— Κωνσταντίνα, πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την τέχνη της αισθητικής;
Γενικά, στη ζωή μου ενθουσιάζομαι με πολλά πράγματα, ίσως και ταυτόχρονα. Ποτέ δεν είχα μόνο έναν στόχο και ποτέ οι στόχοι μου δεν έμοιαζαν μεταξύ τους. Στο λύκειο είχαμε μια ιδιαίτερη καθηγήτρια που εκτός σχολείου είχε μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα, της οποίας ήταν σκηνοθέτις.
Μόλις έδωσα Πανελλήνιες, μου ζήτησε να αναλάβω το μακιγιάζ του θιάσου στην παράστασή της, Αλκιβιάδης. Δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη, γνωρίζοντας ωστόσο ότι δεν έχω καμία απολύτως σχέση με αυτό. Οι πρόβες και οι παραστάσεις με έκαναν να ανατριχιάζω. Οι επαφές, η παρέα και οι γνωριμίες αυτές ανέδειξαν ένα ταλέντο στο μακιγιάζ που δεν είχα ιδέα ότι έχω. Έτσι, άρχισα να ψάχνω την καλύτερη σχολή, ώστε να αξιοποιήσω αυτή μου την κλίση, και να ζω τέτοιες εμπειρίες κάθε φορά από την αρχή.
— Τι σε εμπνέει σε αυτό το κομμάτι;
Η βασική μου έμπνευση στην αισθητική είναι το όμορφο, το καλαίσθητο, που έχει τόσο μεγάλη επίδραση στην ψυχή σου ώστε σου δίνει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεσαι. Αυτή είναι η ομορφιά της παροχής αυτού του είδους υπηρεσιών. Δεν έχει μόνο εξωτερική επίδραση στην εικόνα του άλλου αλλά και ψυχική, που πολλές φορές είναι δυνατότερη.
Γενικά, στη ζωή μου ενθουσιάζομαι με πολλά πράγματα, ίσως και ταυτόχρονα. Ποτέ δεν είχα μόνο έναν στόχο και ποτέ οι στόχοι μου δεν έμοιαζαν μεταξύ τους.
— Ασχολείσαι και με το θεραπευτικό μασάζ επαγγελματικά. Ποιο κομμάτι της δουλειάς σου ξεχωρίζεις;
Ίσως την αίσθηση της προσφοράς, την ευεξία, το ότι δεν υπάρχει πίεση κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας. Επίσης, ο θεραπευτής λειτουργεί όπως κρίνει αυτός και με βάση τις ανάγκες του ατόμου που έχει απέναντί του, δηλαδή δεν κάνει κάτι τυποποιημένο. Του δίνεται η δυνατότητα να ασχοληθεί με τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά είδη μασάζ και πολλούς ανθρώπους σε καθημερινή βάση. Είναι η ιδανική δουλειά για μένα, απαιτεί διαρκή μάθηση και εξέλιξη στις ήδη υπάρχουσες τεχνικές.
— Τι ρόλο παίζει η μουσική στη ζωή σου;
Στη μουσική ήμουν πάντα ακροάτρια. Δεν μπήκα ποτέ στον πειρασμό να φτιάξω αυτό που θέλω να ακούσω. Με ενδιέφερε μόνο το συναίσθημα που θα μου προσφέρει. Αν μπορούσα να ακούω μουσική και στον ύπνο μου, θα το έκανα. Για μένα υπάρχουν συγκεκριμένα κομμάτια που έχω ταυτίσει με εμπειρίες του παρελθόντος και όταν τα ακούω γυρνάω αυτομάτως σε αυτές, σαν να τις ξαναζώ. Δεν υπάρχει άλλο μέσο με τέτοια δύναμη.
— Πώς συνδέονται οι μουσικές επιρροές σου με το προσωπικό σου στυλ;
Εγώ και οι άνθρωποί μου γνωρίζουν ότι δεν έχω ένα στυλ. Δεν μπορείς να μου βάλεις μία ταμπέλα. Τη μια μέρα θα ξυπνήσω με όρεξη να βάλω το καρό μου παντελόνι, την επόμενη με όρεξη να βάλω το cargo μου. Από τη μετεφηβική ηλικία έχω γυρίσει αρκετά εναλλακτικά κλαμπ της Αθήνας και για μεγάλο χρονικό διάστημα συναναστρεφόμουν με άτομα καλλιτεχνικού χώρου και φύσης. Αυτός ο τρόπος ζωής είχε ισχυρό αντίκτυπο πάνω μου.
— Τι φοράς σήμερα και πόσο κοστίζει;
Το φόρεμά μου είναι Killstar και κοστίζει 45 ευρώ, η τσάντα μου επίσης Killstar, 35 ευρώ, και τα παπούτσια μου Demonia, στα 90 ευρώ.
— Πού πηγαίνεις τώρα;
Μακάρι να πήγαινα για πρωινή βόλτα στην Πλάκα, αλλά προς το παρόν στη δουλειά.
