Σαββόπουλος: "Αγαπώ τον Πάγκαλο αλλά δεν τα φάγαμε μαζί"

Σε συνέντευξη του στο σημερινό "Ποντίκι", ο Διονύσης Σαββόπουλος μιλάει-μεταξύ άλλων- για το κίνημα "Δε πληρώνω", τους κρατικοδίαιτους καλιτέχνες, το "μαζί τα φάγαμε" και τους διανοούμενους.

Για την ανυπακοή:

"Διάβαζα προχθες τον υπέροχο Πέτρο Μάρκαρη, που έλεγε οτι παλιά, στην Αριστερά, τέτοια φαινόμενα, όπως τώρα στα διόδια, ονομάζονταν μικροαστικός αναρχισμός.Διαυγέστατα το είπε αλλού και ο Στέλιος Ράμφος. ...Ναι θα έχουμε κοινωνική έκρηξη, αλλά τι μορφή θα πάρει ειναι το καίριο ερώτημα. Στην Αμερική το αντίστοιχο κίνημα ανυπακοής, το Κόμμα του Τσαγιού, διαπερνάει τη Γερουσία,τα κόμματα, μοιάζει να΄χει κάποιο συντονισμό. Αλλά οι Αμερικανοί είναι καινούργιος λαός, ενώ οι Έλληνες είμαστε σε κατάθλιψη. Για αυτό οι αντιδράσεις μας μπορεί να είναι πολύ πιό επικίνδυνες".

Τους κρατικοδίατους του πνεύματος:

"Δεν συμπάθησα ποτέ τους κρατικοδίαιτους καλλιτέχνες. Εξάλλου να ένα παράδειγμα. Πολλά λεφτά πέσανε στο σινεμά, χλεμπονιάρικο το αποτέλεσμα. ...Από μιά υπόγα βγήκε ο Κουν.Από έναν καφενέ ο Χατζιδάκις. Απ΄την εκκλησία που ζωγράφιζε ο Κόντογλου, βγήκε κι ο Τσαρούχης. Σε πενήντα τετραγωνικά  έζησε ο Ελύτης. Σε κάτι τρύπες που τις λέγανε μπουάτ παίζαμε. Γιατί να είναι άρρηκτα συνδεδεμένος ο πολιτισμός με το υπουργέιο?"

Την Παγκάλειο ρήση:

"Δεν συμφωνώ ούτε με το "όλοι φταίμε σε όλα", ούτε με το "μαζί τα φάγαμε". Αγαπώ το Θόδωρο αλλά το είπε με ανεμελιά εφήβου σε ανθρώπους πολλοί εκ των οποίων πένονται"

Τους διανοούμενους:

"Οι περισσότεροι είναι αξίσου αναξιόπιστοι με τους πολιτικούς, τους καθηγητές, τους δημοσιογράφους κλπ. Κανείς πιά δεν πιστεύει κανέναν. Ούτε τον εαυτό του".

Και το "οικόσημο" Παπανδρέου:

"Συμπαθώ ιδιαίτερα το Γιώργο Παπανδρέου γιατί παλεύει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα της ξεγνοιασιάς και της αδιαφορίας του πατέρα του".