Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Οι 5 αγαπημένες μου φωτογραφίες: Elena Anosova
Φωτογραφία

Οι 5 αγαπημένες μου φωτογραφίες: Elena Anosova

H Ρωσίδα φωτογράφος διαλέγει τις φωτογραφίες που αγαπά και μιλά στον Βαγγέλη Μακρή για το δικό της εκπληκτικό έργο

 

 

 "Η αρχή μου είναι: Όταν μπορείς βοήθησε, όταν δεν μπορείς φωτογράφησε" 

 

«Η ζωή μου είναι μια αναλαμπή» λέει η Elena Anosova στην συνέντευξη που παραχώρησε στο LIFO.gr. Η φιλοσοφία της για την ζωή συμπυκνώνεται και στις εικόνες που ακολουθούν από τα σύνορα της Ρωσίας με την Ασία μέχρι τις γυναικείες φυλακές της Σιβηρίας. Μια σπίθα που ο φωτογραφικός της φακός αιχμαλώτισε μέσα σε έναν σκληρό αλλά και συνάμα τρυφερό κόσμο.   

 

—Γιατί έγινες φωτογράφος;

Όταν ήμουν έφηβη ονειρευόμουν να γίνω καλλιτέχνης και φοιτήτρια στην σχολή Τέχνης. Στην συνέχεια απέκτησα πανεπιστημιακή μόρφωση (μεταποίηση υλικών) και ξεκίνησα να δουλεύω ως γραφίστρια. Όμως το όνειρο μου να γίνω καλλιτέχνης εξακολουθούσε να υπάρχει.

 Η φωτογραφία για εμένα είναι ένα από τα ευκολότερα μέσα εξερεύνησης, δουλειάς και παρουσίασης. Η παρουσίαση των έργων μου συγκεντρωμένα σε ένα βιβλίο είναι κάτι που με ενδιαφέρει. Τώρα συνδυάζω στην δουλειά μου φωτογραφία, video και installations.

 

Δεν είχα φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν παιδί, προέρχομαι από μια ταπεινή οικογένεια που δεν μπορούσε να μου προσφέρει κάτι τέτοιο. Αγόρασα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν 22 ετών...
φωτ:Η Elena Anosova
Δεν είχα φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν παιδί, προέρχομαι από μια ταπεινή οικογένεια που δεν μπορούσε να μου προσφέρει κάτι τέτοιο. Αγόρασα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν 22 ετών... φωτ:Η Elena Anosova

 

Αναγνωρίζω τα σημεία που προκαλούν πίεση και σχετίζονται με τις ανταλλαγές ανάμεσα στις δυο κουλτούρες, καθώς και την αμοιβαία επιρροή που έχει ο ένας στον άλλον στις στιγμές συνάντησης τους στις περιοχές των συνόρων...
Αναγνωρίζω τα σημεία που προκαλούν πίεση και σχετίζονται με τις ανταλλαγές ανάμεσα στις δυο κουλτούρες, καθώς και την αμοιβαία επιρροή που έχει ο ένας στον άλλον στις στιγμές συνάντησης τους στις περιοχές των συνόρων...

 

—Ποια είναι η πιο δυνατή ανάμνηση από την παιδική μου ηλικία; Θυμάσαι την πρώτη σου φωτογραφία;

Υποθέτω ότι η πρώτη ανάμνηση μου από την παιδική μου ηλικία είναι το να μαθαίνω να διαβάζω και έπειτα να σχεδιάζω στο χαρτί αυτό που διάβασα, ανακατεύοντας όλα αυτά με την φαντασία μου. Ήμουν τεσσάρων ετών.

Δεν είχα φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν παιδί, προέρχομαι από μια ταπεινή οικογένεια που δεν μπορούσε να μου προσφέρει κάτι τέτοιο. Αγόρασα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν 22 ετών, την χρειαζόμουν για να τραβάω φωτογραφίες τις επιφάνειες και τα αντικείμενα για τις γραφιστικές δουλειές μου. Το πρώτο πράγμα που τράβηξα φωτογραφία ήταν η κουφάλα ενός δέντρου, η φωλιά κάποιου ζώου.

 

—Πέρασες αρκετούς μήνες το 2014 συναντώντας και φωτογραφίζοντας κρατούμενες στις γυναικείες φυλακές της Σιβηρίας. Ποια ήταν η γυναίκα που σε εντυπωσίασε περισσότερο και γιατί;

Συνάντησα μια γυναίκα η οποία ήταν κρατούμενη οχτώ χρόνια για φόνο. Προερχόταν από μια μικρή επαρχιακή πόλη. Η κόρη της ήταν παντρεμένη και ζούσε με το παιδί της σε άλλη περιοχή. Κάθε φορά που η γυναίκα επισκεπτόταν τους συγγενείς της έβλεπε τα ίχνη από τα χτυπήματα στα σώματα της κόρης της και της εξάχρονης εγγονής της. Κάποτε βρήκε την κόρη και την εγγονή της στο νοσοκομείο χτυπημένους πολύ άσχημα από όσο τους είχε μέχρι εκείνη την στιγμή.

Τα πράγματα με την ενδοοικογενειακή βία στην Ρωσία είναι πολύ άσχημα. Συμβαίνει συχνά στα χωριά και τις επαρχίες, οι γυναίκες δεν έχουν που να πάνε ούτε έχουν κάποιον να τις βοηθήσει, έτσι δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν από το να υπομένουν και να υποφέρουν. Το να μιλάς για αυτό το θέμα δημόσια είναι αφορμή για κριτική. Αυτή η γυναίκα σκότωσε τον γαμπρό της που κακομεταχειριζόταν την κόρη της και την εγγονή της. Αυτό που είπε είναι ότι φοβόταν ότι θα τους έβρισκε νεκρούς την επόμενη φορά.

 

 

 

—Τι έμαθες από την εμπειρία σου στην φυλακή;

Κανένας δεν μπορεί να σε προστατέψει από ο,τιδήποτε. Είμαστε όλοι ευάλωτοι.

 

—Οι δουλειές σου εξερευνούν την απομόνωση κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Είσαι ένας άνθρωπος που απομονώνεται από τους άλλους; Σου αρέσει να είσαι μόνη σου;

Έχω οικογένεια και κοντινούς φίλους. Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζομαι χρόνο για να δημιουργήσω, να εξερευνήσω και να συγκεντρωθώ. Αρκετές φορές το χρόνο προτιμώ την μοναξιά.

 

—Κατά την διάρκεια μιας φωτογράφησης σου έχει συμβεί να μην μπορείς να ελέγξεις τα συναισθήματα σου;

Λοιπόν…Ναι! Η αρχή μου είναι: Όταν μπορείς βοήθησε, όταν δεν μπορείς φωτογράφησε

 Κατά την διάρκεια μιας φωτογράφησης στην λίμνη Βαϊκάλη αισθανόμουν να πέφτω κάτω από τον πάγο, όχι εντελώς και εύκολα βγήκα έξω, όμως οι κραυγές μου ήταν αρκετά συγκινητικές!

 

Το πρόβλημα της ταυτότητας για έναν Ρώσο που ζει στο Primorsky Krai είναι αυτό το θέμα στο οποίο δίνω έμφαση, στο πόσο ξεκινά να μοιάζει με τον Ασιάτη γείτονα του, για αυτούς τους Ρώσους είναι συχνά αυτή η πρώτη τους εμπειρία με την κουλτούρα του «Άλλου».
Το πρόβλημα της ταυτότητας για έναν Ρώσο που ζει στο Primorsky Krai είναι αυτό το θέμα στο οποίο δίνω έμφαση, στο πόσο ξεκινά να μοιάζει με τον Ασιάτη γείτονα του, για αυτούς τους Ρώσους είναι συχνά αυτή η πρώτη τους εμπειρία με την κουλτούρα του «Άλλου».

 

 

 

—Πες μας λίγα πράγματα για την ιδέα πίσω από το πρότζεκτ«Polite Fish» και το ταξίδι σου στην περιοχή

Το «Polite Fish» είναι ένα προτζεκτ το οποίο δούλεψα στο Zarya Center for Contemporary Art. Βρίσκεται στην Άπω Ανατολή της πόλης Βλαδιβοστόκ. Όλη η περιοχή των συνόρων με την Κίνα, την Ιαπωνία και την Κορέα. Πάντα ενδιαφερόμουν για το πρόβλημα των συνόρων και την πρόοδο της μετάγγισης και της αλληλοδιείσδυσης των κουλτούρων με διαφορετικές νοοτροπίες. Προέρχομαι από μέρη όπως αυτά. Γύρω από την λίμνη Βαϊκάλη και την πόλη Irkutsk υπάρχει η κουλτούρα της μετάγγισης της Ρωσικής, της κουλτούρας των Buryats(σ.σ Μειονότητα ανθρώπων από την Σιβηρία και την Μογγολία γύρω από την λίμνη Βαϊκάλη) και των Tungus (σ.σ Νομάδες στην Ανατολική Σιβηρία). Από εκεί είναι οι πρόγονοι μου.

 

Ο πυρήνας του πρότζκετ εξερευνά την αλληλεπίδραση ανάμεσα στις Ρωσικές και Ασιατικές κουλτούρες που ιστορικά συνυπάρχουν στις περιοχές της Ρωσικής Άπω Ανατολής. Το πρόβλημα της ταυτότητας για έναν Ρώσο που ζει στο Primorsky Krai είναι αυτό το θέμα στο οποίο δίνω έμφαση, στο πόσο ξεκινά να μοιάζει με τον Ασιάτη γείτονα του, για αυτούς τους Ρώσους είναι συχνά αυτή η πρώτη τους εμπειρία με την κουλτούρα του «Άλλου».

 

Αναγνωρίζω τα σημεία που προκαλούν πίεση και σχετίζονται με τις ανταλλαγές ανάμεσα στις δυο κουλτούρες, καθώς και την αμοιβαία επιρροή που έχει ο ένας στον άλλον στις στιγμές συνάντησης τους στις περιοχές των συνόρων. Το φαινόμενο του «Polite Fish»-μια κατάσταση αντίφασης ανάμεσα σε δυο αντίθετους πόλους, δυο πλευρές με το ίδιο νόμισμα, υπογραμμίζοντας την διαφορά ανάμεσα στην εξωτερίκευση μιας ευγένειας και μιας εσωτερικευμένης επιφυλακτικότητας όσων κατοικούν στον ασιατικό κόσμο.

 

—Βρέθηκες ποτέ σε κίνδυνο κατά την διάρκεια ενός προτζεκτ;

Αν δεν λες ψέματα στους άλλους και στον εαυτό σου θα φέρεις σε πέρας κάθε πρόβλημα που θα προκύψει. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είσαι προσεκτικός και να ενδιαφέρεσαι για την ασφάλεια σου.

 

—Διάβασες ποτέ ένα βιβλίο που σου άλλαξε την ζωή;

Τα απομνημονεύματα της Leni Riefenstahl και το Heart Impatience του Stephen Zweig. Και τα δύο βιβλία έχουν να κάνουν με το να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου.

 

 Ένα top5 με τους αγαπημένους σου φωτογράφους και ένα σύντομο σχόλιο για τον καθένα;

Πιστεύω ότι αυτά τα πρόσωπα δεν χρειάζονται σχόλια

 

1./ Hiroshi Sugimoto
1./ Hiroshi Sugimoto

 

2./ Alec Soth
2./ Alec Soth

 

3./ Anouk Kruithof
3./ Anouk Kruithof

 

4./ Lise Sarfati
4./ Lise Sarfati

 

5./ Taryn Simon
5./ Taryn Simon

 

 

Ολοκλήρωσε τις φράσεις

Η ζωή μου είναι… μια αναλαμπή

Η φωτογραφία είναι… μια αναλαμπή

Η ευτυχία είναι… μια αναλαμπή και κατ' επιλογή :)

 

 

—Τα σχέδια σου για το μέλλον;

Επιστρέφω στο Irkustk και από την γενέτειρα μου θα δουλέψω το νέο μου πρότζεκτ σε έναν οικισμό σε ένα χωριό στην τάιγκα. Πρόκειται να πάρω ένα πτυχίο και να ερωτευτώ.


 

 

 

 

Τα πράγματα με την ενδοοικογενειακή βία στην Ρωσία είναι πολύ άσχημα. Συμβαίνει συχνά στα χωριά και τις επαρχίες, οι γυναίκες δεν έχουν που να πάνε ούτε έχουν κάποιον να τις βοηθήσει, έτσι δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν από το να υπομένουν και να υποφέρουν.
Τα πράγματα με την ενδοοικογενειακή βία στην Ρωσία είναι πολύ άσχημα. Συμβαίνει συχνά στα χωριά και τις επαρχίες, οι γυναίκες δεν έχουν που να πάνε ούτε έχουν κάποιον να τις βοηθήσει, έτσι δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν από το να υπομένουν και να υποφέρουν.

 

Αν δεν λες ψέματα στους άλλους και στον εαυτό σου θα φέρεις σε πέρας κάθε πρόβλημα που θα προκύψει...
Αν δεν λες ψέματα στους άλλους και στον εαυτό σου θα φέρεις σε πέρας κάθε πρόβλημα που θα προκύψει...

 

 

 

 

 

 Όλες οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο την Elena Anosova για αποκλειστική χρήση απο το LIFO.gr. Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση τους.

Περισσότερα για την Elena Anosova στο site της

Ξεκίνησε να γράφει στο LIFO.gr από τους πρώτους του μήνες, με το ψευδώνυμο Vam33

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Όχι παντρεμένοι· αλλά θα το θέλαμε»: Ερωτευμένοι άντρες από άλλες εποχές
Το νέο φωτογραφικό λεύκωμα «A Photographic History of Men in Love» απεικονίζει ιστορίες αγάπης μεταξύ ανδρών σε τρυφερές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μεταξύ του 1850 και του 1950.
Το πέταγμα της χρυσαλλίδας. Φωτογραφίες του Γιώργου Γιατρομανωλάκη
The Splitting of the Chrysalis & the Slow Unfolding of the Wings
Ορισμένοι άνθρωποι είναι σωσίες κάποιου γάτου
Όλοι ξέρουμε πως οι σκύλοι συνήθως μοιάζουν με τα αφεντικά τους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τις γάτες, αλλά πιο υπόγεια...
Η φωτογραφική ομάδα «Διαδρομές» στεγάζει στο κέντρο της Αθήνας το πάθος για τις στιγμές
Μια ομάδα που ορίζει ως μέσο τη φωτογραφία και ως προορισμό την προσωπική έκφραση του καθενός.
Γνωρίστε τον σπουδαίο Έλληνα φωτορεπόρτερ Σωκράτη Μπαλταγιάννη
Οι κοινωνικά ευαίσθητες φωτογραφίες του διαθέτουν ισορροπία, δυναμισμό και αναδίδουν έναν βαθύ ανθρωπισμό, που αποφεύγει την γλυκερή καλλιέπεια.
Jindrich Streit, ένας σπάνιος, υπέροχος φωτογράφος της τσέχικης επαρχίας
τα ανθρώπινα πλάσματα ανασαίνουν και φωτίζονται από μια αξιοπρέπεια παράξενη, που δεν ξέρεις από πού έρχεται, μέσα σε τόση λάσπη.
Η Νάπολη, συγκινητικά σκοτεινή
Φωτογραφίες του άγγλου φωτογράφου Sam Gregg
Μια φωτογραφική έκθεση που παρουσιάστηκε στην Τεχνόπολη, στο πλαίσιο της φετινής Athens Pride Week
Ο Δημήτριος Μασούρας μιλά για την έκθεση φωτογραφίας «Ιλίρ: Ένας Ήλιος από Πούλιες».
Από Αύγουστο Σεπτέμβρη
Φωτογραφίες: Σπύρος Στάβερης
Αδέσποτες γάτες στους δρόμους της Ιταλίας του 1950
Ασπρόμαυρες φωτογραφίες γατιών που περιπλανιούνται στα σοκάκια των ιταλικών πόλεων.
Σπάνιες φωτογραφίες από τα Μάταλα του '60 και του '70
15 φωτογραφίες του Wolfgang Kistler που αποτυπώνουν την απλή ζωή των κατοίκων στο διάσημο ψαροχώρι.
40 μέρες
Ξαφνικά, βοριαδάκι. Τι κάνουν αυτοί πρωι-πρωί;
Μάριο Βίττι: «Οι Έλληνες έχουν μια υπερηφάνεια δικαιολογημένη»
Ο σημαντικότερος πρεσβευτής των ελληνικών γραμμάτων στην Ιταλία και επίτιμος, πλέον, δημότης Ύδρας μάς μιλά από το σπίτι του στη Ρώμη με αφορμή την έκθεση φωτογραφιών του που φιλοξενείται στο νησί.
Η ονειρική ζωή των σκύλων του Παλμ Σπρινγκς
Η Αμερικανίδα φωτογράφος Νάνσι Μπαρόν φωτογραφίζει τα προνομιούχα τετράποδα μέσα στα φινετσάτα μοντερνιστικά σπίτια της παραθεριστικής πόλης της Νότιας Καλιφόρνιας.
Πόσες φωτογραφίες τραβήξαμε αυτό το καλοκαίρι και γιατί
"Τα ηλιοβασιλέματα είναι όλα όμορφα αλλά και όλα ίδια".
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή