Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΕΛΛΑΔΑ

Μέσα σ' ένα φωτογραφείο μεταναστών και προσφύγων στην Ευριπίδου

Εκεί όπου συναντώνται δεκάδες ιστορίες ανθρώπων από κάθε γωνιά του κόσμου

Όλοι ξέρουμε την οδό Ευριπίδου για τα μπαχαρικά, τα πολυπολιτισμικά μαγαζιά και τη συνεχή κίνηση στα πεζοδρόμιά της, που πολλές φορές δε σ' αφήνει να κάνεις ούτε ένα βήμα μπροστά.

 

Κι ενώ όλα σχεδόν τα καταστήματα είναι στα ισόγεια παλιών κτιρίων, στο τέλος σχεδόν του δρόμου, εκεί που ενώνεται με την Αριστοφάνους, υπάρχει ένα υπόγειο που δε μοιάζει με τα συνηθισμένα μαγαζιά της περιοχής.

 

Αυτό που μου τραβά αμέσως την προσοχή είναι οι διάφορες φωτογραφίες διαβατηρίου, κολλημένες με σελοτέιπ στους τοίχους δίπλα στις σκάλες.

 

Βγαίνοντας κοιτώ πάλι για λίγο όλες αυτές τις φωτογραφίες των μεταναστών και των προσφύγων στους τοίχους. Τόσες πολλές διαφορετικές ζωές. 

 

Στέκομαι λίγο να τις δω πριν μπω μέσα. Οι περισσότερες απ' αυτές φαίνονται να ανήκουν σε άτομα απ' την Αφρική και την Ασία. Ανθρώπους όλων των ηλικιών. Από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους.

 

Δίπλα τους, μια μικρή ταμπέλα η οποία γράφει «Alpha Photos» και μερικές λέξεις στα αραβικά που δεν καταλαβαίνω τη σημασία τους.

 

Πιθανότατα πρόκειται για κάποιο φωτογραφείο, το οποίο εξυπηρετεί κυρίως κατοίκους που διαμένουν στη γύρω περιοχή, απ' του Ψυρρή μέχρι το Μεταξουργείο.

 

Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO
Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO

 

Κατεβαίνω τις σκάλες και συναντώ έναν υπάλληλο, ο οποίος «κόβει» φωτογραφίες για κάποιο πελάτη. Τον ρωτάω μερικά πράγματα για το χώρο και τη δουλειά του.

 

Μου λέει πως τον λένε Φαρούκ και κατάγεται από το Μπαγκλαντές.

 

Μετά από μερικά λεπτά κουβέντας όπου και προσπαθώ επί της ουσίας να τον πείσω για τις προθέσεις μου, δέχεται τελικά να κάτσουμε στον καναπέ του φωτογραφείου για να μου πει δύο λόγια για το μαγαζί και το πως κατέληξε να εργάζεται εκεί.

 

Μαθαίνω πως ο συγκεκριμένος χώρος λειτουργεί σαν κατάστημα από το 1936. Αυτό, όπως και τα περισσότερα κτίρια της περιοχής χτίστηκαν την ίδια εποχή, δίνοντας ζωή στη συνοικία.

 

Την κουβέντα μας, ξαφνικά, διακόπτει ένας νεαρός ασιατικής καταγωγής, ο οποίος πολύ βιαστικά μπαίνει στο υπόγειο και τον ρωτά κάτι, δείχνοντάς του παράλληλα το κινητό του.

 

Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO
Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO

 

Το μοναδικό που πιάνω είναι η λέξη «ΑΜΚΑ». Όπως μου εξηγεί λίγο μετά ο Φαρούκ, ήθελε να εκτυπώσει ένα έγγραφο για να το χρησιμοποιήσει στη δουλειά του.

 

'Εκτός από φωτογραφίες βγάζουμε και φωτοτυπίες εγγράφων» λέει σε σπαστά ελληνικά.

 

Φεύγοντας, παρατηρώ ότι πράγματι σ' ένα χαρτί στην είσοδο του υπόγειου φωτογραφείου γράφει έστω και λίγο ανορθόγραφα «lemination».

 

Οι πιο πολλοί που πάνε στο κατάστημα για φωτογραφίες είναι μετανάστες, με ενημερώνει, επιβεβαιώνοντας την αρχική μου εκτίμηση.

 

Μερικές φωτογραφίες είναι αρκετά χρόνια εκεί, πολύ πριν κιόλας ξεκινήσει ο ίδιος να δουλεύει στο φωτογραφείο. Κάποιες, μάλιστα, κυρίως αυτές που βρίσκονται κοντά στην είσοδο έχουν φθαρεί τόσο που ίσα ίσα μπορείς να ξεχωρίσεις τα χαρακτηριστικά των προσώπων.

 

Οι περισσότεροι πελάτες έρχονται στο κατάστημα για να φτιάξουν κάποιο έγγραφο προκειμένου να αποκτήσουν άδεια παραμονής ή να δουλέψουν, συνεχίζει ο Φαρούκ. «Βγάζουν φωτογραφίες για το βιβλιάριο ή το διαβατήριο». Οι πιο, πολλοί μάλιστα, τρέχουν για να προλάβουν μη λήξουν οι προθεσμίες, επισημαίνει γελώντας.

 

Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO
Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO

 

Παρατηρώντας λίγο τον γυάλινο πάγκο του φωτογραφείου, βλέπω ότι μέσα έχει μια μεγάλη στοίβα από θήκες για διαβατήρια, ακόμη και μερικές σελίδες Α4 με υποδείξεις από την ελληνική αστυνομία για τις διαστάσεις που πρέπει να έχει μια φωτογραφία διαβατηρίου. «Τις θήκες τις πουλάμε καμιά φορά μαζί μ' αυτές» συνεχίζει.

 

Την περισσότερη βάρδια ο Φαρούκ την περνά μπροστά από ένα υπολογιστή ετοιμάζοντας φωτογραφίες ή εκτυπώνοντάς τες.

 

Αν, μάλιστα, παρατηρήσει κανείς στο YouTube υπάρχουν δεκάδες βίντεο στα αραβικά που δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να «πειράξει» μια φωτογραφία διαβατηρίου του στο photoshop, απεικονίζοντάς τον για παράδειγμα να φορά κοστούμι.

 

Τον ρωτώ αν τους το 'χει ζητήσει ποτέ κανείς στο φωτογραφείο του. Μου απαντά όχι, αλλά και να το είχε κάνει, δε ξέρω αν θα μου το έλεγε.

 

Το φόντο στο μικρό φωτογραφικό στούντιο είναι λευκό. Άσπρο χρώμα έχει και το πλαστικό καρεκλάκι που βρίσκεται μπροστά από την κάμερα για να κάθονται οι φωτογραφιζόμενοι. Τα φώτα του είναι κλειστά. «Σήμερα δεν έχουμε πολλή δουλειά», σχολιάζει ο ίδιος μαντεύοντας τη σκέψη μου.

 

Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO
Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO

 

Ο Φαρούκ ανοίγει το φωτογραφείο κάθε μέρα στις 9 το πρωί. Ο ίδιος βρίσκεται στην Ελλάδα περίπου 10 χρόνια. Ως φωτογράφος εργαζόταν και στο Μπαγκλαντές, αλλά εδώ κάνει αυτή τη δουλειά μόλις τον τελευταίο χρόνο.

 

«Όλα αυτά τα χρόνια έχω κάνει δεκάδες δουλειές. Από λαντζέρης σε κουζίνα εστιατορίου μέχρι μέχρι εργάτης στις φράουλες της Μανωλάδας» λέει και διευκρινίζει ότι γνώρισε το αφεντικό του στο φωτογραφείο μέσω ενός κοινού γνωστού.«Μ' αρέσει πολύ εδώ. Είναι ωραίο που μπορώ και κάνω ότι και στην πατρίδα μου».

 

Έχω περάσει ήδη κάμποση ώρα στο υπόγειο της Ευριπίδου. Τον ρωτάω αν θέλει να τον βγάλω μια φωτογραφία, στο ίδιο φόντο πουα φωτογραφίζει τους πελάτες του. Γνέφει αρνητικά. «Μπορείς να φωτογραφίσεις ό,τι θέλεις από το μαγαζί αλλά όχι εμένα» λέει χαμογελώντας.

 

Μου δίνει το χέρι και μου προτείνει να ξαναπεράσω όποτε θέλω. Βγαίνοντας κοιτώ πάλι για λίγο όλες αυτές τις φωτογραφίες των μεταναστών και των προσφύγων στους τοίχους. Τόσες πολλές διαφορετικές ζωές.

 

Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO
Φωτο: Άκης Κατσούδας/LIFO

 

Σπουδάζει Επικοινωνία και ΜΜΕ στο ΕΚΠΑ και του αρέσει να γράφει για την Αθήνα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τέλος του θρυλικού φωτογραφικού Studio Νικολέρη της Θεσσαλονίκης. Αυτή ήταν η ιστορία του.
Η Χρύσα Νικολέρη μοιράζεται μαζί μας φωτογραφίες του παππού της Θ. Νικολερη από την Μικρασιατική Εκστρατεία, τα περίφημα Γυμνά της Δράμας, αλλά και τα δικά της έργα
O Steve McCurry φωτογραφίζει τους ανθρώπους της Ανατολής
Το φωτογραφικό λέυκωμα Looking East: Portraits που επανεκδόθηκε από τον οίκο Phaidon συγκεντρώνει τα εκπληκτικά πορτρέτα του από ταξίδια στην Ανατολή
Μια Ελληνίδα φωτογράφος απαθανατίζει τη Νέα Υόρκη με ληγμένα φιλμ
Η Ναταλί Παπαδάκη βρέθηκε να βολτάρει στους δρόμους της Νέας Υόρκης και με την αναλογική της μηχανή φωτογράφισε ότι της τράβηξε την προσοχή

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 «Εξέλιξη Ζωής»: Μία οργάνωση για τα παιδιά που φιλοξενούνται σε ιδρύματα κλειστής φροντίδας
Σκοπός της ΜΚΟ «Εξέλιξη Ζωής» είναι η ενδυνάμωση, η προστασία και η φροντίδα των νέων, ώστε να γίνουν ενεργά και αυτάρκη μέλη της κοινωνίας.
Ροπωτό: Το χωριό φάντασμα του Νομού Τρικάλων
Από τις 12 Απριλίου 2012 και μετά, οπότε κι έγινε η κατολίσθηση που παρέσυρε μέρος του χωριού σε μια πλαγιά, το χωριό έχει ερημωθεί.
Ο Διάλογος ως μέσο εξέλιξης του κόσμου
H μηνιαία σειρά συζητήσεων ΔΙΑΛΟΓΟΙ, μια πρωτοβουλία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), έχει σκοπό την ενθάρρυνση της ανταλλαγής ιδεών, την ανάπτυξη ενός νέου τρόπου σκέψης και δράσης και την προώθηση του δημόσιου διαλόγου.
Σπάνιες φωτογραφίες από τη Ρόδο της δεκαετίας του 1930
Ο φωτογράφος Werner Jorns, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στη Μεσόγειο από το 1932 έως το 1937, πέρασε κάποιες μέρες στο νησί των Ιπποτών.
Δεν είναι μόνο ότι κακοποιούνται οι γυναίκες. Υπάρχει και μια συνωμοσία σιωπής γύρω από αυτό το έγκλημα.
Έμφυλη βία, σεξουαλική παρενόχληση, βιασμός, ενδοοικογενειακή βία, εγκλήματα λόγω φύλου ή αλλιώς γυναικοκτονίες: όσα αντιμετωπίζει το «δεύτερο φύλο».
Στο χωριό των κεραμοποιών της Κρήτης τη δεκαετία του '70
Τα φημισμένα τσικαλαριά στο χωριό Μαργαρίτες του Ρεθύμνου.
Covid και Ακροδεξιά: Ο ιός εξαπλώνεται, οι μάσκες πέφτουν
Ο Κωστής Παπαϊωάννου, διευθυντής του «Σημείου για τη μελέτη και την αντιμετώπιση της ακροδεξιάς», που ξεκίνησε να λειτουργεί τις αμέσως επόμενες μέρες μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, παρουσιάζει τη νεοσύστατη ανεξάρτητη πρωτοβουλία και την πρώτη της διαδικτυακή εκδήλωση.
Όχι άλλες «κραυγές στη σιωπή»: Η έμφυλη και ενδοοικογενειακή βία την εποχή της καραντίνας
Μπορεί η καραντίνα να αποτρέπει την εξάπλωση μιας πανδημίας, ευνοεί όμως ακόμα και ακραία φαινόμενα έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας ενώ καθιστά τα υποψήφια θύματα πιο ευάλωτα. Τι κάνει η Πολιτεία; Τι ζητούν γυναικείες οργανώσεις και άλλες δικαιωματικές συλλογικότητες;
Επιχειρησιακό σχέδιο μαζικού εμβολιασμού: η επόμενη πρόκληση για την αντιμετώπιση της πανδημίας
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, για να απαλλαγουμε απο την πανδημια πρεπει προχωρήσει γρήγορα ο μαζικός εμβολιασμός και να υπάρξει αποδοχή και συμμετοχή από τους πολίτες.
Στήριξη για τις γυναίκες που βγαίνουν από τη φυλακή
Μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που σκοπό έχει να βοηθά και να συμπαραστέκεται σε γυναίκες που είτε εκτίουν την ποινή τους είτε έχουν αποφυλακιστεί.
Στις απόκρημνες σκήτες του Αγίου Όρους
Εκεί που οι μοναχοί ζουν κυριολεκτικά σε κελιά κρεμασμένα σε απόκρημνους βράχους, σα χελιδονοφωλιές, μακριά από την τάξη των μοναστηριών, ασκητικοί ως το τέλος της ζωής τους. Φωτ.: Matt Fidler/ Getty/ Ideal Images
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»
Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
CURA pod: Η Kaizen Gaming (Stoiximan) στηρίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας με φορητές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας
Η Kaizen Gaming κινητοποιείται άμεσα για δεύτερη φορά εισάγοντας μια σημαντική καινοτομία για την αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος Covid-19.
Ένας 18χρονος φοιτητής μιλά για την ζωή του στην καραντίνα
Ο 18χρονος Διονύσης είναι φοιτητής Ψυχολογίας. Όπως τόσοι νέοι φοιτητές, έτσι κι εκείνος ανυπομονούσε για τη γνωστή φοιτητική ζωή- τα πάρτι, τις βόλτες, το άραγμα στα φοιτητικά στέκια, το «πάμε για καφέ» και τις γνωριμίες με νέα άτομα. Πώς το ζει όμως τώρα που η πανδημία έχει αλλάξει τα δεδομένα;
20 σπάνιες φωτογραφίες από το Πολυτεχνείο, 14 έως 19 Νοεμβρίου 1973
Από το πριν και το μετά της εισβολής, καθώς και τους παράλληλους κόσμους τους.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
λukum (το) λukum (το) 8.3.2018 | 10:19
Όταν οι έννοιες ¨Εθνική Ταυτότητα" και "Κοινωνική Συνοχή" πάνε περίπατο... και τα κράτη από χώρες γίνονται απλά μονάδες παραγωγής...

Αλήθεια, το Μπαγκλαντές έχει πόλεμο ή απλά 165 εκ κατοίκους... ;
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή