Αιαλίς: αυτό το μικρό μαγαζί στο Π. Φάληρο σερβίρει μερικά από τα καλύτερα πολίτικα της Αθήνας

Αιαλίς: αυτό το μικρό μαγαζί στο Π. Φάληρο σερβίρει μερικά από τα καλύτερα πολίτικα της Αθήνας Facebook Twitter
Τοπίκ: ένα πιάτο που ακολουθεί μια παραδοσιακή αρμένικη συνταγή
1


Το Αιαλίς δεν «φωνάζει» ότι είναι πολίτικο, δεν προσπαθεί να σε πείσει με την εμφάνιση και την «αφήγησή» του. Είναι ένα απλό στέκι γειτονιάς όπου μπορείς να πιεις τον καφέ σου ή να παραγγείλεις την ομελέτα σου το πρωί και μεζέδες το μεσημέρι και το βράδυ. Το φαγητό του όμως είναι περισσότερο «πολίτικο» από τα περισσότερα που έχεις δοκιμάσει σε πολίτικα εστιατόρια στην Ελλάδα. Η Αγγελική γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου δούλεψε ως ξεναγός. Από τη μητέρα της, που ήταν φοβερή μαγείρισσα, κληρονόμησε το ταλέντο στη μαγειρική κι έτσι δοκίμασε τις δυνάμεις της στον δικό της χώρο, στο Αιαλίς στο Παλαιό Φάληρο, σε μια γειτονιά με διάχυτο το «άρωμα Πόλης». Φαγητό αληθινό, σπιτικό, χωρίς φτιασίδια, από χέρια καλής Πολίτισσας μαγείρισσας, που θα σου θυμίσει όμορφα παιδικά χρόνια. «Τα μπαχαρικά που χρησιμοποιώ στα φαγητά μου τα φέρνω όλα από την Πόλη, καθώς και το φύλλο γιουφκά» λέει η Αγγελική και συμπληρώνει: «Εγώ το σταυρώνω το φαγητό πριν σερβιριστεί». Και όταν τη ρωτώ πώς προέκυψε η ονομασία «Αιαλίς», μου απαντά απλά: «Δεν σημαίνει κάτι, είναι εύηχο και μου θυμίζει τον Αίολο». Μικρός, απλός χώρος, με ξύλινη μπάρα, βιβλιοθήκες, καναπέδες, τραπεζάκι για το τάβλι και ξύλινα τραπέζια. Στο βάθος είναι η κουζίνα, το βασίλειο της ιδιοκτήτριας – σαν να είσαι φιλοξενούμενος στην τραπεζαρία του σπιτιού της. Τα τραπεζάκια του εξωτερικού χώρου, που είναι κλεισμένος με νάιλον, συμμετέχουν και αυτά προκειμένου να καλύψουν το πιστό κοινό της γειτονιάς, δημιουργώντας ένα εσωτερικά δικό του σύμπαν.

Αιαλίς: αυτό το μικρό μαγαζί στο Π. Φάληρο σερβίρει μερικά από τα καλύτερα πολίτικα της Αθήνας Facebook Twitter
Η πλούσια γεύση του ιτσλί κεφτέ με τη γέμιση του μυρωδάτου και ζουμερού κιμά θα σε συνεπάρει.

Η κουζίνα, σοφά μελετημένη, ακολουθεί πιστά τη φιλοσοφία του χώρου και σε σεργιανίζει σε αυθεντικούς, πολίτικους μεζέδες. Αρχή με σαλάτα με ωμό παντζάρι περασμένο από τον τρίφτη, μαριναρισμένο ελαφρά με ξίδι και ελαιόλαδο, ό,τι πρέπει για να συνοδεύσει το τσίπουρο. Στο τραπέζι προσγειώθηκε το εχλικεγίφ, ένα σκεύος μπακιρένιο, σαν μικρή φόρμα του κέικ, που είχε πάγο και στο κέντρο θέση για να μπαίνει το ποτήρι με το τσίπουρο ή το ούζο, ώστε να διατηρείται δροσερό και να μη χρειάζεται να το αραιώνεις με πάγο. Το πιο πιθανό είναι ότι δεν το έχεις ξαναδεί και θα σε εντυπωσιάσει. Ακολούθησαν οι μελιτζάνες, κομμένες σε γενναίες μπουκιές, μαγειρεμένες με ντομάτα κι ενισχυμένες με κομμάτια κόκκινης πιπεριάς που συνόδευε ελαφριά σκορδάτη σος γιαουρτιού (€5). Ωραίος και γευστικός κρύος μεζές, με τη μελιτζάνα να απογειώνεται στον ουρανίσκο από τη δροσιά του γιαουρτιού. Οι λεπτές φλογέρες, φτιαγμένες με φύλλο γιουφκά και τυρί (€4), περασμένες ανάλαφρα από το τηγάνι, τρώγονται απνευστί. Η πλούσια γεύση του ιτσλί κεφτέ (€6) με τη γέμιση του μυρωδάτου και ζουμερού κιμά θα σε συνεπάρει. Η σαλάτα ταμπουλέ (€4,50), με μπόλικο ψιλοκομμένο μαϊντανό και σπασμένο στάρι, κόκκινη πιπεριά, δυόσμο, μπούκοβο και σουμάκ, ήταν δροσερή και με ωραία ισορροπία – μου άρεσε που κυριαρχούσε ο μαϊντανός και όχι το πλιγούρι. Με ικανοποίησε απόλυτα το πιάτο Αρναούτ Τσιέρι (€5), με το ψιλοκομμένο μοσχαρίσιο συκώτι περασμένο όσο πρέπει από το τηγάνι και σε άριστο συνδυασμό με το κομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι και τη ρίγανη. Ένα πιάτο που επειδή θεωρείται απλό, προδίδει και πιο εύκολα τις ατέλειες της κουζίνας. Επιβάλλεται να δοκιμάσεις την πίτα Καισαρείας (€5), φτιαγμένη με φύλλο γιουφκά, καλής ποιότητας παστουρμά, τυρί και κύβους ντομάτας που προστίθενται στο τέλος και χαρίζουν τη δροσιά τους στην πληθωρική γεύση. Η κορυφαία, κατά τη γνώμη μου, στιγμή, ήταν όταν σερβιρίστηκε το Τοπίκ (€7), ένα πιάτο που ακολουθεί μια παραδοσιακή αρμένικη συνταγή – γεύση που σου μένει αξέχαστη. Πρόκειται για έναν σφιχτό χυλό που φτιάχνεται από πατάτα και ρεβίθια και γεμίζεται με καραμελωμένα κρεμμύδια και ξηρούς καρπούς, με κυρίαρχο το αράπικο φιστίκι, το κουκουνάρι και τις μαύρες σταφίδες. Σερβίρεται ραντισμένο με κανέλα. Κάθε μπουκιά αποκαλύπτει φινετσάτη γεύση με ένα παιχνίδισμα απαλής υφής και τραγανού από τους ξηρούς καρπούς, αφήνοντας μια διακριτική γλυκύτητα στην επίγευση. Τι να πω, όμως, και για τα εκπληκτικά μαντί (€6), τις λιλιπούτειες μπουκιές, γεμιστές με μοσχαρίσιο κρέας και κόκκινο πιπέρι από την Πόλη, al dente, με τη συνοδεία γιαουρτιού και μπόλικου ξερού δυόσμου; Μοσχοβολιστό, μερακλίδικο μαγείρεμα: δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου διάλεξε αυτό το εστιατόριο για να γευματίσει όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα.

Αιαλίς: αυτό το μικρό μαγαζί στο Π. Φάληρο σερβίρει μερικά από τα καλύτερα πολίτικα της Αθήνας Facebook Twitter
Η σαλάτα ταμπουλέ, με μπόλικο ψιλοκομμένο μαϊντανό και σπασμένο στάρι, κόκκινη πιπεριά, δυόσμο, μπούκοβο και σουμάκ, ήταν δροσερή και με ωραία ισορροπία.

☛ Αιαλίς, Αλκυόνης 27 & Πρωτέως, Π. Φάληρο, 212 1003311

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρύσανθος Πανάς

Γεύση / Χρύσανθος Πανάς: «Η διασκέδαση χωρίς γεύση, χωρίς αισθητική, χωρίς καλό φαγητό δεν έχει νόημα»

Ο άνθρωπος που επέμενε να μιλά για «αθηναϊκή Ριβιέρα» όταν η ιδέα ακουγόταν ουτοπική επιστρέφει τώρα στις ρίζες της οικογένειάς του μέσα από τη «Ζαΐρα», ένα βιβλίο για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη να αφήσεις πίσω σου κάτι που να αντέχει στον χρόνο.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
«Το κρασί έχει μέσα του και επιστήμη, αλλά το μεγάλο κρασί ανήκει στην τέχνη»

Το κρασί με απλά λόγια / Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί.

Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί. Μιλά για τη Σαντορίνη, τη μνήμη, τα μαθηματικά, την τέχνη και τον χρόνο. Είναι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του ελληνικού κρασιού. Η Υρώ Κολιακουδάκη και ο Παναγιώτης Ορφανίδης τον συναντούν και ακούνε τη συναρπαστική διαδρομή ενός Πειραιώτη μαθηματικού που ερωτεύτηκε ξανά τον τόπο του μέσα από το αμπέλι.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Ιστορία μιας πόλης / Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Αυτή ειναι η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Η αθηναϊκή κουζίνα αλλάζει καθημερινά, ανάλογα με τις ορέξεις και τα γούστα των κατοίκων της. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτισμικής εξέλιξης της πόλης. Στο νέο του βιβλίο, ο Παναγής Παναγιωτόπουλος, καταγράφει αυτήν τη συναρπαστική ιστορία.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

σχόλια

1 σχόλια
Το Αιαλίς όντως πολύ νόστιμα φαγητά και σε καλές τιμές.Αλλά κι αυτός ο Νταβούτογλου, ήρθε σε ξένη χώρα και ψάχνει να φάει πολίτικο φαγητό; Έλεος. Σα να πάω στο Λονδίνο και να ψάχνω να βρω ποιός κάνει καλά γεμιστά.