ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΣΕΕ

«Choose or Die»: Netflix original χαμηλής ποιότητας

Διαλέξαμε το «Choose or Die» στο Netflix και δεν πεθάναμε Facebook Twitter
Για Netflix original και, ειδικότερα, για Netflix original τρόμου οφείλεις να παραδεχτείς ότι έχεις δει και χειρότερα πράγματα.
0

ΤΟ CONCEPT Choose or Die είναι από εκείνα που κάνουν έναν σκηνοθέτη τρόμου να τρίβει τα χέρια του. Έχουμε ένα δισδιάστατο video game των ‘80s που κάθε μέρα σε συγκεκριμένη ώρα αλλοιώνει την πραγματικότητά σου και σε βάζει να επιλέξεις για την τύχη κάποιου παριστάμενου ή κάποιου οικείου προσώπου.

Οι επιλογές που σου δίνει είναι πάντα δύο και πάντα δυσάρεστες και αιματηρές. Αν δεν παίξεις, τότε πεθαίνεις εσύ. Με τέτοιο concept oι πιθανότητες είναι άπειρες.

Ο Τόμπι Μίκινς που, μαζί με άλλους δύο, το συνέλαβε σεναριακά και το ανέλαβε σκηνοθετικά δεν είναι μεν εικονοκλάστης, ώστε να απογειώσει το concept με το εικαστικό του όραμα. Η ένδεια της παραγωγής δεν είναι δικαιολογία, σκηνοθέτες σαν τον Κάρπεντερ και τον Αρζέντο έστηναν ονειρεμένα (δηλαδή εφιαλτικά) set pieces με πολύ λιγότερα.

Έχει, όμως, ιδέες, τουλάχιστον στην αρχή. Η σκηνή με τον αρουραίο για παράδειγμα καταφέρνει να σου σηκώσει την τρίχα και να σε κρατήσει στην τσίτα με δύο φωνές γεμάτες αγωνία και με την εικόνα ενός βιντεοπαιχνιδιού παρμένου από 8bitη κονσόλα. Αξιοποιεί, δε, αυτό που έσπειρε και στη συνέχεια, με την πραγματική επίσκεψη της ηρωίδας στο μέρος όπου εξελίχθηκαν όσα είδαμε στο βιντεοπαιχνίδι.

Μήπως όλο αυτό το «περιεχόμενο» τόσο μας έχει εθίσει στο αβαρές θέαμα, όχι μόνο στο νοηματικά αβαρές, αλλά ακόμα και στο αφηγηματικά αβαρές, ώστε όταν βρεθούμε μπροστά σε ένα θέαμα ελάχιστων παραπανίσιων απαιτήσεων να ζοριζόμαστε; 

Μη χαίρεστε, γρήγορα η ταινία εκτροχιάζεται. Λόγω έλλειψης ιδεών, λόγω έλλειψης γούστου –οι σκηνές με τον απροκάλυπτα σιχαμένο εκμισθωτή και η μονομαχία με τον Έντι Μάρσαν είναι από εκείνες που (θα έπρεπε να) γουρλώνεις τα μάτια σου ήδη από το στάδιο του σεναρίου– και, πάνω από όλα, λόγω έλλειψης έρματος.

Διαλέξαμε το «Choose or Die» στο Netflix και δεν πεθάναμε Facebook Twitter
Αν ο παίκτης του Choose or Die δεν επιλέξει κάτι, αποκλειστικά ανάμεσα σε δύο επιλογές –τα δίπολα ζουν και βασιλεύουν (και) στον κόσμο των social–, θα πεθάνει.

Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα και επίκαιρη ταινία μέσα στο Choose or Die. Το παρακολουθείς και σκέφτεσαι ότι έχει κάτι να καταθέσει πάνω στα σημεία των καιρών, στη σοσιαλμιντιακη φρενίτιδα, στην κουλτούρα της ακύρωσης, στην ευκολία με την οποία ο χρήστης στέλνει κατάρες πίσω από το πληκτρολόγιο και αξιοποιεί τη δύναμη του λόγου που του δόθηκε για να βλάψει, στην απουσία της λογοδοσίας και, βέβαια, στην ψυχαναγκαστική ανάγκη του να πάρει θέση.

Διάολε, αν ο παίκτης του Choose or Die δεν επιλέξει κάτι, αποκλειστικά ανάμεσα σε δύο επιλογές –τα δίπολα ζουν και βασιλεύουν (και) στον κόσμο των social–, θα πεθάνει. Δεν γίνεται να μη βλέπει κάποιος τον σαρκασμό πίσω από αυτό.

Ε, ο Μίκινς δεν τον βλέπει. Ή και να τον βλέπει, καταλήγει σε μια φοβερά κακόβουλη τοποθέτηση, σε μια αποθέωση του «θεϊκού συνδρόμου» του πληκτρολογίου, στην επιδοκιμασία και τον καθαγιασμό της αιτιολογημένης βίας και τιμωρίας. Και, πιθανότατα, περισσότερο τον μέλλει με ποιον τρόπο ό,τι συμβαίνει ανοίγει τον δρόμο για περισσότερες συνέχειες και λιγότερο τι λέει με αυτό. Ε, λίγο παραπάνω αν έχεις επενδύσει στο θέαμα, σε αφήνει εξοργισμένο.

«Choose or Die»: Μήπως να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε τη χαμηλή ποιότητα των Netflix originals; Facebook Twitter
Θα πρέπει να διαλέξουμε, αλλιώς σε μερικά χρόνια το καλό αφηγηματικό σινεμά θα μας χαιρετίσει.

Ok, για Netflix original και, ειδικότερα, για Netflix original τρόμου οφείλεις να παραδεχτείς ότι έχεις δει και χειρότερα πράγματα. Μήπως, όμως, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε (όλοι μαζί και ο υπογράφων) να αποδεχόμαστε τη χαμηλή ποιότητα του original «περιεχομένου» του Netflix και να είμαστε τόσο επιεικείς όταν προστίθεται στην πλατφόρμα μυθοπλασία με ένα minimum έμπνευσης;

Και μήπως όλο αυτό το «περιεχόμενο» τόσο μας έχει εθίσει στο αβαρές θέαμα, όχι μόνο στο νοηματικά αβαρές, αλλά ακόμα και στο αφηγηματικά αβαρές, ώστε όταν βρεθούμε μπροστά σε ένα θέαμα ελάχιστων παραπανίσιων απαιτήσεων να ζοριζόμαστε; 

Θα πρέπει να διαλέξουμε, αλλιώς σε μερικά χρόνια το καλό αφηγηματικό σινεμά θα μας χαιρετίσει. Αν και φοβάμαι ότι έχουμε κάνει ήδη την επιλογή.

Οθόνες
0

ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΣΕΕ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Deep Water

Οθόνες / «Deep Water»: Μπεν Άφλεκ και Άνα ντε Άρμας σε ένα σέξι ψυχολογικό θρίλερ

Ο αρρωστημένος δεσμός ανάμεσα στην καυτή Άνα ντε Άρμας και τον λάτρη των σαλιγκαριών Μπεν Άφλεκ πυροδοτεί υποψίες και φονικά ξεσπάσματα, στη σέξι επιστροφή του μετρ του γυαλιστερού ψυχοδράματος, του 81χρονου σκηνοθέτη των «9 1/2 Εβδομάδες» και «Ολέθρια Σχέση», Έιντριαν Λάιν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Better Call Saul: Μετανοείτε, το τέλος έρχεται

Daily / Better Call Saul: Μετανοείτε, το τέλος έρχεται

Μόλις ξεκίνησε στο Netflix ο πέμπτος και τελευταίος κύκλος της κορυφαίας σειράς των τελευταίων χρόνων που θα ολοκληρωθεί σε δύο μέρη, με το φινάλε να προβάλλεται ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο. Υπάρχει λοιπόν χρόνος για όσους δεν έχουν δει ακόμα αυτό το αριστούργημα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Spring Preview – Σινεμά

Spring Preview / 10 ταινίες που ανυπομονούμε να δούμε στα σινεμά προσεχώς

Το πολυαναμενόμενο «The Northman», νέος «Doctor Strange», το σίκουελ του «Top Gun», ο Χρυσός Λέων του περσινού Φεστιβάλ Βενετίας και άλλες, πολύ ενδιαφέρουσες επιλογές κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες μέχρι την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου.
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ & ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Οθόνες / Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Το laugh track στις κωμικές σειρές αντιπροσώπευε την ψευδαίσθηση μιας κοινότητας, αλλά τώρα ακόμη κι αυτή η ψευδαίσθηση έχει χάσει τη λάμψη της. Καμία σειρά με γέλιο-κονσέρβα δεν έχει κερδίσει το βραβείο Emmy καλύτερης κωμωδίας εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
THE LIFO TEAM
Σάκης Καρπάς: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Οθόνες / Unboxholics: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Καθώς το «Μην ανοίγεις την πόρτα», το σκηνοθετικό ντεμπούτο των Unboxholics, ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες, ο Σάκης Καρπάς μας μιλά για το δάσος και άλλα πράγματα που τους τρομάζουν, για αγαπημένες ταινίες και games τρόμου, αλλά και για την άδικη δαιμονοποίηση των gamers.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των 90s;

Pulp Fiction / Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των '90s;

Είναι η δεκαετία του '90 η καλύτερη όλων στο σινεμά; Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με την κριτικό και αρθρογράφο της LiFO Ειρήνη Γιαννάκη για τη δεκαετία που ξεκίνησε με το «Pretty Woman», το «Goodfellas», το «Χορεύοντας με τους λύκους» και το «Μόνος στο σπίτι» και έκλεισε με τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», την «Έκτη αίσθηση», το «Matrix» και το «Fight Club».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ghostwatch»: H ταινία τρόμου που προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό

Οθόνες / «Ghostwatch»: Γιατί αυτή η ταινία τρόμου προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό το 1992;

H κυκλοφορία του «Late Night with the Devil» στους κινηματογράφους ξαναφέρνει στην επικαιρότητα μια πρωτοποριακή και πέρα για πέρα ανατριχιαστική δημιουργία του BBC, που προκάλεσε πανικό και ακραίες αντιδράσεις στη Βρετανία το 1992, οδηγώντας έναν νεαρό τηλεθεατή στην αυτοκτονία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πάτρικ Τατόπουλος: Ο designer που σχεδίασε το Μπάτμομπιλ, τον Γκοτζίλα και έναν δονητή για το «Seven»

Οθόνες / Πάτρικ Τατόπουλος: Ο designer που σχεδίασε το Μπάτμομπιλ, τον Γκοτζίλα και έναν δονητή για το «Seven»

Ο διάσημος Ελληνογάλλος σκηνογράφος του Χόλιγουντ μιλά στη LiFO για την τέχνη του, για το «Independence Day», το «Dark City», το «Poor Things» και την «Barbie», και για τότε που ο Φίντσερ του ζήτησε να του σχεδιάσει έναν δονητή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Back to Black»: Aξίζει η κινηματογραφική βιογραφία της Έιμι Γουάινχαουζ

The Review / «Back to Black»: Είναι η ταινία για την Έιμι Γουάινχαουζ αντάξια του μύθου της;

Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Άκης Καπράνος είδαν την ταινία της Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον μέχρι τέλους, επιβίωσαν και βρέθηκαν στο στούντιο της LiFO για να συζητήσουν για την εμπειρία τους και για τα στοιχεία που κάνουν καλή μια κινηματογραφική μουσική βιογραφία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Kirsten Dunst: «Το σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου για το “Kinds of Kindness” είναι ό,τι πιο weird έχω διαβάσει ποτέ!»

Οθόνες / Kirsten Dunst: «Το σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου για το “Kinds of Kindness” είναι ό,τι πιο weird έχω διαβάσει ποτέ»

Με αφορμή τον πολυσυζητημένο «Εμφύλιο Πόλεμο» του Άλεξ Γκάρλαντ, η Αμερικανίδα ηθοποιός συζητά με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο για τους ρόλους που την απελευθερώνουν, για την ανάγκη να υπάρχουν γυναίκες ηγέτιδες στην πολιτική, για τα πιο ιδιαίτερα σενάρια που έχουν πέσει στα χέρια της, όπως αυτό της τελευταίας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η Αστυγραφία πάει σινεμά

Οθόνες / Αστυγραφίες στην οθόνη: 24 ταινίες με πρωταγωνιστή την πόλη προβάλλονται στο αφιέρωμα της Ταινιοθήκης

Το πρόγραμμα που έχει καταρτιστεί σε συνεργασία με την Πινακοθήκη περιλαμβάνει 24 ταινίες, μεγάλου και μικρού μήκους, μυθοπλασίας αλλά και ντοκιμαντέρ, ελληνικές και ξένες, όπου πρωταγωνιστεί η πόλη αλλά και αναγνωρίσιμοι τύποι της ανθρωπογεωγραφίας και της κοινωνικής διαστρωμάτωσης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο»

Οθόνες / Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο»

Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Κάμπια Νύμφη Πεταλούδα» μίλησε στη LIFO για τον γραμμικό χρόνο, για την ανάγκη να δώσουμε φωνή στα ανείπωτα και για όσα κρύβονται πίσω από αυτόν τον ιδιαίτερο τίτλο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Θα δούμε ποτέ στις αίθουσες το νέο, επικό αριστούργημα του Κόπολα;

Οθόνες / Θα δούμε ποτέ στις αίθουσες το νέο, επικό αριστούργημα του Κόπολα;

Ο κορυφαίος σκηνοθέτης χρηματοδότησε μόνος του την παραγωγή του φιλόδοξου “Megalopolis” που προβλήθηκε πριν μερικές μέρες σε κλειστό κύκλο επιφανών εκπροσώπων του Χόλιγουντ και τώρα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την διανομή της με τα μεγάλα στούντιο
THE LIFO TEAM
Ο τελευταίος μιας γενιάς βιτριολικών κριτικών κινηματογράφου

Οθόνες / Ρεξ Ριντ: Ο τελευταίος μιας γενιάς βιτριολικών σινεκριτικών

Έγινε πασίγνωστος από τα κουτσομπολιά που ξεφούρνιζε και τις κακίες που έγραφε για τα μεγαλύτερα ονόματα του Χόλιγουντ του ’60 και του ’70. Δεν έχει και την καλύτερη γνώμη για τους νέους συναδέλφους του, του καταλογίζουν ότι δεν βλέπει καν τις ταινίες που θάβει κι ότι γράφει απίστευτες ανακρίβειες - στο «Poor things» του Γιώργου Λάνθιμου έδωσε μόλις ένα αστεράκι. Υπάρχει όμως και ένα κοινό που ακόμα τον εμπιστεύεται.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ