Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
© Βασίλης Μπίμπας

Στέγη και LGBTQI+ κοινότητα: Είναι θέμα παιδείας, αλλά και ευτυχίας

Μια κατατοπιστική συζήτηση με τον project leader του Onassis Stegi in Athens Pride Week Νίκο Αθανασόπουλο για την ουσιαστική στήριξη της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση προς την LGBTQI+ κοινότητα μέσα από τα προγράμματα, τις δράσεις αλλά και τη συνολικότερη καθημερινή στάση της προς τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Όταν το 2015 η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση φωτίστηκε με την πολύχρωμη σημαία της LGBTQI+ κοινότητας με αφορμή την ψήφιση στην ελληνική Βουλή της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια σημειώθηκε μια τομή στον ελληνικό πολιτισμό. Ένας μεγάλος, σημαντικός πολιτιστικός φορέας για πρώτη φορά δήλωνε ανοιχτά, χωρίς περιστροφές, πως είναι εκεί, πως είναι σύμμαχος και πως αποτελεί πρωτίστως ένα ασφαλές καταφύγιο για όλα τα μέλη της κοινότητας. Ταυτόχρονα, όλοι οι ΛΟΑΤΚΙ+ ένιωσαν πως η Στέγη είναι δίπλα τους ουσιαστικά, όχι μόνο στα λόγια.


Είχε προηγηθεί το ντεμπούτο της Στέγης στο Athens Pride της ίδιας χρονιάς, αλλά και ακόμα νωρίτερα, το 2011, η αγορά από το Ίδρυμα Ωνάση του έργου της Γεωργίας Σαγρή «Screw us and we multiply», τα έσοδα του οποίου πήγαν για τη στήριξη του Pride εκείνης της χρονιάς.


Γιατί όμως αυτό που σε όλα τα μεγάλα μουσεία και πολιτιστικά ιδρύματα του δυτικού κόσμου είναι αυτονόητο, στην Ελλάδα τηρείται περήφανα μόνο από μια χούφτα τολμηρών ανθρώπων; Και, εν τέλει, πόσο δύσκολο ήταν το coming out της Στέγης, πόσο χρόνο τούς πήρε να καταλήξουν σε αυτή την απόφαση, ποιες ζυμώσεις απαιτήθηκαν; Υπήρξαν δεύτερες σκέψεις και αναλογίες με τα στάδια στο coming out ενός φυσικού προσώπου;

 

Δεν λειτουργούμε με γνώμονα αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος. Πρέπει να πηγαίνεις με οδηγό αυτό που εσύ νιώθεις ότι αξίζει τον κόπο. Το coming out έγινε μάλλον τη στιγμή που φτιάχτηκε η Στέγη. Ήταν queer από την αρχή.


Τέσσερα χρόνια μετά, κι ενώ η Στέγη συμμετέχει στο Athens Pride με μια σειρά δράσεων από τις 31 Μαΐου κι ετοιμάζεται να κατέβει με περίπτερο για πέμπτη συνεχή φορά, ο project leader του Onassis Stegi in Athens Pride Week Νίκος Αθανασόπουλος εξηγεί.

 

«"Παιδί μου, είσαι ευτυχισμένο;" Αν κάθε γονιός έκανε αυτή την ερώτηση και ήταν έτοιμος να ακούσει την αλήθεια τα πράγματα θα ήταν αλλιώς», υποστηρίζει ο project leader του Onassis Stegi in Athens Pride Week, Νίκος Αθανασόπουλος. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
«"Παιδί μου, είσαι ευτυχισμένο;" Αν κάθε γονιός έκανε αυτή την ερώτηση και ήταν έτοιμος να ακούσει την αλήθεια τα πράγματα θα ήταν αλλιώς», υποστηρίζει ο project leader του Onassis Stegi in Athens Pride Week, Νίκος Αθανασόπουλος. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

«Η Στέγη ήταν πάντα queer»

«To coming out της Στέγης το θεωρήσαμε αυτονόητο. Σχεδόν δεν το συζητήσαμε. Είπαμε "φέτος πάμε στο Pride" και πήγαμε. Είναι κάτι το οποίο δεν κάναμε για επικοινωνιακούς λόγους. Για εμάς είναι η ουσία, η παρακαταθήκη που θέλουμε να αφήσουμε ως προς τα θέματα που αφορούν τον άνθρωπο. Κάνουμε μια δουλειά ανθρωποκεντρική, γιατί "όποια και αν είναι η ερώτηση, η απάντηση είναι ο άνθρωπος"».


Είμαστε ένας οργανισμός που επιχειρεί να συνομιλήσει με την κοινωνία μέσω της τέχνης. Δεν κάνουμε, όμως, μόνο αυτό. Δεν λειτουργούμε με γνώμονα αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος. Πρέπει να πηγαίνεις με οδηγό αυτό που εσύ νιώθεις ότι αξίζει τον κόπο. Το coming out έγινε μάλλον τη στιγμή που φτιάχτηκε η Στέγη. Ήταν queer από την αρχή».

 

Τομή στον πολιτισμό και στα ανθρώπινα δικαιώματα

Πώς νιώθουν όμως οι εργαζόμενοι της Στέγης, που είναι ο μοναδικός πολιτιστικός φορέας που κάνει το αυτονόητο στην Ελλάδα; Και γιατί οι υπόλοιποι μεγάλοι φορείς δεν έχουν επιχειρήσει ανάλογες κινήσεις σε μια χρονική συγκυρία μεγάλων αλλαγών για την Ελλάδα, όταν η LGBTQI+ κοινότητα τους έχει ανάγκη στη μάχη της ενάντια στον ρατσισμό, την ομοφοβία, την τρανσφοβία και κάθε είδους λεκτικής, σωματικής και ψυχολογικής βίας που δέχεται καθημερινά;


«Αυτό οφείλεται στην Αφροδίτη Παναγιωτάκου (σ.σ. Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση). Έχουμε επικεφαλής έναν άνθρωπο τόσο ελεύθερο, που σου λέει "μη φοβάσαι να κάνεις λάθος". Δεν λογοκρινόμαστε, είμαστε έξω από το comfort zone μας γιατί έτσι είναι η φιλοσοφία μας. Πιστεύω ότι ο Έλληνας από τη φύση του δεν είναι ούτε φοβικός ούτε ρατσιστής. Ως μονάδες είμαστε ανοιχτόμυαλοι, όμως έχουμε μεγαλώσει σε θρησκευτικό κράτος, με τόνους συντηρητισμού να μας πλακώνουν. Αυτό δεν αλλάζει εύκολα. Αυτή την αλλαγή αντιλαμβανόμαστε ως μέρος της αποστολής μας. Σχετικά με τους άλλους φορείς, δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους τους. Μπορώ όμως να διαβεβαιώσω πως είναι ωραία, όταν είσαι εκτός του comfort zone σου».

 

Age & Beauty: Part 1 (2016) © Bylan Douglas
Age & Beauty: Part 1 (2016) © Bylan Douglas

 

Η Στέγη ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον

Σε ένα από τα πρώτα μεγάλα πάρτι της Στέγης, στο πλαίσιο του Hypnos Project του 2016, που πραγματοποιήθηκε σε όλους τους χώρους του κτιρίου, θυμάμαι να βλέπω για πρώτη φορά ανθρώπους in drag να κυκλοφορούν ελεύθερα και χωρίς φόβο, εκτός των κλασικών στεκιών της LGBTQI+ κοινότητας. «Ήτανε statement αυτό το πάρτι, ούτε εμείς δεν το περιμέναμε. Έμοιαζε με σκληροπυρηνικό μπαρ του Βερολίνου η Στέγη εκείνο το βράδυ» σχολιάζει ο Νίκος Αθανασόπουλος.


Η Στέγη έχει κατορθώσει να είναι ένα φωτεινό, φιλόξενο μέρος για την LGBTQI+ κοινότητα της Αθήνας. «Θέλω να αναφερθώ σε μια τρανς σεξεργάτρια, Σίσσυ νομίζω τη λένε, που ήρθε φέτος στο "I'm positive" και μου είπε "έβλεπα το κτίριο τόσα χρόνια, δεν το πίστευα ποτέ ότι θα περνούσα απέναντι με αυτή την αφορμή". Είναι σημαντικές στιγμές αυτές. Νιώθουμε χαρά, όχι υπερηφάνεια».

 

Η δουλειά μας δεν είναι να παράγουμε πολιτισμό αλλά να αλλάζουμε την κουλτούρα των ανθρώπων.

 

Οι δράσεις

«I'm positive»: Ένα μικρό χειμωνιάτικο μίνι Pride

Τον χειμώνα που μας πέρασε η Αθήνα γέμισε με αφίσες όπου, μεταξύ άλλων, ένα ζευγάρι ανδρών αντάλλασσε ένα τρυφερό φιλί. Η δράση «I'm positive», μια εβδομάδα προβολών, συζητήσεων και ενός εξαιρετικού πάνελ όπου συζητήθηκαν όλες οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον HIV, ήταν μια συγκινητική, σπουδαία και ουσιώδης πρωτοβουλία που πριν από μερικά χρόνια θα φάνταζε αδιανόητη σε μια φοβική Ελλάδα ‒ και βέβαια εξελίχθηκε σε μίνι χειμωνιάτικο Pride εντός Στέγης.

 

Πώς στήθηκε και ποια θα είναι η συνέχεια της; «Είχαν έρθει τα παιδιά της Θετικής Φωνής (σ.σ. του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδας) με σκοπό να διοργανώσουμε ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ. Στη Στέγη, όμως, θέλουμε να μιλάμε ολοκληρωμένα για τα ζητήματα, να συζητάμε ανοιχτά και όχι με τον προφανή τρόπο. Κάπως έτσι, η εκδήλωση εξελίχθηκε σε ένα διήμερο event με προσωπικές ιστορίες, επιστημονικές αναλύσεις και συζητήσεις με σχολεία και εκπαιδευτικούς. Είναι σπουδαία στιγμή να βλέπεις έναν 25χρονο οροθετικό να μιλάει ανοιχτά σε σχολεία και οι μαθητές να κάνουν απενοχοποιημένες, ουσιαστικές ερωτήσεις σχετικά με τη σεξουαλικότητα.

 

H δράση θα επαναληφθεί και φέτος, στις 13-14 Νοεμβρίου, με διεθνείς καλεσμένους αυτήν τη φορά. Είπαμε από την αρχή ότι θα γίνει θεσμός. Θέλουμε σταθερά, κάθε χρόνο, να δίνουμε ένα χειμερινό ραντεβού, εμπλουτίζοντας τη συζήτηση γύρω από τα LGBTQI+ θέματα. Ένα παράδειγμα είναι η συζήτηση για την PrEP (σ.σ. την προληπτική φαρμακευτική αγωγή για τον HIV που δεν είναι ακόμα διαθέσιμη στην Ελλάδα). Φέτος, μετά το "I'm positive", θα ακολουθήσει στη Στέγη ένα μεγάλο πανελλαδικό συνέδριο για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση με καλεσμένους εκπαιδευτικούς, το οποίο φιλοδοξούμε να έχει και πολιτική χροιά. Θα καλέσουμε και πολιτικούς αρχηγούς, ελπίζουμε να έρθουν».

 

Το πάνελ του I´M POSITIVE, όπου συζητήθηκαν όλες οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον HIV. © Mike Tsolis
Το πάνελ του I´M POSITIVE, όπου συζητήθηκαν όλες οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον HIV. © Mike Tsolis

 

#AskAfroditi: «Αλλιώς τι; Ποιανού ζωή θα ζήσεις; Των άλλων;»

«Η ουδετερότητα είναι πιο επικίνδυνη από την αδιαφορία».

 

«Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν με τις συμβουλές ούτε με τις οδηγίες. Μεγαλώνουν με το παράδειγμα. Κι αν λέω κάτι στα παιδιά μου, είναι να είναι ο εαυτός τους».

 

«Αν μέσα στο σπίτι το παιδί νιώσει ασφαλές, ελεύθερο, δυνατό, τα υπόλοιπα θα είναι πολύ πιο εύκολα γιατί δεν θα είναι μόνο του».

 

«Οι υπόλοιποι, ποιοι; Οι υπόλοιποι, ποιοι; Δεν εγκρίνουν τι; Αυτό που είσαι; Αλήθεια; Και;»

 

«Όσο πιο νωρίς κάποιος, ο καθένας μας, καταλάβει ότι πάνω απ' όλα αξίζει να αγαπάει τον εαυτό του, τόσο πιο ωραία ζωή θα προλάβουμε να ζήσουμε. Γιατί είναι μία».

 

Λίγο πριν από το περσινό Athens Pride, η Στέγη κυκλοφόρησε ένα βίντεο στο οποίο η Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση Αφροδίτη Παναγιωτάκου συζητούσε με δύο εφήβους για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απαντώντας σε ερωτήσεις που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από προσωπικές μέχρι δύσκολες ή άβολες. Μεταξύ άλλων, θίχτηκαν ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου με τρόπο άμεσο και ειλικρινή που σπάνια βλέπουμε να υιοθετούν οι εκπρόσωποι του ελληνικού πολιτισμού, σε μια ανοιχτή συζήτηση για τη σημασία του να είσαι ο εαυτός σου. Άλλωστε, όπως δήλωσε η κ. Παναγιωτάκου, «η δουλειά μας δεν είναι να παράγουμε πολιτισμό αλλά να αλλάζουμε την κουλτούρα των ανθρώπων».

 

 

Η Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση Αφροδίτη Παναγιωτάκου συζητά με δύο εφήβους για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο #AskAfroditi.

 

Μετά τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου

Ο Νίκος Αθανασόπουλος θυμάται τη γνωριμία του με τον Ζακ Κωστόπουλο, τη συνεργασία τους και τη στιγμή που, λίγο μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας του και ενώ η αστυνομική έρευνα βρισκόταν ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο, η Στέγη τοποθετήθηκε και πάλι δημόσια στα social media, διεκδικώντας, στη μνήμη του, δικαιοσύνη, ελευθερία και δημοκρατία.


«Ο Ζακ είχε συνεργαστεί με τη Στέγη. Πέρσι τέτοιες μέρες συμμετείχε στην παραγωγή Faster than light και την ημέρα της πρεμιέρας της παράστασης τον συνάντησα να περπατάει μέσα στο κτίριο ντυμένος νεκρή νύφη. Δεν τον ήξερα και με ρώτησε ο Γιάννης Παπαγιαννόπουλος, πρόεδρος του Athens Pride, "δεν γνωρίζεις τον ευφυή Ζακ;". Μου τον σύστησε. Δεν τον ξαναείδα.


Η ανακοίνωσή μας, όμως, θα έβγαινε ακόμα και αν δεν τον είχαμε γνωρίσει ποτέ. Έπρεπε να πάρουμε θέση. Και αυτή η ανακοίνωση της Στέγης μπορεί να διαβαστεί και ως μια μονάδα μέτρηση της κοινωνίας. Μπορεί κανείς να κάνει διδακτορική διατριβή μελετώντας τα σχόλια».

 

Πώς αντιμετωπίζουν το hate speech και τις κρίσεις στα social media;

Πέντε χιλιάδες οργανικά σχόλια μετρούσε η ανάρτηση για τον Ζακ στο Facebook της Στέγης μέσα σε 2-3 ώρες. «Τότε είδαμε πόσο διχασμένη είναι η κοινωνία, είδαμε το μίσος, τον σκοταδισμό. Δεν λογοκρίνουμε τα σχόλια, τα αφήνουμε, πρέπει να υπάρχει ένας διάλογος, πρέπει να γνωρίζουμε σε ποια κοινωνία ζούμε. Μπορώ να σου πω ότι ένιωσα πολύ υπερήφανος εκείνη την ημέρα, όπως και ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος (σ.σ. Υπεύθυνος Περιεχομένου της Στέγης) που είχε την αρχική πρωτοβουλία. Ο Ζακ έχει γίνει σύμβολο αδιαμφισβήτητο, μάρτυρας. Δυστυχώς, χάθηκε ένας άνθρωπος για να αφυπνιστεί μια κοινωνία αδιάφορη ως τώρα. Πολλές ζωές έχουν χαθεί, όπως του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Πολλές ψυχές έχουν βασανιστεί».

 

«Απ' όλα τα μηνύματα των τελευταίων ετών, το "Είναι θέμα παιδείας" ήταν για μένα το πιο καίριο» λέει ο Νίκος Αθανασόπουλος. © Βασίλης Μπίμπας
«Απ' όλα τα μηνύματα των τελευταίων ετών, το "Είναι θέμα παιδείας" ήταν για μένα το πιο καίριο» λέει ο Νίκος Αθανασόπουλος. © Βασίλης Μπίμπας

 

Συμπερίληψη: Καλλιτεχνικές επιλογές που εστιάζουν στο queer κοινό

Η επόμενη σεζόν θα είναι queer για τη Στέγη: θα διοργανωθεί ξανά το «I'm positive» με καλεσμένους από το εξωτερικό και σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, θα διεξαχθεί το συνέδριο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και θα έρθουν αντιπρόσωποι όλων των Pride του κόσμου για το ετήσιο συνέδριό τους, στο οποίο συμμετέχει η Στέγη. Όπως κάθε χρονιά, το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Στέγης θα περιλαμβάνει παραστάσεις με κοινωνικές προεκτάσεις, όπως η διασκευή του θεατρικού Tom at the farm του Μισέλ Μαρκ Μπουσάρ, που έγινε και ταινία από τον Ξαβιέ Ντολάν. Θα ανέβει τον Δεκέμβριο στη Μικρή Σκηνή σε σκηνοθεσία Σαράντου Ζερβουλάκου.

 

Athens Pride 2019

Στο φετινό περίπτερο της Στέγης στο Athens Pride το κοινό θα βρει το νέο βιβλίο για τον Ζακ Κωστόπουλο (σε συνεργασία με τις εκδόσεις Το Ροδακιό), το οποίο μάλιστα θα είναι δίγλωσσο, στα ελληνικά και στα αγγλικά. Θα υπάρχει ειδικά σχεδιασμένο rainbow photo corner, ενώ το «I'm positive» θα είναι ξανά εκεί, μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό για την PrEP. Τέλος, θα μοιράζεται και η καθιερωμένη Pride βεντάλια της Στέγης, με φετινό μότο το «Never Stop».


«Απ' όλα τα μηνύματα των τελευταίων ετών, το "Είναι θέμα παιδείας" ήταν για μένα το πιο καίριο» καταλήγει ο Νίκος Αθανασόπουλος. «Για μένα, όμως, είναι και θέμα ευτυχίας. "Παιδί μου, είσαι ευτυχισμένο;" Αν κάθε γονιός έκανε αυτή την ερώτηση και ήταν έτοιμος να ακούσει την αλήθεια τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Αν οι γονείς δεν αποδεχτούν ποτέ ένα παιδί, εκείνο πάντα θα βασανίζεται κι έτσι δημιουργούνται ψυχές-φαντάσματα. Είναι θέμα ουσίας η ορατότητα. Στόχος μας είναι κάθε χρόνο να μιλάμε για τα αυτονόητα που δεν είναι δεδομένα, να αγγίζουμε περισσότερους ανθρώπους. Για εμάς είναι θέμα παιδείας αλλά και ευτυχίας. Τι ωραίο να είσαι, αλήθεια, ο εαυτός σου...».

 

Στο φετινό περίπτερο της Στέγης στο Athens Pride το κοινό θα βρει το νέο βιβλίο για τον Ζακ Κωστόπουλο. © Αλέξανδρος Κατσής
Στο φετινό περίπτερο της Στέγης στο Athens Pride το κοινό θα βρει το νέο βιβλίο για τον Ζακ Κωστόπουλο. © Αλέξανδρος Κατσής

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας είναι αρχισυντάκτης της LiFO. Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Onassis Stegi in Athens Pride Week: οι δράσεις της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση για το φετινό Athens Pride
Για ακόμα μία χρονιά η Στέγη υποστηρίζει έμπρακτα το Athens Pride και την LGBTQI+ κοινότητα διοργανώνοντας μια σειρά από ουσιαστικές δράσεις.
Οργή και Θλίψη, η Ζάκι θα μας λείψει. Νοηματοδοτώντας την απώλεια.
Aνοιχτή συζήτηση με τη συμμετοχή του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, της Colour Youth, του Orlando LGBT+ και της πρωτοβουλίας Justice4ZakZackie.
Ροζ πλυντήριο στο Pride του Τελ Αβίβ
Πως μία μάτσο κοινωνία γίνεται ξαφνικά gay-friendly
Βγες και Πες: Η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα ξορκίζει τον φόβο και αφηγείται τις ιστορίες της
Το #vgeskaipes είναι μια online καμπάνια που επιθυμεί να παροτρύνει την ευρύτερη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, αλλά και όποια άτομα βιώνουν διακρίσεις, να πάρουν ένα κινητό, μια κάμερα και να πουν τη δική τους ιστορία.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΝΔ και ΛΟΑΤΚΙ+: Ιστορική τομή ή ένα ακόμη «πλυντήριο»;
Το κατά πόσο η πρόσφατη «επίθεση φιλίας» του πρωθυπουργού και εκπροσώπων της ΝΔ στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα είναι ειλικρινής ή ξεκάθαρο «pinkwashing» θα φανεί από πράξεις και όχι από ανέξοδες αοριστολογίες.
«Γάμος για όλους τώρα! Είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στην αγάπη!». Από την Μίνα Κακανιά
Η συνεργάτις της LIFO, Μίνα Κακανιά (και αδελφή του γνωστού καλλιτέχνη Κωνσταντίνου Κακανιά), γράφει μια ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό για την ανάγκη να θεσμοθετηθεί επιτέλους ο γάμος των ομοφυλοφίλων και στην Ελλάδα.
Η διαφορετικότητα μπαίνει στις προτεραιότητες της κυβέρνησης
Εισχωρώντας στο προνομιακό πεδίο της Αριστεράς, διοργανώνει διεθνές συνέδριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο εργασιακό περιβάλλον, με ιδιαίτερη έμφαση στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, και σαφώς προλειαίνει το έδαφος για τολμηρότερες κινήσεις – πιθανόν, τον γάμο ομοφύλων.
Podcast: «Το ξέρετε, ο γιος σας είναι ανώμαλος»
Τα συγκλονιστικά γράμματα ενός γκέι απ' τον Ασπρόπυργο και ο βιασμός του από μια παρέα «παιδιών καλών οικογενειών» ― ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΩΜΗ ΓΛΩΣΣΑ
Iστορίες μπούλινγκ: «Δέκα άτομα με έκραζαν μέσα στο λεωφορείο, σε όλη τη διαδρομή»
Όσα εκμυστηρεύτηκε ένας γκέι έφηβος σε έναν συνομήλικό του, για τη νέα σειρά podcasts της LIFO, «Μπούλινγκ».
Όταν η ομοφοβία είχε τη σφραγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας
Με αφορμή την πρόσφατη παρέμβαση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, θυμόμαστε την περίπτωση του Χρήστου Σαρτζετάκη.
Ομοφοβία στην παραλιακή; Ζευγάρι ανδρών που έμεινε στην Ελλάδα λόγω πανδημίας καταγγέλλει ιδιοκτήτη πανσιόν
Ένα εξοργιστικό σκηνικό που αποπνέει ρατσισμό και ακραία ομοφοβία καταγγέλλει ένα νέο γκέι ζευγάρι από το εξωτερικό
Μενέλας Σιαφάκας: «Να δούμε την πανδημία σαν πρόκληση»
Ψηφιακοί σάτυροι και μαινάδες δίνουν για ένα 48ωρο (22-24/5) μια online πρόγευση του The Athens Porn Film Festival – Satyrs and Maenads που θα διεξαχθεί κανονικά το φθινόπωρο.
Πώς η τεχνολογία βοήθησε τους μουσικούς να επαναπροσδιορίσουν το φύλο τους και να διαλύσουν τα στερεότυπα
Το βιβλίο της Sasha Geffen, «Glitter up the dark: How pop music broke the binary», εξερευνά τους νέους αντικομφορμιστές του φύλου στη σημερινή μουσική βιομηχανία.
Circus of Books: To σχεδόν τρυφερό ντοκιμαντέρ του Netflix για το θρυλικό γκέι πορνομάγαζο του L.A.
Το απολαυστικό ντοκιμαντέρ του Netflix ακολουθεί την παράλληλη ιστορία ενός ιστορικού γκέι βιβλιοπωλείου και πορνομάγαζου στην Καλιφόρνια, και των ιδιοκτητών του, ενός ανδρόγυνου συντηρητικών Εβραίων που ουδεμία σχέση είχαν με όσα πουλούσαν.
Όχι άλλες «κραυγές στη σιωπή»: Η έμφυλη και ενδοοικογενειακή βία την εποχή της καραντίνας
Μπορεί η καραντίνα να αποτρέπει την εξάπλωση μιας πανδημίας, ευνοεί όμως ακόμα και ακραία φαινόμενα έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας ενώ καθιστά τα υποψήφια θύματα πιο ευάλωτα. Τι κάνει η Πολιτεία; Τι ζητούν γυναικείες οργανώσεις και άλλες δικαιωματικές συλλογικότητες;
The Queer Archive Festival: Η Αθήνα για ένα τετραήμερο στα χρώματα του ουράνιου τόξου
Ο curator και σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Μενελάου διοργανώνει ένα νέο φεστιβάλ, υπό την αιγίδα της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, σε διάφορους χώρους της Αθήνας, με εικαστικά, περφόρμανς, προβολές, εκθέσεις φωτογραφίας, συζητήσεις, πάρτι και άλλα δρώμενα, συν μια επετειακή επανέκδοση του περιοδικού «Κράξιμο».
11528 - ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ: Μια γραμμή ψυχολογικής στήριξης για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα και τις οικογένειές τους
Στο 11528 μπορούν να καταφύγουν νέα παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί και όσοι/-ες άλλοι/-ες αναζητούν μια έγκυρη ενημέρωση και συνδρομή σε ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου.
Τα συγκλονιστικά γράμματα ενός γκέι απ' τον Ασπρόπυργο και ο βιασμός του από μια παρέα «παιδιών καλών οικογενειών»
Η τραγική, καθημερινή ιστορία ενός ομοφυλόφιλου της ελληνικής επαρχίας την δεκαετία του '80 που κυριολεκτικά διαλύθηκε η ζωή του, μέσα από δυό του γράμματα στο περιοδικό «Αμφί», εκείνης της εποχής.
Το ομοφοβικό κήρυγμα ενός Ελληνόρθοδοξου παπά στην Αστόρια που ενέπνευσε γκέι Ελληνοαμερικανό συγγραφέα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή