ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Φωτογραφία /

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής

Σκηνές μιας επικίνδυνης πόλης

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
9

**

Η πόλη  Flint, στο Michigan, ήταν η γενέτειρα της General Motors. Μια πόλη  συνώνυμη με την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα τελευταία ωστόσο χρόνια, είναι ένα είδωλο της αστικής αποσύνθεσης. Κατεστραμμένη οικονομικά, σύμφωνα με τις στατιστικές είναι η πιο επικίνδυνη πόλη στην Αμερική. Ο ρυθμός των δολοφονιών το 2012 είναι μεγαλύτερος από ό,τι στη Βαγδάτη.  Πέρα από τα στατιστικά στοιχεία, οι φωτογράφοι Juan Madrid και Brett Carlsen συνεργάστηκαν φωτογραφικά για ένα διαφορετικό πορτραίτο της πόλης και των κατοίκων της. 

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter

*****

Φωτογραφία

Tags

9

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Chloë Sevigny, η Pamela Anderson, η Bella Hadid και η Gwyneth Paltrow στο νέο βιβλίο της Brianna Capozzi

Πολιτισμός / Η Κλοέ Σεβινί, η Σελένα Γκομέζ και η Γκουίνεθ Πάλτρου σε ένα νέο photobook

Το Womanizer, το νέο λεύκωμα της Brianna Capozzi, συγκεντρώνει γνωστές γυναικείες παρουσίες σε εικόνες γεμάτες ερωτισμό, χιούμορ και αυτονομία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Rizzoli με πρόλογο της Chloë Sevigny.
THE LIFO TEAM
Για όλα όσα η ζωή δεν κατάφερε να θάψει: Η οδύνη του κόσμου της Nan Goldin απλώνεται στο Παρίσι

Πολιτισμός / Για όλα όσα η ζωή δεν κατάφερε να θάψει: Η οδύνη του κόσμου της Nan Goldin απλώνεται στο Παρίσι

Η νέα έκθεση της Nan Goldin στο Grand Palais φέρνει ξανά μπροστά έναν κόσμο γεμάτο από έρωτα, πένθος, εξάρτηση, queer ζωή και μνήμη. Το This Will Not End Well παρουσιάζεται στο Παρίσι έως τις 21 Ιουνίου.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν κοπάζει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γκάζι 1982-1984: Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο εκτίθενται ξανά

Φωτογραφία / Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι εκτίθενται ξανά

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Κατερίνα Αγγελοπούλου κατέγραψε ένα συλλογικό τραύμα, όσα συνέβησαν στο Μάτι

Φωτογραφία / «Η μυρωδιά, κάπως, έχει ξεχαστεί. Ο ήχος, όχι»

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Φωτογραφία / Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη διαχρονική κληρονομιά ενός σπουδαίου φωτογράφου, που μέσα από τον φακό του αποτύπωσε εικόνες οι οποίες μιλούν για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.
THE LIFO TEAM
Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Φωτογραφία / Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Για πρώτη φορά εκτίθενται οι φωτογραφίες από τη «συντριπτική» επίσκεψή του το 1994 σε μια ψυχιατρική δομή της Αυστρίας και η συνάντησή του με τους καλλιτέχνες-τρόφιμους του ιδρύματος.
THE LIFO TEAM
«The Face»: το περιοδικό που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς

Φωτογραφία / «The Face»: Το περιοδικό που σου έλεγε πώς να ζεις

Το θρυλικό έντυπο που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, καταγράφοντας όλες τις υποκουλτούρες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με εξαιρετικά κείμενα και πρωτοποριακές φωτογραφίες, είναι ακόμα επιδραστικό.
M. HULOT

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
4 σχόλια
Sayz who?
Sayz who?
Μα γιατί ντρέπεσαι να το πεις, αφού το πιστεύεις: φταίνε οι αράπηδες που έμεναν εκεί και απομυζούσαν τα κονδύλια της πόλης (μαζί με κάτι "σκούρους" Έλληνες, Ιταλούς και λοιπούς -βάλε και τα "λευκά σκουπίδια" τύπου Μάικλ Μουρ και είσαι κομπλέ) αντί να πάνε να ψοφήσουν ήσυχα-ήσυχα όταν αποσύρθηκε σχεδόν κάθε παραγωγική δραστηριότητα από την πόλη τους για να μετακομίσει κάπου πιο φτηνά.Επίσης, σε σχέση με την προηγούμενη απάντησή σου, σε πληροφορώ ότι στις ΗΠΑ είναι ευρέως διαδεδομένη (και όχι μόνο στους λίμπεραλς ή στους "κρατιστές" - που δεν είναι και πολλοί εκεί, έτσι;) η άποψη ότι στην περίπτωση της αποβιομηχάνισης που ξεκίνησε τη δεκαετία του '80 έχουμε να κάνουμε με δυσλειτουργία του καπιταλισμού (βίαιη μετάβαση από τον παραγωγικό στον χρηματοπιστωτικό, με outsourcing -εργολαβία σε τρίτες χώρες- της παραγωγής), που έπληξε την καρδιά της αμερικανικής οικονομίας.Ώρες-ώρες, οι απολογητές της θεϊκής και αλάνθαστης φύσης του καπιταλισμού μού θυμίζετε σταλινικούς. Κι αυτοί ένα "αλάνθαστο" και "νομοτελειακό" οικονομικό μοντέλο υποστηρίζουν.ΥΓ: Κύριε Αδμινιστράτορα, η χρήση ρατσιστικών όρων στο σχόλιό μου γίνεται καθαρά για λόγους ενίσχυσης του επιχειρήματος, όχι επειδή τους εννοώ -και άρα δεν αντιβαίνει τους όρους χρήσης. Για την ακρίβεια, ήθελα να ξεράσω και που τους έγραφα.
Sayz who?
Sayz who?
Ακριβώς -και η έναρξη της καριέρας του, καθώς η πρώτη του ταινία "Roger & Me" (1989) αυτό το θέμα πραγματευόταν: το κλείσιμο ενός εργοστασίου της Τζένεραλ Μότορς στο Φλιντ και το "κυνηγητό" που έκανε στον γενικό διευθυντή της Ρότζερ Σμιθ προκειμένου να του μιλήσει για αυτό (που δεν του μίλησε ποτέ). Το θέμα του Φλιντ επανέρχεται σχεδόν σε κάθε ταινία του, οπότε και ο Σαλβαδόρ έχει δίκιο.