ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Φωτογραφία /

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής

Σκηνές μιας επικίνδυνης πόλης

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
9

**

Η πόλη  Flint, στο Michigan, ήταν η γενέτειρα της General Motors. Μια πόλη  συνώνυμη με την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα τελευταία ωστόσο χρόνια, είναι ένα είδωλο της αστικής αποσύνθεσης. Κατεστραμμένη οικονομικά, σύμφωνα με τις στατιστικές είναι η πιο επικίνδυνη πόλη στην Αμερική. Ο ρυθμός των δολοφονιών το 2012 είναι μεγαλύτερος από ό,τι στη Βαγδάτη.  Πέρα από τα στατιστικά στοιχεία, οι φωτογράφοι Juan Madrid και Brett Carlsen συνεργάστηκαν φωτογραφικά για ένα διαφορετικό πορτραίτο της πόλης και των κατοίκων της. 

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter

*****

Φωτογραφία

Tags

9

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στη νεραϊδοχώρα του Tιμ Γουόκερ αγαπούν και αγαπιούνται ελεύθερα

Φωτογραφία / Στη νεραϊδοχώρα του Tιμ Γουόκερ αγαπούν και αγαπιούνται ελεύθερα

Στην έκθεση που φιλοξενεί η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, ο θρυλικός Βρετανός φωτογράφος μόδας φωτογραφίζει 250 μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, δίνοντας σάρκα και οστά στη μαγική queer χώρα που ονειρευόταν από νεαρός.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Γιώργος Κούμπος: «Μάγκας είναι η ντόμπρα γυναίκα»

Φωτογραφία / Γιώργος Κούμπος: «Μάγκας είναι η ντόμπρα γυναίκα»

Ο 21χρονος κουίρ καλλιτέχνης μετατρέπει τον χορό σε φωτογραφία, χρησιμοποιώντας το σώμα, το camp, το χιούμορ και την ελληνική ποπ κουλτούρα για να δημιουργήσει τον δικό του κόσμο, μέσα στον οποίο μπορεί να υπάρξει και να εκφραστεί.
M. HULOT
O Tim Walker

Φωτογραφία / Η queer αγάπη μέσα από 250 πορτρέτα του Τιμ Γουόκερ

Η Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων του Λονδίνου θα φιλοξενήσει την έκθεση «Fairyland: Love and Legends» του κορυφαίου Βρετανού φωτογράφου. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ που δημιουργήθηκε σε διάστημα πέντε ετών και τιμά περισσότερα από πενήντα χρόνια ακτιβισμού της κοινότητας.
THE LIFO TEAM
Η Ελλάδα μέσα από το ασπρόμαυρο βλέμμα του Τάκη Τλούπα

Φωτογραφία / Ο Τάκης Τλούπας φωτογράφιζε τα ταξίδια του. Κανείς δεν το ήξερε

Για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, περιπλανήθηκε με τη φωτογραφική του μηχανή, καταγράφοντας ανθρώπους, τοπία, επαγγέλματα και όψεις μιας ζωής που άλλαζε ραγδαία. H έκθεση «Μία άλλη Ευρώπη» στην Ελληνοαμερικανική Ένωση παρουσιάζει για πρώτη φορά μέρος του ευρωπαϊκού οδοιπορικού του.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
9/11 – Under Attack: Μια σειρά φωτογραφιών από τη επίθεση που άλλαξε τον κόσμο εκτίθεται στη Φρανκφούρτη

Φωτογραφία / 9/11: Συγκλονιστικές φωτογραφίες που βλέπουμε για πρώτη φορά

25 χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, μια σειρά ασπρόμαυρων αλλά και έγχρωμων εικόνων από την έκθεση «9/11 – Under Attack» στη Φρανκφούρτη αποτυπώνουν τον τρόμο, την τραγωδία, την εξάντληση αλλά και την ελπίδα.
THE LIFO TEAM
Athens Photo Festival 2026: Το σημαντικό γεγονός καλλιτεχνικής έρευνας, δημόσιας ανταλλαγής και στοχασμού στο Μπενάκη της Πειραιώς

Φωτογραφία / Athens Photo Festival 2026: Το μεγαλύτερο φωτογραφικό event της πόλης επιστρέφει

Σε μια εποχή καταιγισμού εικόνων στο διαδίκτυο, να τι προσφέρει ένα φεστιβάλ φωτογραφίας! Εκατό καλλιτέχνες από τριάντα πέντε χώρες δίνουν το «παρών» στο ετήσιο ραντεβού τους στην Αθήνα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
4 σχόλια
Sayz who?
Sayz who?
Μα γιατί ντρέπεσαι να το πεις, αφού το πιστεύεις: φταίνε οι αράπηδες που έμεναν εκεί και απομυζούσαν τα κονδύλια της πόλης (μαζί με κάτι "σκούρους" Έλληνες, Ιταλούς και λοιπούς -βάλε και τα "λευκά σκουπίδια" τύπου Μάικλ Μουρ και είσαι κομπλέ) αντί να πάνε να ψοφήσουν ήσυχα-ήσυχα όταν αποσύρθηκε σχεδόν κάθε παραγωγική δραστηριότητα από την πόλη τους για να μετακομίσει κάπου πιο φτηνά.Επίσης, σε σχέση με την προηγούμενη απάντησή σου, σε πληροφορώ ότι στις ΗΠΑ είναι ευρέως διαδεδομένη (και όχι μόνο στους λίμπεραλς ή στους "κρατιστές" - που δεν είναι και πολλοί εκεί, έτσι;) η άποψη ότι στην περίπτωση της αποβιομηχάνισης που ξεκίνησε τη δεκαετία του '80 έχουμε να κάνουμε με δυσλειτουργία του καπιταλισμού (βίαιη μετάβαση από τον παραγωγικό στον χρηματοπιστωτικό, με outsourcing -εργολαβία σε τρίτες χώρες- της παραγωγής), που έπληξε την καρδιά της αμερικανικής οικονομίας.Ώρες-ώρες, οι απολογητές της θεϊκής και αλάνθαστης φύσης του καπιταλισμού μού θυμίζετε σταλινικούς. Κι αυτοί ένα "αλάνθαστο" και "νομοτελειακό" οικονομικό μοντέλο υποστηρίζουν.ΥΓ: Κύριε Αδμινιστράτορα, η χρήση ρατσιστικών όρων στο σχόλιό μου γίνεται καθαρά για λόγους ενίσχυσης του επιχειρήματος, όχι επειδή τους εννοώ -και άρα δεν αντιβαίνει τους όρους χρήσης. Για την ακρίβεια, ήθελα να ξεράσω και που τους έγραφα.
Sayz who?
Sayz who?
Ακριβώς -και η έναρξη της καριέρας του, καθώς η πρώτη του ταινία "Roger & Me" (1989) αυτό το θέμα πραγματευόταν: το κλείσιμο ενός εργοστασίου της Τζένεραλ Μότορς στο Φλιντ και το "κυνηγητό" που έκανε στον γενικό διευθυντή της Ρότζερ Σμιθ προκειμένου να του μιλήσει για αυτό (που δεν του μίλησε ποτέ). Το θέμα του Φλιντ επανέρχεται σχεδόν σε κάθε ταινία του, οπότε και ο Σαλβαδόρ έχει δίκιο.