Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Αυτό το παιδί σκοτώθηκε κι εγκαταλείφθηκε σε τροχαίο. Ο οδηγός που το χτύπησε απλώς πλήρωσε 26.000 ευρώ σε 60 δόσεις

Η Οδύσσεια όσων χάνουν δικούς τους σε τροχαία είναι στην Ελλάδα σαν ένας δεύτερος θάνατος.
O 15χρονος μαθητής Σόλων Καρυδάκης παρασύρθηκε τον Δεκέμβριο του 2009 από ασυνείδητο οδηγό στη λεωφόρο Κηφισίας και εγκαταλείφθηκε στο οδόστρωμα.

Ο απολογισμός: 294 νεκροί, 298 βαριά τραυματίες, 4.964 τροχαία ατυχήματα. Την 1η Νοεμβρίου η ΕΛ.ΑΣ. δημοσιοποίησε τα επίσημα στοιχεία. Είναι μόνο για το πρώτο εξάμηνο του 2018.

 

Έναν μήνα πριν εκπνεύσει το έτος, βράδυ Τρίτης, στον τέταρτο όροφο της Πατησίων 48, συναντώ τον Γιώργο Κουβίδη, πρόεδρο του Πανελλαδικού Συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα», που αποτελείται κυρίως από οικογένειες θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων στην Ελλάδα.

 

Ο κ. Κουβίδης ίδρυσε τον σύλλογο μετά από ένα τραγικό συμβάν το 2007. Ο γιος του ήταν συνοδηγός σε όχημα που συγκρούστηκε με άλλο διερχόμενο στη Σταδίου, στο ύψος της Πεσμαζόγλου.

 

«Όσο καιρό εμείς είμαστε χαμένοι στον βυθό του πένθους –τόσο βαθιά που δεν έχει φως– οι δράστες κινούνται για να αποκρύψουν στοιχεία».

 

Ο Κώστας δεν τα κατάφερε. Όπως αποδείχτηκε από την πραγματογνωμοσύνη, το αυτοκίνητο που τους χτύπησε μόλις είχε παραβιάσει κόκκινο σηματοδότη και έτρεχε με ταχύτητα 120 χιλιομέτρων στο κέντρο της πόλης. «Τον πρώτο καιρό μετά το συμβάν ξυπνάς και λες πως ήταν ένας εφιάλτης. Σιγά-σιγά, όμως, καταλαβαίνεις πως ο εφιάλτης είναι η πραγματικότητα» εξηγεί.

 

Έντεκα χρόνια μετά, ο σύλλογος μετρά 250 οικογένειες θυμάτων και, δυστυχώς, προστίθενται νέες. Βασικό τους μέλημα, να τις στηρίξουν τις δύσκολες πρώτες μέρες μετά το δυστύχημα. «Τώρα πια έρχονται άνθρωποι με πολύ πρόσφατη απώλεια, ακόμη και ενός μήνα. Είναι δύσκολο να βοηθήσεις σε τέτοιες περιπτώσεις. Καθόμαστε απλά και τους ακούμε».

 

Ωστόσο, αυτό που προσπαθούν να κάνουν είναι να ενθαρρύνουν, αν όχι τους ίδιους τους γονείς, οι οποίοι πενθούν, συγγενείς που είναι εμπιστοσύνης να τρέξουν για τα νομικά ζητήματα του τροχαίου δυστυχήματος.

 

«Τον καιρό που εμείς είμαστε χαμένοι στον βυθό του πένθους –τόσο βαθιά που δεν έχει φως– οι δράστες κινούνται για να αποκρύψουν στοιχεία».

 

Κάπου εκεί ξεκινά το «δεύτερο μαρτύριο» για την οικογένεια του θύματος, η οποία πρέπει να βιαστεί να βρει μάρτυρες του συμβάντος μέσα από τα social media ή και ακόμα να ψάξει υλικό από κάμερες ασφαλείας εταιρειών ή τραπεζών που πιθανώς βρίσκονται στην περιοχή.

 

Οι δικαστικές διαμάχες μπορεί να κρατήσουν μέχρι και οκτώ χρόνια, με αλλεπάλληλες δίκες και αναβολές. Μάλιστα, πολλοί γονείς τα παρατάνε στην πορεία, όπως εξηγεί ο κ. Κουβίδης, καθώς δεν μπορούν να αντέξουν το ψυχολογικό βάρος αυτής της μακρόσυρτης διαδικασίας.

 

Ο σύλλογος, στο πλαίσιο της καμπάνιας «Δεν ξεχνώ» και «Πρόσωπα όχι αριθμοί», δημοσιοποιεί στην επίσημη ιστοσελίδα του, με έγκριση των οικείων τους, φωτογραφίες θυμάτων από τροχαία δυστυχήματα στην Ελλάδα, για την ευαισθητοποίηση του κοινού στα ζητήματα οδικής ασφάλειας. Φωτό: Αρχείο του soste.gr.
Ο σύλλογος, στο πλαίσιο της καμπάνιας «Δεν ξεχνώ» και «Πρόσωπα όχι αριθμοί», δημοσιοποιεί στην επίσημη ιστοσελίδα του, με έγκριση των οικείων τους, φωτογραφίες θυμάτων από τροχαία δυστυχήματα στην Ελλάδα, για την ευαισθητοποίηση του κοινού στα ζητήματα οδικής ασφάλειας. Φωτό: Αρχείο του soste.gr.

 

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. «Οι 999 στις 1.000 περιπτώσεις τροχαίων δυστυχημάτων αντιμετωπίζονται από το δικαστήριο ως πλημμελήματα, ακόμη και αν οδηγεί κανείς έχοντας πιει αλκοόλ ή παραβιάσει κόκκινο σηματοδότη και όριο ταχύτητας» σημειώνει ο ίδιος.

  

Ως πλημμέλημα εκδικάζεται, όμως, και η εγκατάλειψη θύματος στον δρόμο. Σύμφωνα με το άρθρο 43 του ΚΟΚ σχετικά με τη συμπεριφορά σε περίπτωση ατυχήματος, η προβλεπόμενη ποινή γι' αυτόν που χτυπά και εγκαταλείπει θύμα στην άσφαλτο είναι 6 μήνες. Την ίδια ώρα, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση εγκατάλειψης θύματος που οδηγεί σε έκθεση της ζωής του σε κίνδυνο, τιμωρείται με βάση το άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα με ποινή κάθειρξης έξι ετών.

 

«Κάνουμε αγώνα για να καταργηθεί το άρθρο. Δεν μπορεί να έχουν διαφορετική αντιμετώπιση οι οδηγοί, καθώς δεν αφορά το τροχαίο καθαυτό αλλά όσα ακολουθούν. Δηλαδή έχει να κάνει πιο πολύ με την ηθική υπόσταση του ανθρώπου και τον χαρακτήρα του. Όλοι οι υπουργοί με τους οποίους έχουμε μιλήσει μάς έχουν πει πως έχουμε δίκιο, αλλά ακόμα δεν έχει αλλάξει τίποτα».

 

Κακούργημα εκδικάζεται μόνο στην περίπτωση που ο οδηγός θα παραβιάσει τον νόμο περί διατάραξης συγκοινωνιών, αν, με λίγα λόγια, προκαλέσει ατύχημα ενώ διεξάγει αγώνες δρόμου ή κάνει ελιγμούς πάνω σ' αυτόν.

 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση του Σόλωνα Καρυδάκη, του 15χρονου μαθητή που τον Δεκέμβριο του 2009 παρασύρθηκε από αυτοκίνητο στη λεωφόρο Κηφισίας και εγκαταλείφθηκε στο οδόστρωμα.

 

Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε, το αυτοκίνητο χτύπησε τον νεαρό με ταχύτητα μεγαλύτερη από 140 χιλιόμετρα. Τελικά, η ποινή που του επιβλήθηκε από το εφετείο ήταν 26.000 ευρώ σε 60 μηνιαίες δόσεις, καθώς, μπορεί ο οδηγός να οδηγούσε με τόσο μεγάλη ταχύτητα, ωστόσο δεν έκανε ελιγμούς, αρά δεν διέπραξε κακούργημα.

 

Το αυτοκίνητο που χτύπησε και εγκατέλειψε στο πεζοδρόμιο τον 15χρονο Σόλωνα Καρυδάκη έτρεχε με ταχύτητα μεγαλύτερη από 140 χιλιόμετρα. Τελικά, η ποινή που του επιβλήθηκε από το εφετείο για τον θάνατο του παιδιού ήταν 26.000 ευρώ σε 60 μηνιαίες δόσεις, καθώς, μπορεί ο οδηγός να οδηγούσε με τόσο μεγάλη ταχύτητα, ωστόσο δεν έκανε ελιγμούς, αρά δεν διέπραξε κακούργημα.

 

Στο σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή ο Σόλωνας σήμερα έχει χτιστεί αερογέφυρα για να μην κινδυνεύσει ξανά πεζός. «Πολλοί λένε "τι θέλετε, να τους βάλετε ισόβια, να τους εξοντώσετε;". Ξέρεις, από τα ισόβια μέχρι την ατιμωρησία η διαφορά είναι χαώδης».

 

«Υπάρχει μια γενικότερη αντίληψη πως όλα τα τροχαία είναι αμέλεια. Είναι δυνατόν σήμερα να μην ξέρεις τι σημαίνει να περνάς τον δρόμο με κόκκινο και με ταχύτητα διπλάσια του ορίου;».

  

Όπως εξηγεί, στην Ελλάδα οι περισσότεροι θεωρούν πως η ταχύτητα δεν εγκυμονεί κινδύνους. «Σου λέει "πάρε ένα γερό αυτοκίνητο και θα σε προστατέψει". Ναι, όντως θα προστατέψει εσένα, αλλά όχι τον πεζό ή τον ποδηλάτη που βρίσκεται απέναντί σου».

 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., τον τελευταίο χρόνο παρατηρείται έκρηξη των τροχαίων ατυχημάτων εξαιτίας της παραβίασης των ορίων ταχύτητας στους ελληνικούς δρόμους. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2018, ενώ οι συγκρούσεις οχημάτων μειώθηκαν, οι παραβιάσεις ταχύτητας αυξήθηκαν κατά 10.000 σε σχέση με πέρσι – 98.977 από 88.726.

 

Όπως αναφέρουν οι γιατροί, σήμερα πλέον, λόγω της σφοδρότητας των συγκρούσεων, παρατηρείται το φαινόμενο στα Επείγοντα να φτάνουν νεκροί και όχι βαριά τραυματίες από τροχαία.

 

Στο σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή ο Σόλωνας σήμερα έχει χτιστεί αερογέφυρα για να μην κινδυνεύσει ξανά πεζός.
Στο σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή ο Σόλωνας σήμερα έχει χτιστεί αερογέφυρα για να μην κινδυνεύσει ξανά πεζός.
Από το σκανδαλώδες νομικό πλαίσιο, που συνήθως αντιμετωπίζει τα τροχαία ως πλημμέλημα, μέχρι τις αλλεπάλληλες αναβολές και την ασυνειδησία των δραστών, ουσιαστικά δικαιοσύνη δεν απονέμεται ποτέ για τους θανάτους σε τροχαία. Στην εικόνα αλκοτέστ της Τροχαίας. Φωτό: ΜΠΟΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ/Eurokinissi
Από το σκανδαλώδες νομικό πλαίσιο, που συνήθως αντιμετωπίζει τα τροχαία ως πλημμέλημα, μέχρι τις αλλεπάλληλες αναβολές και την ασυνειδησία των δραστών, ουσιαστικά δικαιοσύνη δεν απονέμεται ποτέ για τους θανάτους σε τροχαία. Στην εικόνα αλκοτέστ της Τροχαίας. Φωτό: ΜΠΟΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ/Eurokinissi

 

Σύμφωνα με μελέτες, από τον θάνατο ενός ανθρώπου σε τροχαίο επηρεάζεται η ζωή άλλων είκοσι, με τις συνέπειες να είναι πιο δραματικές για τους γονείς και τον σύντροφό του.

 

Φοβερό φορτίο καλούνται να σηκώσουν όμως και τα αδέρφια των θυμάτων, ειδικά αν βρίσκονται στην παιδική ή εφηβική ηλικία. «Το σπίτι πέφτει σε βαρύ πένθος. Και το παιδί πενθεί για τον αδερφό του, αλλά θέλει να ζήσει τη ζωή του. Οι γονείς, όμως, δεν είναι από σίδερο για να μπορούν να διαχειριστούν αυτές τις καταστάσεις» εξομολογείται ο κ. Κουβίδης.

 

Στον σύλλογο λειτουργεί εδώ και καιρό ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων. Μία φορά τον μήνα συγκεντρώνονται και συνομιλούν με την παρουσία ψυχολόγων.

 

Στην Ελλάδα δεν έχει δημιουργηθεί ακόμα δημόσιος φορέας ψυχολογικής υποστήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων. «Συμβαίνει το δυστύχημα, σε ειδοποιούν με αυτό τον απρόσφορο τρόπο –θα μου πεις, υπάρχει και πρόσφορος;– και σου λένε "ελάτε στο νοσοκομείο". Ένα ηρεμιστικό θες να πάρεις από το φαρμακείο και χρειάζεσαι συνταγή από γιατρό».

 

«Οι άνθρωποι βρίσκουν στον σύλλογο ένα καταφύγιο, μια κατανόηση. Μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα γι' αυτό που τους συνέβη, όσος καιρός και να περάσει, χωρίς να έχουν απέναντί τους κάποιον που κουράζεται να τους ακούει ή που τους πιέζει να γίνουν όπως παλιά. Δεν είναι δυνατόν να γίνουμε όπως παλιά».

 

Κάθε χρόνο, μάλιστα, τα Χριστούγεννα συγκεντρώνονται και περνούν μαζί τις γιορτινές ημέρες. «Πολλοί δεν πηγαίνουν στα τραπέζια των συγγενών τους ή, αν πάνε, μένουν λίγο και φεύγουν. Σκέφτονται ότι θα πουν οι άλλοι "να, ήρθε και αυτός με τα μούτρα κάτω"».

 

«Για μας, αυτό το πράγμα είναι λυτρωτικό» καταλήγει. «Γιατί συνεχίζουμε να ζούμε μέσα σ' αυτό, χωρίς να το ξεχνάμε αλλά και χωρίς να παθαίνουμε κανένα εγκεφαλικό ή να κλειδωνόμαστε στο σπίτι μας απ' την κατάθλιψη».

 

Info

Πανελλαδικός Σύλλογος «SOS Τροχαία Εγκλήματα»

Πατησίων 48, Αθήνα, 106 82

e-mail: [email protected]

Τηλ.: 6971 542433

Σπουδάζει Επικοινωνία και ΜΜΕ στο ΕΚΠΑ και του αρέσει να γράφει για την Αθήνα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πόσα τροχαία ατυχήματα συμβαίνουν ετησίως στη χώρα μας;
Η πρόεδρος του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας «Π. Μυλωνάς», Βασιλική Δανέλλη μας μιλά για τον τρόπο που οδηγούν οι Έλληνες
Νέα αύξηση για τα τροχαία στην Ελλάδα
Τι δείχνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ
Τροχαία ατυχήματα και ψυχαγωγική κάνναβη - Το πρόβλημα που ανέδειξε νέα έρευνα
Το προέκυψε για τους οδηγούς που είχαν κάνει χρήση

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τέσσερις δίκες για παραβιάσεις του αντιρατσιστικού νόμου σήμερα στο Πλημμελειοδικείο
Τρεις πολιτικοί και μια υπεύθυνη ενημερωτικής ιστοσελίδας δικάζονται σήμερα, σε μια ημέρα που χαρακτηρίζεται «ιστορική» καθώς σπανίζουν οι διώξεις βάσει του αντιρατσιστικού νόμου στην Ελλάδα
Το λιοντάρι στην πλατεία Πυθαγόρα της Σάμου
Είναι αντίγραφο του Λέοντα της Χαιρώνειας.
Η περιοχή του Τριγώνου στο λιμάνι της Χίου, τη δεκαετία του '60
Κτίρια που χαρακτηρίζουν το λιμάνι της Χίου εδώ και δεκαετίες
Τι πραγματικά συνέβη στα Μάταλα, στην περίφημη χίπικη παραλία της Κρήτης, στις δεκαετίες του ’60 και του ’70;
Τα Μάταλα λοιπόν ξαναήρθαν στην επικαιρότητα το 2011 λόγω της έκδοσης ενός γερμανικού βιβλίου, του Mythos Matala / The Myth of Matala [Balistier Verlag, Mähringen 2011] του Arn Strohmeyer.
Στον Ασπρόπυργο έδιωξαν τα εργοστάσια για να παίξουν ποδόσφαιρο
14 χρόνια πριν, στο γήπεδο που σήμερα αγωνίζεται ο Αίαντας Παραλίας Ασπροπύργου, υπήρχαν μόνο καμινεύματα. Σήμερα όλα δείχνουν να έχουν αλλάξει, η οσμή, όμως, από τα εναπομείναντα διυλιστήρια που καίνε ακριβώς δίπλα είναι ακόμη αισθητή.
Θεοφάνεια στον Πειραιά του 1920
Πίσω από το πλήθος η Κεντρική Δημοτική Αγορά, που κατεδαφίστηκε το 1968 για να υψωθεί ο αποτυχημένος «Πύργος» του Πειραιά.
Ένας ναύτης του 6ου στόλου στα παλιατζίδικα του Πειραιά το 1959
Απέναντι από το Σπλέντι οι μικροπωλητές έστηναν την πραμάτεια τους για τους Αμερικάνους.
Δίκη ΧΑ: Σήμανε η ώρα των απολογιών
Στην τελική ευθεία μπήκε από χτες η «μητέρα όλων των δικών» με τους πρώτους υπόδικους Χρυσαυγίτες για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα να κάθονται επιτέλους στο εδώλιο του Εφετείου.
Τα  εργοστάσια «Βότρυς» και «Τιτάν» στην Ελευσίνα του 1935
Δύο ελληνικά εργοστάσια που χρονολογούνται από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα
H 81χρονη windsurfer από την Κεφαλονιά που σκίζει το Ιόνιο με την σανίδα και το πανί της
Μια γυναίκα-παράδειγμα ζωντάνιας και αισιοδοξίας που μας δείχνει ότι τα πάντα είναι δυνατά φτάνει να έχουμε πάθος γι αυτό που κάνουμε
Πνιγμοί στις ελληνικές θάλασσες: Μια τραγωδία που δεν λέει να σταματήσει
Τα περιστατικά, οι αιτίες και οι συμβουλές του υπουργείου Υγείας για ασφαλές κολύμπι
Αθήνα: Η πόλη του θορύβου
Ο θόρυβος από τη δυνατή μουσική των νυχτερινών μαγαζιών και την κίνηση στους δρόμους αποτελεί μία από τις κύριες πηγές ηχορύπανσης στο κέντρο της Αθήνας. Πόσο κακό μπορεί να προκαλέσει τελικά στην υγεία των Αθηναίων;
Η μέρα που εγκαινιάστηκε η Εξέδρα Μουσικής στην πλατεία Μιαούλη της Ερμούπολης
Η κατασκευή της εξέδρας έγινε με τέτοιο τρόπο που από μόνη της λειτουργεί ως ηχείο.
Γαλάζιες σημαίες: Είναι αυτές όντως οι καλύτερες παραλίες της Ελλάδας;
Eίναι κατάλληλες ή ακατάλληλες οι παραλίες που έχουν λάβει «Γαλάζιες Σημαίες» και ποιες είναι οι μετρήσεις τις οποίες θα πρέπει να εμπιστεύονται οι πολίτες;
Καραβάνι με καμήλες στην Άμφισσα γύρω στο 1920
Mια συνηθισμένη εικόνα στην ελληνική ενδοχώρα του 19ου αιώνα.
15 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar ihateuall 28.11.2018 | 13:07
Πραγματικά κρίμα να σκοτώνονται τόσοι άνθρωποι, κουράγιο στις οικογένειες τους. Επειδή δεν γνωρίζω από νομικά και πάντα αναρωτιόμουν, θα ήθελα να ρωτήσω εαν γνωρίζει κάποιος, δικάζεται το η παρανομία ή το αποτέλεσμά της? Δηλαδή εαν εγώ περάσω πχ ένα φανάρι με κόκκινο, είτε προκάλεσω ατύχημα είτε όχι, κατά βάση ίδια δεν είναι η παράνομη πράξη μου? Προφανώς στη μια περίπτωση οι συνέπειες είναι διαφορετικές.
asmilon asmilon 28.11.2018 | 13:44
«Πολλοί λένε ''τι θέλετε να τους βάλετε ισόβια, να τους εξοντώσετε; Ξέρεις από τα ισόβια μέχρι την ατιμωρησία, είναι μια χαώδης διαφορά»

Αν υπαρχει αυστηρη ποινη και αστυνομευση δε θα παει ο μ#$#κας ο ελληναρας να πατησει γκαζι να περασει το κοκκινο και οποιον παρει ο χαρος. Ουτε θα πει ας πιω ενα ποτηρι παραπανω τι εγινε. Δε ξερω ποσους τελικα πρεπει να θρηνησουμε σε αυτη την χωρα για να γινει επιτελους κατι και να αλλαξει η νοοτροπια...
avatar atman 28.11.2018 | 17:07
ισοβια στερηση διπλωματος οδηγησης ισως θα αρκουσε αλλα δεν ξερω καν αν γινεται και αυτο
avatar
Ανώνυμος/η 30.11.2018 | 11:32
Πέραν της ΣΚΛΗΡΗΣ αστυνόμευσης (20-30 χρονια) και των ΠΟΙΝΩΝ (οχι χαϊδέματα) χρειάζεται ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ συνεχής στο σχολείο, όχι μόνο κυκλοφοριακή αγωγή αλλά κυρίως κοινωνική παιδεία, αίσθημα κοινωνικής ευθύνης. Στις δυτικές χώρες είναι πολύ υψηλότερο (όχι ότι όλα είναι τέλεια, αλλά να παρασύρεις πεζό και να φύγεις παίζει πολύ λιγότερο).
Zante Zante 28.11.2018 | 13:48
Στην Ιταλία έχει ψηφισθεί οτι όποιος οδηγός προκαλέσει θάνατο ,ι βαρειά σωματική βλάβη και έχει πάνω απο το επιτρεπτό όριο άλκοολ στο αίμα, οποιος αφήσει τον πεζό στο δρόμο χωρίς βοήθεια είναι ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ , διότι αναγνωρίζεται πρόθεση εγκληματικης πράξης -δηλαδή εφ όσον ήπιες πριν οδηγήσεις και έκανες ατύχημα , ε'ιχες προθεση να σκοτώσεις κάποιον . Αυτά προς συμμόρφωση του αφελέστατου ελληνικού λαού .Ο ιταλικός λαός έδωσε μάχη για να ψηφισθεί αυτός ο νόμος , δηλαδή για να μην σκοτώσουν το παιδί σου / αδελφό σου /πατέρα σου /μητέρα σου , και δεις τον οδηγό να βολτάρει χαμογελαστός την άλλη μέρα στις καφετέριες
avatar pane 28.11.2018 | 16:30
συμφωνώ μαζί σας, οι ποινές είναι ανεπίτρεπτα μικρές. Στο κακούργημα θα πρόσθετα και την παραβίαση κόκκινου. Αν σκοτώσεις άνθρωπο παραβιάζοντας τους στοιχειώδεις κανόνες, όπως φανάρια και στοπ, πρέπει να δικάζεσαι για φόνο εκ προμελέτης
Lumidy Lumidy 28.11.2018 | 13:50
Η κατάσταση στους δρόμους της Ελλάδας είναι τραγική και λυπηρή.
Κάθε μέρα ζεις με τον κίνδυνο να μην βρεθείς σε νοσοκομείο ή ακόμα χειρότερα, νεκρός.
Κάθε λογής μάγκες, ανεύθυνοι και αμόρφωτοι, έχουν δίπλωμα (μεγάλη μάστιγα το λάδωμα) και θέτουν σε κίνδυνο ζωές ανθρώπων.
Το κράτος δεν κάνει τίποτα.
Ο κόσμος αδιαφορεί, μέχρι να την πάθει.

Ο δρόμος της ζούγκλας.
Lumidy Lumidy 28.11.2018 | 13:53
Επίσης, βάζουν 10 χρόνια μέσα μια καθαρίστρια επειδή πλαστογράφησε το απολυτήριο της, αλλά σε έναν που σκότωσε ένα 15χρονο παιδί, δίνουν ποινή 26.000€. Πόσο παράλογο;
avatar Γράφων 29.11.2018 | 14:37
7 χρόνια στον μεν, 10 στη δε.
Απλά η ποινή του μεν ήταν μετατρέψιμη. 26.000 ευρώ ήταν το ποσό της μετατροπής της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε χρηματική. Ο νόμος υπάρχει για όλους.

Το αστικό δικαστήριο το οποίο επιδίκασε την αποζημίωση στν οικογένεια είναι άλλο θέμα. Το ποσό της αποζημίωσης στην αστική δίκη δεν αναφέρεται στο άρθρο.

Σε κάθε περίπτωση και για να είμαστε ξεκάθαροι. Έχουμε πρόβλημα σαν κοινωνία όταν δεν συμφωνούμε όλοι ότι όταν κάποιος οδηγεί με ταχύτητα 150 χλμ μέσα σε πόλη αποδέχεται την πιθανότητα να σκοτώσει.

Δεν θέλω να κάνω άλλες παραλληλίες όταν αποδεχόμαστε (όλι μας) άλλες φονικές συμπεριφορές σε ένδειξη σεβασμού στο θέμα του άρθρου.

Τον χτυπησαν και τον εγκατελειψαν
Ο εισαγγελεας δεχτηκε το επιχειρημα του δικηγορου τους οτι κι εξω απο το νοσοκομειο να τον χτυπουσαν δεν θα ζουσε(!!)
Καταδικαστηκαν μονο για την εγκαταλειψη(με αναστολη)
Ο θανατος του αδελφου μου μας σκοτωσε ολους
ο πατερας μας δεν προλαβε τη δικη
η μανα μας και που την προλαβε δεν ειδε τους ενοχους να τιμωρουνται
Εγω...
Εγω
Εγω πριν και εγω μετα
Οχι δεν εγινα σοφοτερος εγινα σκληροτερος με τους αλλους.Περιτριγυριζομουν απο ζωντανα ζωα με το ζεστο αιμα να κυλα στις φλεβες τους
Ζωντανοι
Κυριως αχρηστοι ζωντανοι
Το ξεπερασε η μαμα σου ; Ρωταγαν
Αντε γ@μησου τους ευχομουν
Επαψα να υπαρχω, δεν υπηρχε ο συνενοχος μου.Ο μαρτυρας της υπαρξης μου
Μπορουσα να επαναπροσδιορισω τα παντα δεν με κρατουσε τιποτα.Τον χρειαζομουν , θα του δινα και κεινα τα πουκαμισα που φορουσε πισω απ την πλατη μου(ασε που του πηγαιναν περισσοτερο)
Στην εκταφη εφυγα μ ενα κουτακι
ημασταν ολοι εκει μεσα
Οι ενοχοι ηταν σπιτια τους



Καλησπέρα, απο SOS Τροχαία Εγκλήματα μας ενδιαφέρει απόλυτα η υπόθεση του φονου και της εγκαταλειψης του αδερφου σας. Αν θελετε στειλτε ενα μηνυμα στο [email protected] για να εχουμε μια επικοινωνία.
eraki eraki 28.11.2018 | 14:58
Ναι, να τους εξοντώσουμε. Καταλάβατε; Θα κυκλοφορούν να σκοτώνουν τον κόσμο έτσι απλά; Αμέλεια; Πού είναι η αμέλεια; Όταν έχει πιει δεν ξέρει; Όταν το κοντέρ γράφει 150 δεν ξέρει; Όταν εγκαταλείπει άνθρωπο λες και πάτησε ποντίκι; Όταν περνάει με κόκκινο;
Εκ προθέσεως και με δόλο θα έπρεπε να δικάζονται, τίποτα λιγότερο. Φονιάδες.
pedro pedro 29.11.2018 | 00:04
συμφωνώ σε όλα απλά να θέσω και ακόμα ένα θέμα που κατά την γνώμη μου συντελεί στο να μη σέβονται οι περισσότεροι τα όρια ταχύτητας. νομίζω ότι τα όρια ταχύτητας σε πολλούς δρόμους πρέπει να αναθεωρηθούν διότι το μόνο που κάνουν είναι να οδηγούν τους οδηγούς στο να μην τα σέβονται και κατά συνέπεια να μην σέβονται και κανένα όριο ταχύτητας, ακόμα και όσων είναι σωστά. τι θέλω να πω; ότι όταν σε ένα δρόμο υπάρχει εδώ και χρόνια όριο ταχύτητας 10 ή 20 χλμ, ενώ όλοι μα όλοι πηγαίνουν εκεί φυσιολογικά τα διπλά ή και περισσότερο, αυτό λέει στους οδηγούν ότι τα όρια είναι αστεία και ότι δεν πρέπει να τα σεβόμαστε με αποτέλεσμα να τα ξεπερνάμε σχεδόν πάντα. και ένα απλό παράδειγμα από την ολοκαίνουργια ιονία οδό, υπάρχει όριο ταχύτητας 100 χλμ, δηλ σου λέει ότι το ανώτερο που μπορείς να πας είναι τα 100. παρατηρώ πολύ καιρό τώρα αν έστω και μερικοί οδηγοί το σέβονται αυτό, ειδικά σε σημεία που η ευθεία είναι μεγάλη και αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι ακόμη και τεράστια φορτηγά πηγαίνουν πιο γρήγορα. αν τα όρια είναι σωστά ο κόσμος θα μάθει και να τα σέβεται, είτε με το καλό είτε με το κακό, αλλά αν είναι για γέλια τότε όλοι θα τα βλέπουν ως ακόμα ένα τρόπο να τους γράψουν απλά κλήση και να εισπράττει το κράτος χρήματα από αυτό και όχι σαν προστασία της ζωής του οδηγού και των υπόλοιπων ανθρώπων.
avatar
Ανώνυμος/η 30.11.2018 | 11:41
Σίγουρα πρέπει να αναθεωρηθούν τα όρια, βασικά πρέπει να γίνουν λογικά. Αλλά παρόλα αυτά.. ζω στην Ελβετία, έχω κάνει πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα, δεν ξεπέρασα ποτέ τα 130 χαω κοντέρ (όρια συνήθως 100-120 στις Αutobahnen). Σπάνια (πραγματικά μόνο γερμανούς και ολλανδούς) έχω δει να πηγαίνουν γρηγορότερα. Οι ελβετοί όταν περνάνε στη Γερμανία (συχνά δεν έχει όρια στη Γερμανία) όχι απλά τρέχουν, συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από το γερμανό (εως επιθετικα), που ΞΕΡΕΙ να τρέχει αλλα και να ΣΕΒΕΤΑΙ. Εγώ ο ίδιος, όποτε έρχομαι στην Ελλαδα, τρέχω όπως παλιά στην Εγνατία με 150 με 180 κλπ (αθλιότητες δηλαδη). Το "πλαισιο" σε ισοπεδωνει, σε κανει να περνας φαναρια σχεδον με κοκκινο (γιατι οποτε απο συνηθεια κοβω στο πορτοκαλι στην Ελλαδα, κοντευουν να πεσουν απο πισω μου 5 αμαξια). Η έλλειψη αστυνομευσης και ποινων με κανει να τρεχω στην Εγνατια ενω απαγορευεται (το οποιο ΠΟΤΕ δεν κανω στην Ελβετια).
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή