Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Χριστός: Το πιο λαμπρό αστέρι!

Από τον ελληνικό ''Ανήφορο του Γολγοθά'' μέχρι τον διεθνή ''Ιησού από τη Ναζαρέτ''
Jesus Christ Superstar (1973)

Όπως συνηθίζεται κάθε Μεγαλοβδόμαδο, οι τηλεοπτικές οθόνες μας γεμίζουν με χλαμύδες και Ρωμαίους στρατιώτες. Στο ένα κανάλι έχει τα παιδικά χρόνια της Παναγίας γαλλιστί, στο άλλο την ιστορία του Ιησού μέχρι την πρώτη εφηβεία του, σε κάποιο άλλο βιβλικά παραμύθια. Κι όσο πλησιάζει η Ανάσταση, θα ξαναδούμε για χιλιοστή φορά τα Πάθη του Χριστού!

Στο επίκεντρο, βέβαια, ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ του Φράνκο Τζεφιρέλλι με τον Ρόμπερτ Πάουελ, ο οποίος στις αρχές των 70s έπαιζε σε b-movies τρόμου της βρετανικής Hammer! Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι κι αυτή τη σειρά κάθε τέτοιες μέρες.

 

Μέχρι τα 17 μου λάτρευα την εικόνα του Πάουελ- Ιησού ως τον ιδανικό χίπη επαναστάτη. Λίγο αργότερα, τον βαρέθηκα και για κάμποσα χρόνια άλλαζα κανάλι. Ήταν ίσως που είχε έρθει ξαφνικά στη ζωή μου κάποιο Πάσχα το αριστουργηματικό παζολινικό Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, η πιο μαρξιστική χριστιανική ταινία που έγινε ποτέ.

 

Εκεί δεν υπήρχε η επιβλητική, πανέμορφη κατά τ' άλλα, μουσική του Μορίς Ζαρ, αλλά νέγρικα σπιρίτσουαλς και ρωσικά λαϊκά τραγούδια. Ο Χριστός δεν ήταν γαλανομάτης, αλλά ένας μελαψός φοιτητής- φρικιό, ο Ενρίκε Ιραζόκουι, που ένας θεός ξέρει (κυριολεκτικά!) από που τον είχε ψαρέψει ο Παζολίνι.

 

Ο Χριστός δεν ήταν γαλανομάτης, αλλά ένας μελαψός φοιτητής- φρικιό, ο Ενρίκε Ιραζόκουι...
Ο Χριστός δεν ήταν γαλανομάτης, αλλά ένας μελαψός φοιτητής- φρικιό, ο Ενρίκε Ιραζόκουι...

 

Μαζί με αυτή τη σπουδαία ταινία, μοναδική μέσα στη φιλμογραφία του Ιταλού διανοητή, είχαν έρθει ταυτόχρονα και ο ξενέρωτος Βασιλεύς των Βασιλέων των Αμερικανών με τον φουκαρά Τζέφρι Χάντερ, αλλά και η εκδοχή με τον Μαξ φον Σίντοβ στο ρόλο του Θεανθρώπου. Απορίας άξιον πως ο πρωταγωνιστής του άθεου Μπέργκμαν δέχτηκε την ίδια ακριβώς περίοδο να ενσαρκώσει τον Ιησού, αυστηρά συμφώνως με το μοντέλο του καθολικισμού, σε μια ολότελα συντηρητική και μάλλον κακή ταινία.

 

Σε κάποιες ελληνικές ταινίες με θέμα τα Πάθη του Χριστού που γυρίστηκαν σε αιγυπτιακά στούντιο στα τέλη της δεκαετίας του 1940, οι ηθοποιοί μιλούσαν στην καθαρεύουσα

 

Βέβαια, υπάρχουν και χειρότερα! Αναφέρομαι σε κάποιες ελληνικές ταινίες με θέμα τα Πάθη του Χριστού που γυρίστηκαν σε αιγυπτιακά στούντιο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και που οι ηθοποιοί μιλούσαν στην καθαρεύουσα. Ο διευθυντής της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, κ. Θεόδωρος Αδαμόπουλος, γνωρίζει την ύπαρξη τους, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε κανένα περαιτέρω στοιχείο για τις χρονολογίες παραγωγής τους και για τους καλλιτεχνικούς συντελεστές τους. Κι αν ακόμη ο πλέον αρμόδιος Αδαμόπουλος δε γνωρίζει επίσης αν αυτές οι ταινίες προβλήθηκαν καν στην Ελλάδα, εγώ δε μπορώ να ξεχάσω κάποιες πρωινές προβολές τους στο δημοτικό σχολείο που πήγαινα και λίγο αργότερα στον συνοικιακό κινηματογράφο κάθε Μεγάλη Παρασκευή.

 

O Mεγάλος ψαράς, του Frank Borzage (1959)
O Mεγάλος ψαράς, του Frank Borzage (1959)

 

Μια φορά μάλιστα το σινεμά σείστηκε από τα γέλια όταν σε μία σκηνή η έφηβη κοπέλα που ενσάρκωνε την Παναγία σήκωνε το βλέμμα στον ώριμο Ιησού, φτυστός Μάντης Τειρεσίας αρχαίου δράματος, και του έλεγε ''Υιέ μου, Υιέ μου''. ''Τι μπούρδες βλέπουμε κι έχασα το προσκύνημα στον Επιτάφιο εξ αιτίας σου'' θυμάμαι ακόμη να μου λέει η μάνα μου νευριασμένη, αφού από τότε εγώ ''σινεμά νά'ταν κι ότι νά'ταν''! Αρκετά χρόνια αργότερα, με τον ερχομό της δορυφορικής τηλεόρασης, θα βλέπαμε μονοκοπανιά οχτάωρο τον ''Ιησού από τη Ναζαρέτ'' από το λουξεμβουργιανό RTL – PLUS στα γερμανικά! ''Δε σου έκανε το Υιέ μου – Υιέ μου'', είπα τότε στη μάνα μου, ''φάε τώρα τον Εσταυρωμένο να μιλάει σαν τον γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Κολ''.

 

 

Η βουβή ''Μισαλλοδοξία'' του ρατσιστή Γκρίφιθ γυρίστηκε το 1916 και περιείχε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Ιησού Χριστού.
Η βουβή ''Μισαλλοδοξία'' του ρατσιστή Γκρίφιθ γυρίστηκε το 1916 και περιείχε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Ιησού Χριστού.
 

 

Καλά λένε, πάντως, ότι μετά τα μεσάνυχτα δεν υπάρχει μικρό και μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι. Σίγουρα φέτος όλο και σε κάποιον ''περιθωριακό'' τηλεοπτικό σταθμό θα ξαναπαιχτεί η ιστορία του Ιησού μεταγλωττισμένη. Και τι Ιησούς! Με μαλλί ξανθό, φυλλαριστό, κομμωτηρίου, ομιλών μάλιστα με τη φωνή του...Ντίνου Καρύδη.

 

Ως φαίνεται, Του Θεού η Κωμωδία δεν έχει τέλος, ούτε αρχή. Η βουβή ''Μισαλλοδοξία'' του ρατσιστή Γκρίφιθ γυρίστηκε το 1916 και περιείχε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Ιησού Χριστού.

 

Έντυπο με τίτλο "Ο ανήφορος του γολγοθά" του Δήμου Βρατσάνου... Πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία με θρησκευτικό περιεχόμενο, η οποία αναφέρεται στην ιστορία μιας νέας γυναίκας που σπουδάζει σ’ ένα κυκλαδίτικο μοναστήρι και οραματίζεται τα πάθη του Κυρίου. Τα γυρίσματα της ταινίας, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, αργότερα όμως και με βάση το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε μια κάποια εκδοχή του σεναρίου, η οποία παρουσιάστηκε με τον τίτλο Τα Πάθη του Χριστού.
Έντυπο με τίτλο "Ο ανήφορος του γολγοθά" του Δήμου Βρατσάνου... Πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία με θρησκευτικό περιεχόμενο, η οποία αναφέρεται στην ιστορία μιας νέας γυναίκας που σπουδάζει σ’ ένα κυκλαδίτικο μοναστήρι και οραματίζεται τα πάθη του Κυρίου. Τα γυρίσματα της ταινίας, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, αργότερα όμως και με βάση το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε μια κάποια εκδοχή του σεναρίου, η οποία παρουσιάστηκε με τον τίτλο Τα Πάθη του Χριστού.

 

Το 1917 είχαμε και την πρώτη ελληνική βερσιόν των Θείων Παθών. Λεγόταν ''Ο ανήφορος του Γολγοθά'' από την ΑΣΤΥ ΦΙΛΜ με σκηνοθέτη τον Δήμο Βρατσάνο και οπερατέρ τον Ζοζέφ Χεπ. Πρωταγωνιστούσαν ο Άρης Μαλλιαγρός, η Μαρίκα Φιλιππίδου και η Χριστίνα Καλογερίκου, μεταξύ άλλων, ενώ το στόρι ήταν πολύ μπροστά για την εποχή:

Μία γυναίκα εσώκλειστη σε μοναστήρι των Κυκλάδων, πολύ πριν την έλευση των ψυχοτρόπων ουσιών, οραματίζεται τα Πάθη του Χριστού! Για Ιησούς, μάλιστα, επιλέχθηκε κάποιος μαχαλόμαγκας από το Πέραμα, ενώ ο Γολγοθάς αντικαταστάθηκε από τον λόφο του Φιλοπάππου. Έλα όμως που κατά την ανάβαση στον ''Γολγοθά'', οι πιτσιρικάδες πήραν με τις πέτρες τον ''Χριστό'' και το γραφικό κινηματογραφικό συνεργείο, με αποτέλεσμα ο μαχαλόμαγκας να παρατήσει χάμω τον βαρύ κι ασήκωτο Σταυρό και να πάρει στο κυνήγι τους ταραξίες! Έτσι,

''Ο ανήφορος του Γολγοθά'' δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και σύμφωνα με τον Αδαμόπουλο ''μόνο αυτά τα γυρίσματα στου Φιλοπάππου έχουν σωθεί''.

Τι Μόντι Πάιθον και τι ''Η ζωή του Μπράιαν'', εδώ πρωτοστατούν ακόμη ο Αριστοφάνης και ο πηγαίος σουρεαλισμός στο απόγειο του!

 

 

Ελληνική αφίσα (ζωγράφος: Γ. Αλμαλιώτης) της ισπανικής ταινίας Reina de las Reinas).Η
''Βασίλισσα Βασιλισσών (Ο Βίος της Παρθένου)'',  είχε προβληθεί μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τίτλο ''Τα Πάθη του Χριστού''. Παναγία (Άλκη Ζέη), Ιησούς (Ιορδάνης Μαρίνος), Ιησούς μικρός (Α. Κουρής), Αφηγητής (Βλάσσης - σκέτο)
Ελληνική αφίσα (ζωγράφος: Γ. Αλμαλιώτης) της ισπανικής ταινίας Reina de las Reinas).Η ''Βασίλισσα Βασιλισσών (Ο Βίος της Παρθένου)'', είχε προβληθεί μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τίτλο ''Τα Πάθη του Χριστού''. Παναγία (Άλκη Ζέη), Ιησούς (Ιορδάνης Μαρίνος), Ιησούς μικρός (Α. Κουρής), Αφηγητής (Βλάσσης - σκέτο)

 

Σ' αυτό το πλαίσιο μάλλον υπάγονται και οι ταινίες θρησκευτικού περιεχομένου που γύρισε τη δεκαετία του 1980 ο σκηνοθέτης Μάριος Ρετσίλας, ο οποίος από τους ''Σατανάδες της νύχτας'' του 1972, έκανε στροφή 360 μοιρών με τον ''Άγιο Δημήτριο το Μυροβλήτη'' το '86 και τον ''Άγιο Ευστάθιο'' το ΄87, περνώντας παράλληλα και στη χρυσή εποχή της βιντεοκασέτας με τις ταινίες ''Άμεση Δράση Παπάδων'' ή ''Η σφαλιάρα μου σπάει καρύδια''. Από τον σκηνοθέτη – συγγραφέα Γιώργο Κολλιοδήμο μαθαίνουμε πως οι ελληνικές θρησκευτικές ταινίες δεν έφτασαν ποτέ στις αίθουσες, αλλά προβάλλονταν μόνο σε εκδηλώσεις θρησκευτικών οργανώσεων κι από κει κυκλοφορούσαν κατ'ευθείαν σε βιντεοκασέτες. Ενδεικτικοί τίτλοι ''Η Αγία Ακυλίνα Ζαγκλυβερίου'', ''Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια'', ''Ο Πρώην Μάγος Κυπριανός'' κλπ.

 

Βοήθεια μας!

 

 

 Η πρώτη δημοσίευση του άρθρου έγινε στο LIFO.gr τον  Απρίλιο του 2014

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής
Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
 Όταν ο Μάνος Κατράκης και η Άλκη Ζέη δάνειζαν τη φωνή τους στα μεξικάνικα Πάθη του Χριστού
Λεπτομέρειες ενός χαμένου θρησκευτικού δράματος
O Ιησούς πάει σινεμά
Έχουμε δει τόσες απεικονίσεις του στο σινεμά, που μπορούμε άνετα να βρούμε τους σωσίες του να κυκλοφορούν
Η άλλη Μαγδαληνή
Για τη θρυλική ταινία των Ζαν-Μαρί Στρομπ και Ντανιέλ Ουιγιέ.
Η πρώτη φορά που είδα το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο
Η Ανάσταση είναι η Άνοιξη που είναι η Αρχιτεκτονική της Σκόρπιας Ζωής που είναι Άνοιγμα στο Αίνιγμα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Γούντι Άλεν γράφει για τις αγαπημένες του ιταλικές ταινίες
That’s amore: Η Ιταλία ως μούσα.
Προγνωστικά Όσκαρ 2020: Ποιος θα πιάσει το «1917»;
Χωρίς υποψηφιότητες στις κατηγορίες των ηθοποιών, το «1917» προηγείται ελαφρώς στα προγνωστικά, στη ρευστή κούρσα για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.
Τα κορίτσια της «Winona», της νέας ταινίας του Αλέξανδρου Βούλγαρη
Οι πρωταγωνίστριες της νέας ταινίας του Αλέξανδρου Βούλγαρη, Ανθή Ευστρατιάδου, Σοφία Κόκκαλη, Ηρώ-Ελένη Μπέζου και Δάφνη Πατακιά μιλούν στη LiFO.
Edith Head, η γυναίκα που επινόησε το Χόλιγουντ
Η κυρία των 8 Όσκαρ Κοστουμιών οραματίστηκε βήμα προς βήμα την εικόνα που έχουμε για το αχρονικό Χόλιγουντ.
Ξαναδιαβάζοντας τις «Μικρές Κυρίες» της Λουίζα Μέι Άλκοτ. Πρώιμες φεμινίστριες ή παντρεμένες νοικοκυρούλες;
Εν όψει της νέας κινηματογραφικής διασκευής από την Γκρέτα Γκέργουιγκ, ξαναδιαβάζουμε το θρυλικό μυθιστόρημα του 1868.
Φιλοποίμην Φίνος: Σαν σήμερα πεθαίνει ο «πατριάρχης» του ελληνικού σινεμά
Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, ο άνθρωπος πίσω από τις διασημότερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών μιλά για το σινεμά της εποχής του, τους σταρ, την τέχνη και το κοινό
Rossy De Palma: Μια καλτ που διαρκεί
Η ανεξάντλητη, πηγαία χαρά ζωής που αναδίδεται από κάθε νέα εμφάνιση της «μούσας του Αλμοδόβαρ». Την είδαμε ξανά στο πρόσφατο σόου του Γκοτιέ και με την ευκαιρία ξαναδιαβάζουμε ένα παλιό μας άρθρο.
Ο Γιώργος Αυγερόπουλος, αυτόπτης μάρτυς στα παρασκήνια της κρίσης, μιλά για το νέο, εκρηκτικό φιλμ του
Μετά το «AGORA - Από τη Δημοκρατία στις Αγορές», το οποίο προκάλεσε αίσθηση και βραβεύτηκε διεθνώς, ο Γιώργος Αυγερόπουλος επιστρέφει με τη δεύτερη ταινία του για την ελληνική κρίση που φέρει τον τίτλο «AGORA II - Δεσμώτες». Η LiFO την παρακολούθησε λίγο πριν προβληθεί στους κινηματογράφους και παρουσιάζει τους κεντρικούς της άξονες.
Οι δέκα καλύτεροι ρόλοι του Χιθ Λέτζερ
Σαν σήμερα το 2008, πέθανε ο εξαιρετικός ηθοποιός, σε ηλικία μόλις 28 ετών.
Γιατί σνομπάραμε Τζένιφερ Λόπεζ και Άνταμ Σάντλερ: Η αβάσταχτη στενομυαλιά όσων ψηφίζουν στα Όσκαρ
Μιλώντας ανώνυμα στην εφημερίδα New York Post, μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου επιχειρούν να δικαιολογήσουν (ανεπιτυχώς) γιατί αγνόησαν δύο ερμηνείες που αποθεώθηκαν από την παγκόσμια κριτική
Τα τούνελ του έρωτα
Το πρώτο όμορφο πράγμα της Δευτέρας 20 Ιανουαρίου 2020...
10 ταινίες του Φεντερίκο Φελίνι που αξίζει να δεις
Γεννήθηκε σαν σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών
100 χρόνια Φελίνι: «Μικρός πίστευα ότι δεν θα μεγαλώσω ποτέ και κατά βάθος είχα δίκιο»
Ένα κείμενο του μεγάλου Μαέστρου όπου ξετυλίγονται οι αναμνήσεις του από τα παιδικά και νεανικά του χρόνια αλλά και από το καθοριστικό ταξίδι του με τον Ροσελίνι, με αφορμή την συμπλήρωση ενός αιώνα από την γέννησή του δημιουργού του «8 ½», της «Ντόλτσε Βίτα» και τόσων άλλων αριστουργημάτων της έβδομης τέχνης.
100 χρόνια Φελίνι: Ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι μιλά για την κρίσιμη και πολύτιμη σχέση του με τον Μαέστρο (audio)
Ένα συγκινητικό απόσπασμα από συνέντευξη που είχε δώσει ο ηθοποιός το 1963 στον ιστορικό του κινηματογράφου Gideon Bachmann
Λευκές, ανδρικές υποψηφιότητες για Όσκαρ
Όποιον μετεωρολόγο βραβείων και αυτοσχέδιο προγνωστικάριο και να ακούσετε, μη δώσετε βάση. Η οσκαρική σεζόν μόλις τώρα ανοίγει τα χαρτιά της.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή