ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Κουρδιστό πορτοκάλι

Κουρδιστό πορτοκάλι Facebook Twitter
7

Το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» αφηγείται -σε χρόνο και μέρος που δεν καθορίζονται- την ιστορία του νεαρού Άλεξ, αρχηγού μιας συμμορίας συνομηλίκων του που διασκεδάζουν σκορπίζοντας βία: κλοπές, βιασμοί και βανδαλισμοί είναι η καθημερινότητά τους. Οι μεγάλες αγάπες του Άλεξ είναι τα ναρκωτικά, οι βιασμοί και η Ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν.

Μετά από μια δολοφονία, ο Άλεξ συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Για να αποκτήσει την ελευθερία του, δέχεται να συμμετέχει σαν «πειραματόζωο» σε ένα πρωτοποριακό σύστημα σωφρονισμού που μελετά η κυβέρνηση.

Το έργο θέτει το πρόβλημα της αντιμετώπισης της νεανικής βίας αλλά και το θέμα της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου για να επιλέξει το καλό ή το κακό.

Η διάσημη νουβέλα εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1962 και σαράντα χρόνια αργότερα περιλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με «τα  100 κορυφαία μυθιστορήματα του 20ού αιώνα». Στο μεταξύ, είχε αποκλειστεί από πολλές δημόσιες και σχολικές βιβλιοθήκες λόγω θέματος και λόγω λεξιλογίου.

Το 1971, το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Stanley Kubrick. Η προβολή του φιλμ απαγορεύτηκε σε αρκετές χώρες (στο Ηνωμένο Βασίλειο έως το 1999!) Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο Burgess διασκεύασε το έργο για το θέατρο κυρίως λόγω των καλλιτεχνικών διαφορών που είχε με τον Kubrick σχετικά με την κινηματογραφική μεταφορά του.

Θέατρο
7

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ηρώ Μπέζου: «H Άλκηστη είναι το πρότυπο της ανιδιοτέλειας που μας λείπει»

Θέατρο / Ηρώ Μπέζου: «H Άλκηστη είναι το πρότυπο της ανιδιοτέλειας που μας λείπει»

Ένα από τα πλέον αμφίσημα έργα του Ευριπίδη ανεβαίνει στην Επίδαυρο σε λίγες μέρες, με την ταλαντούχα ηθοποιό στον ομώνυμο ρόλο. Με αυτή την αφορμή μιλήσαμε μαζί της για τα ζητήματα που εγείρει αυτό το έργο και τον τρόπο που τα προσέγγισε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Επίδαυρος γίνεται για πρώτη φορά πραγματικά προσβάσιμη

Ζούμε, ρε! / Η Επίδαυρος γίνεται για πρώτη φορά πραγματικά προσβάσιμη

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου Αργυρώ Χιώτη και η συνιδρύτρια της ομάδας «Εν Δυνάμει» Ελένη Δημοπούλου μιλούν στη LiFO για τις «Τρωάδες», την πρώτη παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο που επιτρέπει τη συμμετοχή όλων, χωρίς διακρίσεις.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ
παπαιωάννου

LIFO Portraits / Δημήτρης Παπαϊωάννου: «Η αγάπη προς το ανθρώπινο σώμα μού είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο»

Ο Έλληνας καλλιτέχνης που έχει χαρακτηριστεί «φιλόσοφος του χορού» θεωρεί μεγαλύτερη επιτυχία του το ότι «κατάφερε να επιβιώσει χρησιμοποιώντας τη φαντασία του».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ 107 λεπτά με την Αργυρώ Χιώτη

Θέατρο / Αργυρώ Χιώτη: «Δημόσιο θέατρο σημαίνει προσβασιμότητα, λογοδοσία, συμμετοχή»

Έναν χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου μιλά για τις προκλήσεις, τις φιλοδοξίες και το όραμά της για έναν χώρο πιο ανοιχτό, πολυφωνικό και εξωστρεφή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

7 σχόλια
Πολύ κακή παράσταση, ενα κειμενο εξαιρετικο ο Σερβεταλης προσπαθει, αλλά η το έργο καταστρεφεται απο την πολυ κακή του σκηνοθεσια, την ασύνδετη ομαδα, τις κακες μουσικες επιλογες, τοσο κακο που ειναι στα ορια της παρωδίας. Λυπάμαι.
Πολύ μέτρια παράσταση. Ο Σερβετάλης αν και εξαίρετος χορευτής, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις υποκριτικές ανάγκες του έργου. Επέλεξαν μια προσέγγιση πολύ κοντινή με την κινηματογραφική και δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν. Το θέατρο δεν βόλευε, στις πίσω θέσεις δεν υπήρχε ορατότητα καλή, τα βίντεο τα πλαινά ήταν τουλάχιστον περιττά, η μουσική κάποιες φορές κακή. Επιφανειακή επισκόπηση ενός έργου το οποίο από μόνο του δίνει αρκετά πατήματα στο σκηνοθέτη και τον ηθοποιό για να αυτοσχεδιάσει δημιουργικά. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ο Αντίνοος Αλμπάνης. Κατα τα άλλα, θα έλεγα οτι ήταν απογοητευτική.