sister Brother» μπορεί αρχικά να ξενίσει, αλλά η ταινία κερδίζει την οικειότητα με το πέπλο των άρρητων και σημαντικών πραγμάτων, που υποκαθιστούν τα μπανάλ μικρά τίποτα.

Father Mother Sister Brother Facebook Twitter
Ο Τζιμ Τζάρμους στο 82o Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image

Στον πιο ατόφια «τζαρμουσικό» «Πατέρα», ο Άνταμ Ντράιβερ και η Μαγίμ Μπιάλικ οδηγούν στη μέση του πουθενά για να πιουν ένα τσάι, αφού πρώτα τσουγκρίσουν ποτήρια με σκέτο νερό μαζί με τον μονίμως άφραγκο πατέρα-Τομ Γουέιτς, αδιόρατα ανησυχώντας για την ψυχική του υγεία μετά την κρίση που έπαθε στην κηδεία της μητέρας τους. Υπάρχει ένα twist, που συνδέεται με τη ροκ καρδιά του Γουέιτς, και ο Τζάρμους το δωρίζει στον αδελφικό του συνοδοιπόρο στο φινάλε.

Μητέρα της σφιγμένης, άψογα και γεροντοκορίστικα ντυμένης Τιμοθέα (Κέιτ Μπλάνσετ) και της ανέμελης, σαφώς πιο πολύχρωμης Λίλιθ (Βίκι Κριπς) είναι η αγέρωχη συγγραφέας ρομαντικών best sellers Σαρλότ Ράμπλινγκ, που άλλοτε επιβλέπει σαν ματρώνα τις κόρες της μήπως και ξεστρατίσουν από το ετήσιο ραντεβού για τσάι και κρυφοκοιτάξουν τα απαγορευμένα για τα δικά τους μάτια βιβλία της, κι άλλοτε τις κοιτάζει με τη στοργή ενός τεχνίτη που τα κατάφερε και σε κάτι έμψυχο, εκτός από το άμωμα διακοσμημένο σπίτι και την επιτυχημένη καριέρα.

Με τόσες μικρές διακοσμητικές λεπτομέρειες και μιλιμετρέ εκφραστικές αποχρώσεις, σαν κλάσματα που συλλαμβάνει η κάμερα και μετατρέπει σε συμπυκνωμένη ζωή, η «Μητέρα» ξεχωρίζει αισθητά και εντυπωσιάζει με την απλότητα και το βάθος της. Είναι η ψυχή της ταινίας, η τέλεια βιτρίνα που εκθέτει όλες τις οικογενειακές δυναμικές για όποιους θέλουν να αναλογιστούν τι μπορεί να υπάρχει μέσα στις ψυχές μιας τόσο τακτοποιημένης μάνας και δυο ευγενικών κοριτσιών − το ένα αναλαμβάνει τον ρόλο της αιώνια καλής μαθήτριας και το μικρότερο αυτόν που απομένει, της χαριτωμένης που θα κλέψει το γλυκό από το τραπέζι.

Father Mother Sister Brother Facebook Twitter
Κέιτ Μπλάνσετ και Βίκι Κριπς.

Απομένουν η Ίντια Μουρ και ο Λούκα Σαμπάτ, τα δίδυμα του τελευταίου «επεισοδίου», δυο αγαπημένα και πιο χαλαρά μεταξύ τους αδέλφια σε σύγκριση με τα προηγούμενα, που μπαίνουν κι αυτά σε ένα αυτοκίνητο στο Παρίσι με προορισμό μια αβέβαιη απόφαση που ξεκουράζεται πίσω από σκονισμένα ρολά. Μοιάζει περισσότερο με ζεστή, αν και πιο αδιάφορη coda στο πολύ αμερικάνικο «Father» και το «πιο British δεν γίνεται» «Mother», αν και φέρει ψήγματα μιας προσωπικής ιστορίας από την οικογένεια του ίδιου του Τζάρμους.

Μεγαλύτερη σημασία έχει η αρμονική επικοινωνία του ποιητικού ιδιωματισμού του Τζάρμους στους ηθοποιούς του. Οι σιωπές τους πλανιούνται στις σκέψεις μας πολύ μετά το τέλος του τριπτύχου.

FATHER MOTHER SISTER BROTHER | Official Teaser Trailer

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Barry Lyndon»: Η μεγαλειώδης ύβρις ενός όμορφου αριβίστα

Οθόνες / «Barry Lyndon»: Η μεγαλειώδης ύβρις ενός όμορφου αριβίστα

Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη προβολή της, η ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ παραμένει ένα μεγάλο εικαστικό αριστούργημα και σίγουρα μία από τις ωραιότερες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Νταβίντ Πάμπλος: « Το Μεξικό βυθίζεται στη βία εδώ και πολλά χρόνια»

Οθόνες / Νταβίντ Πάμπλος: «Το Μεξικό βυθίζεται στη βία εδώ και πολλά χρόνια»

Βία, καρτέλ ναρκωτικών, τρόμος παντού, σκλάβοι του σεξ αλλά και queer έρωτες στο Μεξικό του σήμερα. Αυτό είναι το σκηνικό της συγκλονιστικής ταινίας «Στον δρόμο» που είδαμε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο Μεξικανός σκηνοθέτης μίλησε στη LiFO για τη ζωή στο Μεξικό αλλά και για την τόλμη που χρειάστηκε να γυρίσει μια ταινία με ένα τόσο επικίνδυνο για τη χώρα του θέμα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το μέλλον που προφήτευσε το «Ghost in the shell» είναι εδώ

Μουσική / Το μέλλον που προφήτευσε το «Ghost in the shell» είναι εδώ

Το 1995, όταν βγήκε στους κινηματογράφους το διάσημο άνιμε του Mamoru Oshii, οι αναφορές του στην ΑΙ ακούγονταν εξωγήινες. Σήμερα, μοιάζει πιο επίκαιρο και σύγχρονο από ποτέ. Το ίδιο και το σάουντρακ του Kenji Kawai. Σε λίγες μέρες προβάλλεται ξανά στην Αθήνα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Βιμ Βέντερς: «Είμαι αισιόδοξος για το σινεμά, ο κόσμος σιχάθηκε το streaming»

Οθόνες / Βιμ Βέντερς στη LifO: «O κόσμος σιχάθηκε το streaming»

Με αφορμή το αφιέρωμα στο έργο του που είδαμε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ο Γερμανός σκηνοθέτης μάς μίλησε για την εκλεκτική συγγένεια που νιώθει με την Ιαπωνία και για τον τρόπο που του αρέσει να κάνει ταινίες, ενώ εξέφρασε την αισιοδοξία του για την επιστροφή του κοινού στις κινηματογραφικές αίθουσες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Γιάννης Φάγκρας: «Το μικρόβιο της απληστίας μπορεί να μας κάνει όλους κανίβαλους»

Οθόνες / Γιάννης Φάγκρας: «Η απληστία μπορεί να μας κάνει όλους κανίβαλους»

Την ανθρώπινη απληστία με φόντο το προσφυγικό διαπραγματεύεται η ταινία «Μικρός Ανθρωποφάγος», μια «πανκ περιπέτεια», σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της, που συμμετέχει στο φετινό 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις ήθελε να γίνει στρατιώτης αλλά τελικά έμαθε να κατασκευάζει βιολιά

Pulp Fiction / Ντάνιελ Ντέι Λιούις, μας έλειψες

Ο διάσημος ηθοποιός ήρθε στην Αθήνα και μας μίλησε αποκλειστικά για την επεισοδιακή πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα, όταν ακόμη ήταν μακρυμάλλης έφηβος στα χρόνια της χούντας, και για την επάνοδό του στα πλατό μαζί με τον γιο του, Ρόναν, μαζί με τον οποίο έγραψε για πρώτη φορά σενάριο για την ταινία «Ανεμώνη».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντέπυ Γοργογιάννη: «Ο intimacy coordinator θα ενταχθεί και στη δική μας κουλτούρα»

Θέατρο / Πώς γυρίζουμε σήμερα μια σκηνή βιασμού;

Το θέατρο και ο κινηματογράφος διεθνώς επανεξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο στήνονται οι ερωτικές και βίαιες σκηνές: μέχρι ποιο σημείο μπορεί να εκτεθεί ένα σώμα; Η Ντέπυ Γοργογιάννη εξηγεί τον ρόλο του intimacy coordinator και τον τρόπο που τίθενται τα όρια.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Πριν από το break, ο Γιώργος Λάνθιμος τα λέει όλα

Οθόνες / Γιώργος Λάνθιμος: «Το θέμα είναι πώς ξαναβρίσκεις τη χαρά»

Παραδέχεται πως η δημιουργία ενός έργου τέχνης δεν είναι μια ανώδυνη διαδικασία. Και πως χρειάζεται ένα διάλειμμα. Πήρε στάση απέναντι σε όσα συμβαίνουν στη Γάζα γιατί «Αν είσαι άνθρωπος με οποιαδήποτε ενσυναίσθηση, δεν μπορείς να μη μιλήσεις». Λίγο πρίν την κυκλοφορία της ταινίας Βουγονία που σκηνοθετεί, ο Γιώργος Λάνθιμος μίλησε στη LifO.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ