Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Ο Οιδίπους Τύραννος είναι ο καθένας μας
Θέατρο

Ο Οιδίπους Τύραννος είναι ο καθένας μας

Μια ερευνητική προσέγγιση του υλικού της τραγωδίας του Σοφοκλή με φρέσκια ματιά και τόλμη από τους αποφοίτους της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών (Ομάδα Boi) και υπό την καθοδήγηση του Αργύρη Ξάφη

Στη σκηνή ανεβαίνει ένα από τα παιδιά με κιθάρα και αρχίζει να εξιστορεί το δράμα που ζει η πόλη της Θήβας, όπου ένας φοβερός λοιμός σκοτώνει τους κατοίκους της («πεθαίνουν τα ζώα, οι γυναίκες γεννούν νεκρά παιδιά, ερημώνεται η πόλη του Κάδμου») και, ξαφνικά, μια βροχή από παπούτσια γεμίζει τον χώρο με στοίβες από κενά υποδήματα. «Η ιστορία του έργου ξεκινάει σε μια πόλη που την έχει αποδεκατίσει ο λοιμός και στην έρευνά μας πάνω σε αυτό, σε μαζικούς θανάτους, συναντήσαμε πάρα πολλές εικόνες από στοίβες παπουτσιών: στο Νταχάου, σε νεκροτομεία, -είναι η μόνη απόδειξη ότι εδώ υπήρχαν άνθρωποι», λέει ο Αργύρης Ξάφης, σκηνοθέτης της παράστασης. «Αυτή η βροχή από παπούτσια ήταν για 'μας ο τρόπος να δείξουμε ότι εδώ έχουν πεθάνει πολλοί άνθρωποι και το μόνο που έχει μείνει είναι αυτά τα άδεια παπούτσια». Το έργο που ανεβάζει με τη βοήθεια μιας ταλαντούχας ομάδας νέων παιδιών -τους αποφοίτους της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών (Ομάδα Boi)- είναι ο Οιδίποδας Τύραννος, η τραγωδία του Σοφοκλή και ίσως η κορυφαία που γράφτηκε ποτέ κατά πολλούς κριτικούς, συμπεριλαμβανομένου και του Αριστοτέλη. Ο Αργύρης Ξάφης είναι ο υπεύθυνος καθηγητής τους, αυτός που τους ανέλαβε από το πρώτο έτος, τις εισαγωγικές εξετάσεις, και τους πήγε μέχρι τις διπλωματικές τους. Η παράσταση είναι η ολοκλήρωση μιας πορείας τριών με πολλή δουλειά, ευθύνες, κούραση, αλλά και ένα αποτέλεσμα που τους δικαιώνει όλους.

 

Η παράσταση έχει χιούμορ, ένταση, σασπένς, συγκίνηση, στιγμές σπαρακτικές αλλά αστείες, και οι ερμηνείες των παιδιών είναι εξαιρετικές.

 

«Επιλέξαμε τον Οιδίποδα επειδή είναι το κορυφαίο κείμενο δραματουργικά κείμενο» λέει. «Έχει την πιο στέρεα δραματουργία, με πλοκή σχεδόν αστυνομική και αγωνία, δεν υπάρχουν οι ελλείψεις ή τα ερωτήματα που βρίσκεις σε κείμενα του Ευριπίδη ή του Αισχύλου, που απαιτούν μεγαλύτερη ενασχόληση με το είδος. Ο δολοφόνος είναι ο ίδιος αυτός που ψάχνει, κάτι που συναντάμε σε σύγχρονα έργα τα τελευταία χρόνια, κι έχει να διαχειριστεί σκληρά ταμπού όπως το θέμα της αιμομιξίας. Ο Οιδίποδας, επίσης, δεν ήταν ένας ειδικός ήρωας. Δεν ήταν ένας μεγάλος, σπουδαίος άνθρωπος. Ήταν ένα παιδί που νόμιζε ότι ξέφευγε από την κακιά μοίρα του και έφυγε από το σπίτι του, ένας μάλλον αλήτης για την εποχή, που του τα ’φερε έτσι η ζωή και έγινε βασιλιάς. Σε αυτόν τον άνθρωπο που προσπάθησε από φόβο να αποφύγει κάποια πράγματα, έπεσαν τελικά όλα πάνω στο κεφάλι του. Και θα μπορούσε οποιοσδήποτε να είναι ο Οιδίποδας, νέος, γέρος, άντρας, γυναίκα, παιδί, γι’ αυτό δεν υπάρχει ένας Οιδίποδας στην παράσταση, οι ρόλοι εναλλάσσονται διαρκώς, γιατί θέλω να υπάρχει πολύ έντονα αυτή η αίσθηση, ότι δεν έχει έναν χαρακτήρα. Ότι είναι ο καθένας μας».

 

Παναγιώτης Γαβρέλας: «Η συνειδητοποίηση της ανυπαρξίας μας είναι το πρώτο βήμα προς την ύπαρξη». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Παναγιώτης Γαβρέλας: «Η συνειδητοποίηση της ανυπαρξίας μας είναι το πρώτο βήμα προς την ύπαρξη». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Κωνσταντίνος Γιουρνάς: «Μοίρα ή επιλογές; Με αυτό το δίπολο αναμετριόμαστε σε όλη μας τη ζωή». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Κωνσταντίνος Γιουρνάς: «Μοίρα ή επιλογές; Με αυτό το δίπολο αναμετριόμαστε σε όλη μας τη ζωή». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Μαρία Δαμασιώτη: «Ήρθαμε εμείς που τίποτα δεν ξέραμε εμείς οι ανίδεοι Οιδίποδες». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Μαρία Δαμασιώτη: «Ήρθαμε εμείς που τίποτα δεν ξέραμε εμείς οι ανίδεοι Οιδίποδες». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Η αλήθεια είναι ότι η συνεχής εναλλαγή των ρόλων στην παράσταση στην αρχή σε ξενίζει, αλλά είναι τόσο καλοφτιαγμένη και τόσο καλοδουλεμένοι οι «Οιδίποδες» που παρακολουθείς με ενδιαφέρον να εξελίσσονται από το παιδί της αρχής (που το υποδύεται γυναίκα) μέχρι το τέλος που τυφλωμένος εκλιπαρεί να τον εξορίσουν και να φροντίσουν τα παιδιά του. «Στα κοστούμια του Οιδίποδα υπάρχει μία χρονική διαδοχή, ξεκινάει από μωρό, γίνεται έφηβος, νέος και φτάνει ηλικιωμένος να ξαναγίνεται σχεδόν μωρό, με το pumper», λέει σχολιάζοντας τους διαφορετικούς «Οιδίποδες» του έργου.

 

Τα κοστούμια της παράστασης τα έχει φτιάξει ένα από τα παιδιά, που είναι στη Σχολή Καλών Τεχνών. Η διδασκαλία και η επιμέλεια της κίνησης είναι της Αμάλιας Μπένετ, ενώ η Αμαλία Μουτούση έχει διδάξει και επιμεληθεί τα χορικά, με διαφορετική μετάφραση από των επεισοδίων. «Επιλέξαμε επί τούτου διαφορετική μετάφραση», εξηγεί ο κ. Ξάφης, «επειδή ξεκινήσαμε να τα δουλεύουμε εντελώς χωριστά και θέλαμε να υπάρχει μία ωμή και σχεδόν σημερινή διαχείριση στα επεισόδια και ένας πιο ποιητικός λόγος στα χορικά. Η μετάφραση των επεισοδίων είναι του Μίνου Βολανάκη και των χορικών είναι του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου».

 

Γιώργος Δικαίος: «Είναι σημείο των καιρών και δικαίως, στα ζόρια του ο καθένας μας, να λαχταρά και να φθονεί μια διαφορετική ζωή από αυτή που του δίνεται. Μοιάζει σαν όλα τα γύρω μας να είναι ευμενέστερα και πιο ιδανικά απ' αυτά που τραβάμε εμείς. Και έρχεται η τελευταία φράση του έργου του Σοφοκλή, όπως και κάθε τραγωδίας, να απαντήσει αποστομωτικά σε αυτό το λοξοκοίταγμα και να εκφράσει άλλη μια ακράδαντη και αρχέτυπη αλήθεια : "Μηδένα προ του τέλους μακάριζε"».Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Γιώργος Δικαίος: «Είναι σημείο των καιρών και δικαίως, στα ζόρια του ο καθένας μας, να λαχταρά και να φθονεί μια διαφορετική ζωή από αυτή που του δίνεται. Μοιάζει σαν όλα τα γύρω μας να είναι ευμενέστερα και πιο ιδανικά απ' αυτά που τραβάμε εμείς. Και έρχεται η τελευταία φράση του έργου του Σοφοκλή, όπως και κάθε τραγωδίας, να απαντήσει αποστομωτικά σε αυτό το λοξοκοίταγμα και να εκφράσει άλλη μια ακράδαντη και αρχέτυπη αλήθεια : "Μηδένα προ του τέλους μακάριζε"».Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Ιωάννης Κοτίδης: «Άμοιρο παιδί το μόνο όνομα που θα σου δώσω εγώ ποτέ». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Ιωάννης Κοτίδης: «Άμοιρο παιδί το μόνο όνομα που θα σου δώσω εγώ ποτέ». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Γρηγορία Μεθενίτη: «Κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής σκέπασε οριστικά τις βυθισμένες πόλεις». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Γρηγορία Μεθενίτη: «Κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής σκέπασε οριστικά τις βυθισμένες πόλεις». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Η παράσταση έχει χιούμορ, ένταση, σασπένς, συγκίνηση, στιγμές σπαρακτικές, αλλά αστείες, και οι ερμηνείες των παιδιών είναι εξαιρετικές. Ο δικός του Οιδίποδας Τύραννος -«Η πράξη μου τότε υπάρχει πάντα;»- είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο αρχαίο δράμα.

 

Είναι η πρώτη φουρνιά που ξεκίνησε συνεργασία με το ΓΚΙΤΙΣ, την καλύτερη δραματική σχολή και σχολή σκηνοθεσίας της Μόσχας», λέει ο κ. Ξάφης λίγο πριν φύγουμε. «Πέρσι, λίγο πριν φτάσουμε στις διπλωματικές τους, πήγαμε για 8 μέρες στη Μόσχα και πήραμε μέρος σε ένα φεστιβάλ δραματικών σχολών από όλο τον κόσμο. Τα παιδιά παρουσίασαν ένα κομμάτι από τον Οιδίποδα. Άρχισε έτσι μια σταθερή συνεργασία της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών με το ΓΚΙΤΙΣ».

 

Μαίρη Μηνά: «Ο Οιδίποδας  ως Εκκρεμότητα / εκκρεμότητα <εκ +κρεμ-(<κρεμώ /κρέμομαι ) + - ότητα, -κάτι που μένει να γίνει , -ζήτημα που δεν έχει ρυθμιστεί, -ανοιχτή υπόθεση , -ανοιχτό μέτωπο. Όσον αφορά και την δραματουργία του έργου, ως προς την συνεχή αίσθηση του απόλυτου μετεωρισμού του ήρωα, αλλά και ως προς την προσωπική μου σχέση και προσέγγιση του ανεξάντλητου αυτού υλικού, το στοιχείο της "εκκρεμότητας" είναι πάντα το καύσιμο που κινεί, τόσο τον Οιδίποδα προς τη λύση του μύθου, όσο και τον ηθοποιό που καταπιάνεται, τσαλαβουτά, συγκρούεται, μουδιάζει και προσπαθεί να αφηγηθεί θέματα πανανθρώπινα, διαχρονικά και τόσο πυρηνικά που τρυπάνε "κάθετα". Διότι η εκκρεμότητα είναι αυτή που συντηρεί ,τελικά, και τη φωνή και τη σιωπή». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Μαίρη Μηνά: «Ο Οιδίποδας ως Εκκρεμότητα / εκκρεμότητα <εκ +κρεμ-(<κρεμώ /κρέμομαι ) + - ότητα, -κάτι που μένει να γίνει , -ζήτημα που δεν έχει ρυθμιστεί, -ανοιχτή υπόθεση , -ανοιχτό μέτωπο. Όσον αφορά και την δραματουργία του έργου, ως προς την συνεχή αίσθηση του απόλυτου μετεωρισμού του ήρωα, αλλά και ως προς την προσωπική μου σχέση και προσέγγιση του ανεξάντλητου αυτού υλικού, το στοιχείο της "εκκρεμότητας" είναι πάντα το καύσιμο που κινεί, τόσο τον Οιδίποδα προς τη λύση του μύθου, όσο και τον ηθοποιό που καταπιάνεται, τσαλαβουτά, συγκρούεται, μουδιάζει και προσπαθεί να αφηγηθεί θέματα πανανθρώπινα, διαχρονικά και τόσο πυρηνικά που τρυπάνε "κάθετα". Διότι η εκκρεμότητα είναι αυτή που συντηρεί ,τελικά, και τη φωνή και τη σιωπή». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Βασίλης Ντάρμας: «Ιδού ο άμοιρος άνθρωπος που τόλμησε να τα βάλει με τους θεούς». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Βασίλης Ντάρμας: «Ιδού ο άμοιρος άνθρωπος που τόλμησε να τα βάλει με τους θεούς». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Μαρία Πετεβή: «Ξέρεις ποιος είσαι; Ο άνθρωπος έχει την τάση να κλείνει τα μάτια του απέναντι στην αλήθεια, φοβάται την γνώση που μπορεί να τον κατακρημνίσει από την φαινομενική παντοδυναμία του, από εκεί που εθελοτυφλώντας έχει κατατάξει τον εαυτό του. Μόνο όμως όταν τσακιστείς μπορείς πραγματικά να ζήσεις ελεύθερος και να αναμετρηθείς στα ίσια με τον πλέον ξεγυμνωμένο εαυτό σου. Και ίσως κάποια στιγμή να κατακτήσεις ένα μερίδιο της αλήθειας του ποιος είσαι  και να νικήσεις τα θηρία σου». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Μαρία Πετεβή: «Ξέρεις ποιος είσαι; Ο άνθρωπος έχει την τάση να κλείνει τα μάτια του απέναντι στην αλήθεια, φοβάται την γνώση που μπορεί να τον κατακρημνίσει από την φαινομενική παντοδυναμία του, από εκεί που εθελοτυφλώντας έχει κατατάξει τον εαυτό του. Μόνο όμως όταν τσακιστείς μπορείς πραγματικά να ζήσεις ελεύθερος και να αναμετρηθείς στα ίσια με τον πλέον ξεγυμνωμένο εαυτό σου. Και ίσως κάποια στιγμή να κατακτήσεις ένα μερίδιο της αλήθειας του ποιος είσαι και να νικήσεις τα θηρία σου». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Δέσποινα Ρεμεδιάκη: «Οιδίπους Τύραννος -Είναι σα να πετάμε πετραδάκια στο Σύμπαν, στον θεό... Δεν έρχονται πίσω. Κι όπως πετάς ακόμη δύο, ζαλίζεσαι και πέφτεις στον ώμο του διπλανού σου -μόνον αυτόν έχεις: τον άλλον έξω και μέσα απ' το θέατρο. Οφείλεις να συνεχίζεις να παίζεις. &quot;Εδώ μην ψάχνετε μόνοι σας κάτι γενικό&quot;, λέει ο Αργύρης. Ε, δεν έχει δίκιο;». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Δέσποινα Ρεμεδιάκη: «Οιδίπους Τύραννος -Είναι σα να πετάμε πετραδάκια στο Σύμπαν, στον θεό... Δεν έρχονται πίσω. Κι όπως πετάς ακόμη δύο, ζαλίζεσαι και πέφτεις στον ώμο του διπλανού σου -μόνον αυτόν έχεις: τον άλλον έξω και μέσα απ' το θέατρο. Οφείλεις να συνεχίζεις να παίζεις. "Εδώ μην ψάχνετε μόνοι σας κάτι γενικό", λέει ο Αργύρης. Ε, δεν έχει δίκιο;». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Αλέξανδρος Σιάτρας: «Έχουμε μάθει να ζούμε προασπίζοντας το δίκαιο και το σωστό, αλλά σκεφτήκαμε ποτέ πως το δίκιο μας μπορεί να γίνει άδικο για τον άλλον; Όταν το &quot;εγώ&quot; μας τυφλώνει πώς υπάρχει χώρος για το &quot;εμείς;&quot;». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Αλέξανδρος Σιάτρας: «Έχουμε μάθει να ζούμε προασπίζοντας το δίκαιο και το σωστό, αλλά σκεφτήκαμε ποτέ πως το δίκιο μας μπορεί να γίνει άδικο για τον άλλον; Όταν το "εγώ" μας τυφλώνει πώς υπάρχει χώρος για το "εμείς;"». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Ιnfo:

«Η πράξη μου τότε υπάρχει πάντα;», «Οιδίπους Τύραννος», Τετάρτη 8 και Πέμπτη 9 Μαρτίου, ώρα 20:00, Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Τιμές εισιτηρίων: €10,00 (Ζώνη Β) • €15,00 (Ζώνη Α), Ειδικές τιμές: €4,00 (φοιτητικά, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ) €6,00 (πολύτεκνοι και 65+)

 

Δείτε 20 φωτογραφίες από τις πρόβες της παράστασης

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φεστιβάλ Αθηνών &amp; Επιδαύρου 2020: Αυτό είναι το αναλυτικό πρόγραμμα
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου ανακοίνωσε διαδικτυακά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2020 στην αρχική του σύλληψη, με την ευχή να πραγματοποιηθεί το μέγιστο δυνατό του μέρος.
Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά)
Μια σπάνια ανάγνωση για το ραδιόφωνο από την κορυφαία ελληνίδα τραγωδό.
Το θέατρο στο ίντερνετ: Η Μαντάμ Σουσού του Δημήτρη Ψαθά
Με την Άννα Παϊτατζή και τον Γιάννη Γκιωνάκη
Ο Ανέστης Αζάς και η Λένα Κιτσοπούλου κάνουν φύλλο και φτερό το ελληνικό καλοκαίρι
Η σκοτεινή πλευρά της συλλογικής φαντασίωσης του ελληνικού καλοκαιριού στη νέα παράσταση «Ερωτικές καρτ ποστάλ από την Ελλάδα» της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.
Οι Αθώοι, Εγώ και η άγνωστη στην άκρη του επαρχιακού δρόμου
Το νέο θεατρικό έργο του Πέτερ Χάντκε
Κέλυφος δίχως ψυχή: Κριτική για τον «Μακμπέθ» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη
Τη ζοφερότητα, την αγωνία, τον τρόμο που εκλύεται σε όλα τα επίπεδα του έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ δεν τα εισπράττει ο θεατής της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου.
16 παραστάσεις για όλα τα γούστα
Οι αθηναϊκές θεατρικές σκηνές παρουσιάζουν και φέτος έναν πλούτο εναλλακτικών επιλογών.
Ανδρέας Κεντζός: O «Βασιλιάς Αλέξανδρος» είναι μια ιστορία μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, άνοιας και παράνοιας
Ο συγγραφέας του έργου «Βασιλιάς Αλέξανδρος» που παίζεται στο θέατρο Μπιπ μιλά στη LiFO.
Δραματουργία και σκηνοθεσία. Του Δημήτρη Δημητριάδη
Ένα κείμενο του μεγάλου Έλληνα θεατρικού συγγραφέα για το LIFO.gr.
«Το Σύστημα του Πόντζι»: Τέσσερις νέοι ηθοποιοί μιλούν για το χρήμα, την απληστία και το θέατρο
Μια συζήτηση και μια παράσταση που τα 'χει όλα.
16 θεατρικές παραστάσεις που θα δούμε στην Αθήνα μέχρι το Πάσχα
Νέα ελληνικά έργα, όπερες, κλασική δραματουργία και μερικές αναπάντεχες διασκευές ετοιμάζουν τα αθηναϊκά θέατρα για την άνοιξη.
Πάπισσα Ιωάννα: Αποκλειστικές πληροφορίες και εικόνες από τη νέα όπερα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης μιλά για το λιμπρέτο του πάνω στο θρυλικό «βλάσφημο» κείμενο του Ροΐδη, που έγινε όπερα για την Εθνική Λυρική Σκηνή, σε μουσική σύνθεση Γιώργου Βασιλαντωνάκη και σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.
Ανακαλύπτοντας τα κοστούμια του Τσαρούχη και του ντε Κίρικο στο ανεκτίμητο βεστιάριο της Λυρικής στο Μενίδι
Το έργο του Τζον Κέιτζ «Europeras 1 & 2» ανεβαίνει στην Εναλλακτική Σκηνή και τα εμβληματικά κοστούμια 80 ετών από το σπουδαίο βεστιάριο της ΕΛΣ γίνονται πρωταγωνιστές.
Η μεγάλη στιγμή της ηθοποιού Ηλέκτρας Νικολούζου
Με τη συγκλονιστική της ερμηνεία στο έργο «Κομμώτριες / Μεταπολίτευση» που σκηνοθετεί ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, η Ηλέκτρα Νικολούζου μας υπενθυμίζει τι σημαίνει αληθινό θέατρο.
Είδα την παράσταση «Enter Achilles» του Λόιντ Νιούσον στη Στέγη
Όλα τα στοιχεία που μπορούν να προσδώσουν στην έννοια της αρρενωπότητας τον επιθετικό προσδιορισμό «τοξική» είναι εδώ.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή