ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΟΡΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΓΑΜΟ

 

Είναι ή μελλοντική γενιά πού γιά νά γεννηθεί πιέζει μέσα από τά ύπερβολικά μας αυτά αισθήματα καί τις υπερευαίσθητες σαπουνόφουσκες.

― Σοπενχάουερ



Οι καυτές νύχτες μάς κάνουν ν' αφήνουμε της κρεβατοκάμαρας τα παράθυρα άνοιχτά.

Η μανόλια μας ανθίζει. Η ζωή αρχίζει να συμβαίνει πιά.

Φέσι ο σύζυγός μου αφήνει τους οικογενειακούς καβγάδες, και παίρνει τους δρόμους· κρουαζιέρα στις πουτάνες, σκοπευτής ελεύθερος στου ξυραφιού την άκρη.

Ο λωλός αυτός τη γυναίκα του μπορεί να σκοτώσει, κι ύστερα

να όρκιστεί,

πως δε θα ξαναπιεί.

"Αχ! τι μονότονη δολιότητα που 'χει η επιθυμία του.

Είναι τόσο άδικος! Σκοτώνει αυτή η αδικία του.

Τυφλωμένος απ' το ουίσκι παραπατώντας ως το σπίτι στις 5 το πρωί.

Η μόνη μου σκέψη είναι πώς θα μείνω ζωντανή.

Τι επιτέλους τον συγκινεί; Κάθε βράδυ τώρα δένω του αυτοκινήτου του το κλειδί και δέκα δολάρια στο μπούτι μου απάνω.

Καταρρακωμένος απ' του πάθους μου την κλιμακτήριο σκαρφαλώνει απάνω μου σαν άγριο θηρίο.

 

― Ποίημα τουθ Ρόμπερτ Λόουελ σε μετάφραση Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ

 

Aνώνυμου, φωτ.: εκδ. Taschen
Aνώνυμου, φωτ.: εκδ. Taschen