Νίτσε για αρχαρίους (ή για όσους έχουν μια γεύση τρικυμίας στα χείλη...)

Νίτσε για αρχαρίους (ή για όσους έχουν μια γεύση τρικυμίας στα χείλη...) Facebook Twitter
7

 

Νίτσε για αρχαρίους (ή για όσους έχουν μια γεύση τρικυμίας στα χείλη...) Facebook Twitter


Aυτό που ακολουθεί είναι το λήμμα για τον γερμανο φιλόσοφο από το Cracked.com:



O Φρίντριχ Νίτσε ήταν ένας γερμανός φιλόσοφος του 19ου αιώνα ο οποίος επηρέασε τους μηδενιστές, τους υπαρξιστές, και όλους τους emo που έγραψαν ποτέ σκοτεινή ποίηση.

Τα δεδομένα

  1. Ο Φρίντριχ Νίτσε ήταν ένας άκρως αμφιλεγόμενος φιλόσοφος ο οποίος αμφισβήτησε τις κεντρικές ιδέες της δυτικής κουλτούρας.
  2. Κι επίσης ζούσε το υπόγειο της μητέρας του.
  3. Δε θα γράψεις ποτέ σωστά το όνομά του (NIETZSCHE)

Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Νίτσε γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1844 στο Rocken bei Lutzen, το οποίο φημολογείται ότι είναι η πόλη με το πιο γερμανικό όνομα στον κόσμο. Όλοι γρήγορα κατάλαβαν ότι ο μικρός Φρίντριχ ήταν λίγο διαφορετικός. Έκανε ό,τι κάνουν όλα τα αγόρια: συνέθετε κλασική μουσική, μελετούσε αρχαία ελληνικά και λατινικά και ερευνούσε εντατικά θεολογία. Στα 24 του χρόνια ήταν ήδη καθηγητής φιλολογίας στη Βασιλεία, ένα αντικείμενο του οποίου την ύπαρξη τότε αγνοούσαν οι περισσότεροι. Το 1879 αποσύρθηκε από το πανεπιστήμιο για να αφιερωθεί στο να ζει εις βάρος των άλλων. Έζησε τη μοναχική ζωή ενός ανθρώπου ο οποίος πολεμούσε με αρρώστιες γράφοντας βιβλία φιλοσοφίας που κανείς δε διάβαζε.

Το 1868 ο Νίτσε γνώρισε τον Βάγκνερ. Η γνωριμία ήταν η αφετηρία ενός από τα μεγαλύτερα bromances όλων των εποχών. Ο Νίτσε ειδωλοποίησε τον Βάγκνερ, κυρίως επειδή ο Βάγκνερ είχε επιτυχία στις γυναίκες. Στη συνέχεια ο Βάγκνερ έγινε ένας γερμανολάτρης χριστιανός, κάτι που δεν ταίριαζε στον Νίτσε. Όπως οι περισσότεροι, ο Νίτσε ξεπέρασε τον χωρισμό γράφοντας δύο βιβλία στα οποία ανέλυσε πόσο πολύ μισεί τον Βάγκνερ.

Μόνο μέσα σε ένα χρόνο έγραψε τα βιβλία The Case of Wagner, The Antichrist, Twilight of the Idols, Ecce Homo και Nietzsche Contra Wagner. Το «Τάδε Έφη Ζαρατούστρα» θεωρείται το πιο ουσιαστικό του κείμενο. Ο ίδιος το χαρακτήρισε ως το πιο «βαθύ» βιβλίο που έχει γραφτεί ποτέ, πράγμα που σημαίνει ότι ο Νίτσε ήταν ο μοναδικός που το κατάλαβε.

Ο Νίτσε με τα έργα του επιτέθηκε στην υποκρισία του δυτικού κόσμου, από την ηθική αφέντη-δούλου μέχρι τη χριστιανική παράδοση. Επειδή κανείς δε συμπαθεί έναν εξυπνάκια που έχει δίκιο, ο ακαδημαϊκός κόσμος τον καταδίκασε. Αυτός ισχυρίστηκε ότι γράφει για το μελλοντικό του κοινό.

 

Ο Νίτσε επηρέασε σχεδόν όλους τους ψευτοδιανοούμενους του 20ου αιώνα. Οι φιλόσοφοι προσπάθησαν να αποναζικοποιήσουν την εικόνα του Νίτσε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παραμένει αμφιλεγόμενος αλλά εξακολουθεί να είναι αντικείμενο μελέτης. Το όνομά του εξακολουθεί να αναφέρεται από ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν τους έξυπνους. Πλέον κι εσύ μπορείς να πετάξεις ένα «δύναμη της θέλησης» για να κάνεις τους φίλους σου να σκάσουν από τη ζήλια.

via

7

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βασίλης Χατζηιακώβου: «Πολλοί που ασχολούνται με το βιβλίο δεν έχουν την παραμικρή σχέση μαζί του»

Βιβλίο / Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον συγγραφέα του αφηγήματος «Η δική μου Σόλωνος… και τρία σύννεφα στον ουρανό», ο οποίος υπήρξε και παραμένει σημείο αναφοράς στον χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική άγνοια στην Ελλάδα φαίνεται από την επιτυχία της ταινίας του Σμαραγδή»

Χρήστος Λούκος / Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική μας άγνοια φαίνεται από την επιτυχία του "Καποδίστρια"»

Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Βιβλίο / Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Η απίστευτη ιστορία της νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ που πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε ντοκιμαντέρ και να τραβήξει την προσοχή με τις φωτογραφίες της προτού πέσει νεκρή από τους ισραηλινούς πυραύλους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
«Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Το πίσω ράφι / «Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Μια έκδοση που δεν αποτελεί απλή μεταγραφή της ομώνυμης λογοτεχνικής εκπομπής αλλά, χάρη στην ικανότητα του Χρυσοστομίδη, αναδεικνύει το μέγεθος των σημαντικών συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτήν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού

Βιβλίο / Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Η κυβέρνηση Τραμπ υπονομεύει την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας στο όνομα του Ιησού τη βαναυσότητα και τη βούληση για απόλυτη εξουσία, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος.
THE LIFO TEAM
Η Σάλι Ρούνεϊ μετά το hype: Το «Ιντερμέτζο» αλλάζει το παιχνίδι;

The Review / Σάλι Ρούνεϊ: Σημαντική συγγραφέας ή το trend της στιγμής;

Ωρίμασε η Ιρλανδή συγγραφέας που με το βιβλίο της «Κανονικοί Ανθρωποι», έγινε σταρ; Είναι το νέο της μυθιστόρημα «Ιντερμέτζο» (εκδόσεις Πατάκη) στροφή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη γραφή; Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού των «Νέων» Δημήτρη Δουλγερίδη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Βιβλίο / «Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Μια ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη του Κώστα Καμπουράκη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, η οποία φωτίζει ζητήματα όσον αφορά το DNA και την εθνική καταγωγή αλλά και τα σχετικά εσφαλμένα ιδεολογήματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

σχόλια

6 σχόλια
Το λήμμα ήταν όχι επιτυχημένη σάτιρα κατά και την δική μου προσωπική γνώμη. Το χιούμορ προϋποθέτει μια αποδόμηση της κανονικότητας. Ούτως ή άλλως τίποτα στη ζωή και την φιλοσοφία του Νίτσε δεν είναι "κανονικό" (και ευτυχώς δηλαδή!)
Προς όσους σχολιαστές γράφουν ότι το κείμενο είναι σατιρικό, απαντώ πως η σάτιρα ορίζεται και διακρίνεται από το δίκαιον και το εύστοχον ενός σαρκαστικού/καυτηριάζοντος λόγου επί γεγονότων και πεπραγμένων, τα οποία στηλιτεύει. 1) Τί ακριβώς στο κείμενο βρίσκετε εύστοχο ή δίκαιο; 2) Ποιά τα γεγονότα που αναγνωρίζετε ότι σατιρίζει;3) Το αισθητικό του επίπεδο, κατά τα άλλα, σας καλύπτει ή έστω σας εκφράζει μερικώς;Κατά την δική μου γνώμη, το κείμενο όχι απλά δεν συνιστά σάτιρα, αλλά φαιδρότητα που καταρρίπτεται σε κλάσματα δευτερολέπτου. Απορώ και φρίττω με την αναπαραγωγή του - πολλώ δε μάλλον ως σατιρικό -, παρότι δεν με εκπλήσσει σαφώς.
Δεν έχει μεγάλη σημασία αυτό, γιατί είναι πολύ κακόγουστο. Η σάτιρα βασίζεται στην υπερβολή, αλλά τρέφεται από την πραγματικότητα. Αυτή η δημοσίευση είναι ένα συνονθύλευμα ασυνάρτητων ηλιθιοτήτων.
1. O Νίτσε δε ζούσε στο υπόγειο της μητέρας του ούτε εις βάρος άλλων. Ζούσε με τη σύνταξη που έπαιρνε από το πανεπιστήμιο της Βασιλείας.2. Ο Νίτσε δεν επηρέασε "ψευτοδιανούμενους": επηρέασε τον Φουκώ, τον Μπατάιγ, τον Ντελέζ, όλη την υπαρξιακή σχολή της φιλοσοφίας, την αβάνγκαρντ του μεσοπολέμου, την πολιτισμική ανθρωπολογία, τη θεωρία της λογοτεχνίας,τους πρωτοπόρους ψυχαναλυτές και γενικά όλη τη σύγχρονη σκέψη.3. Ο Νίτσε δεν αναφέρεται από ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν τους έξυπνους. Κατά κύριο λόγο, αναφέρεται από ευγενείς ανθρώπους που προσπαθούν να σκέφτονται σε βάθος τα πράγματα, και, κατά δεύτερον λόγο, αναφέρεται από την πλέμπα της εθελοτυφλίας στην οποία ανήκετε και εσείς. Ποιο είναι το χαρακτηριστικό της πλέμπας; Η ηθική του δούλου: με δυο λόγια, ό,τι δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.