Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Χριστός: Το πιο λαμπρό αστέρι!

Από τον ελληνικό ''Ανήφορο του Γολγοθά'' μέχρι τον διεθνή ''Ιησού από τη Ναζαρέτ''
Jesus Christ Superstar (1973)

Όπως συνηθίζεται κάθε Μεγαλοβδόμαδο, οι τηλεοπτικές οθόνες μας γεμίζουν με χλαμύδες και Ρωμαίους στρατιώτες. Στο ένα κανάλι έχει τα παιδικά χρόνια της Παναγίας γαλλιστί, στο άλλο την ιστορία του Ιησού μέχρι την πρώτη εφηβεία του, σε κάποιο άλλο βιβλικά παραμύθια. Κι όσο πλησιάζει η Ανάσταση, θα ξαναδούμε για χιλιοστή φορά τα Πάθη του Χριστού!

Στο επίκεντρο, βέβαια, ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ του Φράνκο Τζεφιρέλλι με τον Ρόμπερτ Πάουελ, ο οποίος στις αρχές των 70s έπαιζε σε b-movies τρόμου της βρετανικής Hammer! Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι κι αυτή τη σειρά κάθε τέτοιες μέρες.

 

Μέχρι τα 17 μου λάτρευα την εικόνα του Πάουελ- Ιησού ως τον ιδανικό χίπη επαναστάτη. Λίγο αργότερα, τον βαρέθηκα και για κάμποσα χρόνια άλλαζα κανάλι. Ήταν ίσως που είχε έρθει ξαφνικά στη ζωή μου κάποιο Πάσχα το αριστουργηματικό παζολινικό Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, η πιο μαρξιστική χριστιανική ταινία που έγινε ποτέ.

 

Εκεί δεν υπήρχε η επιβλητική, πανέμορφη κατά τ' άλλα, μουσική του Μορίς Ζαρ, αλλά νέγρικα σπιρίτσουαλς και ρωσικά λαϊκά τραγούδια. Ο Χριστός δεν ήταν γαλανομάτης, αλλά ένας μελαψός φοιτητής- φρικιό, ο Ενρίκε Ιραζόκουι, που ένας θεός ξέρει (κυριολεκτικά!) από που τον είχε ψαρέψει ο Παζολίνι.

 

Ο Χριστός δεν ήταν γαλανομάτης, αλλά ένας μελαψός φοιτητής- φρικιό, ο Ενρίκε Ιραζόκουι...
Ο Χριστός δεν ήταν γαλανομάτης, αλλά ένας μελαψός φοιτητής- φρικιό, ο Ενρίκε Ιραζόκουι...

 

Μαζί με αυτή τη σπουδαία ταινία, μοναδική μέσα στη φιλμογραφία του Ιταλού διανοητή, είχαν έρθει ταυτόχρονα και ο ξενέρωτος Βασιλεύς των Βασιλέων των Αμερικανών με τον φουκαρά Τζέφρι Χάντερ, αλλά και η εκδοχή με τον Μαξ φον Σίντοβ στο ρόλο του Θεανθρώπου. Απορίας άξιον πως ο πρωταγωνιστής του άθεου Μπέργκμαν δέχτηκε την ίδια ακριβώς περίοδο να ενσαρκώσει τον Ιησού, αυστηρά συμφώνως με το μοντέλο του καθολικισμού, σε μια ολότελα συντηρητική και μάλλον κακή ταινία.

 

Σε κάποιες ελληνικές ταινίες με θέμα τα Πάθη του Χριστού που γυρίστηκαν σε αιγυπτιακά στούντιο στα τέλη της δεκαετίας του 1940, οι ηθοποιοί μιλούσαν στην καθαρεύουσα

 

Βέβαια, υπάρχουν και χειρότερα! Αναφέρομαι σε κάποιες ελληνικές ταινίες με θέμα τα Πάθη του Χριστού που γυρίστηκαν σε αιγυπτιακά στούντιο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και που οι ηθοποιοί μιλούσαν στην καθαρεύουσα. Ο διευθυντής της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, κ. Θεόδωρος Αδαμόπουλος, γνωρίζει την ύπαρξη τους, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε κανένα περαιτέρω στοιχείο για τις χρονολογίες παραγωγής τους και για τους καλλιτεχνικούς συντελεστές τους. Κι αν ακόμη ο πλέον αρμόδιος Αδαμόπουλος δε γνωρίζει επίσης αν αυτές οι ταινίες προβλήθηκαν καν στην Ελλάδα, εγώ δε μπορώ να ξεχάσω κάποιες πρωινές προβολές τους στο δημοτικό σχολείο που πήγαινα και λίγο αργότερα στον συνοικιακό κινηματογράφο κάθε Μεγάλη Παρασκευή.

 

O Mεγάλος ψαράς, του Frank Borzage (1959)
O Mεγάλος ψαράς, του Frank Borzage (1959)

 

Μια φορά μάλιστα το σινεμά σείστηκε από τα γέλια όταν σε μία σκηνή η έφηβη κοπέλα που ενσάρκωνε την Παναγία σήκωνε το βλέμμα στον ώριμο Ιησού, φτυστός Μάντης Τειρεσίας αρχαίου δράματος, και του έλεγε ''Υιέ μου, Υιέ μου''. ''Τι μπούρδες βλέπουμε κι έχασα το προσκύνημα στον Επιτάφιο εξ αιτίας σου'' θυμάμαι ακόμη να μου λέει η μάνα μου νευριασμένη, αφού από τότε εγώ ''σινεμά νά'ταν κι ότι νά'ταν''! Αρκετά χρόνια αργότερα, με τον ερχομό της δορυφορικής τηλεόρασης, θα βλέπαμε μονοκοπανιά οχτάωρο τον ''Ιησού από τη Ναζαρέτ'' από το λουξεμβουργιανό RTL – PLUS στα γερμανικά! ''Δε σου έκανε το Υιέ μου – Υιέ μου'', είπα τότε στη μάνα μου, ''φάε τώρα τον Εσταυρωμένο να μιλάει σαν τον γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Κολ''.

 

 

Η βουβή ''Μισαλλοδοξία'' του ρατσιστή Γκρίφιθ γυρίστηκε το 1916 και περιείχε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Ιησού Χριστού.
Η βουβή ''Μισαλλοδοξία'' του ρατσιστή Γκρίφιθ γυρίστηκε το 1916 και περιείχε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Ιησού Χριστού.
 

 

Καλά λένε, πάντως, ότι μετά τα μεσάνυχτα δεν υπάρχει μικρό και μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι. Σίγουρα φέτος όλο και σε κάποιον ''περιθωριακό'' τηλεοπτικό σταθμό θα ξαναπαιχτεί η ιστορία του Ιησού μεταγλωττισμένη. Και τι Ιησούς! Με μαλλί ξανθό, φυλλαριστό, κομμωτηρίου, ομιλών μάλιστα με τη φωνή του...Ντίνου Καρύδη.

 

Ως φαίνεται, Του Θεού η Κωμωδία δεν έχει τέλος, ούτε αρχή. Η βουβή ''Μισαλλοδοξία'' του ρατσιστή Γκρίφιθ γυρίστηκε το 1916 και περιείχε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Ιησού Χριστού.

 

Έντυπο με τίτλο "Ο ανήφορος του γολγοθά" του Δήμου Βρατσάνου... Πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία με θρησκευτικό περιεχόμενο, η οποία αναφέρεται στην ιστορία μιας νέας γυναίκας που σπουδάζει σ’ ένα κυκλαδίτικο μοναστήρι και οραματίζεται τα πάθη του Κυρίου. Τα γυρίσματα της ταινίας, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, αργότερα όμως και με βάση το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε μια κάποια εκδοχή του σεναρίου, η οποία παρουσιάστηκε με τον τίτλο Τα Πάθη του Χριστού.
Έντυπο με τίτλο "Ο ανήφορος του γολγοθά" του Δήμου Βρατσάνου... Πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία με θρησκευτικό περιεχόμενο, η οποία αναφέρεται στην ιστορία μιας νέας γυναίκας που σπουδάζει σ’ ένα κυκλαδίτικο μοναστήρι και οραματίζεται τα πάθη του Κυρίου. Τα γυρίσματα της ταινίας, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, αργότερα όμως και με βάση το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε μια κάποια εκδοχή του σεναρίου, η οποία παρουσιάστηκε με τον τίτλο Τα Πάθη του Χριστού.

 

Το 1917 είχαμε και την πρώτη ελληνική βερσιόν των Θείων Παθών. Λεγόταν ''Ο ανήφορος του Γολγοθά'' από την ΑΣΤΥ ΦΙΛΜ με σκηνοθέτη τον Δήμο Βρατσάνο και οπερατέρ τον Ζοζέφ Χεπ. Πρωταγωνιστούσαν ο Άρης Μαλλιαγρός, η Μαρίκα Φιλιππίδου και η Χριστίνα Καλογερίκου, μεταξύ άλλων, ενώ το στόρι ήταν πολύ μπροστά για την εποχή:

Μία γυναίκα εσώκλειστη σε μοναστήρι των Κυκλάδων, πολύ πριν την έλευση των ψυχοτρόπων ουσιών, οραματίζεται τα Πάθη του Χριστού! Για Ιησούς, μάλιστα, επιλέχθηκε κάποιος μαχαλόμαγκας από το Πέραμα, ενώ ο Γολγοθάς αντικαταστάθηκε από τον λόφο του Φιλοπάππου. Έλα όμως που κατά την ανάβαση στον ''Γολγοθά'', οι πιτσιρικάδες πήραν με τις πέτρες τον ''Χριστό'' και το γραφικό κινηματογραφικό συνεργείο, με αποτέλεσμα ο μαχαλόμαγκας να παρατήσει χάμω τον βαρύ κι ασήκωτο Σταυρό και να πάρει στο κυνήγι τους ταραξίες! Έτσι,

''Ο ανήφορος του Γολγοθά'' δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και σύμφωνα με τον Αδαμόπουλο ''μόνο αυτά τα γυρίσματα στου Φιλοπάππου έχουν σωθεί''.

Τι Μόντι Πάιθον και τι ''Η ζωή του Μπράιαν'', εδώ πρωτοστατούν ακόμη ο Αριστοφάνης και ο πηγαίος σουρεαλισμός στο απόγειο του!

 

 

Ελληνική αφίσα (ζωγράφος: Γ. Αλμαλιώτης) της ισπανικής ταινίας Reina de las Reinas).Η
''Βασίλισσα Βασιλισσών (Ο Βίος της Παρθένου)'',  είχε προβληθεί μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τίτλο ''Τα Πάθη του Χριστού''. Παναγία (Άλκη Ζέη), Ιησούς (Ιορδάνης Μαρίνος), Ιησούς μικρός (Α. Κουρής), Αφηγητής (Βλάσσης - σκέτο)
Ελληνική αφίσα (ζωγράφος: Γ. Αλμαλιώτης) της ισπανικής ταινίας Reina de las Reinas).Η ''Βασίλισσα Βασιλισσών (Ο Βίος της Παρθένου)'', είχε προβληθεί μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τίτλο ''Τα Πάθη του Χριστού''. Παναγία (Άλκη Ζέη), Ιησούς (Ιορδάνης Μαρίνος), Ιησούς μικρός (Α. Κουρής), Αφηγητής (Βλάσσης - σκέτο)

 

Σ' αυτό το πλαίσιο μάλλον υπάγονται και οι ταινίες θρησκευτικού περιεχομένου που γύρισε τη δεκαετία του 1980 ο σκηνοθέτης Μάριος Ρετσίλας, ο οποίος από τους ''Σατανάδες της νύχτας'' του 1972, έκανε στροφή 360 μοιρών με τον ''Άγιο Δημήτριο το Μυροβλήτη'' το '86 και τον ''Άγιο Ευστάθιο'' το ΄87, περνώντας παράλληλα και στη χρυσή εποχή της βιντεοκασέτας με τις ταινίες ''Άμεση Δράση Παπάδων'' ή ''Η σφαλιάρα μου σπάει καρύδια''. Από τον σκηνοθέτη – συγγραφέα Γιώργο Κολλιοδήμο μαθαίνουμε πως οι ελληνικές θρησκευτικές ταινίες δεν έφτασαν ποτέ στις αίθουσες, αλλά προβάλλονταν μόνο σε εκδηλώσεις θρησκευτικών οργανώσεων κι από κει κυκλοφορούσαν κατ'ευθείαν σε βιντεοκασέτες. Ενδεικτικοί τίτλοι ''Η Αγία Ακυλίνα Ζαγκλυβερίου'', ''Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια'', ''Ο Πρώην Μάγος Κυπριανός'' κλπ.

 

Βοήθεια μας!

 

 

 Η πρώτη δημοσίευση του άρθρου έγινε στο LIFO.gr τον  Απρίλιο του 2014

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής
Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
 Όταν ο Μάνος Κατράκης και η Άλκη Ζέη δάνειζαν τη φωνή τους στα μεξικάνικα Πάθη του Χριστού
Λεπτομέρειες ενός χαμένου θρησκευτικού δράματος
O Ιησούς πάει σινεμά
Έχουμε δει τόσες απεικονίσεις του στο σινεμά, που μπορούμε άνετα να βρούμε τους σωσίες του να κυκλοφορούν
Η άλλη Μαγδαληνή
Για τη θρυλική ταινία των Ζαν-Μαρί Στρομπ και Ντανιέλ Ουιγιέ.
Η πρώτη φορά που είδα το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο
Η Ανάσταση είναι η Άνοιξη που είναι η Αρχιτεκτονική της Σκόρπιας Ζωής που είναι Άνοιγμα στο Αίνιγμα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έργο χωρίς δημιουργό: η περίπτωση του Γερμανού σκηνοθέτη Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ
Ο σκηνοθέτης του εξαιρετικού «Οι ζωές των άλλων» και του «Μη χαμηλώνεις το βλέμμα», που προβάλλεται αυτές τις μέρες στις αίθουσες, μιλά στον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο.
«El Camino: Α Breaking Bad Movie»: Άξιος κινηματογραφικός επίλογος μιας θρυλικής σειράς (όχι spoilers)
Έξι χρόνια μετά το φινάλε της σειράς, η ταινία κάνει το καλύτερο δυνατό για να απαντήσει στο ερώτημα «Τι έγινε μετά;», ή μάλλον «Τι απέγινε ο Τζέσι Πίνκμαν;»
«Οι ποιητές δεν σκοτώνουν, να το ξέρετε»: Η συναρπαστική ζωή του Ροβήρου Μανθούλη μέσα από μια παθιασμένη συνέντευξη
Μια εξομολογητική συνάντηση με τον διαυγή, σπινθηροβόλο, παρά τα 90 του χρόνια, βραβευμένο βετεράνο του σινεμά Ροβήρο Μανθούλη.
Τζον Γουότερς: Ένα «αμετανόητο φρικιό» μιλά στη LiFO για όσα τον έκαναν τόσο λατρεμένα απαράδεκτο
Η «Αυτού Ρυπαρότητα», ο ισοπεδωτικός συγγραφέας, καλλιτέχνης και πρωτοπόρος του ανεξάρτητου σινεμά που ο Ουίλιαμ Μπάροουζ χαρακτήρισε «ποντίφικα του trash» είναι φέτος το τιμώμενο πρόσωπο του 60ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου παρουσιάζει και τη stand up comedy «This filthy world».
«All that Jazz»: To αριστούργημα του Μπομπ Φόσι σε μεταμεσονύκτια προβολή στο Midnight Express
Οι μεταμεσονύχτιες προβολές του Άκη Καπράνου συνεχίζονται τα Σάββατα στην Ααβόρα. Αυτή την εβδομάδα προβάλλεται μια από τις σημαντικότερες ταινίες στην ιστορία του σινεμά.
Όλιβερ Στόουν για τα 25 χρόνια από το προφητικό Natural Born Killers: «H ίδια ιστορία με το Joker σήμερα»
«Το μέλλον είναι ο φόνος» λέει ο 73χρονος σκηνοθέτης μνημονεύοντας το κομμάτι που Λέοναρντ Κοέν που έκλεινε το «Γεννημένοι Δολοφόνοι», την πιο αμφιλεγόμενη ταινία του και μια από πιο παρεξηγημένες στην ιστορία του σύγχρονου σινεμά.
Από τι πέθανε τελικά ο Μάικλ Χάτσενς;
Το ντοκιμαντέρ “Mystify: Michael Hutchence” αμφισβητεί την διαδεδομένη θεωρία της «αυτοερωτικής ασφυξίας» ως αιτίας θανάτου του τραγουδιστή των INXS που βρέθηκε κρεμασμένος πριν από 22 χρόνια
Anthea Sylbert: η επιτυχημένη ενδυματολόγος του Χόλιγουντ που μετακόμισε στη Σκιάθο
Πολιτογραφημένη Σκιαθίτισσα, η σημαντικότατη Αμερικανίδα ενδυματολόγος δούλεψε με τους καλύτερους, απογοητεύτηκε νωρίς και βρήκε τις ρίζες της μακριά από τη βολή του Χόλιγουντ.
Μπέτι Ντέιβις: Η σταρ που «έκανε τα πάντα με τον δυσκολότερο τρόπο».
Σαν σήμερα πεθαίνει μία από τις μεγαλύτερες σταρ της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ
Ένα νέο κύμα από φεμινίστριες που φορούν μαντίλα γυρίζουν ταινίες
Το ινστιτούτο σύγχρονης τέχνης State of Concept στο Κουκάκι παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα αραβικών φεμινιστικών ταινιών
«Ο άνθρωπος που γελά»: Το βωβό αριστούργημα του 1928 που γέννησε τον Τζόκερ
Η ταινία της Universal με πρωταγωνιστή τον μεγάλο Γερμανό ηθοποιό Κόνραντ Βάιντ έστρωσε το δρόμο για τον «Δράκουλα» και τον «Φράνκενσταϊν» και υπήρξε η βασική έμπνευση για τον χαρακτήρα του Τζόκερ, από την πρώτη του εμφάνιση το 1940 ως τις μέρες μας
#EUandME: Δύο ταινίες που ξεχώρισαν στις κατηγορίες «Δικαιώματα» και «Κινητικότητα»
Σημασία έχει το ταξίδι που επιλέγει να κάνει ο καθένας
Για τον Χρίστο Σιοπαχά και την «Κάθοδο των εννιά», μια κορυφαία στιγμή του Νέου Ελληνικού Σινεμά
Πέθανε σε ηλικία 72 ετών ο γνωστός σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου και πρώην διευθυντής του ΘΟΚ, Χρίστος Σιοπαχάς. Αυτή ήταν η πιο γνωστή ταινία του.
15 feel-good ταινίες για τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Χαμόγελου
Οι ταινίες αυτής της λίστας είναι ικανές να επαναφέρουν το χαμόγελο ακόμα και μετά τη δυσκολότερη μέρα
Ενήλικοι θεατές στις αίθουσες: οι περιπτώσεις του «Joker» και της ταινίας του Γαβρά
Κάθε χώρα έχει τη δική της ταινία που κάνει το buzz της και απασχολεί και για λόγους εξωκινηματογραφικούς.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή