Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter
0

Μόλις πέρσι τον Απρίλιο, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως το εξαιρετικά διατηρημένο ταφικό μνημείο μίας γυναίκας κατά πάσα πιθανότητα ευγενούς καταγωγής στην περιοχή Apero του Caral, στα βόρεια του Περού και τώρα η αρχαιολογία και η επιστήμη συνεργάστηκαν για να μας δώσουν μια εικόνα για το πρόσωπο και την εμφάνιση αυτής της γυναίκας...

Απομεινάρια του σκελετού της ίδιας γυναίκας είχαν βρεθεί στην περιοχή Huaca de los Idolos, μία πυραμιδική κατασκευή από επάλληλα επίπεδα προσβάσιμα από μία κεντρική σκάλα. κατασκευασμένη από τον πολιτισμό Νorte Chico, ίσως τον αρχαιότερο στην Αμερική, που άκμασε μεταξύ 4ης και 2ης χιλιετίας π.Χ. Το γυναικείο σώμα που είχε ταφεί εκεί ήταν προσεκτικά τοποθετημένο ανάμεσα σε στρώσεις από ανθεκτικά, αλλά εξαιρετικής ποιότητας υφάσματα: μία στρώση από βαμβακερό ύφασμα ήταν καλυμμένο γύρω από το κεφάλι της, μία ακόμη στρώση γύρω από το σώμα της και όλη μαζί καλυπτόταν στο τέλος από μία ψάθινη επένδυση, την οποία συγκρατούσαν δεμένη μερικά σχοινιά. Αυτή η ανθεκτική μορφή σάβανου είχε τοποθετηθεί στην κορυφή μίας μαρμάρινης λεκάνης, που πρωτύτερα είχε καλυφθεί με στρώματα χώματος, δεδομένα που δίνουν πειστικές εξηγήσεις στους αρχαιολόγους για την άριστη συντήρηση του ταφικού μνημείου μέσα στους αιώνες. 

Μέχρι στιγμής, γι' αυτήν γνωρίζουμε ότι υπήρξε γυναίκα ευγενούς καταγωγής, που όταν πέθανε ήταν γύρω στα 40-50 έτη της ζωής της. Λογικά, του θανάτου της προηγήθηκε κάποια πτώση που προκάλεσε κακώσεις σε αρκετά οστά του σώματός της. 

Το άλλο δεδομένο, όμως, που πέρσι είχε ενθουσιάσει τους αρχαιολόγους ήταν το ύφασμα που κάλυπτε το σώμα της γυναίκας ήταν καρφιτσωμένο με 4 μεγάλες καρφίτσες σε σχήμα ζώων: δύο πουλιά με μακριές ουρές και δύο πίθηκοι, με χρυσά μάτια. Ο λόγος για τις 4 πόρπες που χάρισαν στην ένοικο του τάφου το κατοπινό όνομά της. Κάτω από εκεί που το κεφάλι της ακουμπούσε σχεδόν στα γόνατά της, βρέθηκε ένα εντυπωσιακό μακρύ κολιέ, φτιαγμένο από περίπου 460 μαργαριταρένιες χάντρες. Το πολύτιμο κόσμημα ήταν που τελικά έπεισε τους αρχαιολόγους ότι η γυναίκα που είχε ταφεί με τέτοιες προφυλάξεις και φροντίδα εδώ ανήκε στην υψηλή κοινωνία του Apero και πεθαίνοντας, οι οικείοι της την τίμησαν ακριβώς όπως της άρμοζε. 

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Ας σημειωθεί ότι το Caral υπήρξε από τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα εκείνης της εποχής και οι μελέτες που αφορούν την ποιότητα του πολιτισμού των κατοίκων του επικεντρώνονται στο γεγονός ότι σε αυτή την πόλη δεν είχαν βρεθεί ποτέ αμυντικά τείχη, ίχνη και απομεινάρια μαχών. Επίσης, δεν βρέθηκαν ποτέ όπλα ή ενδείξεις μυστηριακών ταφικών εθίμων ή τελετών ανθρωποθυσιών, όπως είχαν βρεθεί σε άλλους πολιτισμούς, όπως των Ίνκας, για παράδειγμα.

Όταν η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τη Γυναίκα με τις 4 Πόρπες ή έστω το εξαιρετικά διατηρημένο μουμιοποιημένο σώμα της, οι ειδικοί μελέτησαν πολύ τα ευρήματα που αφορούσαν το ταφικό μνημείο της, πριν καταλήξουν σε συμπεράσματα. Μέχρι στιγμής, γι' αυτήν γνωρίζουμε ότι υπήρξε γυναίκα ευγενούς καταγωγής, που όταν πέθανε ήταν γύρω στα 40-50 έτη της ζωής της. Λογικά, του θανάτου της προηγήθηκε κάποια πτώση που προκάλεσε κακώσεις σε αρκετά οστά του σώματός της. Το κρανίο της είχε πεπλατυνθεί, όταν ήταν ακόμη βρέφος, μια τελετουργική πρακτική αρκετών πολιτισμών του Περού, που συνήθως σχετιζόταν με τα πρότυπα γυναικείας ομορφιάς.

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Η ίδια πρακτική απαντάται στους αρχαίους πολιτισμούς των Άνδεων, όμως το κρανίο της Γυναίκας με τις 4 Πόρπες ήταν το αρχαιότερο πάνω στο οποίο είχαν την ευκαιρία να πειραματιστούν αρχαιολόγοι σε συνεργασία με graphic designers από τη Βραζιλία.  Συγκεκριμένα, ο Cicero Moraes ξεκίνησε με υπομονή και έμφαση στη λεπτομέρεια να μετατρέπει το κρανίο σε πρόσωπο ή τουλάχιστον στο πρόσωπο που κάποτε είχε αυτή η γυναίκα. Του πήρε σχεδόν δύο μήνες για να ολοκληρώσει με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά της -μάτια, μύτη, μέτωπο- προσπαθώντας να μείνει πιστός στην κατατομή των γυναικών του Περού αυτής της χρονικής περιόδου. 

Το πρόσωπο της Γυναίκας με τις 4 Πόρπες παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 11 Οκτωβρίου από το υπουργείο Πολιτισμού της Λίμας και θεωρείται πλέον μία από τις πιο επιτυχημένες αποκαταστάσεις που μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες σε ειδικούς, αλλά και ευρύ κοινό για τους αρχαίους πληθυσμούς της ευρύτερης περιοχής. 

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Η γυναίκα με τις 4 πόρπες: αυτή είναι η ένοικος του τάφου που ενθουσίασε τους αρχαιολόγους του Περού Facebook Twitter

Αρχαιολογία & Ιστορία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το Μουσείο Κλινί και η ιστορία του Μεσαίωνα μέσα από 1.600 αντικείμενα

Αρχαιολογία & Ιστορία / Το Μουσείο Κλινί και η ιστορία του Μεσαίωνα μέσα από 1.600 αντικείμενα

Η επαναλειτουργία του Εθνικού Μουσείου του Μεσαίωνα της Γαλλίας αυτή την άνοιξη μοιάζει με αναγέννηση. Το Musée de Cluny (Μουσείο Κλινί) ήταν ένα από τα λίγα γαλλικά εθνικά μουσεία στα οποία δεν είχαν γίνει σημαντικές ανακαινίσεις μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αγαμέμνων Τσελίκας: «Οι Έλληνες μάθαιναν γράμματα και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας»

Αρχαιολογία & Ιστορία / Αγαμέμνων Τσελίκας: «Οι Έλληνες μάθαιναν γράμματα και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας»

Ο Αγαμέμνων Τσελίκας, ένας από τους κορυφαίους παλαιογράφους του κόσμου, μιλάει για τη σημασία της παλαιογραφίας και διαλύει όλους τους μύθους για την αγραμματοσύνη των Ελλήνων από την Άλωση μέχρι την Επανάσταση, με αφορμή την έκθεση του ΜΙΕΤ στο παλιό Χρηματιστήριο.
M. HULOT
Σε ένα συμπόσιο της Αρχαίας Αθήνας, με κρασί και ολονύχτια συζήτηση

Ηχητικά Άρθρα / Σε ένα συμπόσιο της Αρχαίας Αθήνας, με κρασί και ολονύχτια συζήτηση

Στην Αθήνα της Κλασικής Περιόδου μια βραδινή έξοδος σήμαινε οινοποσία και ολονύχτια συζήτηση στο σπίτι ενός φίλου. Αυτές οι βραδιές ονομάζονταν συμπόσια, με την έμφαση στην κοινή οινοποσία.
THE LIFO TEAM
Ο αρχαιολογικός και ο προσωπικός κόσμος του Ερρίκου Σλίμαν σε μια μεγάλη έκθεση στο Βερολίνο

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ερρίκος Σλήμαν: Οι άγνωστες πτυχές της ζωής του αρχαιολόγου σε μια μεγάλη έκθεση στο Βερολίνο

Ο Ερρίκος Σλήμαν είναι γνωστός ως ο άνθρωπος που ανακάλυψε την Τροία, αλλά ήταν πολλά περισσότερα: επιχειρηματίας, κοσμοπολίτης και συγγραφέας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Οι όχι και τόσο φωτεινές πτυχές της αθηναϊκής δημοκρατίας

Ιστορία μιας πόλης / Οι όχι και τόσο φωτεινές πτυχές της αθηναϊκής δημοκρατίας

Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με την Ανδρονίκη Μακρή, διδάκτορα Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, για το μεγαλείο και τις ατέλειες της αθηναϊκής δημοκρατίας.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Το λουτρό ως ιεροτελεστία στην πρώτη έκθεση του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Χανίων

Αρχαιολογία & Ιστορία / Το λουτρό ως ιεροτελεστία στην πρώτη έκθεση του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Χανίων

Το Αρχαιολογικό Μουσείο των Χανίων παρουσιάζει στο νέο του κτίριο ποικίλες όψεις των διαχρονικών λουτρικών συνηθειών στους πολιτισμούς της Μεσογείου, μέσα από 137 αντιπροσωπευτικά αρχαία αντικείμενα, έργα τέχνης, ιστορικά τεκμήρια και αντικείμενα καθημερινής χρήσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΠΕΜΠΤΗ 12/05 - ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΣΤΕΙ- Έτρωγαν σκύλους στο Αρχαίο Κορωπί;

Ιστορία μιας πόλης / Τα κατοικίδια των Αρχαίων Αθηναίων

Ο ζωοαρχαιολόγος Άγγελος Χατζηκουμής μιλά στην Αγιάτη Μπενάρδου για τα κατοικίδια και τα εξημερωμένα ζώα της Αρχαίας Αττικής, παρουσιάζει μία απρόσμενη συνήθεια των κατοίκων του προϊστορικού Κορωπίου και εξηγεί γιατί οι Αρχαίοι Αθηναίοι ήταν τελικά πιο ζωόφιλοι από εμάς.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η πρώτη μοδίστρα του Λυεκού Οίκου, μια μαύρη γυναίκα και η ιστορία της από τη σκλαβιά στην ελευθερία

Ελίζαμπεθ Χομπς Κέκλι / Η πρώτη μοδίστρα του Λευκού Οίκου: Η ιστορία μιας μαύρης γυναίκας από τη σκλαβιά στην ελευθερία

Το όνομά της συνδέθηκε με αυτό της Μέρι Λίνκολν και με ένα σκάνδαλο όταν θέλησε να εκποιήσει την γκαρνταρόμπα της. Τα απομνημονεύματά της είναι ένα χρονικό που φωτίζει την εποχή της σκλαβιάς και τον δρόμο των μαύρων Αμερικανών προς την ελευθερία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σπίτα και δρόμοι της Αθήνας μέσα από ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Ιστορία μιας πόλης / Δρόμοι και σπίτια της Αθήνας στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο

Η Αγιάτη Μπενάρδου και ο Θανάσης Γεντίμης κάνουν μια «βουτιά» σε σπάνια αρχεία και παλιές ελληνικές ταινίες για να εντοπίσουν τα σημεία των γυρισμάτων στην πόλη αλλά και να αναδείξουν ξεχασμένες ιστορίες από τον ελληνικό σινεμά.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η ιστορία του χρυσού των Σκυθών, ένα δικαστικό, πολιτικό και πολιτιστικό θρίλερ

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ο χρυσός των Σκυθών: Ένα δικαστικό και πολιτικό θρίλερ

565 αντικείμενα του χρυσού των Σκυθών βρίσκονται σε ολλανδικό έδαφος σε καθεστώς «προστασίας», ενώ περίπου 200 κλάπηκαν από τους Ρώσους από το μουσείο της Μελιτόπολης. Σε ποιον ανήκει ο θησαυρός;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ