Thom Luz: Το Φεστιβάλ Αθηνών μάς συστήνει το νέο όνομα του ευρωπαϊκού θεάτρου

Thom Luz: Το Φεστιβάλ Αθηνών μάς συστήνει το νέο όνομα του ευρωπαϊκού θεάτρου Facebook Twitter
Θεατρική μαγεία, ποίηση, εφήμερα φαινόμενα και υποβλητική μουσική κατακλύζουν αυτή την εικαστική-θεατρική εγκατάσταση του οραματιστή δημιουργού. Φωτο: Sandra Then
0

Το βερολινέζικο περιοδικό «Theater Heute» τον ψήφισε «Καλύτερο Νέο Σκηνοθέτη» το 2014. Ο ιδιοσυγκρασιακός Ελβετός σκηνοθέτης Τομ Λουτς, με επιρροές από τον συμπατριώτη του Κριστόφ Μαρτάλερ, συχνά συνδυάζει στις παραστάσεις του τη μουσική με εικαστικές ιδέες, δημιουργώντας αναπάντεχες ατμοσφαιρικές θεατρικές εγκαταστάσεις.

Έχοντας ξεκινήσει ως ηθοποιός και μουσικός, τον απασχολεί συχνά το εφήμερο σε σχέση με την έννοια του χρόνου. Στην παράστασή του Το κορίτσι από το εργοστάσιο της ομίχλης, η οποία συμπεριλήφθηκε φέτος στις 10 καλύτερες της χρονιάς του Theatertreffen - Berliner Festspiele, αποπειράται να τιθασεύσει την ομίχλη για να πει την ιστορία των ανθρώπων μέσα από ένα παραμύθι.

Όταν ολόκληρη η σκηνή κατακλύζεται από ομίχλη, ακούγεται ένα τρίο εγχόρδων, μια αέναη πρόβα της μπάντας του εργοστασίου. Ο χρόνος ξαφνικά παγώνει. Κι όταν το τοπίο καθαρίζει από την ομίχλη, έχουν εξαφανιστεί τα πάντα.

Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, βρισκόταν στην άκρη της πόλης ένα μικρό εργοστάσιο το οποίο έφτιαχνε μηχανές ομίχλης, αλλά τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά και η επιχείρηση, παρ' ότι μετρούσε 225 χρόνια λειτουργίας, είχε αβέβαιο μέλλον. Στην αγωνία τους να το σώσουν, εργοστασιάρχης και εργαζόμενοι δημιούργησαν μια σειρά από ποιητικά όνειρα από ομίχλη: καταρράκτες, φωσφορίζουσες θάλασσες, μουσικούς καπνούς, πλανητικούς δακτυλίους, ομοιώματα διάσημων γλυπτών του Ροντέν και του Τζακομέτι, και το «Νησί των νεκρών» του Ελβετού συμβολιστή ζωγράφου Άρνολντ Μπέκλιν.

Όταν ολόκληρη η σκηνή κατακλύζεται από ομίχλη, ακούγεται ένα τρίο εγχόρδων, μια αέναη πρόβα της μπάντας του εργοστασίου. Ο χρόνος ξαφνικά παγώνει. Κι όταν το τοπίο καθαρίζει από την ομίχλη, έχουν εξαφανιστεί τα πάντα. Το εργοστάσιο έχει κλείσει πια και οι μηχανές, μόνες τους, εξακολουθούν να παράγουν ομίχλη και να ονειρεύονται ότι κάποια μέρα θα γίνουν άνθρωποι! Θεατρική μαγεία, ποίηση, εφήμερα φαινόμενα και υποβλητική μουσική κατακλύζουν αυτή την εικαστική-θεατρική εγκατάσταση του οραματιστή δημιουργού.

Info:

Πειραιώς 260 (Δ)

23-24 Ιουνίου

21:00

Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Άρης Μπαλής

Θέατρο / Άρης Μπαλής: «Το ζήτημα είναι πώς βλέπεις το προνόμιό σου και πώς το μαζεύεις»

Ο ηθοποιός μιλάει για την πρόκληση που συνιστά το να υποδύεται έναν διάσημο συνθέτη μέσα στο περιβάλλον της δεκαετίας του ’50, στο πλαίσιο της σχέσης του με μια καταξιωμένη συνθέτρια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT