Μπορεί τελευταία να υπάρχει η αίσθηση ότι το ροκ δεν έχει τίποτα να δώσει πια, αλλά είναι κάπως εσφαλμένη. Ίσως φέτος να μην έχει βγει ακόμα το απόλυτο ροκ άλμπουμ (που να σπάει τα charts) και μάλλον συζητάμε περισσότερο απ' ό,τι χρειάζεται για κακέκτυπα συγκροτημάτων όπως οι Greta Van Fleet, τώρα όμως, στα μέσα της χρονιάς, μπορούμε πλέον να μιλάμε για μια αναγέννηση του γυναικείου ροκ.


Έχουν εμφανιστεί ή αρχίζουν να γίνονται επιτέλους περισσότερο ορατές εξαιρετικές γυναικείες φιγούρες από τον ροκ και φολκ χώρο, που παλιότερα ήταν κάπως παραγκωνισμένες. Από τη μια έχουμε μια σειρά από αξιοπρόσεκτες δουλειές, όπως αυτή της Aldous Harding από τη Νέα Ζηλανδία που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες το εκπληκτικό «Designer» ή της απόκοσμης Jessica Pratt, αλλά και σχήματα σαν τους εξαιρετικούς Big Thief της Adrianne Lenker, που τα πρώτα δείγματα του άλμπουμ τους που θα κυκλοφορήσει στα μέσα Μαΐου είναι εξαιρετικά.

 

Το πιο σημαντικό είναι να ενθαρρύνεις τον κόσμο που αισθάνεται τον ίδιο πόνο, την ίδια πίεση και απογοήτευση μ' εσένα, να τον κάνεις να νιώθει ότι δεν είναι μόνος και ότι έχει κι άλλους στο πλευρό του.

Από την άλλη, έχουμε επανεμφάνιση βετεράνων, όπως η Jenny Lewis των πάλαι ποτέ Rilo Kiley που ετοίμασε σόλο δουλειά, αλλά και επανασυνδέσεις ξεχασμένων '90s riot grrrl σχημάτων, όπως οι Bikini Kill ή οι L7 που επέστρεψαν μετά από 20 χρόνια με νέο άλμπουμ. Σε αυτό το τοπίο δρα πλέον και η Courtney Barnett, αν και ξεχώρισε από αυτό το κύμα νεαρών γυναικών τραγουδοποιών ροκ και φολκ κάπως νωρίτερα.

 

Από το 2012 είναι σε σχέση με την επίσης ταλαντούχα και 15 χρόνια μεγαλύτερή της Jen Cloher.
Από το 2012 είναι σε σχέση με την επίσης ταλαντούχα και 15 χρόνια μεγαλύτερή της Jen Cloher.


Το 2010, όταν πρωτοβγήκε, η βιομηχανία της μουσικής δεν ήταν τόσο ευαισθητοποιημένη σε τέτοια ζητήματα. Στο ανεξάρτητο ροκ, παρά τα φαινόμενα, οι γυναίκες ακόμη αντιμετώπιζαν προκαταλήψεις και επικρατούσε η αίσθηση ότι πάντοτε έπρεπε να «υπάρχει» ένας άντρας από πίσω, έστω κι αν αυτό δεν ίσχυε πάντα. Και δεν μιλάμε για καμιά 20αριά χρόνια πριν. Αυτές οι καταστάσεις συνέβαιναν μέχρι πριν από λίγο καιρό ‒ το πρόσφατο #metoo σκάνδαλο με τον Ryan Adams το αποδεικνύει.


Ως ανοιχτά queer γυναίκα μουσικός, η Barnett μιλάει ξεκάθαρα για τον σεξισμό και τον μισογυνισμό στη μουσική βιομηχανία. Από το 2012 είναι σε σχέση με την επίσης ταλαντούχα και 15 χρόνια μεγαλύτερή της Jen Cloher, η οποία της αφιέρωσε ένα ολόκληρο άλμπουμ το 2017 και δίκαια πλέον μπορεί κανείς να τις θεωρήσει μία από τις πιο δημιουργικές συνεργασίες στον χώρο του ροκ.


«Φυσικά και πιστεύω ότι γίνονται διακρίσεις εις βάρος των γυναικών» αναφέρει. «Νομίζω όμως ότι ο κόσμος έχει αρχίσει να το συνειδητοποιεί και να ξυπνάει, κυρίως επειδή αρκετές από εμάς μοιράζονται πλέον τις ιστορίες τους. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα αυτή η κατάσταση. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να απαλειφθεί αυτού του είδους η αντίληψη από την κοινωνία. Ο κόσμος έχει συνηθίσει τόσο πολύ τα φαινόμενα του σεξισμού και του μισογυνισμού, που δεν τα αναγνωρίζει καν.

 

Προτάθηκε για Grammy καλύτερου νέου καλλιτέχνη και διάφορα άλλα μουσικά βραβεία, ενώ τη συνέκριναν με τον Bob Dylan.
Προτάθηκε για Grammy καλύτερου νέου καλλιτέχνη και διάφορα άλλα μουσικά βραβεία, ενώ τη συνέκριναν με τον Bob Dylan.


Το ίδιο ισχύει και για μένα. Αυτά τα πράγματα έχουν ριζώσει μέσα μου. Πρόκειται για κάποια πράγματα που μαθαίνεις από παιδί και πρέπει να τα ξεμάθεις για να τα αλλάξεις. Προσωπικά, νιώθω ότι μαθαίνω κάθε μέρα από τον κόσμο τριγύρω μου. Πιστεύω, όμως, ότι υπάρχουν διακρίσεις και ότι σιγά-σιγά η κατάσταση καλυτερεύει. Αντιμετωπίζω τέτοιες καταστάσεις από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Κάθε φορά είναι και κάτι διαφορετικό. Από ερωτήσεις σχετικά με τα ρούχα και την εμφάνισή μου μέχρι υποθέσεις και νύξεις ότι δεν γράφω μόνη μου τα τραγούδια ή τα κιθαριστικά μέρη ενός κομματιού, αλλά με βοηθάει η μπάντα μου.

 

Θυμάμαι, μια φορά δεν με άφησαν να μπω στα παρασκήνια δικής μου συναυλίας επειδή νόμισαν ότι είμαι η φιλενάδα κάποιου. Φυσικά, υπάρχουν και σοβαρότερα θέματα, αλλά όλα συνδέονται μεταξύ τους. Αν ο κόσμος άκουγε τις εμπειρίες των ανθρώπων, των γυναικών, των queer ατόμων και όσων δεν ανήκουν σε κάποιο συγκεκριμένο φύλο, θα μαθαίναμε πάρα πολλά πράγματα».

 

 

Courtney Barnett - Avant Gardener

 

Η 31χρονη μουσικός από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας άρχισε να ακούγεται περισσότερο το 2013, όταν κυκλοφόρησε το single «Avant Gardener» και ολόκληρο το double EP πέτυχε διθυραμβικές κριτικές. Η συνέχεια με το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ της, το «Sometimes I sit and think, and sometimes I just sit», ήταν ακόμα καλύτερη. Προτάθηκε για Grammy καλύτερου νέου καλλιτέχνη και διάφορα άλλα μουσικά βραβεία, ενώ τη συνέκριναν με τον Bob Dylan. Αυτό της έφερε συνεργασίες με τον Kurt Vile, ενώ στην μπάντα της παίζουν σε περιοδείες οι δίδυμες Kim και Kelly Deal των Breeders. Δεν τα λες και λίγα όλα αυτά.

 

Δεν αισθάνεται διάσημη πάντως. «Η ζωή μου δεν έχει αλλάξει παρά ελάχιστα» αναφέρει. Η παιδική της ηλικία ήταν ανέμελη. Μεγάλωσε σε μια παραλία και με τον μεγαλύτερο της αδερφό είχαν μόνο ένα CD player και λίγα άλμπουμ, κυρίως Nirvana και Jimi Hendrix. Απέκτησε όμως μια εμμονή με τις κιθάρες. Η βασική της επιρροή δεν ήταν κάποιος διάσημος αλλά ένας γείτονάς της, ένας τύπος μεγαλύτερός της που έπαιζε μουσική και έμενε απέναντί της.

 

Δεν αισθάνεται διάσημη πάντως. «Η ζωή μου δεν έχει αλλάξει παρά ελάχιστα» αναφέρει.
Δεν αισθάνεται διάσημη πάντως. «Η ζωή μου δεν έχει αλλάξει παρά ελάχιστα» αναφέρει.


Η οικογένειά της πάντοτε υποστήριζε τις επιλογές της, ακόμα και όταν άλλαζε γνώμη, κάτι που γινόταν συχνά-πυκνά, όπως λέει. «Mε ενθάρρυναν να ακολουθώ τα όνειρά μου και νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό πράγμα για ένα παιδί. Ήμουν πολύ ονειροπόλα Διάβαζα πολύ και νομίζω ότι ζούσα σε έναν καταδικό μου κόσμο».


Καθώς μιλάμε, η φωνή της ακούγεται κάπως νυσταγμένη και μοιάζει να χάνεται συχνά στις σκέψεις της. Στο τελευταίο της άλμπουμ, το «Tell me how you really feel», που κυκλοφόρησε πέρσι, καταπιάνεται με την απογοήτευση για όσα συμβαίνουν τριγύρω της. Διάβασα κάπου ότι ήθελε να κάνει ένα πολιτικό άλμπουμ, αλλά κάπου στην πορεία άλλαξε γνώμη. «Παρεξήγησαν λίγο αυτά που είπα» μου εξηγεί. «Έγραφα παθιασμένα για όσα με ενοχλούσαν εκείνη την περίοδο, αλλά δεν μου έβγαιναν όπως τα ήθελα. Δεν μπορούσα να εκφράσω τον θυμό μου ή τη λύπη μου, έτσι έπρεπε να τα προσεγγίσω από μια διαφορετική οπτική ‒ η εμπάθεια δεν ήταν πολύ καλή επιλογή.

 

 

Courtney Barnett - Everybody Here Hates You (Official Video)

 

Είναι δύσκολο να βρεις τη σωστή ώρα να πεις αυτό που θέλεις, γι' αυτό ίσως μοιάζει πολιτικό το άλμπουμ, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Πάντοτε χρειαζόμαστε πολιτικά τραγούδια για να εμπνέουν τον κόσμο και να δείχνουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που εναντιώνονται σε καταστάσεις. Το πιο σημαντικό είναι να ενθαρρύνεις τον κόσμο που αισθάνεται τον ίδιο πόνο, την ίδια πίεση και απογοήτευση μ' εσένα, να τον κάνεις να νιώθει ότι δεν είναι μόνος και ότι έχει κι άλλους στο πλευρό του.

 

Υπάρχει αυτό το φρικτό μίσος παντού στον κόσμο, που μοιάζει πιο δυνατό από παλιότερα. Πρέπει να δεις πώς θα το αντιμετωπίσεις και πώς θα παραμείνεις θετικός. Συνειδητοποιώντας τι περνούν οι άνθρωποι τελευταία, αποκτάς ένα είδος ισορροπίας».

 

Info

Η Courtney Barnett θα εμφανιστεί στο Fuzz Live Music Club στις 16 Μαΐου με είσοδο 25-28 ευρώ.