Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η Λίντελ ξεκινά από τον μύθο της Μήδειας για να φτάσει μέχρι την Παλαιά Διαθήκη, αποτυπώνοντας έναν εξουθενωμένο κόσμο που αδυνατεί πλέον να κάνει υπομονή και επιθυμεί να εξαφανιστεί. Φωτο: Luca Del Pia
Θέατρο

«Γένεσις 6, 6-7»: Η παράσταση - «πορνογραφία της ψυχής» της Angélica Liddell

Η προβοκάτορας Ισπανίδα παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό το τρίτο μέρος της «Τριλογίας του απείρου», ανοίγοντας το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών

Θεωρεί τον εαυτό της αισθητικό τρομοκράτη. Επιδιώκει να ξαναβρεί το νόημα του θεϊκού, τη μεταφυσική διάσταση της ζωής, την επικοινωνία με όσα δεν είναι ορατά ή κατανοητά. Θεωρεί πως η μετατροπή του προσωπικού πόνου σε κάτι όμορφο, μέσα από μια αυστηρή τελετουργία όπου η δοκιμασία του σώματος συναντάται με το κάλλος των εικόνων, θα επιφέρει τον εξαγνισμό του θεατή.


Τοποθετώντας το ατομικό «μαρτύριο» στον βωμό της συλλογικής επεξεργασίας, η Λίντελ προσπαθεί να μας κάνει κοινωνούς μιας διαδικασίας υπέρβασης της λογικής, της καθημερινότητας, της ασχήμιας, της ηλιθιότητας, της τακτοποιημένης ζωής. Θα σε κάνω άτρωτο με την ήττα μου ήταν ο τίτλος της προκλητικής παράστασης που ανέβασε πριν από δέκα χρόνια, εμπνευσμένη από τη διάσημη τσελίστρια Ζακλίν ντι Πρε (πέθανε σε ηλικία 42 ετών).


Παράλληλα, η Λίντελ καλεί τον θεατή να γίνει ο Αβραάμ που πηγαίνει να θυσιάσει τον Ισαάκ στο όρος Μορία. Να μπει δηλαδή σε εκείνη την ψυχική και νοητική κατάσταση όπου θα είναι διατεθειμένος να βιώσει μια κρίση, μια αποκάλυψη μπροστά στο ακατανόητο.

 

Η ίδια χαρακτηρίζει τη δουλειά της «πορνογραφία της ψυχής». Κάθε φορά που ετοιμάζει κάτι καινούργιο, κλείνεται στον χώρο δοκιμών και δίνεται ολόψυχα στη σφυρηλάτηση της ιδέας της.


Γεννήθηκε το 1966 στην πόλη Φιγκέρες της Καταλονίας. Σπούδασε ψυχολογία και θέατρο. Άρχισε την καριέρα της ως θεατρική συγγραφέας τη δεκαετία του 1980. Το 1993 ίδρυσε την εταιρεία θεάτρου Atra Bilis, δηλαδή «μέλαινα χολή», στο πλαίσιο της Βασιλικής Σχολής Θεάτρου της Μαδρίτης. Με την ομάδα αυτή έχει γράψει, σκηνοθετήσει και ερμηνεύσει περισσότερα από είκοσι πρωτότυπα έργα.

 

Η ίδια χαρακτηρίζει τη δουλειά της «πορνογραφία της ψυχής». Κάθε φορά που ετοιμάζει κάτι καινούργιο, κλείνεται στον χώρο δοκιμών και δίνεται ολόψυχα στη σφυρηλάτηση της ιδέας της. «Πρέπει να εργαζόμαστε σαν να είμαστε μόνοι στο υπνοδωμάτιό μας, με κλειστή την πόρτα. Να αποχωριζόμαστε τη σεμνότητα... Το σημαντικό είναι η άσεμνη αποκάλυψη».

 

Ερωτικές φαντασιώσεις, παραληρηματικοί μονόλογοι, αυτοτραυματισμοί, αυνανισμοί και πάσης φύσεως προκλητικές δράσεις ανθίζουν στη σκηνή μιας παράστασης της Λίντελ. Το σώμα και ο νους γίνονται αποδεκτά σε όλες τις παραλλαγές τους. Ταυτόχρονα, η πρωτοτυπία και η ένταση των εικόνων που δημιουργεί κόβουν την ανάσα. «Όταν ήμουν εννιά ετών, οι γονείς μου τηλεφώνησαν στο σχολείο μου, επειδή είχα γράψει ένα ποίημα με τίτλο Μοναξιά. Και με πήγαν στον ψυχίατρο. Στα δεκαπέντε μου έγραψα ένα βιβλίο 200 σελίδων, όπου όλοι πεθαίνουν. Δεν μου άρεσε ποτέ αληθινά η ζωή ούτε οι άνθρωποι. Και ούτε εγώ πολυαρέσω στους ανθρώπους».

 

Ερωτικές φαντασιώσεις, παραληρηματικοί μονόλογοι, αυτοτραυματισμοί, αυνανισμοί και πάσης φύσεως προκλητικές δράσεις ανθίζουν στη σκηνή μιας παράστασης της Λίντελ. Φωτο: Luca Del Pia
Ερωτικές φαντασιώσεις, παραληρηματικοί μονόλογοι, αυτοτραυματισμοί, αυνανισμοί και πάσης φύσεως προκλητικές δράσεις ανθίζουν στη σκηνή μιας παράστασης της Λίντελ. Φωτο: Luca Del Pia


Μια Ερινύα που ήρθε για να στοιχειώσει όλους όσοι βολεύονται στο «πλεόνασμα αξιοπρέπειάς» τους, μια μαινάδα που ονειρεύεται κτηνώδεις σεξουαλικές πράξεις, μια πληγωμένη κόρη που μισεί τη μητέρα της γιατί «όλες οι μάνες είναι σκρόφες, ζυμώνουν τις κόρες τους με τα χειρότερα υλικά του εαυτού τους», μια ερωτευμένη που βιώνει στο διηνεκές την προδοσία, μια γυναίκα που σκάβει ασταμάτητα μέχρι να ματώσει, που βλέπει ολοκάθαρα τη βρoμιά των άλλων επειδή πρώτα την έχει μυρίσει επάνω της και, φυσικά, μια γυναίκα που μεγαλώνει, γερνάει, μαραίνεται. Η ιδέα της ενηλικίωσης, της φθοράς, η μάχη του σώματος με την αγωνία της ύπαρξης, με τον πανικό του γήρατος. «Για ν' αντέξω την αγωνία που συνοδεύει την απώλεια της νιότης έχω ανάγκη την ποιητική "εκδίκηση". Με οποιονδήποτε τρόπο...» έχει πει σε παλιότερη συνέντευξή της.


Αυτήν τη φορά, η Ισπανίδα καλλιτέχνις έρχεται στην Πειραιώς 260 με το Γένεσις 6, 6-7 που αποτελεί το τρίτο μέρος της Τριλογίας του απείρου. Ο τίτλος αναφέρεται στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης και συγκεκριμένα στη στιγμή κατά την οποία ο Θεός αποφασίζει να καταστρέψει τη ζωή στον πλανήτη, έχοντας μετανιώσει που δημιούργησε τον άνθρωπο. Η Λίντελ ξεκινά από τον μύθο της Μήδειας για να φτάσει μέχρι την Παλαιά Διαθήκη, αποτυπώνοντας έναν εξουθενωμένο κόσμο που αδυνατεί πλέον να κάνει υπομονή και επιθυμεί να εξαφανιστεί. Με άλλα λόγια, οι ήρωες αποζητούν να αγγίξουν το ιερό μέσα από την (αυτο)καταστροφή.


Mιλώντας για την παράσταση, η ίδια δηλώνει: «Για ακόμα μία φορά εστιάζω σε αυτά που δεν βλέπουμε [...] στις μαύρες τρύπες από τις οποίες δεν μπορεί ούτε το φως να περάσει [...] στην αίσθηση του κενού, τη λαχτάρα μας για αιωνιότητα. Εν ολίγοις, πώς μπορούμε να συνυπάρξουμε με το άπειρο και με τους απογόνους του απείρου; Ίσως ικανοποιώντας μια αρχέγονη ανάγκη για καταστροφή».

 

Ιnfo:

Γένεσις 6, 6-7

Angélica Liddell

Πειραιώς 260 (Η)

30-31 Μαΐου, 21:00

Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Δραματολογία και Κριτική Θεάτρου στο Yale University των ΗΠΑ. Από το 2016 εργάζεται ως κριτικός θεάτρου στη LIFO.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι La Fura dels Baus θα αναστατώσουν το Ηρώδειο με τη «Νόρμα» τους
Η προβοκατόρικη ομάδα από τη Βαρκελώνη ανοίγει το Φεστιβάλ Αθηνών στο Ηρώδειο, παραδίδοντας στο αθηναϊκό κοινό, σε συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη δική τους εκδοχή για μια εμβληματική ηρωίδα του οπερατικού ρεπερτορίου.
Οι C. for Circus αναζητούν στις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου αναλογίες με τη βία της καθημερινότητας
Η Ειρήνη Μακρή και ο Παύλος Παυλίδης, δύο εκ των μελών της πολυπληθούς θεατρικής ομάδας, σκηνοθετούν στο Φεστιβάλ Αθηνών το έργο του Ρωμαίου ποιητή, σχολιάζοντας την τρομακτική ανοχή που επιδεικνύουμε προς την καθημερινή βία.
Φεστιβάλ Αθηνών 2019: Himmelweg (Ο δρόμος για τον ουρανό)
Σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης Εβραίων κοντά στην Πράγα στήνεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων.
Φεστιβάλ Αθηνών 2019: In situ
Με την περφόρμανς μακράς διάρκειας In situ, η χορεύτρια και χορογράφος Έλενα Αντωνίου επιχειρεί να δημιουργήσει ένα ζωντανό έκθεμα στο «εδώ» και το «τώρα» ενός μουσειακού χώρου.
Φεστιβάλ Αθηνών 2019: Χρύσιππος
Ο Θάνος Σαμαράς αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία και τη συνολική σκηνική σύλληψη ενός ακόμα αιρετικού έργου του διεθνώς αναγνωρισμένου Δημήτρη Δημητριάδη.
Φεστιβάλ Αθηνών 2019: Γένεσις 6, 6-7
Στο έργο της Ανχέλικα Λίντελ, τρίτο μέρος της Τριλογίας του απείρου, συναντιούνται η ποίηση με το θέατρο και ο μύθος της Μήδειας με την Παλαιά Διαθήκη.
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ανεβάζει τον «Οιδίποδα Τύραννο» στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στο Αρχαίο θέατρο Δωδώνης, στα Γιάννενα, και μετά την παρουσίασή της στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου θα συνεχίσει την περιοδεία της σε όλη την Ελλάδα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μιλά για τον Οιδίποδα, το «Λόγω Τιμής» και την πολιτική
Ο δημοφιλής ηθοποιός σκηνοθετεί τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή στην Επίδαυρο, επιστρέφει στην τηλεόραση μετά από χρόνια, στα νέα επεισόδια του θρυλικού σίριαλ, και πιστεύει πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι ο καλύτερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης.
Το ταξίδι μου στο Βουκουρέστι, να συναντήσω τον Φράνκο Τζεφιρέλι και την Κάλλας του
Ήθελα να γνωρίσω τον άνθρωπο που κατάφερε να κάνει γνωστή τη μεγάλη ιταλική παράδοση στα πέρατα του κόσμου. Δεν είχε μεγάλες συμπάθειες στη διανόηση, τον θεωρούσαν εμπορικό και άνθρωπο της δεξιάς και του Βατικανού. Εν μέρει είχαν δίκιο.
Κάτια Δανδουλάκη: Αν η ψυχή του Μάριου Πλωρίτη έχει μείνει εδώ, θα ήθελα να βλέπει ότι είμαι χαρούμενη
Ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει στο Κολωνάκι. Κοιμάται με ένα λούτρινο μικρό σκυλάκι που δεν αποχωρίζεται ποτέ.
«The Bird»: Ο Γιάννης Στάνκογλου, ένα κλουβί και μερικές σκέψεις για την ελευθερία
Ο ηθοποιός παίζει στη μικρού μήκους παραγωγή της LiFO, σε σκηνοθεσία Εβίτας Σκουρλέτη, και μιλά για το θέατρο, την ενηλικίωση και τον Tom Waits
Η «Τραγωδία του βασιλιά Ριχάρδου Γ'» αντικατοπτρίζει το σκοτάδι της εποχής μας
Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών το έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, με μια διαφορετική προσέγγιση στον μύθο του αμοραλιστή βασιλιά
Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς στην Αθήνα - Γιατί παρακολούθησε τη «Νόρμα» της Λυρικής στο Ηρώδειο;
Η διάσημη Σέρβα καλλιτέχνις ετοιμάζει ένα φιλόδοξο πρότζεκτ για την Εθνική Λυρική Σκηνή με θέμα τη Μαρία Κάλλας
 «Ανθρωποι και Ποντίκια»: μια ελεγεία για το πικρό περιθώριο
Από τις παραστάσεις της χρονιάς, γνήσιο παιδί της θεατρικής ιδιαιτερότητας της Αθήνας
«Ηλέκτρα / Ορέστης» του Ευριπίδη: η Comédie-Française για πρώτη φορά στην Επίδαυρο
Αίμα, λάσπη, βία: Ο κορυφαίος Βέλγος σκηνοθέτης Ίβο βαν Χόβε συνεργάζεται με τον κορυφαίο γαλλικό θεατρικό οργανισμό σε ένα συναρπαστικό δίπτυχο των τραγωδιών του Ευριπίδη.
 Όταν έπεφτε η αυλαία στο Μπρόντγουεϊ
Σπάνια πορτρέτα θρυλικών ερμηνευτών στα καμαρίνια τους, από το αρχείο των New York Tιmes
Η Anne Teresa de Keersmaeker συνδιαλέγεται με τις 6 σουίτες για τσέλο του Μπαχ στο Ηρώδειο
«Εν τω μέσω της ζωής, βρισκόμαστε στον θάνατο»: Η κορυφαία Βελγίδα χορογράφος έρχεται με την ομάδα Rosas για μια μοναδική βραδιά
Queer ήρωες στα αθηναϊκά θέατρα: Όσα σήμερα θεωρούνται δεδομένα ήταν κάποτε απαγορευμένα
Από την πρώτη παράσταση αθηναϊκού θεάτρου με λεσβιακό θέμα το 1926 μέχρι την Ομάδα Εδάφους του Δημήτρη Παπαϊωάννου, μια καθαρόαιμη queer θεματική και αισθητική φτάνει μέχρι τις μέρες μας και διαπερνά μερικές από τις πιο σημαντικές προτάσεις στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.
«infini» (άπειρο) του Boris Charmatz: Τι θα συνέβαινε αν οι χορευτές σταματούσαν να μετρούν;
Μετά το υπέροχο «enfant» που παρουσιάστηκε στο περσινό Φεστιβάλ Αθηνών, ο ταλαντούχος Γάλλος χορογράφος και η ομάδα του παρουσιάζουν σε παγκόσμια πρεμιέρα στην Αθήνα το νέο τους έργο.
«Χρύσιππος»: το απόλυτο κάλλος ως απόλυτο ψεύδος
Στη δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα, ο Θάνος Σαμαράς κλήθηκε να αποδώσει την άβυσσο του έργου του Δημήτρη Δημητριάδη – και το κατάφερε με αψεγάδιαστη αισθητική, αλλά και με μια βασική αστοχία
Τι θα δούμε φέτος στη Μικρή Επίδαυρο
Το θέατρο της Μικρής Επιδαύρου υποδέχεται φέτος ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα δράσεων που περιλαμβάνουν θεατρικές παραστάσεις, χορό και κινηματογραφική προβολή.
Οι αγνοούμενοι (Los Incontados): θραύσματα κολομβιανής ιστορίας στη νέα παράσταση των Mapa Teatro
Μετά τον περσινό «Αποχαιρετισμό», ο θίασος από την Κολομβία επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών με το σουρεαλιστικό, μαγικό, ποιητικό και πολιτικό όραμα της μεταπολεμικής λατινοαμερικανικής ιστορίας.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή