Ο χάκερ Jeremy Hammond ελεύθερος μετά από 7 χρόνια στις αμερικανικές φυλακές

 

 

Είχε αποκαλύψει το 2011 τα κρυφά μέιλ της ιδιωτικής εταιρείας παροχής πληροφοριών Stratfor, η οποία ειδικευόταν μεταξύ άλλων και στην κατασκόπευση ακτιβιστών και κινημάτων. Για την ενέργειά του αυτή είχε καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλακή. Το 2013, η δημοσιογράφος και σκηνοθέτιδα Vivien Lesnik Weisman τον είχε επισκεφθεί στη φυλακή και του είχε πάρει μία μεγάλη συνέντευξη για την HuffPost.

 

 

 

Ο Jeremy Hammond σε μία παλαιότερη φωτογραφία, πριν καταδικαστεί και φυλακιστεί. The Verge. Wikimedia.org
Ο Jeremy Hammond σε μία παλαιότερη φωτογραφία, πριν καταδικαστεί και φυλακιστεί. The Verge. Wikimedia.org

 

 

Μία συνομιλία με τον Jeremy Hammond, τον αμερικανό πολιτικό κρατούμενο που καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλακή

 

Vivien Lesnik Weisman

HuffPost, 11.19.2013

 

 

Στις 10 Σεπτεμβρίου, επισκέφθηκα τον Jeremy Hammond στο Manhattan Correctional Center, όπου βρίσκεται φυλακισμένος εδώ και 18 μήνες. Του είχαν απογορευτεί όλες οι επισκέψεις, ακόμη κι από μέλη της οικογένειάς του, ενώ του είχαν αρνηθεί και την εγγύηση. Είμαι η πρώτη δημοσιογράφος με την οποία συναντήθηκε ο κ. Hammond μετά τη σύλληψή του τον Μάρτιο του 2012. Αυτή η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε μερικούς μήνες πριν από την καταδίκη του. Κατόπιν αιτήματος των δικηγόρων του κ. Χάμοντ, που φοβούνταν ότι τα λόγια του θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον του στο δικαστήριο, καθυστέρησα τη δημοσίευση.

 *

 

Vivien Lesnik Weisman: Είσαι ταυτόχρονα ένα ακτιβιστής του πεδίου και ένας χακτιβιστής. Μπορείς να εξηγήσεις τι είναι ο χακτιβισμός, το hacking για πολιτικούς σκοπούς και ο off line ακτιβισμός;

 

Jeremy Hammond: Οι χάκερς είναι εκ φύσεως επικριτικοί απέναντι στα συστήματα, το hacking είναι ακτιβισμός. Το ίδιο το hacking είναι εξ ορισμού ακτιβιστικός και πολιτικός.

 

Πόσο αποτελεσματικός είναι ο ακτιβισμός χωρίς την μεσολάβηση της τεχνολογίας, ή ο χακτιβισμός, στον σύγχρονο κόσμο; Τι είναι πιο αποτελεσματικό;

 

Το hacking δεν πρόκειται ποτέ να αντικαταστήσει την οργάνωση της κοινότητας των πολιτών. Συμπληρώνουν το ένα το άλλο.

Δεν περιορίζονται φυσικά όλα στο hacking. Ο χακτιβισμός συνεπάγεται διαδικτυακές κοινωνικές επαφές, ανταλλαγή ιδεών. Η διαμαρτυρία είναι προβλέψιμη. Ξέρουν πώς να την χειραγωγήσουν. Η κυβέρνηση ξέρει πώς να την αγνοήσει. Τόσο η άμεση δράση όσο και η πολιτική ανυπακοή είναι απρόβλεπτες. Είμαι εντελώς υπέρ και των δύο.

 

Βλέπω τον χακτιβισμό ως εργαλείο άμεσης δράσης. Το επιθετικό hacking με πολιτική πρόθεση δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ακόμη εργαλείο άμεσης δράσης. Αυτό που κάνεις όταν λαμβάνεις τις πληροφορίες είναι αυτό που καθορίζει την αποτελεσματικότητά του ως εργαλείο άμεσης δράσης.

 

Και τώρα, λόγω της κατάστασης του κόσμου - οι κατασχέσεις, οι πόλεμοι - οι χάκερς πολιτικοποιούνται. Μπαίνουμε σε συστήματα και μετά κινήματα όπως το Occupy μεταδίδουν το μήνυμα. Δουλεύουμε όλοι μαζί. Η διαμαρτυρία στο δρόμο. Η άμεση δράση. Και το hacking είναι ένα ακόμη εργαλείο.


Πώς προέκυψε η απόφαση να στοχεύσετε την εταιρεία παροχής πληροφοριών Stratfor, και ποια ήταν η συμμετοχή σου;

 

Ένας άλλος χάκερ, ο οποίος δεν έχει κατηγορηθεί και επομένως δεν θα τον κατονομάσω, εντόπισε το κενό ασφαλείας. Είχε ήδη τις πιστωτικές κάρτες, πριν ασχοληθώ εγώ, στις 5 Δεκεμβρίου. Επέλεξε την Stratfor και μας έφερε ό, τι είχε. Υπήρχαν 12 από εμάς στο IRC (chat room) εκείνη την εποχή.

 

Η Stratfor επιλέχθηκε από αυτόν τον χάκερ επειδή η εταιρεία είχε στοχεύσει τους Anonymous και συγκεκριμένα το #OpCartel (Ανώνυμη δράση κατά των καρτέλ ναρκωτικών του Μεξικού).

 

Στη συνέχεια, οι 12 από μας σε ένα ιδιωτικό κανάλι IRC ενέκριναν το σχέδιο ως αξιόλογο, με τον τρόπο των Anon [Anonymous - σ.σ.]

Κανένα από τα 12 άτομα σε αυτό το chat room που περιελάμβανε εμένα και τον Sabu [σημαίνων χάκερ που κατέληξε πληροφοριοδότης του FBI] δεν είχε συλληφθεί ποτέ.

Οι 12 δεν ήταν όλοι χάκερς. 'Ηταν και μερικοί τύποι από κοινωνικά δίκτυα που έστρεφαν την προσοχή στις δράσεις.

Χάκαρα τη Stratfor μόνος μου, εκτός από τον αρχικό εντοπισμό του κενού ασφαλείας της. Ήμουν ο κύριος χάκερ στο Anti-Sec [Anti Security Movement - σ.σ.].

 

 

Πίσω από το ψευδώνυμο Sabu κρυβόταν ο Hector Xavier Monsegur, χάκερ και ηγέτης της LulzSec, της ομάδας που λειτουργούσε ως παρακλάδι των Anonymous. Η LulzSec ήταν μια ομάδα από επίλεκτους χάκερς που απέκτησε φήμη λόγω των υψηλών στόχων της αλλά και της έξυπνης αυτοπροβολή της. Ο Sabu συνελήφθη από το FBI και άρχισε να συνεργάζεται την ίδια ημέρα. Την επομένη, ανακοίνωσε τη δημιουργία της AntiSec, "της μεγαλύτερης ενοποιημένης συλλογικότητα χάκερς στην ιστορία". Τόσο στο ιδιωτικό IRC, όσο και μέσω των διαφόρων δημόσιων λογαριασμών του στο Twitter ενθάρρυνε τους χάκερ να συμμετάσχουν στο AntiSec και να διαπράξουν εγκλήματα παραβίασης. Πολλοί χακτιβιστές και οργανώσεις δικαιωμάτων υποψιάστηκαν ότι ακόμη και με το χακάρισμα της Statfor η κυβέρνηση δημιουργούσε πλασματικά εγκλήματα, δεδομένου ότι ο Sabu εργαζόταν για τους χειριστές του FBI τη στιγμή που υποκινούσε τους χάκερ να συμμετάσχουν στο AntiSec. Αφότου ο Sabu άλλαξε στρατόπεδο, όλες οι ενέργειές του μπορούν να θεωρηθούν κυβερνητικές ενέργειες. Ουσιαστικά, σ' αυτό το πλαίσιο, το όνομα Sabu είναι ταυτόσημο με την κυβέρνηση.

Ευθύνεται για τις συλλήψεις πολλών Anonymous, μεταξύ των οποίων και ο Jeremy Hammond.

 

Ο Hector Xavier Monsegur ή Sabu, ο χάκερ που συνεργάστηκε με το FBI και κατέδωσε τον Jeremy Hammond και άλλους Anonymous. Φωτ. Join Diaspora.
Ο Hector Xavier Monsegur ή Sabu, ο χάκερ που συνεργάστηκε με το FBI και κατέδωσε τον Jeremy Hammond και άλλους Anonymous. Φωτ. Join Diaspora.


Υποψιάστηκες ποτέ ότι ο Sabu ήταν ένας Fed (πληροφοριοδότης του FBI) πριν αυτό γίνει γνωστό;

 

Ήμουν σε ένα chat room μαζί με άλλους 12 χάκερ. 'Ηταν αρκετά πιθανό να βρίσκεται και κάποιος Fed. Δεν συνεργάζομαι με κανέναν που δεν ρισκάρει μαζί μου. Ο Sabu είχε πάρει ρίσκα και είχε χακαριστεί ο ίδιος. Ωστόσο, θα μπορούσα να τα είχα κάνει όλα μόνος μου. Ήμουν ο κύριος χάκερ στο Anti-Sec.

 

Και αυτός ο χάκερ που παρείχε τα exploits [κομμάτια λογισμικού - σ.σ.] ήρθε επίσης με τις πιστωτικές κάρτες; Και οι πιστωτικές κάρτες ήταν ενεργές;

 

Ναι. Οι πιστωτικές κάρτες ήταν ενεργές. Όλοι μιλήσαμε στις 6 Δεκεμβρίου και σχεδιάσαμε μια συντονισμένη ημέρα δράσης όπου θα επιλέγαμε φιλανθρωπικά ιδρύματα και θα χρησιμοποιούσαμε τις πιστωτικές κάρτες για να κάνουμε δωρεές για τα Χριστούγεννα σε αυτά τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, χριστουγεννιάτικες δωρεές.

 

LulzXmas [LulzSec: ομάδα χάκερ που σχετιζόταν με τους Anonymous - σ.σ.];

 

JH: Ναι.

 

Ο Jeremy Hammond αναφέρεται συχνά ως ψηφιακός Ρομπέν των Δασών για τη συμμετοχή του στο LulzXmas. Η Margaret Ratner Kunstler, δικηγόρος του Hammond, διευκρίνισε ότι ο πελάτης της δεν έκανε ο ίδιος δωρεές, ούτε χρησιμοποίησε τις πιστωτικές κάρτες. Επίσης, δεν είχε προσωπικό όφελος από τις παραβιασμένες πιστωτικές κάρτες.

 

Αλλά εμείς εστιάζαμε κυρίως στα email, για να αποκαλύψουμε την κατασκοπεία. Η Stratfor κατασκοπεύει όλο τον κόσμο. Αποκαλύψαμε τις αντι-WikiLeaks ενέργειες της Stratfor. Η Stratfor κατασκόπευε και το Occupy Wall Street, το WikiLeaks και τους Anonymous.

Δεν γνωρίζαμε καν για τις συζητήσεις για το πραξικόπημα της Βενεζουέλας που αποδεικνύουν την εμπλοκή των ΗΠΑ στην απόπειρα πραξικοπήματος, μέχρι που το είδαμε αργότερα στα email της Stratfor .

Όλα αποκαλύφθηκαν στο WikLeaks, αλλά είχα προχωρήσει. Προτιμούσα να κάνω hacking.

(χαμογελάει)

 

Υπάρχουν εικασίες ότι το hack της Stratfor σχεδιάστηκε από την κυβέρνηση και πραγματοποιήθηκε από τον πληροφοριοδότη τους Sabu σε μία προσπάθεια να παγιδεύσουν τον Julian Assange πουλώντας του πληροφορίες ή κάνοντας τον ίδιον να ζητήσει πληροφορίες. Γνωρίζατε ένα τέτοιο σχέδιο και εάν ναι, λάβατε μια συνειδητή απόφαση να ματαιώσετε αυτό το σχέδιο, διοχετεύοντας ό, τι είχατε στο Pirate Bay πριν μπορέσει να ολοκληρωθεί η συναλλαγή;

 

Όχι, αυτό δεν συνέβη. Ο Julian Assange και το WikiLeaks δεν είχαν ανάμειξη.

 

Στην πραγματικότητα, πολλοί "χακτιβιστές" ισχυρίζονται ότι το hack της Stratfor σχεδιάστηκε για να παγιδευτεί ο Julian Assange. Ο Hammond δεν είναι απαραίτητα σε θέση να γνωρίζει αν αυτό συνέβη ή όχι.

 

Η Stratfor ειδοποιήθηκε από την κυβέρνηση ότι είχαν διεισδύσει σ' αυτήν, και τους είπαν να μην κάνουν τίποτα. Γιατί επέτρεψαν να θυσιαστεί η Stratfor;

 

Δεν γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό ενημέρωσαν τη Stratfor. Ενδιαφέρουσα ερώτηση, αλλά δεν γνωρίζουμε.

 

Γιατί χρειάστηκε τόσος πολύ χρόνος για το hack της Stratfor; Και γιατί καταστρέφονται οι διακομιστές;

 

Έπρεπε να φτάσω στους διακομιστές αλληλογραφίας. Αυτό παίρνει χρόνο. Καταστρέφουμε πάντα τους διακομιστές.

 

Πρώτα αλλοιώνεις, μετά παίρνεις τις πληροφορίες, καταστρέφεις τον διακομιστή, για το Lulz [αντί για lol - σ.σ.] και έτσι δεν μπορούν να ανασυγκροτήσουν το σύστημα. Δεν θέλουμε να το ανασυγκροτήσουν, ώστε να καταστραφούν εγκληματολογικές πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να μάθουν ποιος το έκανε και πώς έγινε.

Ποιούς στόχους προτιμούσες;

 

Προτιμούσα τις εταιρείες συμβεβλημένες με το στρατό, τους στρατιωτικούς προμηθευτές και τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου.

 

Και οι εταιρείες παροχής πληροφοριών όπως η Stratfor;

 

Οι τεχνολογικές εταιρείες που παρέχουν πληροφορίες είναι ένας αγαπημένος στόχος. Τεχνολογικές εταιρείες - όπου οι χάκερ με τα λευκά καπέλα [η ομάδα LulzSec εμφανιζόταν με μαύρο καπέλο - σ.σ.] πληρώνονται για να στοχεύουν το 99% των εταιρικών πελατών τους.

 

Αυτές οι εταιρείες κατέχουν επίσης τα κλειδιά των εταιρικών πελατών τους, οπότε υπάρχει εκεί μεγάλο κέρδος - η Endgame Systems και η Palantir, για παράδειγμα.

 

Η Endgame Systems είναι αντικείμενο πολλών συζητήσεων. Η Endgame Systems περιγράφεται ως πάροχος επιθετικής και αμυντικής έρευνας σχετικά με τα κενά ασφαλείας, την απόκρουση απειλών που προέρχονται από τον κυβερνοχώρο κι από πλατφόρμες κυβερνοεπιχειρήσεων. Ασχολείται με την πώληση "zero day exploits". Διαπραγματεύεται δηλαδή κενά ασφαλείας που δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. Σύμφωνα με ένα άρθρο του Business Week, αυτά τα "zero day exploits" στρατιωτικοποιούνται και περιλαμβάνουν ολόκληρα σχεδιαγράμματα των συστημάτων υπολογιστών των αεροδρομίων και άλλων κρίσιμων υποδομών, ακόμη και των δυτικών συμμάχων μας, για παράδειγμα το αεροδρόμιο Charles De Gaulle του Παρισιού. Είναι δύσκολο να δούμε κάτα πόσο η πώληση αυτών των exploits μας κάνει πιο ασφαλείς.

 

Ένα πακέτο αυτών των zero day exploits μπορεί να αγοραστεί για 2,5 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Ο τιμοκατάλογος αποκαλύφθηκε σε μια κρυφή μνήμη emails, στο χακάρισμα της HBGary, μία προηγούμενη επιχείρηση των Anonymous. O οπλισμός της Endgame πωλείται ανά περιοχή - Κίνα, Μέση Ανατολή, Ρωσία, Λατινική Αμερική και Ευρώπη. Υπάρχουν ακόμη και στοχευμένα πακέτα για Ευρωπαίους και άλλους συμμάχους. Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν αυτά τα exploits πωλούνται και σε ξένους παράγοντες. Ακόμα κι αν δεν πωλούνται απευθείας σε εχθρούς των ΗΠΑ, τα πολεμοφόδια στον κυβερνοχώρο όπως και τα συμβατικά όπλα έχουν τρόπους να εμφανίζονται σε απρόσμενα μέρη. Όταν αυτά τα exploits καταλήγουν εκεί, γίνονται εύκολα βορά σε αδίστακτους χάκερς και αδίστακτα κράτη.

 

JH: Οι χάκερς με τα λευκά καπέλα πληρώνονται για υποτιθέμενες αμυντικές ενέργειες, αλλά είναι επιθετικοί. Υποτίθεται ότι αναγνωρίζουν ένα κενό ασφαλείας και στη συνέχεια το ανακοινώνουν. Αλλά αντιθέτως πωλούν την ευπάθεια ασφαλείας, τα exploits. Αν λοιπόν χακάρεις για την συγκίνηση και το ρίσκο, δεν είναι εντάξει. Αλλά για χρήματα, όπως η Endgames, τότε κατά κάποιο τρόπο είναι. Και αντί να πηγαίνεις στη φυλακή για παραβίαση, θα λάβεις ένα κυβερνητικό συμβόλαιο.

 

Τουλάχιστον, η NSA υποτίθεται - και αυτό είναι ένα μεγάλο "υποτίθεται" - ότι έχει κάποιο είδος κυβερνητικής εποπτείας, και πάλι αυτό είναι συζητήσιμο. Οι εταιρείες αυτές που είναι συμβεβλημένες με την κυβέρνηση, εταιρείες πληροφοριών και τεχνολογικές εταιρείες όπως η Stratfor, δεν υπόκεινται σε καμία απολύτως εποπτεία. Δεν δεσμεύονται από κανένα νόμο. Είναι πάνω από το νόμο. Κανένα FOIA (αίτημα προς την κυβέρνηση για διαβαθμισμένες ή άλλες μη δημοσιοποιημένες πληροφορίες βάσει του νόμου περί ελευθερίας των πληροφοριών) δεν μπορεί να τις υποχρεώσει να αποκαλύψουν τι κάνουν. Οι χάκερς που ενεργούν μόνοι τους έχουν καλύτερη πρόσβαση σε ευπάθειες ασφαλείας από τους κυβερνητικούς χάκερς.

 

VLW: Αυτό μου θυμίζει το The Conscience of a Hacker του Mentor. Το έχεις διαβάσει;

 

Γνωστό ως το Μανιφέστο των Χάκερς, θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει το ήθος του Jeremy Hammond.

 

Διαβάζουμε σ' αυτό:

"Κατασκευάζετε ατομικές βόμβες, διεξάγετε πολέμους, σκοτώνετε, εξαπατάτε και μας λέτε ψέματα και προσπαθείτε να μας κάνετε να πιστέψουμε ότι είναι για το δικό μας καλό, αλλά είμαστε εμείς οι εγκληματίες.

Ναι, είμαι εγκληματίας. Το έγκλημά μου είναι αυτό της περιέργειας. Το έγκλημά μου είναι που κρίνω τους ανθρώπους από αυτά που λένε και σκέφτονται, όχι από την εμφάνισή τους.

Το έγκλημά μου είναι ότι σας ξεγέλασα, κάτι που δεν θα μου συγχωρήσετε ποτέ. Είμαι χάκερ και αυτό είναι το μανιφέστο μου. Μπορείτε να σταματήσετε αυτό το άτομο, αλλά δεν μπορείτε να μας σταματήσετε όλους ... εξάλλου είμαστε όλοι ίδιοι."

 

Από τα '90s; Με μισείς γιατί είμαι καλύτερος από εσένα. Ναι ναι.

[Χαμογελάει.]

 

Τι πιστεύεις για το νέο πεδίο μάχης, δηλαδή τον κυβερνοπόλεμο;

 

Η κυβέρνηση το αποκαλεί ασφάλεια του κυβερνοχώρου, αλλά πρόκειται στην πραγματικότητα για επιθετικό hacking, όχι μόνο αμυντικό.

 

Το Υπουργείο Άμυνας διαχειρίζεται τον πόλεμο και την επιθετικότητα, αλλά δεν ονομάζεται Υπουργείο Πολέμου, έτσι δεν είναι; Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μ' αυτά που κάνει αποκρούει τις επιθετικές απειλές στον κυβερνοχώρο. Αλλά αυτές είναι επιθετικές πράξεις. Είναι πράξεις πολέμου. Αυτό είναι το νέο έδαφος. Το νέο πεδίο μάχης.

 

Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει και είναι για τον έλεγχο του Διαδικτύου. Κατασκοπεύουν εμάς, κατασκοπεύουν άλλους, πόλεμοι για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, λογοκρισία ....

 

Για παράδειγμα, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το PGP (Pretty Good Privacy, το πρώτο διαθέσιμο για το κοινό λογισμικό κρυπτογράφησης) ονομάστηκε όπλο, και αμέσως προσπάθησαν να το απαγορεύσουν.

Η κρυπτογράφηση είναι μέρος του οπλοστασίου μας. Αποτελεί ατού μας απέναντι στην κατάσταση επιτήρησης.

 

Καθώς ο κ. Hammond περίμενε να του περάσουν χειροπέδες για να τον οδηγήσουν έξω από το μικρό δωμάτιο στο Manhattan Correctional Center, όπου ο κ. Hammond κι εγώ είχαμε συνομιλήσει για πάνω από 4 ώρες, του έκανα μια τελευταία ερώτηση.

 

Θέλεις να αμφισβητήσεις το πολιτικό σύστημα στις ΗΠΑ και στον κόσμο με την τεχνολογία. Είναι η τεχνολογία το όπλο σου με τον ίδιο τρόπο που τα τουφέκια ήταν τα όπλα στο παρελθόν; Είσαι πρόθυμος να πεθάνεις για τον σκοπό σου;

 

Στάθηκε μπροστά μου με τις χειροπέδες ενώ ο φύλακας περίμενε να με οδηγήσει στην έξοδο. Σκεφτόταν την ερώτηση. Καθώς ο φρουρός με συνόδευε έξω, απάντησε.

 

Να πεθάνω για τον σκοπό μου; Ναί.

Να πας φυλακή, να πεθάνεις για τον σκοπό σου ... ή να επιλέξεις να ζήσεις μια ζωή υποταγής.

 

Μτφ. Σ.Σ.

 

Δείτε επίσης στο Magic Circus (πρώην Αλμανάκ):

Υπόθεση Topiary. "Game on losers!"

Aaron Swartz. 'Οταν μια ιδιοφυία σπρώχνεται στην άβυσσο.

Στο Σαν Σήμερα:

Chaos Computer Club. Σαν σήμερα, οι χάκερς του Chaos Computer Club "ληστεύουν" το 1984 μία τράπεζα

Και στο Αλμανάκ:

Οι φύλακες άγγελοι του Edward Snowden

Από τον Σνόουντεν στον Ασάνζ, το νέο "κυνήγι μαγισσών"

Η οδοντόβουρτσά σου σε κατασκοπεύει. Ο καπιταλισμός της επιτήρησης