Δείπνο σε ένα δεντρόσπιτο της Χαλκιδικής

Δείπνο σε ένα δεντρόσπιτο της Χαλκιδικής Facebook Twitter
Το Ekies All Senses Resort είναι με διαφορά ένα από τα πιο καλόκαρδα μέρη στην Ελλάδα.
0

Νομίζω πως ο χαρακτηρισμός «παραμυθένια» είναι απολύτως ακριβής για τη Χαλκιδική. Δεν μπαίνω καν στον κόπο να κάνω τη σύγκριση με τις Κυκλάδες. Η Χαλκιδική είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, εξυπηρετεί μιαν άλλη αισθητική ανάγκη. Φέτος, ταξιδεύοντας προς τη Βουρβουρού, μετά από παρατεταμένη διαμονή στην όμορφη Ανάφη, το διαπίστωσα και πάλι. Αυτά τα δάση, τα κρυστάλλινα νερά, λειτουργούν αλλιώς μέσα σου. Βρέθηκα, λοιπόν, στη Βουρβουρού για δύο μέρες, καλεσμένος του Ekies All Senses Resort, για να παραστώ στο Cooking for Charity event που διοργανώθηκε εδώ για δεύτερη χρονιά. Τι είναι αυτό; Τρεις πολύ σημαντικοί σεφ μαγειρεύουν και σερβίρουν τις δημιουργίες τους στο πανέμορφο δεντρόσπιτο του Ekies, ο καθένας για δύο βραδιές, για φιλανθρωπικό σκοπό. Φέτος κλήθηκαν να μας μαγέψουν με τη μαγειρική τους οι Θοδωρής Παπανικολάου, Pascal Favre d' Anne και Arnaud Bignon. Το Cooking for Charity γίνεται με σκοπό να ενισχύσει τη δράση ενός κοινωφελούς ιδρύματος. Φέτος η διοργάνωση συνεργάζεται με το «Μπορούμε», μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που καταπολεμά τη σπατάλη του περισσευούμενου φαγητού και δρα υπέρ της αξιοποίησής του σε όλη την Ελλάδα. Είχα την τιμή να δοκιμάσω τα πιάτα του κ. Bignon, αλλά θα πούμε περισσότερα γι' αυτό σε λίγο.


Το Ekies All Senses Resort είναι με διαφορά ένα από τα πιο καλόκαρδα μέρη στην Ελλάδα. Στην ξενάγηση που μου κάνουν οι καλοί μάνατζερ του ξενοδοχείου μαθαίνω την ιστορία του μέρους. Το παλιό Porto Capis πέρασε στα χέρια της οικογένειας Ευσταθιάδου λίγο πριν από την απόλυτη κατάρρευση. Εκεί ξεκίνησε το Ekies all Senses Resort. Διαπιστώνω την αγάπη της ιδιοκτήτριας Αλεξάνδρας Ευσταθιάδου για το design αλλά και το απαλό, απροσποίητο, ψιθυριστό στυλ της. Όλοι οι χώροι είναι δουλεμένοι από Έλληνες designers – το ελληνικό design είναι διακριτό παντού, παντρεμένο άψογα με το διεθνές. Εδώ τίποτα δεν φωνάζει, όλα κάπως δένουν τέλεια κάτω από τα αιωνόβια πεύκα του Ekies που παρέμειναν ανέγγιχτα κατά την ανακαίνιση του ξενοδοχείου. Ειδικές κατασκευές έχουν φτιαχτεί γύρω τους για να γίνουν κι αυτά ένα κομμάτι του συνόλου. Κάθε κτίριο είναι φτιαγμένο αλλιώς, κάθε καλεσμένος αισθάνεται ξεχωριστός εδώ. Όλα οδηγούν στη θάλασσα και στο decked περιβάλλον των εστιατορίων και του μπαρ. Εδώ βρίσκεται και το φημισμένο Treehouse. Εξαιρετικά σχεδιασμένο από τους CTRLZAK, με μεγάλη ευαισθησία φτιαγμένο, ένα υπέροχο εστιατόριο για δέκα άτομα κάτω από τις φυλλωσιές ενός πεύκου με θέα τη θάλασσα και το απέναντι νησί. Εδώ δοκιμάσαμε τις δημιουργίες του Arnaud Bignon.

Έχω μια αδυναμία στους Γάλλους σεφ. Νομίζω πως στον συνδυασμό πνεύματος, καλλιέργειας, αισθητικής και νοστιμιάς σε ένα πιάτο αυτοί τα καταφέρνουν καλύτερα από όλους. Αυτό διαπίστωσα και στο Treehouse το βράδυ που ο κ. Bignon (πολλοί από εμάς τον ξέρουμε από τις ένδοξες μέρες του στην αθηναϊκή Σπονδή) μαγείρεψε για μας. Τι θυμάμαι; Λοιπόν. Θυμάμαι μια υπέροχη διαδοχή πιάτων που ξεκίνησε ψιθυριστά, με όλα τα entrées να κινούνται σε απαλές γεύσεις που ταίριαζαν πολύ με το περιβάλλον της Χαλκιδικής. Μια άλλη Ελλάδα, πιο ήσυχη, με τις εντάσεις στο «απαλό», σχεδόν στο «ρομαντικό», αν μπορεί να το πει κανείς αυτό για ένα φαγητό. Μέντα, πεπόνι, καρύδα και κάρι όριζαν τα canapés και τα amuse-bouches που έπαιζαν με τις υφές χωρίς μεγάλη διάθεση εντυπωσιασμού, αλλά με μεγάλη μαεστρία και σιγουριά. Στα πρώτα πιάτα ένα παιχνίδι με την ντομάτα, το δικό μας «εθνικό» υλικό, και μια απάντηση στα προηγούμενα εδέσματα, με ένα «άκουσμα» από δυόσμο και μια νότα τσίλι, αλλά και ένα άλλο πιάτο με ένα υπέροχο καρπάτσο από χριστόψαρο με νότες τζίντζερ και καρότου! Το λαβράκι με τον ζωμό από βασιλικό ήταν μια υπέροχη γέφυρα στο κυρίως, ένα αρνί με μελιτζάνα που στη γεύση ήταν απαλό σαν χάδι, ενώ οι εντυπωσιακές πινελιές στο πιάτο από την κατακόκκινη σάλτσα χαρίσα έκαναν ωραίο παιχνίδι με τη γεύση και την αισθητική. Το γλυκό: βατόμουρο, γουασάμπι, λευκή σοκολάτα. Ένα μικρό ποίημα, τόσο γευστικό όσο και οπτικό.


Τελειώσαμε τη βραδιά με μια βόλτα στα μαγεμένα δάση που περιτριγυρίζουν το ξενοδοχείο. Καλαμιές, πεύκα, τριζόνια, ησυχία και επιστροφή στο όμορφο Ekies. Ένα 100% πανέμορφο διήμερο, ένα υπέροχο event που θα το θυμάμαι.

www.ekies.gr

Θερμές ευχαριστίες στην κ. Αλεξάνδρα Ευσταθιάδου για τη φιλοξενία και στον κ. Χάρη Σταυρίδη για την πολύτιμη βοήθεια.

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κρασί στο τραπέζι: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

Το κρασί με απλά λόγια / Κρασί: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

«Οίνος ευφραίνει καρδίαν» λέμε, αλλά πού τελειώνει η χαρά και πού αρχίζει η υπερβολή; Ο καρδιολόγος και οινόφιλος Θανάσης Κότσανης μιλά για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόλαυση, την υγεία και το μέτρο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Nothing Days / Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Το καραμελένιο αρωματικό μπισκοτάκι των Κάτω Χωρών που συνδέθηκε με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου κατάφερε να κυριεύσει όλον τον κόσμο και σήμερα να είναι βασικό συστατικό ή γαρνιτούρα σε πολλά σύγχρονα γλυκά.
M. HULOT
Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT
Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Γεύση / Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Για σαράντα πέντε χρόνια ένα λαϊκό στέκι-χρονοκάψουλα στα Κάτω Πατήσια αποτελεί τόπο συνάντησης όσων αγαπούν το κρέας, χάρη στα μοναδικά ψητά στα κάρβουνα και πιάτα φτιαγμένα με φροντίδα και αγάπη.
M. HULOT