Κουρδιστό πορτοκάλι

Κουρδιστό πορτοκάλι Facebook Twitter
7

Το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» αφηγείται -σε χρόνο και μέρος που δεν καθορίζονται- την ιστορία του νεαρού Άλεξ, αρχηγού μιας συμμορίας συνομηλίκων του που διασκεδάζουν σκορπίζοντας βία: κλοπές, βιασμοί και βανδαλισμοί είναι η καθημερινότητά τους. Οι μεγάλες αγάπες του Άλεξ είναι τα ναρκωτικά, οι βιασμοί και η Ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν.

Μετά από μια δολοφονία, ο Άλεξ συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Για να αποκτήσει την ελευθερία του, δέχεται να συμμετέχει σαν «πειραματόζωο» σε ένα πρωτοποριακό σύστημα σωφρονισμού που μελετά η κυβέρνηση.

Το έργο θέτει το πρόβλημα της αντιμετώπισης της νεανικής βίας αλλά και το θέμα της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου για να επιλέξει το καλό ή το κακό.

Η διάσημη νουβέλα εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1962 και σαράντα χρόνια αργότερα περιλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με «τα  100 κορυφαία μυθιστορήματα του 20ού αιώνα». Στο μεταξύ, είχε αποκλειστεί από πολλές δημόσιες και σχολικές βιβλιοθήκες λόγω θέματος και λόγω λεξιλογίου.

Το 1971, το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Stanley Kubrick. Η προβολή του φιλμ απαγορεύτηκε σε αρκετές χώρες (στο Ηνωμένο Βασίλειο έως το 1999!) Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο Burgess διασκεύασε το έργο για το θέατρο κυρίως λόγω των καλλιτεχνικών διαφορών που είχε με τον Kubrick σχετικά με την κινηματογραφική μεταφορά του.

Θέατρο
7

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

20 χρόνια LiFO / Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε τους νόμους της και τον τρόπο που φαντάζεται το φύλο και την επιθυμία. Η κουίρ τέχνη υπήρξε πρωταγωνίστρια αυτού του μετασχηματισμού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ
Βάγκνερ Μόουρα: «Όταν παίζω θέατρο, θυμάμαι γιατί έγινα ηθοποιός»/ «Στην ψυχή μου, είμαι ηθοποιός του θεάτρου»

Θέατρο / Βάγκνερ Μόουρα: «Τα φασιστικά καθεστώτα επιτίθενται πρώτα στην τέχνη»

Ο Βραζιλιάνος σταρ του κινηματογράφου και της τηλεόρασης μιλάει για τη σχέση του με την τέχνη του θεάτρου, την κρίσιμη πολιτική κατάσταση στην πατρίδα του αλλά και την εξαφάνιση των γεγονότων από το αντιληπτικό μας πεδίο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο για τα καλά»

Θέατρο / Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο»

Βλέποντας αυτό τον ρόλο σαν δώρο ζωής, επιστρέφει στην Επίδαυρο, σαράντα χρόνια μετά τις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, για να ολοκληρώσει έναν κύκλο με ένα αγαπημένο της έργο, που το θεωρεί τόσο σύγχρονο, σαν να γράφτηκε χθες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

7 σχόλια
Πολύ κακή παράσταση, ενα κειμενο εξαιρετικο ο Σερβεταλης προσπαθει, αλλά η το έργο καταστρεφεται απο την πολυ κακή του σκηνοθεσια, την ασύνδετη ομαδα, τις κακες μουσικες επιλογες, τοσο κακο που ειναι στα ορια της παρωδίας. Λυπάμαι.
Πολύ μέτρια παράσταση. Ο Σερβετάλης αν και εξαίρετος χορευτής, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις υποκριτικές ανάγκες του έργου. Επέλεξαν μια προσέγγιση πολύ κοντινή με την κινηματογραφική και δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν. Το θέατρο δεν βόλευε, στις πίσω θέσεις δεν υπήρχε ορατότητα καλή, τα βίντεο τα πλαινά ήταν τουλάχιστον περιττά, η μουσική κάποιες φορές κακή. Επιφανειακή επισκόπηση ενός έργου το οποίο από μόνο του δίνει αρκετά πατήματα στο σκηνοθέτη και τον ηθοποιό για να αυτοσχεδιάσει δημιουργικά. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ο Αντίνοος Αλμπάνης. Κατα τα άλλα, θα έλεγα οτι ήταν απογοητευτική.