Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η θαυμαστή και μεγάλη ιστορία των adidas Superstars
Μόδα&Στυλ

Η θαυμαστή και μεγάλη ιστορία των adidas Superstars

Ένα ζευγάρι παπούτσια, που φέτος κλείνει 50 χρόνια ζωής, κρύβει μέσα του απίθανα κεφάλαια της ποπ κουλτούρας μας

Τα σύμβολα είναι τα γαριδάκια της κουλτούρας μας. Τα απολαμβάνουμε, δεν τα χορταίνουμε ποτέ, μας ακολουθούν από την παιδική μας ηλικία, τα αναζητούμε συνέχεια, έχουμε την ανάγκη να τα αναφέρουμε στις συζητήσεις μας, να τα καρφιτσώσουμε πάνω μας, να τα φοράμε ακριβώς όπως είναι. Μέσα στην αυτονόητη αφαιρετικότητά τους μας βοηθούν να ταυτιστούμε μαζί τους και γίνονται σημαία της προσωπικότητας και των απόψεών μας, μας θυμίζουν συγκεκριμένες ιδέες, φτιάχνουν το διαβατήριο της φυλής μας στον έξω κόσμο. Ο κόσμος των συμβόλων είναι θαυμαστός και μέγας, απρόσμενος και γεμάτος ιστορίες. Τα σύμβολα είναι αθώα και οι προθέσεις τους αγνές, έχουν απόλυτη άγνοια κινδύνου. Δεν προέβλεψαν το μέλλον τους, δεν είχαν φανταστεί ποτέ πως θα σημάνουν τόσα πράγματα, για τόσους ανθρώπους, για τόσο πολύ καιρό. Η ποπ κουλτούρα σήμερα είναι γεμάτη σύμβολα, αλλά ελάχιστα κομμάτια ένδυσης μπορούν να ανταποκριθούν στο επίπεδο της τεράστιας επιρροής και σημασίας που έχουν χτίσει μέσα σε πενήντα χρόνια τα adidas Superstar.


Τα sneakers, γενικώς, γεννήθηκαν για να βοηθήσουν τους πρώτους καλοπερασάκηδες της βιομηχανικής επανάστασης να παίξουν τένις γύρω στο 1920. Μέχρι τότε, κανένας δεν διανοούνταν πως θα μπορούσε να φορέσει παπούτσια με λαστιχένια σόλα για να κάνει σπορ. Το όλο εγχείρημα φαινόταν αξιοπερίεργο, στα όρια του εκκεντρικού. Ήταν αθόρυβα και άνετα, γεγονός που τα διαφήμισε, έτσι άθελά τους έγιναν το Νο1 αξεσουάρ μιας άλλης κατηγορίας «επαγγελματιών», των ληστών. Η ευελιξία και η αδυναμία κατηγοριοποίησής τους σε συμβατικές ομάδες ένδυσης δημιούργησαν κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί μέχρι τότε, ένα είδος αξεσουάρ που δεν σταμάτησε ποτέ να αναπλάθει, να συζητά και να προσδιορίζει την ιστορία μας μέσα στις πόλεις και τα γήπεδα. Τα sneakers είναι λες κι έχουν φτιαχτεί για να είναι τα ηχεία των προσδοκιών μας σχετικά με την ποπ κουλτούρα.

 

Είναι τα παπούτσια που δείχνουν την ισχύ και την τάση μόδας, αρκεί να τα φοράς καθαρά και φροντισμένα.


Τα χρόνια πέρασαν και μαζί τους δύο παγκόσμιοι πόλεμοι. Τα σπορ αναγεννήθηκαν πλέον ως κάτι χρήσιμο και προσιτό. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '60 η adidas έβαζε τις χαρακτηριστικές 3 ρίγες της στα παπούτσια του 80% των αθλητών σε Ολυμπιακούς Αγώνες και κλασικά αθλήματα, αλλά ποτέ σε αυτά της νεολαίας της Αμερικής. Ο Chris Severn πείθει τον Horst Dassler, γιο του ιδρυτή της adidas, Adi Dassler, να βάλουν καινούργια παπούτσια σε ένα άθλημα που είχε ξεκινήσει ήδη να ραγίζει τις καρδιές της Αμερικής, το μπάσκετ.

 

 
 

 

 
 


Οι αθλητές του μπάσκετ έπαιζαν από το 1900 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '60 με τα ίδια ακριβώς παπούτσια, τα υφασμάτινα μποτάκια της Converse ή της Pro-Keds Royals. O Chris Severn δούλεψε μαζί με την adidas και σχεδίασαν το 1964 το adidas Supergrip, εξ ολοκλήρου από δέρμα, 30% πιο ελαφρύ από άλλα παπούτσια και μ' εκείνη τη χαρακτηριστική μύτη από λάστιχο, η οποία έγδερνε λιγότερο το παρκέ αλλά έδινε μεγαλύτερη σταθερότητα. Το μοντέλο Supergrip υπήρχε και σε μποτάκι που έφερε το λιτό όνομα «Pro Model».


Οι πωλήσεις ήταν απογοητευτικές. Κανένας δεν ήθελε να αποχωριστεἰ τα υφασμάτινα μποτάκια του, γιατί, πολύ απλά, ως συνήθως, κανένας δεν θέλει να αλλάζει τις συνήθειές του (ἀλλο ένα μεγάλο χαρακτηριστικό του ανθρώπου). Μια ομάδα όμως το τόλμησε. Η San Diego Rockets και ο προπονητής της Jack McMahon, που αποφάσισε να φορέσει η ομάδα του για πρώτη φορά στην ιστορία δερμάτινα αθλητικά παπούτσια στους αγώνες, τα adidas Supergrip. H αρχή είχε γίνει. Το 1969 oι Boston Celtics κέρδισαν το πρωτάθλημα NBA φορώντας τις 3 ρίγες και το όνομα άλλαξε και επισήμως σε «superstar».


Η δεκαετία του '70, όμως, υποδέχτηκε το μπάσκετ στην Αμερική με άλλους όρους, καθώς οι ίδιοι οι αθλητές του ΝΒΑ έφερναν μαγκιά και ανάστημα από τους δρόμους και τα γήπεδα όπου έπαιζαν παιδιά. Το άθλημα απέκτησε διαφορετικό κύρος και έγραψε τις πρώτες σελίδες της μυθολογίας, όπως είναι γνωστή μέχρι σήμερα. Το μπάσκετ ένωνε πάρα πολλούς ανθρώπους από διαφορετικά στρώματα σε μια καθοριστική και δύσκολη στιγμή για την Αμερική, γύρω στα μέσα του '70. Κάπου στο 1974 ο Chris Severn θα ζητήσει από τον Horst τα adidas Superstar να αποκτήσουν τον δικό τους αθλητή/εκπρόσωπο. Διαλέγουν την πιο επιδραστική φυσιογνωμία του αμερικανικού μπάσκετ εκείνη τη στιγμή, τον θρυλικό Kareem Abdul-Jabbar που για το ιλιγγιώδες για την εποχή ποσό των 25.000 δολαρίων ανά έτος γίνεται ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του NBA που αποκτά συμβόλαιο εκπροσώπησης με εταιρεία αθλητικών ειδών.

 

O θρυλικός Kareem Abdul - Jabar έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του NBA που απέκτησε συμβόλαιο εκπροσώπησης με εταιρεία αθλητικών ειδών.
O θρυλικός Kareem Abdul - Jabar έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του NBA που απέκτησε συμβόλαιο εκπροσώπησης με εταιρεία αθλητικών ειδών.


Η δεκαετία του '70 φέρνει μαζί της μια κομβική στιγμή για τη Νέα Υόρκη. Εκεί που ξεκινά να τινάζει αποπάνω της το γκλίτερ της ντίσκο, έρχεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική και ηθική κρίση που τη φέρνει στο σημείο να πρέπει να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της. Το μπάσκετ και το χιπ χοπ είναι οι δυο δυνάμεις που βοηθούν το Μπρονξ και γενικότερα τις ξεχασμένες περιοχές της πόλης αυτής να ενωθούν και να αφήσουν το δικό τους ανεξίτηλο μέχρι σήμερα στίγμα. Στα υπέροχα πορτρέτα των κατοίκων εκείνων των περιοχών από τον θρυλικό Jamal Shabazz βλέπουμε τα παπούτσια του μπάσκετ περήφανα να περιγράφουν τη ζωή που θέλουν να ζήσουν οι κάτοχοι τους, τον σεβασμό που θέλουν κερδίσουν από τους άλλους. Είναι τα παπούτσια που δείχνουν την ισχύ και την τάση της μόδας, αρκεί να τα φοράς καθαρά και φροντισμένα. Τα Superstar είναι το σημάδι υπεροχής της μαύρης δύναμης στα πόδια του Jabbar, η οποία προχωράει στα πόδια των κατοίκων της Νέας Υόρκης και ενός γκρουπ-εκπροσώπου αυτής της πόλης και αυτής της ομάδας που θα αλλάξει το χιπ χοπ για πάντα, των Run DMC.

 

© Jamal Shabazz
© Jamal Shabazz
© Jamal Shabazz
© Jamal Shabazz


Ήταν το γκρουπ που έφερε τα πορτρέτα του Jamal Shabazz στην τηλεόραση. Ντυνόντουσαν ακριβώς με το στυλ των δρόμων της Νέας Υόρκης, πάντα με adidas Superstar, πολλές φορές χωρίς κορδόνια, κλείσιμο του ματιού στην αναγκαστική συνήθεια των φυλακισμένων, στους οποίους απαγόρευαν τα κορδόνια. Οι Run DMC μέχρι το 1985 ήταν το πρώτο γκρουπ χιπ χοπ που είχε βίντεό του στο MTV, εξώφυλλο στο «Rolling Stone» και συμμετοχή στο Live Aid. Τότε είναι που έβγαλαν το τραγούδι «My adidas», ένα γράμμα αγάπης στα Superstar, που απαντά σε όσους τους κατηγορούν ότι φορούν τα παπούτσια τους σαν κατάδικοι με σκοτεινό, παράνομο παρελθόν. Στο τραγούδι τους περιγράφουν πώς λάτρεψαν και στη συνέχεια υποστήριξαν αυτό το ζευγάρι παπούτσια («I wore my sneakers, but I am not a sneak», «I bought em off the Ave with the tags still in em»), διευκρινίζοντας πως αυτά είναι παπούτσια ενδυνάμωσης, όχι παρανομίας. Έναν χρόνο μετά, και ενώ τραγουδούν στο κατάμεστο Madison Square Garden, o Angelo Anastasio, στέλεχος της adidas, προσκεκλημένος του Lyor Cohen, του τότε road manager τους, παρακολουθεί τη συναυλία. Εκείνος είδε με τα ίδια του τα μάτια πάνω από 10.000 άτομα να σηκώνουν στον αέρα τα adidas τους κάθε φορά που τους το ζητούσε το συγκρότημα. Μέσα σε λίγες μέρες οι Run DMC έγιναν το πρώτο χιπ χοπ συγκρότημα που έκανε συμβόλαιο εκατομμυρίων με τη δέσμευση να φορούν αποκλειστικά adidas. Σύμφωνα με το γκρουπ, αυτή η συνεργασία έδειξε πως το ραπ δεν είναι κάτι περαστικό, ούτε πυροτέχνημα, αλλά κομμάτι της κουλτούρας μας, ισάξιο με άλλα είδη μουσικής.

 

Η τεράστια επιρροή των Run DMC δεν επρόκειτο να σταματήσει. Το 1992, τα πνευματικά παιδιά των Run DMC, οι Beastie Boys, εμφανίζονται στο εξώφυλλο του πρώτου τους δίσκου φορώντας κι εκείνοι adidas Superstar. H generation x επαναπροσδιορίζει τη σχέση της με τα σύμβολα του παρελθόντος της και μια συγκεκριμένη ομάδα βρίσκει τη χρηστικότητα της λαστιχένιας μύτης των Superstar το ίδιο συναρπαστική με τους παίκτες του μπάσκετ τη δεκαετία του 70. Είναι oι skateboarders.

 

Οι RUN DMC ντύνονταν με το ακριβές στυλ των δρόμων της Νέας Υόρκης, πάντα με adidas superstar, πολλές φορές χωρίς κορδόνια, νεύμα προς την αναγκαστική συνήθεια των καταδίκων στις φυλακές να τα φορούν έτσι, αφού τους απαγόρευαν τα κορδόνια.
Οι RUN DMC ντύνονταν με το ακριβές στυλ των δρόμων της Νέας Υόρκης, πάντα με adidas superstar, πολλές φορές χωρίς κορδόνια, νεύμα προς την αναγκαστική συνήθεια των καταδίκων στις φυλακές να τα φορούν έτσι, αφού τους απαγόρευαν τα κορδόνια.
Το κοινό στις συναυλίες των RUN DMC σηκώνουν στον αέρα τα adidas τους κάθε φορά που τους το ζητούσε το συγκρότημα.
Το κοινό στις συναυλίες των RUN DMC σηκώνουν στον αέρα τα adidas τους κάθε φορά που τους το ζητούσε το συγκρότημα.

 

 

Run-DMC - My Adidas


Τα '90s είναι η τελευταία περίοδος που το χιπ χοπ και το σκέιτ θα παίξουν αθώα μεταξύ τους μέχρι να ανακαλύψουν αυτό που σήμερα συντιστά το μοντέρνο ένδυμα, καθώς βρίσκονται στις απαρχές του σημερινού streetwear. Το 2003 o Ιάπωνας Nigo, ιδρυτής της μάρκας Bathing Ape, «χτίζει» τον εαυτό του μέσα στην adidas και βλέπει τα Superstar σαν ένα καμβά απόλυτα έτοιμο να δεχτεί οτιδήποτε. Μέσα από τα δικά του χέρια του και τα χέρια άλλων σχεδιαστών τα Superstar ενίσχυσαν τη μόδα του streetwear, ενός από τους πιο ισχυρούς δεσμούς μεταξύ χιπ χοπ και σκέιτ σήμερα. Σήμερα, 50 χρόνια μετά, υπάρχουν ελάχιστα κομμάτια ένδυσης που έχουν την ίδια διαχρονική αξία και αποπνέουν την ίδια αίσθηση ασφάλειας και υπεροχής με ένα ζευγάρι Superstar. Είναι σαν η λαστιχένια μύτη του να είναι φτιαγμένη από μαγνήτη που τραβάει τις αλλαγές.

 

Κάθε φορά που αποφασίζεις να τα φορέσεις τις κρατάς όλες μαζί σου, ενθύμιο και υπενθύμιση του πώς φτιάχτηκε το μοντέρνο.

 

H Generation X επαναπροσδιορίζει τη σχέση της με τα οικόσημα του παρελθόντος της και μια συγκεκριμένη ομάδα, βρίσκει την χρηστικότητα της λαστιχένιας μύτης των superstars το ίδιο συναρπαστική με τους παίκτες του μπάσκετ πίσω στη δεκαετία του 70. Είναι oι skateboarders.
H Generation X επαναπροσδιορίζει τη σχέση της με τα οικόσημα του παρελθόντος της και μια συγκεκριμένη ομάδα, βρίσκει την χρηστικότητα της λαστιχένιας μύτης των superstars το ίδιο συναρπαστική με τους παίκτες του μπάσκετ πίσω στη δεκαετία του 70. Είναι oι skateboarders.

Η Μαργαρίτα Γουργουρίνη έκανε Σχέδιο Μόδας στην Αθήνα και μετά Κουστούμια Θεάτρου στη Φλωρεντία για να γυρίσει στην Ελλάδα και να μην κάνει τίποτε από τα δύο ξανά. Ξεκίνησε το wearthistoday.com και τώρα πια δουλεύει ως σύμβουλος επικοινωνίας, ντύνει τις φίλες της, γράφει για μόδα και βοηθά Έλληνες σχεδιαστές να αποκτήσουν υγιή digital εξωστρέφεια.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Elsa Schiaparelli: Η μεγάλη αντίπαλος της Coco Chanel στα '30s έκανε πρώτη, μόδα με τέχνη και με χιούμορ
Για τη γιαγιά του «hard chic» το όμορφο έδειχνε έλλειψη γούστου.
Ξυρισμένο κεφάλι: Η νέα τάση στα μαλλιά την εποχή της καραντίνας
Ήδη στο Instagram πολλοί έχουν ξεκινήσει να ανεβάζουν φωτογραφίες με το νέο τους λουκ, τύπου Sinéad O' Connor.
10 ντοκιμαντέρ για τη μόδα, τώρα που έχεις άπλετο χρόνο
Τα ντοκιμαντέρ που διαλέξαμε σήμερα, σού δίνουν πρόσβαση στα άδυτα μερικών από τους μεγαλύτερους δημιουργούς της μόδας.
Όταν τα μόνα ρούχα που φοράς είναι φόρμες, πιτζάμες και παντόφλες
Ντυνόμαστε με έναν τρόπο με τον οποίο διηγούμαστε κάτι από την ταυτότητά μας και αν δεν υπάρχει κανείς δίπλα μας για να ακούσει την αφήγησή μας, είναι σαν να έχουμε μπει σε σίγαση και να έχουμε γίνει «αόρατα φαντάσματα με πιτζάμες».
H Ζόε Κράβιτζ φορά απείρως καλύτερα τα ρούχα του «High Fidelity»
Είναι σαν μια εναλλακτική Όντρεϊ Χέπμπορν όταν έπαιζε τη χαριτωμένα άμπαλη στο «Funny Face».
Αυτή είναι η «Aσθενής Mηδέν» του κορωνοϊού στον κόσμο της μόδας
Ένα «προνομιούχο πλουσιοκόριτσο» από το Βιετνάμ διαγνώστηκε με τον ιό μετά την παρουσία της στις επιδείξεις του Gucci στο Μιλάνο και του Saint Laurent στο Παρίσι, και τις τελευταίες μέρες έχει βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα.
Πώς να κλείσεις σπίτι του έναν Ιταλό;
Πείσε τον ότι αυτό που κάνει είναι μόδα.
Γιώργο, τι έχεις στο μυαλό σου όταν δημιουργείς τις συλλογές ρούχων σου;
Ο δημιουργός των ΜΕ ΤΗΕΝ και Morning Bar Γιώργος Σουμπάσης μάς μιλά για την καθημερινότητα και το στυλ του.
Η νέα έκθεση του V&A εξερευνά την ιστορία του κιμονό από το 1660 μέχρι σήμερα
«Kimono: Kyoto to Catwalk»: Η έκθεση παρουσιάζει την εξέλιξη ενός από τα πιο επιδραστικά ενδύματα στην ιστορία της μόδας και την επιρροή του στην Ιαπωνία και όλο τον υπόλοιπο κόσμο.
Τα πιο περίεργα 3D sneakers έχουν πάνω τους μπέργκερ, τούβλα και μπάλες
Ο Antoni Tudisco δημιουργεί τα πιο ασυνήθιστα (και άβολα) παπούτσια που μπορείς να βρεις στο Ίντερνετ.
Η Emily Adams Bode φτιάχνει τα «φουτουριστικά vintage» ρούχα που λατρεύουν ο Harry Styles και ο Asap Rocky
Η Αμερικανή σχεδιάστρια δημιουργεί ρούχα για άντρες, που λένε ιστορίες.
Τι μπορεί να κουβαλάει η βασίλισσα Ελισάβετ μέσα στην τσάντα της;
Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν έχει διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης ή κλειδιά.
Δημοσιογράφος μόδας, μπλόγκερ, επιχειρηματίας: Αννούσα Μελά, τελικά πώς συστήνεσαι;
Η γνωστή fashion blogger και δημιουργός του concept store Anamesa μιλά για τις σύγχρονες τάσεις και το προσωπικό της στυλ.
Το μέλλον της μόδας είναι η Βillie Eilish
Οι προβλέψεις λένε ότι τα ρούχα τη δεκαετία του 2020 δεν θα έχουν φύλο, θα μοιάζουν περισσότερο με στολές εργασίας, και το στυλ της 18χρονης pop star εκφράζει ήδη ιδανικά αυτό το μοτίβο.
Athens Fashion Film Festival: Τα highlights του φετινού τριημέρου μόδας και κινηματογράφου στην Τεχνόπολη
Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη διοργάνωση που επιστρέφει στην Αθήνα με προβολές και ενδιαφέρουσες δράσεις.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή