Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Μανώλης Γλέζος: Ο τελευταίος εμβληματικός αγωνιστής της Αριστεράς

Αποδήμησε στα 98 του χρόνια ο ήρωας της Εθνικής Αντίστασης, δημοσιογράφος, συγγραφέας, ποιητής, ακτιβιστής και πολιτικός που απέκτησε διεθνή αναγνώριση. Παραμένει όμως αθάνατος στις καρδιές όλων όσοι οραματίστηκαν κάποτε να αλλάξουν αυτό τον κόσμο.
Ο Ντε Γκολ τον είχε αποκαλέσει τον «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης». Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO

Κεφάλι αψύ και «αγύριστο» όπως κι ο ίδιος παραδεχόταν, μαχητής όσο λίγοι και ταυτόχρονα λιτός, προσιτός, βαθιά ανθρώπινος έως και «αφελής», όπως ενίοτε αυτοοικτιρόταν, υπήρξε μια από τις τελευταίες πραγματικά σπουδαίες μορφές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Κατάφερε δε να μνημονεύεται όχι σαν μια σεβάσμια μεν πλην όμως μουσειακού ενδιαφέροντος πλέον προσωπικότητα αλλά ακριβώς επειδή παρέμενε δραστήριος, δυναμικός και εναργής ακόμα και στην ένατη δεκαετία της ζωής του. Μια ζωή που υπήρξε επί μακρόν τόσο κατατρεγμένη, βασανισμένη και ταλαιπωρημένη ώστε είναι να απορεί κανείς πού την έβρισκε τόση δύναμη, τόσο πείσμα και τέτοια θέληση σε μια ηλικία που θα μπορούσε άνετα να επαναπαύεται στις δάφνες του, απολαμβάνοντας τιμές «ιερού τέρατος». Αλλά τότε δεν θα ήταν ο Μανώλης Γλέζος...


Οι περισσότεροι ξέρουν τον «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης», όπως τον είχε αποκαλέσει ο Ντε Γκολ, για την παράτολμη ενέργειά του να αποκαθηλώσει και να «απαγάγει» μαζί με τον Λάκη Σάντα τη σβάστικα από την Ακρόπολη στις 30/5/1941 - μια ρήση στην οποία έκανε αντίστιξη, τρόπον τινά, το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ «Ο Τελευταίος Παρτιζάνος» του Ανδρέα Χατζηπατέρα που προβλήθηκε πέρσι στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Μια Πράξη για την οποία «καταδικάστηκε» έκτοτε να μιλάει διαρκώς, όπως αστειευόταν και ο ίδιος, και η οποία δεν έμεινε χωρίς συνέπειες. Την επόμενη χρονιά συνελήφθη από την Γκεστάπο, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και γλίτωσε τα χειρότερα μόνο επειδή αρρώστησε βαριά από φυματίωση. Όμως ο Γλέζος ήταν και έκανε πολλά περισσότερα. Εννοείται καταρχήν ότι «μυαλό» δεν έβαλε, εξακολούθησε αναρρώνοντας την αντιστασιακή του δράση για να συλληφθεί και να φυλακιστεί ξανά, αρχικά από τους Ιταλούς, ύστερα από τους Ταγματασφαλίτες. Μετά την απελευθέρωση αναλαμβάνει διευθυντής του «Ριζοσπάστη», με την έναρξη όμως του Εμφυλίου συλλαμβάνεται ξανά. Του «φορτώνουν» τον μισό ποινικό κώδικα, καταδικάζεται μέχρι και σε θάνατο για να αποφυλακιστεί εντέλει το '54 χάρη στη διεθνή κινητοποίηση και το ενδιαφέρον προσωπικοτήτων όπως ο Ντε Γκολ και ο Πικάσο.

 

Βραβεία και τιμές απόλαυσε πολλές, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, μολονότι ποτέ δεν επιδίωξε καμία διάκριση, ούτε και την «εξαργύρωσε». Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO
Βραβεία και τιμές απόλαυσε πολλές, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, μολονότι ποτέ δεν επιδίωξε καμία διάκριση, ούτε και την «εξαργύρωσε». Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO

 

 

Παρά τη σπουδαία παρακαταθήκη που άφησε πίσω προτιμούσε, καθώς έλεγε, να τον θυμούνται «απλώς και μόνο για τον χαιρετισμό που ανταλλάσσει με τους συνανθρώπους του: Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα».


Δυο χρόνια μετά αναλαμβάνει τη διεύθυνση της «Αυγής» και στη συνέχεια εκλέγεται στην ΚΕ του παράνομου τότε ΚΚΕ, όμως τον Αύγουστο του '58 – χρονιά που του απονέμεται το Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφίας - βρίσκεται ξανά στα κρατητήρια κατηγορούμενος ως κατάσκοπος μαζί με άλλα οκτώ στελέχη του κόμματος. Στρατοδικείο, πέντε χρόνια φυλακή, νέες εγχώριες και διεθνείς αντιδράσεις, στους αλληλέγγυους και οι Πολ Μπονκούρ, Αλμπέρ Καμύ και Ζαν Πολ Σαρτρ, αποφυλάκιση με βασιλικό διάταγμα το '62, βραβείο Λένιν το '63, νέα σύλληψη ανήμερα της 21ης Απριλίου 1967, φυλακές, εξορίες, απελευθέρωση με τη γενική αμνηστία του Παπαδόπουλου το '71. Είχε περάσει συνολικά ως τότε, όπως αναθυμόταν αργότερα, 13 Χριστούγεννα στη φυλακή, μερικά από τα οποία αναμένοντας να εκτελεστεί.

 

Ο Μανώλης Γλέζος μαζί με τον Λάκη Σάντα αποκαθήλωσαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη στις 30/5/1941.
Ο Μανώλης Γλέζος μαζί με τον Λάκη Σάντα αποκαθήλωσαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη στις 30/5/1941.


Μεταπολιτευτικά εκλέγεται βουλευτής με τη συνεργαζόμενη με το ΠΑΣΟΚ τότε ΕΔΑ το '81 και το '85 – πρωτοεξελέγη το '51, πάλι με την ΕΔΑ αλλά του απαγορεύτηκε να ασκήσει καθήκοντα. Ιδρύει το 2002 το κίνημα Ενεργοί Πολίτες, εντάσσεται στον Συνασπισμό και ακολούθως στον Σύριζα με τον οποίο εκλέγεται καταρχήν νομαρχιακός σύμβουλος. Συνεχίσει παράλληλα τη διεθνιστική του δράση – επισκέπτεται και στηρίζει τον Τσάβες στη Βενεζουέλα όπως παλιότερα τον Κάστρο στην Κούβα, διατελεί επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Συμπαράστασης στο Απελευθερωτικό Μέτωπο Polisario (Δυτική Σαχάρα). Δίνει δυναμικό «παρών» στις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις του '10, δέχεται επίθεση με χημικά από τα ΜΑΤ στον Άγνωστο Στρατιώτη που τον στέλνει στο νοσοκομείο αλλά κάτω δεν το βάζει, παρότι παρόμοιο σκηνικό θα επαναληφθεί δυο χρόνια μετά. Με τον Σύριζα θα εκλεγεί βουλευτής Επικρατείας το '12 και Ευρωβουλευτής το '14 κάνοντας ρεκόρ ψήφων (438.000!). Θητεύει για έναν χρόνο στις Βρυξέλλες (είχε εξαρχής δηλώσει ότι τόσο θα παρέμενε σε αυτό το αξίωμα) όπου πηγαινοερχόταν μόνο οδικώς καθώς αντιπαθούσε τα αεροπλάνα, αγωνιζόμενος κι εκεί απέναντι στην ακροδεξιά απειλή, στη «μέγγενη» των μνημονίων καθώς επίσης στο θέμα της καταβολής των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων, όντας και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τη διεκδίκησή τους. Θα διαδηλώσει κιόλας μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κατά της τρομοκρατίας στο Παρίσι στις 11/1/15, με το ίδιο πάθος που διαδήλωνε υπέρ της ειρήνης και του πυρηνικού αφοπλισμού στο Μπερκσάιρ σχεδόν μισό αιώνα πριν.

 

Η όποια κριτική δεν ακυρώνει την ανιδιοτέλεια, τη δύναμη ψυχής, την καρτερία, το ήθος και το «τσαγανό» που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον σεβασμό ακόμα και μεγάλων πολιτικών του αντιπάλων. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO
Η όποια κριτική δεν ακυρώνει την ανιδιοτέλεια, τη δύναμη ψυχής, την καρτερία, το ήθος και το «τσαγανό» που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον σεβασμό ακόμα και μεγάλων πολιτικών του αντιπάλων. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO
Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO
Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO

 

Το δημοψήφισμα του '15 και το «Όχι» που γίνεται «Ναι» τον φέρνουν αντιμέτωπο με τους ως τότε συντρόφους του. Καταγγέλλοντας υποχώρηση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις αποχωρεί εντέλει από τον Σύριζα, όχι όμως και από την πολιτική – τον τελευταίο καιρό συνεργαζόταν με τη ΛΑΕ. Ποτέ άλλωστε δεν έπαψε όχι μόνο να ασχολείται με την πολιτική αλλά και να την ασκεί με την ευρεία έννοια του όρου – στα τέλη της δεκαετίας του '80 έχοντας εκλεγεί κοινοτάρχης στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Απείραθο Νάξουεφάρμοσε ένα πείραμα άμεσης δημοκρατίας που λειτούργησε ικανοποιητικά για αρκετά χρόνια. Παρέστη επίσης επανειλημμένα ως μάρτυρας υπεράσπισης σε δίκες κοινωνικών αγωνιστών.

 

Ιδιαίτερη σημασία είχε δώσει στα γράμματα και τον πολιτισμό. Ως πρόεδρος της Επιτροπής Βιβλιοθηκών, φρόντισε να ιδρυθούν δημόσιες βιβλιοθήκες σε απομονωμένες κοινότητες. Υπήρξε εξάλλου και ο ίδιος όχι μόνο αρθρογράφος αλλά επίσης συγγραφέας 16 βιβλίωνπολιτικού, ιστορικού, γλωσσολογικού και λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Έγραψε επίσης ποίηση, διεύθυνε κιόλας κάποτε δικό του βιβλιοπωλείο (το «Βέγα» στην Ιπποκράτους), η δε λαχτάρα του ήταν ότι δεν θα προλάβαινε να δει δημοσιευμένα πολλά ακόμα γραπτά του. Λίγοι μάλλον γνωρίζουν ότι υπήρξε και εφευρέτης – επινόησε ένα σύστημα αποτροπής πλημμυρών, καταπολέμησης της διάβρωσης, συλλογής και συντήρησης των υπογείων υδάτων το οποίο μάλιστα βραβεύτηκε. Βραβεία και τιμές απόλαυσε πολλές, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς – πρόεδροι Δημοκρατίας, η Ακαδημία Αθηνών, δήμοι, σύλλογοι, οργανισμοί, πανεπιστήμια τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα κ.λπ., μολονότι ποτέ δεν επιδίωξε καμία διάκριση, ούτε και την «εξαργύρωσε».

 

 

Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO
Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO


«Εκτιμώ την παρρησία και θεωρώ μέγιστη αρετή τη θυσία για έναν σκοπό.  Απεχθάνομαι την κολακεία και πιστεύω ότι δεν υπάρχει πιο δυστυχής άνθρωπος από τον απογοητευμένο... Νιώθω την υποχρέωση να εκπληρώσω τις παρακαταθήκες που μου άφησαν οι σύντροφοι τους οποίους έχασα σε διαδηλώσεις,  μάχες κι εκτελεστικά αποσπάσματα. Μου έλεγαν: "Αν εσύ ζήσεις, μη με ξεχάσεις. Όταν συναντάς ανθρώπους, θα τους καλημερίζεις και για μένα. Κι όταν χορεύεις, όταν γλεντάς, όταν πίνεις κρασί, θα χορεύεις, θα γλεντάς και θα πίνεις και για μένα. Κι όταν θ' ακούς στο ακρογιάλι τον φλοίσβο των κυμάτων, όταν θα ακούς στο δάσος το θρόισμα του ανέμου ανάμεσα στις φυλλωσιές, θα τα ακούς και για μένα". Από όλους εκείνους αντλώ τη δύναμή μου,», έλεγε σε συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει το '15. Μια δύναμη από όπου απέρρεε και η μεγαλοψυχία του. Όπως είχε παλιότερα συγχωρήσει τους βασανιστές του, έτσι και το '10 όχι μόνο αποδέχθηκε τη συγνώμη του αστυνομικού των ΜΑΤ που τον ψέκασε αλλά τον υποδέχτηκε και σπίτι του «για να τον κεράσουν την αγάπη τους» μαζί με τη γυναίκα του Τζώρτζια.


Θυμάμαι πως στη συνέντευξη εκείνη τον είχα χαρακτηρίσει «υπερήρωα». Υπερβολές, μου είπαν κάποιοι φίλοι, στην τελική είχε κι εκείνος πράγματα που θα μπορούσε να του προσάψει κανείς, από λαθεμένες πολιτικές εκτιμήσεις και στάσεις μέχρι απόψεις οριακά εθνικιστικές όπως αυτές για το «μακεδονικό», η υψωμένη γροθιά στην κηδεία του Χότζα, η στήριξη στον Μιλόσεβιτς ή άλλα, αμφιλεγόμενα καθεστώτα. Δεν διεκδίκησε εντούτοις κανένα αλάθητο, έχει μάλιστα προβεί σε αυστηρή αυτοκριτική για δύο τουλάχιστον πράγματα: Αφενός επειδή υπάκουσε στις «παράλογες», όπως τις χαρακτήριζε, αποφάσεις του ΠΓ του ΚΚΕ το '66 στο όνομα της συνοχής του κόμματος, αφετέρου επειδή μετά τη διάσπαση του '68 «δεν ανέλαβε τις δέουσες πρωτοβουλίες ώστε να ξεπεραστεί η κρίση».


Σε κάθε περίπτωση, η όποια κριτική δεν ακυρώνει την ανιδιοτέλεια, τη δύναμη ψυχής, την καρτερία, το ήθος και το «τσαγανό» που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον σεβασμό ακόμα και μεγάλων πολιτικών του αντιπάλων. Ζώσα ιστορία της ευρύτερης Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος για οκτώ σχεδόν δεκαετίες, δεν ενσωματώθηκε ούτε συμβιβάστηκε ακόμα κι όταν βρέθηκε σε θέσεις εξουσίας. Παρά μάλιστα τη σπουδαία παρακαταθήκη που άφησε πίσω προτιμούσε, καθώς έλεγε, να τον θυμούνται «απλώς και μόνο για τον χαιρετισμό που ανταλλάσσει με τους συνανθρώπους του: Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα». Καληνύχτα και καλό σας κατευόδιο, κύριε Γλέζο. Τιμή μας όσοι σας γνωρίσαμε σε αυτή τη ζωή.

 

 

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ανήκει στην συντακτική ομάδα της Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τι συνέβαινε στην Ελλάδα, στις τέχνες και τα γράμματα, τον ταραγμένο Νοέμβρη του 1973;
Θέατρο, κινηματογράφος, μουσική, βιβλίο, χορός, εικαστικά, διαλέξεις, αλλά και η λογοκρισία να δουλεύει...
Κίνηση από 87 προσωπικότητες για τον τερματισμό της τουρκικής εισβολής στη Συρία - Υπογράφουν Γλέζος και Μίκης Θεοδωράκης
Κίνηση για τον τερματισμό της τουρκικής εισβολής στη Συρία, συγκροτούν 87 άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, της πολιτικής και της επιστήμης
Τιμητική επίσκεψη στον Μανώλη Γλέζο έκανε ο ρώσος πρέσβης στην Ελλάδα
Τιμητική επίσκεψη από τον πρέσβη της Ρωσίας στην Ελλάδα δέχτηκε ο Μανώλης Γλέζος
Η συγκινητική ιστορία ενός Έλληνα ιερέα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Πώς ο αντιστασιακός πατήρ Διονύσιος Χαραλάμπους, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Λειμώνος στη Λέσβο, κατάφερε να επιβιώσει από τη ναζιστική θηριωδία

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Καημένε Αθανασόπουλε! Τον έκαψαν, τον τεμάχισαν και τον πέταξαν μέσα σε σακούλες στον Κηφισό.
Η Θέμις Μπαζάκα αφηγείται το φρικιαστικό «έγκλημα του αιώνα», ανήμερα Φώτων, με θύμα τον εργολάβο που η πεθερά του και η γυναίκα του τον έκαψαν, τον τεμάχισαν και τον πέταξαν μέσα σε σακούλες στον Κηφισό.
Δόμνα Μιχαηλίδου: «Στο θέμα των γυναικών υπάρχουν ακόμα πολλά να κάνουμε»
Η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Δόμνα Μιχαηλίδου, μιλάει στο podcast της LiFO για τα θέματα των γυναικών και για το τι θεωρεί εκείνη μεταρρυθμίσεις.
25 μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι με δωρεάν WiFi από την COSMOTE
Η παροχή δωρεάν WiFi από την COSMOTE σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, αφορά 25 σημεία υψηλού πολιτιστικού και ιστορικού ενδιαφέροντος.
Εμβολιασμός στην Ελλάδα: Η ελευθερία αργεί ακόμη
Οι χώρες που θα ολοκληρώσουν πρώτες τον εμβολιασμό δεν θα προστατεύσουν μόνο την υγεία των πολιτών τους αλλά θα ανακάμψουν και πρώτες οικονομικά.
Τα ταμπάκικα της Χάρμαινας: αρχιτεκτονική δίχως αρχιτέκτονες
Κοντά στους Δελφούς η παράδοση μιας παλιάς Ελλάδας υπάρχει ακόμη
«Ιστορίες που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ»: Τέσσερις γιατροί αφηγούνται
Τέσσερις γιατροί θυμούνται τα περιστατικά που τους έχουν σημαδέψει, έναν χρόνο μετά το ξέσπασμα της πανδημίας.
Ο ανασχηματισμός αναλυτικά: Ποιοι, πώς, γιατί.
Πολλές από τις αλλαγές που μοιάζει να μην εξηγούνται με αξιοκρατικά κριτήρια, γίνονται κατανοητές, αν αναζητήσει κανείς τις εκλογικές σκοπιμότητες.
Η ουσιαστική συμβολή της bwin στην κοινωνία για το 2020
H bwin, στο πλαίσιο πρωτοβουλιών κοινωνικής υπευθυνότητας ανακοίνωσε τον Απολογισμό του Κοινωνικού Αποτυπώματος για το 2020.
Τυφλό άνοιγμα με ρίσκο ή αναμονή με τεστ και δεδομένα;
Μπορούν να ανοίξουν τα σχολεία με ασφάλεια πριν από τον εμβολιασμό κι ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος να ξεσπάσει τρίτο κύμα της πανδημίας με οδυνηρές συνέπειες; Κάποιοι βιάζονται και κάποιοι επισημαίνουν τους κινδύνους.
Podcast/ «Βρωμιάρη, χολέρα, γύφτε!». Ένας νεαρός τσιγγάνος μιλά για το τι ζει στην Ελλάδα
Ο 26χρονος Γιώργος Βιλανάκης αφηγείται το bullying που έχει δεχθεί- στο σχολείο, στον χώρο εργασίας, στις ερωτικές και φιλικές του σχέσεις- λόγω της καταγωγής του
Αυτή η αλλαγή ήταν διαφορετική: 4 αφηγήσεις για μια διαφορετική Πρωτοχρονιά
Το 2021 μπήκε βρίσκοντας ανθρώπους μόνους, μακριά από το σπίτι τους και χωρίς τα πρόσωπα που αγαπούν.
7 Θεσσαλονικείς μιλούν για τη διαφορετική Πρωτοχρονιά μιας οχυρωμένης πόλης
Πώς είναι να κυκλοφορείς και να ζεις σε μια πόλη που έχει γίνει το επίκεντρο της πανδημίας; 7 Θεσσαλονικείς από διαφορετικούς κλάδους μεταφέρουν το κλίμα.
Η bwin στηρίζει έμπρακτα τους πληγέντες από τον κορωνοϊό μέσα από δράσεις αλληλεγγύης
Τα φετινά Χριστούγεννα, η ομάδα της bwin βρέθηκε δίπλα σε περισσότερα από 800 παιδιά, μοναχικούς αλλά και ηλικιωμένους.
«Παρέμβαση στην Κοινότητα»: Μία σημαντική δράση για την υποστήριξη σε κοινωνικά αποκλεισμένες ευπαθείς ομάδες
Μία πρωτοβουλία από την ομάδα CONNECT YOUR CITY και την ΑμΚΕ ΙΑΣΙΣ.
Η αδίστακτη φόνισσα του Λεωνιδίου
Η ηθοποιός Νένα Μεντή αφηγείται την ανατριχιαστική ιστορία της Σταυρούλας Γκουβούση, η οποία στις 7 Ιανουαρίου του '59 έδεσε με σχοινί την έγκυο νύφη της και με τη βοήθεια του γιου της την πέταξε ζωντανή στην στέρνα του σπιτιού της και την έπνιξε.
13 σχόλια
Ταξινόμηση:
Δεν έχω λόγια. Ο κόσμος είναι φτωχότερος με τέτοιες απώλειες. Παράδειγμα για όλους μας. Καλό του ταξίδι.
cham cham 30.3.2020 | 14:05
O άνθρωπος που αψήφισε τη ζωή του κι έκανε την πιο συγκλονιστική συμβολική πράξη του περασμένου αιώνα. Κατέβασε το φασισμό απ'την Ακρόπολη. Διάλεξε και μια συμβολική μέρα για να φύγει. Σαν σήμερα εκτελέστηκε ο Μπελογιάννης με τους συντρόφους του.
Για να θυμηθούμε το Νίκο Μπελογιάννη μέρα που είναι

https://www.lifo.gr/team/gnomes/53993
avatar ΦΩΤΕΙΝΗ 30.3.2020 | 14:11
Ένα έχω να πω: όταν ένας άνθρωπος είχε το θάρρος και την ηθική ακεραιότητα να τα βάλει με έναν πανίσχυρο εχθρό, όπως ήταν οι Γερμανοί επί Κατοχής, εγώ που δεν έχω ρισκάρει ποτέ κάτι σημαντικό ούτε έχει κινδυνεύσει η ζωή μου είμαι ένα τίποτα μπροστά του.
tsatsara tsatsara 30.3.2020 | 15:35
Πολύ στενάχωρη είδηση.
Και το πιο στενάχωρο είναι ότι πέθανε λάθος εποχή.Δεν θα τιμηθεί δυστυχώς όπως του αξίζει.
avatar Γράφων 31.3.2020 | 16:04
Απλά να σου ότι αυτό ισχύει για άπαντες.

Τα θύματα του κορονοϊού πάνε Ριτσώνα με 3-4 συγγενείς και φεύγουν με ένα κουτί στάχτες. Ούτε μνήμα δεν έχουν. Ούτε φίλους να πουν ένα αντίο.

Πολύ σκληροί καιροί.
The Unknown one The Unknown one 30.3.2020 | 15:46
Καλο Παραδεισο!!
Ασχετα η ιδεολογια του καθενος ,ηταν πατριωτης.
Maggie Maggie 30.3.2020 | 17:26
Έφυγε λίγη Ελλάδα σήμερα.
avatar ΕΛΠΟ 30.3.2020 | 20:03
Μόνο λίγη ;

Υπάρχουν άλλοι που ενσαρκώνουν ή ενσάρκωσαν την "πολλή" Ελλάδα από το 1940 μέχρι σήμερα και ο Γλέζος δεν ανήκει ανάμεσά τους ;

Ας μην είμαστε μίζεροι. Να κατεβάσεις την γερμανική σημαία κάτω από την μπότα του Χίτλερ, δεν γίνεται ίδια εύκολα, όσο ρίχνουν μολότοφ και τρικάκια κάποιοι και νομίζουν ότι είναι επαναστάτες και αγωνιστές.
avatar ΕΛΠΟ 30.3.2020 | 19:49
Ήταν σύμβολο από τα 18 χρόνια του. Η ενσάρκωση του πραγματικού ήρωα.

Μπροστά στον οποίον, όσοι έσκυβε καλοπροαίρετα κάθε φορά προς το χαμηλό τους μπόϊ για να τους συνδράμει - ενώ ήξερε πια ότι μετά από λίγο θα τον πουλούσαν ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ -, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.

Αλλά είχε πει : «Κι αν πεθάνω, θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου»..

Ο Μίκης έμεινε μόνος πια.

ημίθεος ημίθεος 30.3.2020 | 20:24
και βέβαια, η ιστορία τον κατέγραψε (μαζί με τον Γιώργο Βότση και τον Παναγιώτη Κανελλάκη) με υψωμένη την αριστερή γροθιά στην Στουτγάρδη του 1977, στην κηδεία των "αυτοκτονημένων" αγωνιστών της RAF Γκούντρουν Έσλιν, Γιαν-Καρλ Ράσπε και Αντρέας Μπάαντερ. Δόξα και τιμή στον ήρωα Γλέζο που μισούσαν οι ανά τον κόσμο ναζί (γραβατωμένοι και μη) για τον διαχρονικό εξευτελισμό που τούς επιφύλαξε...
avatar Γράφων 31.3.2020 | 09:09
Οι όποιες διαφωνίες με τον Γλέζο, που μαζί με τον Σάντα κατέβασαν την σημαία των Ναζί από την Ακρόπολη, αφορούσαν μόνο τα πολιτικά μέσα και όχι την ευρύτερη στόχευσή του.
Που ήταν το καλό της πατρίδας του.

Για τέτοιους ανθρώπους δεν τίθεται απλά ζήτημα σεβασμού. Μιλάμε για αγάπη.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή