Η Μέριλ Στριπ εξηγεί τον σεξισμό στην ιστορία του κινηματογράφου

 Η Μέριλ Στριπ εξηγεί τον σεξισμό στην ιστορία του κινηματογράφου Facebook Twitter
11

 

Ένα ακόμη εξαιρετικό παράδείγμα των διακρίσεων που δέχονται οι γυναίκες έδωσε η λατρεμένη από το κοινό Μέριλ Στριπ κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σχετικά με τα φαινόμενα σεξισμού στον κινηματογράφο Jon Stewart με καλεσμένους την ίδια, και τις σκηνοθέτες Ava DuVernay και Sharmeen Obaid-Chinoy.

Στο βίντεο που ακολουθεί η ίδια παραδέχθηκε πως «όταν είσαι ηθοποιός ακολουθείς τις ιδέες του σκηνοθέτη σου, ωστόσο, είναι αρκετά δύσκολο για μια γυναίκα σκηνοθέτη να κυριαρχήσει σε αυτόν τον ανδροκρατούμενο επαγγελματικό κλάδο». Η ηθοποιός που μετρά 19 υποψηφιότητες για Όσκαρ, ενώ έχει κερδίσει 3 από αυτά κατά τη διάρκεια της καριέρας της, εκφράζει με κάθε τρόπο και σε όποια ευκαιρία της δοθεί την υποστήριξή της προς το γυναικείο φύλο που ακόμη και σήμερα δεν διαθέτει τα ίδια δικαιώματα με τον ανδρικό πληθυσμό - τουλάχιστον στην πράξη.

Σε αρκετές συνεντεύξεις της, ακόμη και σε λόγους της στα Όσκαρ φροντίζει πάντα να κάνει αναφορές στις γυναίκες των οποίων τα ταλέντα παλεύουν να αναγνωριστούν. «Ήδη από μικρά κοριτσάκια βλέπουμε στην ιστορία, στη μεγάλη λογοτεχνία τα πάντα να περιστρέφονται γύρω από τα αγόρια. Θέλω να είμαι ο Peter Pan όχι η Τinkerbell, ο Tom Sawyer όχι η Becky. Πάντα όλα ήταν γύρω από τους άνδρες», αναφέρει χαρακτηριστικά στη συζήτηση αυτή.

«Το δυσκολότερο πράγμα για μένα ως ηθοποιός είναι να διηγηθώ μια ιστορία και το ανδρικό κοινό να νιώσει ό,τι ακριβώς αισθάνομαι εγώ. Να μπουν στη θέση μιας γυναίκας πρωταγωνίστριας. Όλα τα κινηματογραφικά στούντιο γνωρίζουν πως αυτός είναι ο πιο δύσκολος στόχος να επιτευχθεί» επισημαίνει με ειλικρίνεια η ηθοποιός. Παρουσιάζει, έτσι το βασικό πρόβλημα που το Ηollywood αντιμετωπίζει καθώς θα γυριστούν, για παράδειγμα, 8 νέες ταινίες για τον Batman αλλά καμία για τη Wonder Woman, μια ακόμη περίπτωση διακρίσεων που λαμβάνουν χώρα στον κινηματογράφο όπως αναφέρει η ίδια.

Αξίζει να αναφέρουμε πως στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Tribeca η Στριπ ανακοίνωσε την δημιουργία ενός εργαστηρίου σεναρίου μόνο για γυναίκες άνω των 40 ετών που θα στηρίξει απόλυτα η ίδια επιβεβαιώνοντας, έτσι, με πράξεις τα ισχυρά λεγόμενά της για προστασία και στήριξη των γυναικών.

11

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όταν η Κέιτ συνάντησε τον Λούσιαν

Οθόνες / Όταν η Κέιτ Μος συνάντησε τον Λούσιαν Φρόιντ

Τέλη Μαΐου βγαίνει στις βρετανικές αίθουσες τo «Moss & Freud» που αποτυπώνει τη σχέση της Κέιτ Μος με τον Λούσιαν Φρόιντ: το μοντέλο εξομολογήθηκε το όνειρό του να ποζάρει στον ζωγράφο και λίγους μήνες μετά προέκυψε το «Γυμνό Γεύμα» που πωλήθηκε για 5 εκατ. ευρώ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Στο «Apex» η Σαρλίζ Θερόν συνεχίζει το ταξίδι της στην υπέρβαση

Οθόνες / Μόνο η Σαρλίζ Θερόν επιβιώνει από το «Apex»

Σε μια ταινία που περιφρονεί τη λογική και αποθεώνει την ομορφιά της, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε ρόλους περίπου «εξωγήινων» ηρωίδων που θέλουν να παίζουν με τους δικούς τους όρους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

5 σχόλια
Εξαιρετικος ανθρωπος και καλλιτεχνης και ζωτικο το θεμα που επιλεγει να φερει στην επιφανεια. Ειμαστε στο 2015 και βλεπουμε ακομα κοριτσακια με μινι φουστες να προωθουν προιοντα/εξυπηρετουν/καθονται πορτα σε μαγαζια;;; Γιατι; Για να ικανοποιηθει το ματι του αντρα;! Ελεος!Απ'την αλλη, τα αμερικανικα προτυπα την τελευταια πενταετια τεινουν να κανουν στροφη 180 μοιρων, στοχευοντας αμεσα τον ανδρα. Γυναικες εξυπνες, καπατσες να πλαισιωνονται και απο αφελεις και επιρρεπεις αντρες! Δεν ειναι αυτο το μελλον που θελω.. Σε καμια περιπτωση..
Εάν είχατε γεννηθεί στην Ελλάδα,όπου αγόρια και κορίτσια μεγαλώσαμε με καντυ-καντυ,δεν θα το λέγατε αυτό,κυρία Στριπ μου!!Πιστεύω πως είναι λιγάκι άδικη,απο την άποψη πως ναι μεν,υπάρχουν λίγες σκηνοθέτιδες στον χώρο,αλλά μην ξεχνάμε πως αρκετές(οι υπόλοιπες είναι unisex)ταινίες & τηλεοπτικές σειρές απευθύνονται στο γυναικείο κοινό,έχουν γυναίκες στον πρωταγωνιστικό ρόλο ή,και αυτές είναι και οι πιο πονηρές,ο πυρήνας της κοσμοθεωρίας τους είναι "θηλυκής απόχρωσης".Με αφορμή το gravity(γυναίκα πρωταγωνιστεί)είδα ένα ρεπορτάζ που έλεγε πως ταινίες με γυναίκες στον πρώτο ρόλο έχουν περισσότερα κέρδη.Οπότε,δεν νομίζω να ευσταθεί και τόσο η μομφή περί σεξισμού,μιας και τα στούντιο,ως κερδοσκοπικές εταιρείες που είναι,θα ενδιαφέρονταν πιο πολύ για τα έσοδα,παρά για να προωθούν άνδρες σε κυρίαρχους ρόλους.Ακόμη,πολλά επαγγέλματα(γιατροι,νομικοί,καθηγητές κ.α.) έχουν σχεδόν ίσο ποσοστό ανδρών τε και γυναικών εργαζομένων,η κινηματογραφική βιομηχανία γιατί να αποτελεί εξαίρεση; Είναι το σινεμά το τελευταίο προπύργιο/οχυρό της ανδροκρατίας στα εργασιακά; Δεν νομίζω!Μάλλον οι ίδιες οι γυναίκες δεν ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν αυτό τον δρόμο,εάν το ήθελαν,θα το 'χαν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό.Πιθανόν να υπάρχει και μία ψυχαναλυτική εξήγηση γι' αυτό:είχα διαβάσει σε άρθρο πως οι άνδρες επιλέγουν να δημιουργούν καλλιτεχνικά έργα,επειδή δεν μπορούν να δημιουργήσουν άνθρωπο.Κι επειδή οι γυναίκες μπορούν,δεν έχουν ανάγκη να δημιουργήσουν τέχνη!Προσωπικά,διαφωνώ με το άρθρο,διότι είναι μειωτικό και σεξιστικό εις βάρος των ανδρών,καθώς υποτιμά την συμβολή μας στην τεκνοποίηση(χρειαζόσαστε και σπέρμα,έτσι,δεν είναι;),και εν γένει απαξιώνει την ίδια την τέχνη,την πνευματική τροφή της ανθρωπότητας,αυτό που μας διαφοροποιεί απ' τα ζώα,αλλά εφόσον υπάρχει αυτή η άποψη,έπρεπε να την αναφέρω!Τέλος,"εργαστήρι ΜΟΝΟ για γυναίκες "; Αυτό δεν είναι σεξιστικό,κυρία Στριπ; Και μόνο "άνω των 40 ετών"; Και ρατσισμός ηλικίας μέσα στον ρατσισμό φύλου(Inception!!),κυρία Στριπ;
Ισχύει, έχεις δίκιο στις τελευατίες σου 2 παρατηρήσεις. Αλλά σε κάθε είδος διαχωρισμού έχω παρατηρήσει ότι ανταπαντάνε (ο κόσμος) με διαχωρισμό από την άλλη άκρη. Είτε πρόκειται για σεξισμό, ρατσισμό, ή οτιδήποτε. Δε συμφωνούσα, μέχρι που παρατήρησα ότι σε διαχωρισμούς του παρελθόντος, η εξισορρόπηση επιτυγχάνθηκε με αυτή τη μέθοδο. Σκέφτηκα οτι πιθανώς η μέθοδος "θα σου ταϊσω στα μούτρα το αντίθετο μέχρι να μη σου φαίνεται περίεργο, ξεχωριστό, πια" πιάνει τελικά ως μέθοδος απευαισθητοποίησης. Και αμβλύνθηκε η διαφωνία μου.Υ.Γ. Κι εγώ μεγάλωσα με Κάντυ Κάντυ. Πήρα να ξαναδώ πριν λίγα χρόνια για να παλιμπαιδίσω. Και κατέληξα. Η Κάντυ Κάντυ ήταν ηλίθια. Ως εκ τούτου, πολύ κακό πρότυπο και για τα αγοράκια και για τα κοριτσάκια.
ατυχες το παραδειγμα μπατμαν και wonderwoman για μενα. σε ταινια δρασης και αντιμετωπισης δυνατων αντιπαλων με βαση τη μυικη δυναμη, δεν μπορεις να βαλεις γυναικα για πρωταγωνιστρια. αν βεβαια θες να κανεις ταινια που να αναδεικνυεις την πονηρια και την εξυπναδα, ανετα η γυναικα θα μπορουσε να ειναι πρωταγωνιστρια που κατατροπωνει εχθρους με τεχνασματα. περα απο αυτο, προσωπικη μου αποψη οτι στο χωρο των συναισθηματικων ταινιων, εχουν τον πρωτο λογο!
στερεοτυπο οτι η γυναικα δεν εχει την ιδια μυικη δυναμη με τον ανδρα; στερεοτυπο οτι οι περισσοτερες ιστορικες μορφες που χρησιμοποιει ο κινηματογραφος ειναι ανδρες; οσο και να ειμαι υπερ των λεγομενων τις, υπαρχουν ρολοι που οπως και να το κανουμε, ταιριαζουν σε ανδρες. ακομα και οι σεναριογραφοι επιλεγουν ανδρα για πρωταγωνιστη. ειναι τοσο μισογυνηδες;
O Batman είναι ένας θνητός με gagdets, δεν έφαγε ποτέ κανέναν με τη μυική του δύναμη. Η Wonder Woman είναι υπερηρωίδα, άρα με υπερδυνάμεις (και gadgets η συγκεκριμένη). Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος η Wonder Woman να μη μπορεί να κόψει τους ίδιους ή και περισσότερους κώλους απ'το Batman. Άρα το παράδειγμα με το Batman και τη Wonder Woman είναι 100% επιτυχημένο, άμα τη σύγκρινε με το Superman να σου δινα δίκιο για τα επιχειρήματά σου. Αλλά τα δικά σου επιχειρήματα, εκτός του ότι ακολουθούν στερεότυπα, υποπίπτουν και σε λογικό σφάλμα, ενώ το επιχείρημα της Streep τεκμηριώνεται και λογικά.
Το παράδειγμα της στριπ είναι ατυχές γιατί απλώς δεν υπάρχει τπτ το ενδιαφέρον στη γουόντερ γούμαν αλλά και σε ΚΑΝΕΝΑ γυναικείο χαρακτήρα από κόμικ αλλά και επειδή ο περισσότερος κόσμος που διαβάζει κόμικς ή/και θα πάει να δει αυτές τις ταινίες είναι ανδρικός. Είμαστε σπασίκλες, τι να κάνουμε? Και δε μπορούμε να ταυτιστούμε με το φύλο σας οπότε σε αυτές τις ταινίες δε θα πατούσε κανείς γιατί εμείς δε θα βρίσκαμε κοινά σημεία με την ηρωίδα και οι περισσότερες γυναίκες θα έλεγαν ''καλά θα πάμε να δούμε wonder woman?''. Οπότε δε νομίζω ότι οι παραγωγοί σκέφτονται τόσο ότι είστε γυναίκες και για αυτό σας κάνουν στην άκρη αλλά ότι οι ανδρικοί χαρακτήρες είναι πιο αποδοτικοί γιατί για αυτούς και πάνω σε αυτούς πολύ απλά δημιουργήθηκαν τα κόμικς. Ήταν εποχή ανδροκρατίας αλλά τι να κάνουμε που τότε χτίστηκε όλη η δομή των κόμικς και όλες οι καλές ιδέες μετουσιώθηκαν σε ενδιαφέροντες ανδρικούς χαρακτήρες? Και δεν ισχύει μόνο για τα κόμικς αυτό. Την ενοχλεί που δεν υπάρχει ας πούμε αντίστοιχος ήρωας του Τομ Σόγιερ ή του Πητερ Παν. Ε φτιάξε τώρα στο εργαστήρι σου σούπερ ουάου ηρωίδες και σταμάτα να γκρινιάζεις. Κανείς δε σε εμποδίζει να κάνεις αυτό που θες.
Θα παρακαλούσα εσείς οι προσωρινά 25 να αναφέρετε παραδείγματα από ενδιαφέροντες γυναικειους χαρακτήρες από κόμικς. Που να έχουν όμως και αξιόλογο backstory.
τι να πει κανεις για εναν ανθρωπο που ειναι στο φως των προβολεων 20 χρονια παραπανω απο οσο ζω εγω δεν εχει προκαλεσει ποτε και ειναι ακομα ελκυστικη και ενδιαφερουσα.μονο θαυμασμο μου προκαλει και δεν νομιζω οτι υπαρχει πιο αξιοπιστη πηγη για τον κινηματογραφο