Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η Lyra, η El Greco κι ένας συλλέκτης αναμνήσεων

Η Lyra, η El Greco κι ένας συλλέκτης αναμνήσεων

Ένας φανατικός συλλέκτης ανέμελων στιγμών των ’80s εξηγεί τι απέγιναν οι δύο εταιρείες κολοσσοί που τα κατασκεύαζαν και γιατί χάθηκαν τα γελαστά παιχνίδια.

Το σπίτι του Γεράσιμου Τζωρτζάτου είναι ο παράδεισος του παιδιού. Ίσως όχι του παιδιού του 2012 που ζητάει απ' τον Άι Βασίλη iPhone και παιχνίδια με φιγούρες φρίκης απ' αυτά που διαφημίζει η τηλεόραση. Είναι ο παράδεισος για ένα παιδί του '80 και του '90 που μεγάλωσε με playmobil, φωτεινούληδες και τη μάγια τη μέλισσα, τον παταπούφα, το μικρό μου πόνι και την Bibi Bo.

 

Οι εποχές άλλαξαν, η ανεμελιά και η αθωότητα εξαφανίστηκαν, τα παιχνίδια έγιναν πιο βίαια για να ταιριάζουν με τα σημεία των καιρών, κι η παραγωγή ελληνικών παιχνιδιών έχει φτάσει στο ναδίρ. Οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες που κατασκεύαζαν ελληνικά παιχνίδια, η Lyra και η El Greco, δεν υπάρχουν από τη δεκαετία του 90, όσα από τα παιχνίδια τους όμως κατάφεραν να διασωθούν έχουν γίνει συλλεκτικά αντικείμενα για φανατικούς των παιχνιδιών σε ολόκληρο τον κόσμο και αλλάζουν χέρια για εκατοντάδες ευρώ.

 

Ο Γεράσιμος έχει μια πολύ σημαντική συλλογή από τα συγκεκριμένα παιχνίδια, άθικτα, στα κουτιά τους, σε ένα δωμάτιο-κιβωτό παιδικών αναμνήσεων. [Τα παλιά παιχνίδια της Lyra και της El Greco είναι περιζήτητα σήμερα στους συλλέκτες όλου του κόσμου]. Για όσους τα έζησαν και πρόλαβαν να παίξουν μαζί τους είναι πολύτιμες στιγμές χαμόγελων και αθωότητας, για τους νεότερους πολύ πιθανόν να είναι μια σειρά από βαρετά κι αδιάφορα παιχνίδια.

 

Οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες που κατασκεύαζαν ελληνικά παιχνίδια, η Lyra και η El Greco, δεν υπάρχουν από τη δεκαετία του 90, όσα από τα παιχνίδια τους όμως κατάφεραν να διασωθούν έχουν γίνει συλλεκτικά αντικείμενα για φανατικούς των παιχνιδιών σε ολόκληρο τον κόσμο και αλλάζουν χέρια για εκατοντάδες ευρώ.

 

— Τι ακριβώς μαζεύεις;

Παιχνίδια. Συγκεκριμένα της δεκαετίας του '80 και ακόμα πιο συγκεκριμένα, παιχνίδια δύο εταιριών, της El Greco και της Lyra. Αυτές ήταν οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες την δεκαετία του '80. Τη δεκαετία του '90 έκλεισαν και οι δύο. Η El Greco πουλήθηκε στην Hasbro, γιατί από τις αρχές του '90 άρχισε η εισαγωγή ξένων παιχνιδιών, ενώ μέχρι και το '86 ό ,τι παραγόταν από παιχνίδια από την Ελλάδα ήταν μόνο ελληνικά, δεν υπήρχαν ξένα. Έχω διαβάσει ότι το 98% ήταν ελληνική παραγωγή και το άλλο 2% ερχόταν από το εξωτερικό. Όταν έξω γινόταν χαμός με την Barbie, στην Ελλάδα δεν είχε καμία σημασία.

 

— Τότε τι υπήρχε στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα υπήρχε αντίστοιχα η Bibi-bo. Εκείνη ήταν καθαρά ελληνικής παραγωγής και ήταν η πιο δημοφιλής κούκλα. Η πρώτη παραγωγή της πιθανότατα βγήκε γύρω στο '80 με '81. Η Barbie άργησε πολύ να έρθει. Κάπου στο '88 ήρθε στην Ελλάδα και πάλι την είχε βάλει κάτω για ένα διάστημα η Bibi-bo. Μετά τέλος.

 

— Τι καθορίζει το πόσο συλλεκτικό είναι ένα παιχνίδι;

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης. Αυτή τη στιγμή υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση για την Bibi-bo και πολύ μικρή προσφορά, γιατί δεν υπάρχουν τα παλιά παιχνιδοπωλεία που την είχαν. Αυτή την στιγμή οι Bibi-bo πιάνουν γύρω στα 300 με 400 ευρώ.

 

— Υπάρχει ζήτηση για τα ελληνικά παιχνίδια από συλλέκτες εκτός Ελλάδας;

Υπάρχει και μεγάλη. Μάλιστα η El Greco έκανε μεγάλες εξαγωγές τότε, σε πολλές χώρες, μέχρι και στην Αφρική. Στο Μικρό μου Πόνι, που το είχε κλέψει η El Greco από την Hasbro, έκανε μια καλύτερη παρτίδα η El Greco, στην οποία χρησιμοποίησε ένα αρωματικό υλικό με αποτέλεσμα το ξένο μικρό μου πόνι να στοιχίζει 10 ευρώ και της El Greco να πιάνει τα 300 ευρώ.

 

Τρελαίνονται οι ξένοι, κυρίως οι Αμερικάνοι. Στο Μοναστηράκι γίνεται απίστευτος χαμός. Οι συλλέκτες είναι εκεί από τις δύο τα ξημερώματα της Κυριακής για να προλάβουν αυτά που έχουν μαζέψει απ' τα σκουπίδια.

 

Υπάρχουν και κάποιοι που τα εμπορεύονται, εγώ δεν τα εμπορεύομαι, γι' αυτό και έχω ένα από κάθε είδος. Αλλά τα εμπορεύονται γιατί τα αγοράζουν με ένα δύο ευρώ από το Μοναστηράκι και ακόμα και τα μεταχειρισμένα πωλούνται και 100-120 ευρώ. Τα ξεμαλλιασμένα, όλα αυτά.

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

— Πώς ξεκίνησες να μαζεύεις;

Ασχολούμαι με τα παιχνίδια τα τελευταία πέντε χρόνια. Περνώντας έξω από ένα παλαιοπωλείο είχα δει έναν Φωτεινούλη, τον οποίο τον είχα μικρός. Έτσι ξεκίνησα. Από δικά μου παλιά παιχνίδια παλιά δεν έχω ούτε ένα. Πολλές φορές σκέφτομαι μήπως ξεκίνησα να μαζεύω γι' αυτόν τον λόγο. Επειδή δεν μου άφησαν κανέναν παιχνίδι, ούτε ένα κομματάκι να λέω αυτό το είχα παιδί, τίποτα, τα πέταξε η μάνα μου όλα. Οι περισσότεροι έχουν έστω και ένα, δεν υπάρχει παιδί που να μην έχει κρατήσει έστω και ένα κομματάκι από τα παιχνίδια του.

 

Μετά συνάντησα τα παιδιά στο Retromaniax. Ό, τι υπάρχει από retro, όλες οι αναμνήσεις της Ελλάδας είναι εκεί μέσα. Γνώρισα πολλά ρετροφιλαράκια εκεί και είναι να μην κολλήσεις το ρετρομικρόβιο, γίνεται μετά η πάθηση χρόνια.

 

— Πώς τα βρίσκεις τα παιχνίδια;

Αυτά που συλλέγω εγώ είναι παιχνίδια στη συσκευασία τους, άθικτα, αχρησιμοποίητα. Βέβαια υπάρχουν όπως είπαμε πριν και παιχνίδια πολύ σπάνια, που επειδή βρίσκονται δύσκολα σε κουτιά, τα δέχεσαι μεταχειρισμένα. Πιο πολύ όμως συλλέγω παιχνίδια σε κουτιά και μπορώ να πω ότι είμαι και φαν των κουτιών, πιο πολύ από τα παιχνίδια που έχουν μέσα! Ό, τι γράφει El Greco με ενδιαφέρει πιο πολύ από το εσωτερικό του.

 

— Οι Σπιρτούληδες είναι El Greco;

Οι Σπιρτούληδες, που δεν έχω καταφέρει ακόμα να βρω σε κουτί, είναι της El Greco και έκαναν τρελές πωλήσεις στο εξωτερικό. Σε όποιο site του εξωτερικού να μπεις Γερμανία, Ιταλία, Αμερική θα δεις να πωλούνται Σπιρτούληδες αλλά χωρίς κουτιά, γιατί τα κουτιά δύσκολα διασώζονται. Ο Τυχερούλης και ο Σπιρτούλης αυτά τα δύο παιχνίδια από το '70 είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό.

 

— Αυτά ήταν και ωραίες ιδέες. Ξέρουμε ποιος τα σχεδίαζε; Γιατί δεν γίνονται πια τέτοια;

Κάποια παιχνίδια από αυτά ήταν ελληνικά. Η Bibi-bo, ο Τυχερούλης και ο Σπιρτούλης είναι ελληνικά. Τα περισσότερα απ' τα άλλα ήταν από το εξωτερικό. Δεν τα έπαιρναν από το εξωτερικό όμως. Έφτιαχναν καλούπια εδώ, τα παρασκεύαζαν εδώ, προσέθεταν και άλλα υλικά και τα έκαναν ακόμα καλύτερα.

 

H El Greco το είχε πετύχει αυτό, έφτιαξε καλύτερα παιχνίδια από του εξωτερικού. Η Hasbro την τσάκωσε, -έτσι έχουμε καταλάβει, επίσημα δεν θα το βρεις πουθενά, ότι της έκλεβε τα παιχνίδια χωρίς να έχει πάρει τα δικαιώματα-, έτσι υπολογίζουμε ότι έγινε ξαφνικά μια πυρκαγιά το 1989 και κάηκε το ένα εργοστάσιο. Και τον επόμενο χρόνο έκλεισε η εταιρεία.

 

Η πορεία της El Greco είναι λίγο μυστήρια. Είχε δύο εργοστάσια, το ένα στην Ζάκυνθο, το άλλο στην Αθήνα. Κάηκε το εργοστάσιο που ήταν εδώ και δούλευε μόνο με την μία μονάδα στην Ζάκυνθο. Και αυτό ήταν και το τέλος της.

 

— Θυμάμαι ότι δεν ήταν φτηνά αυτά τα παιχνίδια.

Ήταν πανάκριβα. Βλέπουμε ακόμα τιμές πάνω στα κουτιά. Η Bibi-bo, το 1980 έκανε 5000 δραχμές. Γι' αυτό και με το που μπήκαν τα κινέζικα και το αντίστοιχό της έκανε 300 δραχμές, φαλίρισαν. Αυτό το θυμάμαι και εμπειρικά, που κάπου το '91 που πρέπει να ήμουν Τρίτη δημοτικού και είχα ζητήσει παιχνίδι El Greco δεν μου το έπαιρνε με τίποτα η μάνα μου. Μού έπαιρνε μόνο ότι είχαν τα κινέζικα.

 

Ήταν τότε που έβρισκες και τα ελληνικά, υπήρχε κάποιο διάστημα που υπήρχαν στα μαγαζιά και τα δύο. Ήταν πολύ ακριβή και γι' αυτό και έκλεισε. Εδώ έπρεπε να πληρώνει εργάτριες, εργοστάσια ενώ στην Κίνα...

 

— Ποιος την είχε την El Greco;

Την El Greco την είχε ο Βακάκης μέχρι το '85. Μετά την ανέλαβε ο γιος του ο Απόστολος, ο σημερινός ιδρυτής των Jumbo. Δηλαδή η οικογένειά το είχε το παιχνίδι στο αίμα της. Τα Jumbo αργότερα ήταν αυτά που έκλεισαν τα παιχνιδάδικα που υπήρχαν σε κάθε γειτονιά.

 

— Μπορεί να βγάλει δηλαδή κάποιος λεφτά από τα παλιά παιχνίδια;

Υπάρχουν συλλέκτες που εμπορεύονται τα παλιά παιχνίδια και βγάζουν τρελά λεφτά. Αυτοί κάνουν ταξίδια κανονικά, λένε αύριο πάω Καλαμάτα και ψάχνουν όλη την Καλαμάτα, είναι επάγγελμα κανονικό. Εγώ δεν το κάνω. Από την άλλη κρίση υπάρχει, δεν ξέρεις ποτέ.

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

— Θα πούλαγες κάποιο από αυτά που έχεις μαζέψει;

Στην αρχή δεν σου κρύβω ότι με δελέασε το γεγονός ότι έχουν αξία, ότι δεν το ξέρουν και πολλοί κτλ. Αλλά είναι μην σου κολλήσει. Κόλλησα και δεν μπορώ τώρα να τα πουλήσω με τίποτα. Και γι' αυτό παίρνω και ένα από κάθε είδος. Με την κρίση όμως όλα μπορείς να τα περιμένεις. Έχω σκεφτεί ότι αν τα βαρεθώ θα τα δωρίσω σε κάποιο μουσείο. Που σίγουρα θα ανοίξει.

 

Αυτά τα παιχνίδια έχουν περάσει την τριακονταετία, μετά τα τριάντα χρόνια ισχύει ο ορισμός αντίκα για οτιδήποτε. Έχω ακούσει ότι θα ανοίξει μουσείο για παιχνίδια το Μουσείο Μπενάκη μέσα στα επόμενα χρόνια. Η γενιά μας, αυτή, που κλείνουν τώρα τα τριάντα, είναι η γενιά που τώρα παντρεύονται ή ετοιμάζονται να γίνουν γονείς κτλ.

 

Βλέπω πολύ έντονα γονείς να θέλουν για τα παιδιά τους τα συγκεκριμένα παιχνίδια. Μπαίνουν στο ebay και χαλάνε διακόσια ευρώ για να πάρουν το συγκεκριμένο παιχνίδι και να μην παίρνουν απ' το jumbo. To '80 περιμέναμε Χριστούγεννα και Πάσχα για να πάρουμε παιχνίδια, δεν έμπαινες στο jumbo και με πέντε ευρώ έβγαινες φορτωμένος με σακούλες.

 

— Πόσο έχουν αλλάξει τα παιχνίδια σήμερα;

Τα παιχνίδια τώρα δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας τότε. Τα δικά μας ήταν μέσα στη αθωότητα, αρκουδάκια, χαρούμενα προσωπάκια, Μάγια η μέλισσα, Κάντυ Κάντυ, τέτοια πράγματα. Τώρα βλέπεις Sailor Moon, αστρομαχητές, όπλα, βία.

 

— Το playmobil ήταν ελληνικό;

Tα playmobil στην Ελλάδα τα παρήγαγε η Lyra. Τα είχε πάρει, νόμιμα αυτή τη φορά, από το εξωτερικό και τα παρήγαγε εδώ. Και έγινε πάλι το ίδιο πράγμα. Παρήγαγε καλύτερα προϊόντα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα, η Lyra δηλαδή, να κάνει εξαγωγές. Της επέτρεπε η μητρική εταιρεία να κάνει εξαγωγές σε άλλες χώρες.

 

Δεν ξέρω πώς το κατάφεραν. Είναι μάλλον η πρώτη φορά που βλέπεις Έλληνες να κάνουν καλύτερα πράγματα από το εξωτερικό. Και είχαν και πολύ καλό πλαστικό απ' ό, τι έχω ακούσει. Αναλυτές, δηλαδή, που το έχουνε κοιτάξει λένε πως ήταν ό ,τι πρέπει για τα παιδιά. Γερό, ανθεκτικό, πολύ καλό.

 

— Η Lyra τι απέγινε;

Για τη Lyra έχουμε χάσει εντελώς τα ίχνη. Από το '89 και μετά ούτε ξέρουμε τι έγινε. Σαν να μην άνοιξε ποτέ αυτή η εταιρεία. Η εταιρεία φάντασμα. Και ήταν τεράστια. Η El Greco και η Lyra ήταν κολοσσοί. Με εργοστάσια και εκατοντάδες προσωπικό.

 

Κάποια στιγμή βγήκε στο retromaniax η κόρη του Λύρα, η Μαρκέλλα, η οποία και αυτή είπε ήταν μικρή και δεν θυμάται. Εξακριβώσαμε ότι όντως ήταν αυτή, αλλά δεν μας έδωσε σημαντικές πληροφορίες. Απεβίωσε νωρίς ο πατέρας της, όπως μας είπε, λίγο μετά το κλείσιμο της εταιρείας, από τη στενοχώρια του.

 

Με το που ήρθαν τα κινέζικα χάθηκαν σωρηδόν όχι μόνο αυτές οι δύο, αλλά δεκάδες εταιρείες παιχνιδιών. Ήταν 30-40 και έκλεισαν όλες, αυτόματα.

 

— Τώρα δεν υπάρχει καμία ελληνική εταιρεία που να φτιάχνει παιχνίδια;

Δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα, αλλά μέχρι πολύ πρόσφατα υπήρχε μία, η εταιρεία Απέργης, που έφτιαχνε τα πλαστικά τα καραβάκια που παίρναμε για την θάλασσα. Και λειτουργεί και η ΕΠΑ.

 

— Ποιο είναι το αγαπημένο σου από αυτά που έχεις;

Αυτό με το οποίο ξεκίνησα, ο Φωτεινούλης. Με αυτό ξεκίνησα, με αυτό θα κλείσω τη καριέρα μου (γέλια). Οι φωτεινούληδες ήταν 8. Μέχρι να τους βρω είδα και έπαθα. Την ολοκλήρωσα όμως την οχτάδα. Οι δύο τελευταίοι μου ήρθαν από Κύπρο.

 

— Πώς αντιδρούν οι δικοί σου; Κι όσοι βλέπουν τη συλλογή;

Με τον ανιψιό μου έχω πρόβλημα μεγάλο. Βλέπει τα παιχνίδια και τρελαίνεται, θέλει να μπει μέσα να τα πάρει. Τσακωμούς να δεις. Κι η κοπέλα μου θέλει να πάρει τη Bibi-bo νύφη.

 

Τα μικρά παιδιά πάντως τα βλέπουν και θέλουν να φύγουν. Τους φαίνονται αδιάφορα. Τα χαμογελαστά πράγματα χωρίς βία, χωρίς αίμα δεν τους κάνουν καμιά εντύπωση. Δεν τους ενδιαφέρουν γιατί έχουν συνηθίσει σε άλλο τρόπο ζωής και σε άλλου είδους παιχνίδια.

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Η ιστορία της El Greco και τα πιο διάσημα παιχνίδια της

Η El Greco εχει μια πολυτάραχη και συγκινητική ιστορία. Ιδρύθηκε από Έλληνες της διασποράς, την οικογένεια Βακάκη. Ο Απόστολος Βακάκης, ο οποίος γεννήθηκε το 1954 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από μια ευκατάστατη οικογένεια βιομηχάνων, αναγκάζεται να έρθει με τους γονείς στην Ελλάδα, εξαιτίας της δύσκολης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε τότε στην Αίγυπτο όταν οι στρατιωτικοί έρχονται στην εξουσία μετά την επανάσταση του Νάσερ (1952).

 

Φεύγοντας από την Αίγυπτο, η μητέρα του Σοφία, πρόλαβε να πάρει μαζί της τα κοσμήματά της. Αλλά και στην Ελλάδα η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη. Ο Γεώργιος Βακάκης, πατέρας του Απόστολου, είναι υποχρεωμένος να φύγει για την Ιταλία, όπου και βρίσκει δουλειά σε μια μικρή εταιρεία κατασκευής παιχνιδιών, κούκλων και λούτρινων ζώων. Εκείνα τα κοσμήματα της μητέρας του Απόστολου τα οποία και πούλησε στον Μποδοσάκη, μεγαλοβιομήχανο της εποχής, θα γίνουν ο σπόρος από τον οποίο θα φυτρώσει η ελληνική βιομηχανία παιχνιδιών, η El Greco.

 

Ο Απόστολος Βακάκης, νέο παιδί τότε 23 ετών, βρίσκεται για σπουδές στην Βρετανία, όταν η μεγάλη πυρκαγιά στο εργοστάσιο της El Greco στην Άνω Γλυφάδα τον υποχρεώνει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Επιχειρεί μαζί με τον πατέρα του να επαναφέρουν στην ζωή την εταιρεία στηριζόμενοι στην παραγωγική μονάδα που λειτουργούσε τότε στην Ζάκυνθο. Η El Greco συνεχίζει να υπάρχει μέχρι το 1990 όταν και αγοράζεται από την πολυεθνική Hasbro.

 

Τα πιο διάσημά της παιχνίδια ήταν Η ΒΙΒΙ-ΒΟ και o ΤΖΟΝ ΤΖΟΝ, η ΠΑΤΑΠΟΥΦΑ, οι ΤΡΕΧΑΛΙΤΣΕΣ, ο ΦΑΣΟΥΛΕΤΟΣ, το ΠΙΤΣΙΠΟΠΑΚΙ, τα ΛΑΧΑΝΟΠΑΙΔΑ, το ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΠΟΝΥ, ΚΑΣΤΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΕΣ, ΚΙΤ-Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ, τα ΣΟΥΖΑΚΙΑ, οι ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ, ΑΓΡΙΜΙΑ, ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΤΣΟΥΛΗΘΡΕς, οι HAPPY HAPPY SISTERS, οι ΓΛΥΚΟΥΛΕΣ, οι ΣΕΛΗΝΑΝΘΡΩΠΟΙ, οι ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ο ΦΩΤΕΙΝΟΥΛΗΣ, ο ΑΓΚΑΛΙΤΣΑΣ-ΦΩΤΕΙΝΟΥΛΗΣ, η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΑΣ και πολλά άλλα.

 

Η ιστορία της Lyra

Ο ιδρυτής της, ο Μάρκος Λύρας, χρησιμοποίησε ως σήμα κατατεθέν της εταιρείας του ένα γρανάζι. Από τα τέλη της δεκαετίας του '60, η Lyra έγινε αρχικά γνωστή για τις κούκλες της, οι οποίες θεωρούνταν περισσότερο ως διακοσμητικά αντικείμενα στα σαλόνια παρά ως παιχνίδια απευθυνόμενα στα παιδιά! Προς τα τέλη της δεκαετίας του '80 είχε πάντα τον τίτλο της δεύτερης μεγαλύτερης παιχνιδο-βιομηχανίας της Ελλάδας, μετά την El Greco.

 

Τα πιο διάσημα παιχνίδια της Lyra ήταν τα μυθικά Playmobil, η Μάγια η Μέλισσα, τα Pin y Pon (Πιν και Πον) καθώς και το αυτοκίνητο τών Dukes of Hazard, το οποίο μάλιστα είχε βγει και σε δύο εκδόσεις.

 

Η Lyra συνεργαζόταν κυρίως με γερμανικές εταιρείες, όπως η PLAYMOBIL, για τον σχεδιασμό και την κατασκευή των παιχνιδιών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον γίνονται πραγματικά μεγάλες «μάχες», για τα Playmobil, στους πλειστηριασμούς του διαδικτύου μεταξύ των Γερμανών συλλεκτών!

 

Tα Pin y Pon κατασκευάστηκαν από την Lyra με την άδεια της ισπανικής FAMOSA. Τα κεντρικά της γραφεία ήταν στην περιοχή Αχαρνών Αττικής. Τα ίχνη της εταιρείας χάνονται γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές του '90.

 

(Οι ιστορίες των δύο εταιριών είναι από το site του Γεράσιμου Τζωρτζάτου www.elgrecoandlyratoys.org)


Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

Φωτό: Manteau Stam
Φωτό: Manteau Stam

 

 

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Δείτε πρώτοι το νέο Μουσείο Παιχνιδιών Μπενάκη της Αθήνας
Το Μουσείο Παιχνιδιών του Μουσείου Μπενάκη είναι πανέτοιμο και θα υποδεχτεί για πρώτη φορά το κοινό αύριο 22 Οκτωβρίου. Η LIFO το επισκέφθηκε και σας το παρουσιάζει.
Η Μπάρμπι στα 60: Μπορεί η αυθεντική “influencer” να διώξει τη ρετσινιά του «κακού προτύπου» για τα κορίτσια;
Η πιο διάσημη κούκλα του κόσμου προσπαθεί εσχάτως να ακολουθήσει το πνεύμα των καιρών αλλά δεν τα καταφέρνει πάντα
Το χούλα-χουπ ήταν εφεύρεση αυτής της γυναίκας
Αν και τα εύσημα της εφεύρεσης έπαιρνε μέχρι τώρα ένας άνδρας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα παλιά στέκια και μαγαζιά της Θεσσαλονίκης που δεν άλλαξαν
Η «μνήμη» της πρωτεύουσας του Βορρά είναι γραμμένη στα τραπεζάκια των καφέ, στις μπάρες και στις παλιές της γεύσεις.
Αυτή θα είναι η νέα Θεσσαλονίκη - δείτε τις μακέτες των νέων έργων
Επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, αναπλάσεις δημόσιου χώρου, αξιοποίηση κτιρίων, επεκτάσεις και στρατηγικές παρεμβάσεις αναμένεται να μετασχηματίσουν τη συμπρωτεύουσα.
Μαχαιρώματα, εμπρησμοί αιθουσών, bullying στους δασκάλους: Η καθημερινή κόλαση ενός εκπαιδευτικού
Ενώ όλοι μιλούν για τα κακοποιημένα παιδιά, κανείς δεν ασχολείται με την καθημερινή κόλαση που ζουν οι εκπαιδευτικοί. Συλλέξαμε μαρτυρίες τους.
9 Αθηναίοι και Αθηναίες που κάνουν σεξ μέσω ίντερνετ μάς λένε τα «καθέκαστα»
Όταν το διαδίκτυο γίνεται ο «stress free» χώρος και τρόπος για να κάνουν σεξ όλο και περισσότεροι straight άντρες και γυναίκες.
Γιατί όλο και λιγότεροι παίρνουν προφυλάξεις;
Ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων έπαψε πια να θεωρεί την προφύλαξη στο σεξ πρώτη ανάγκη. Ποια είναι η αιτία που χαλαρώσαμε;
Φάκελος μεταμοσχεύσεις: «Δυνάμει λήπτες οργάνων είμαστε όλοι»
Οι μεταμοσχεύσεις και η δωρεά οργάνων στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο, οι αριθμοί και η πραγματικότητα, μέσα από μια συζήτηση με τον πρόεδρο του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) Ανδρέα Καραμπίνη και με τον λήπτη Γιάννη Ρέππα που ζει εδώ και μια επταετία με «καινούργιο» συκώτι.
27 Οκτωβρίου 1940: Τι συνέβαινε στην Ελλάδα μια μέρα πριν από το «Όχι» του Μεταξά
Θέατρα, Τσελεμεντές, Κύπελλο Πόλεων και γοργές πολεμικές ζυμώσεις: Τα πρωτοσέλιδα και η ύλη των εφημερίδων της εποχής μεταφέρουν το κλίμα της ημέρας
6 ξεχωριστοί Δημήτρηδες της Ελλάδας
Οι δικοί μου εορτάζοντες του Αγίου Δημητρίου
Δημήτρης Κοντοπίδης: «Ήρθαμε στον κόσμο για να ζήσουμε, όχι για να το αφήνουμε για αύριο»
Η «φωνή» των ασθενών με κυστική ίνωση στην Ελλάδα διοργανώνει με την οργάνωση Humane το «Unlimited Abilities Days», μια εκδήλωση στην Τεχνόπολη για τους ανθρώπους, με αναπηρία ή χωρίς, που ξεπερνούν κάθε περιορισμό
Στη μαγευτική οικία του Πάτρικ Λη Φέρμορ στην Καρδαμύλη
Ένα από τα ωραιότερα σπίτια στην Ελλάδα άνοιξε τις πόρτες του.
Γάμος χωρίς Σεξ: Μια γυναίκα αφηγείται τη ζωή της με έναν αδιάφορο σύζυγο
Σύντροφοι, φίλοι, σύμμαχοι. Όχι όμως εραστές: Η Ελένη, βιολόγος, 45 χρονών, εξομολογείται το γάμο της χωρίς σεξ με τον Γιάννη, 52 χρονών, ιδιωτικό υπάλληλο.
Η μακραίωνη ιστορία του παζαριού της Λάρισας
Το παζάρι της Λάρισας μονοπωλεί κάθε χρόνο το ενδιαφέρον πολλών Λαρισαίων, που σπεύδουν στη Νεάπολη για να το επισκεφθούν. Ποια είναι όμως η ιστορία του;
Δεν είναι ντροπή το σεξ με ανθρώπους με αναπηρία. Είναι απολαυστικό και είναι δικαίωμα.
«Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι ουδέτερα όντα». Ο Γιώργος Σαββόπουλος μιλάει ανοιχτά για το ρατσισμό της σεξουαλικότητας του αναπήρου
Συναντήσαμε την πρώτη παναφρικανική ομάδα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Μία εβδομάδα προτού δώσει τον πρώτο της επίσημο αγώνα, την ακολουθήσαμε σε μια προπόνηση σε ένα μικρό δημόσιο γήπεδο στο άλσος Βεΐκου.
Μια πρόταση έντιμου συμβιβασμού για την ψήφο εκτός επικράτειας
Να αφορά η δυνατότητα ψήφου εκτός επικράτειας μόνο την πρώτη μεταναστευτική γενιά και όχι τις επόμενες
8 σχόλια
Ταξινόμηση:
avatar patatasc 27.12.2015 | 21:25
Εγώ ακόμα θυμάμαι τον γερανό της λύρα...
Ω ναι! Τι θυμήθηκες, τον γερανό της Lyra! Καταπληκτικό παιχνίδι. Θυμάμαι ότι το απέκτησα κάποια Χριστούγεννα. Δεν ξέρω πως τα κατάφεραν οι γονείς μου αλλά, καθώς ήμασταν στο σπίτι, κάποια στιγμή χωρίς να καταλάβω το πως, ένα τεράστιο κουτί βρέθηκε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ήταν ο Άγιος Βασίλης που το έφερε... Το άρπαξα και το έσκισα το περιτύλιγμα με λαχτάρα, πριν ανοίξω το κουτί η γιαγιά μου με διέκοψε γλυκά και μου είπε να τρέξω στο εικονοστάσι να κάνω τον σταυρό μου και να ευχαριστήσω την Παναγίτσα και τον Χριστούλη για το δώρο μου. Το έκανα (αρκετά βιαστικά) και μετά άνοιξα το κουτί. Εκστασιάστηκα!... Ο γερανός συναρμολογήθηκε με την βοήθεια του πατέρα μου και άρχισε το ατέλειωτο παιχνίδι. Ο ύπνος με πήρε στο πάτωμα πλάι στον γερανό. Το επόμενο πρωί με το που άνοιξα τα μάτια μου έτρεξα να συνεχίσω το παιχνίδι. Όμορφα χρόνια!!!

http://retrodb.gr/ark/sites/default/files/styles/watermarked/public/epitrapez.JPG?itok=Ga1US3F-


Υ.Γ.: Άλλο ένα παιχνίδι που θυμάμαι πολύ έντονα είναι αυτές οι Mercedes. Δεν θυμάμαι ποιά εταιρεία τις παρήγαγε, αν ήταν ελληνική, ξένη ή αν κάποια ελληνική τις συναρμολογούσε με την δική της επωνυμία, αλλά ήταν πολύ ωραίο παιχνίδι. Κατευθυνόμενο αυτοκίνητο με ενσύρματο χειριστήριο! Τα θυμάται κάποιος;

http://cdn.iofferphoto.com/img3/wantad/189/003/4/o_2178_l.jpg
avatar E.I.S. 28.12.2015 | 10:26
Αχ και εμένα μια από τα ίδια...πήγε η μάνα μου και πέταξε το σπιτάκι των μικρό μου πόνυ και όλες τις κούκλες μου....επειδή...είχα μεγαλώσει....απανωτά εγκεφαλικά....πλέον μου έχει μείνει ένα μικρό μου πόνυ και μια αράχνη που φωσφορίζει, δεν ξέρω πως τη λένε....πάντως η Μπάρμπι μου φάνταζε πολύ άχαρη σε σχέση με τη Μπιμπιμπό.
avatar Nandja 28.12.2015 | 10:32
Εγώ πάλι σαν κλασικό κοριτσάκι θα κρατήσω ενός λεπτού σιγή για όλες εκείνες τις Bi-bi-bo που ποτέ δεν ήρθαν στα χέρια μου!
avatar aiginitissa 15.10.2016 | 18:23
Εχω δυο μικρες κουκλιτσες της El Greco. Εγω και η αδελφη μου τις λεγαμε Ναταλικαι Νιοβη. Δε θυμαμαι αν ηταν τα ονοματα τους στα κουτια, 'η τις βγαλαμε εμεις ετσι. Εχω και δυο κουκλες-μωρα με τα ολα τους. Το ενα ειναι αγορακι!
Ευτυχως τις κρατησα για ενθυμιο! :D :D
avatar aiginitissa 15.10.2016 | 18:27
Τις βρηκα! Αυτα ηταν τα ονοματα με τα οποια κυκλοφορουσαν! Αχ... συγκινηθηκα...

http://1.bp.blogspot.com/-ypF4Rva617M/U53CQVk1AFI/AAAAAAAAM2o/4e09UaOfRjQ/s1600/IMG_0887-3.jpg
Haifischnet Haifischnet 2.1.2017 | 01:02
Να σας βεβαιώσω ότι η Μπάρμπι κυκλοφορούσε ήδη κατά την δεκαετία του 70, ίσως στο δεύτερο μισό της. Ήταν ακριβή, μία είχα όλη κι όλη κι αυτή μαύρη!
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή