H είδηση ότι μεθαύριο δικάζεται ο πρώην πρωθυπουργός της Ισλανδίας επειδή οδήγησε τη χώρα του στην κατάρρευση ήταν αυτό που περίμενα να ακούσω.

Μερικοί με έκαναν να αισθάνομαι τουλάχιστον αιμοδιψής επειδή έγραψα αυτό.

Έλεγα ότι τραγωδία δίχως κάθαρση μοιάζει στην πόλη με λιμνασμένο αίμα. Μόνο αρρώστια φέρνει και δεν αφήνει το κακό να κλείσει τον κύκλο του και να πάνε τα πράγματα παρακάτω. Όποιος διαπράττει Ύβρι πρέπει να τιμωρείται, αλλιώς το αίμα πέφτει πάνω στα κεφάλια των παιδιών του –απλά μαθηματικά.

 

Ο πρώην  Ισλανδός πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε κατηγορείται ότι έθεσε σε κίνδυνο τα συμφέροντα της χώρας καθώς απέτυχε να αποτρέψει την κρίση του τραπεζικού συστήματος του 2008, η οποία οδήγησε στην κατάρρευση των τριών μεγαλύτερων τραπεζών. Κατηγορείται για αμέλεια και παράβαση καθήκοντος. Αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης μέχρι δύο χρόνια.

 

Στην Ελλάδα, κανείς δεν αγγίζει τους αρχιτέκτονες της καταστροφής. Τους ανθρώπους που όχι μόνο εν γνώσει τους άφησαν την χώρα να καταρρρεύσει, αλλά το απέκρυψαν και το επέτειναν με ψέμματα και παραποιημένα στοιχεία –με διακυβέρνηση στον αυτόματο πιλότο, με άνομη κατασπατάληση του δημόσιου χρηματος.

 

Ο κύριος υπεύθυνος είναι στα πάνω έδρανα, αδυνατισμένος και κομψός, εξαιρετικά χαρίεις και με μια νέα σωματική γλώσσα απελεύθερη και χαλαρή –ως εάν δεν ήταν αυτός που διακυβέρνησε την Ελλάδα τα 7 χρόνια που έγινε το έγκλημα. Τις προάλλες δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες του να χαχανίζει σε ένα πηγαδάκι –από αυτά που μας έχει συνηθίσει η Βουλή – κάτι μεταξύ καφενείου και κερκίδας, πίνω μπάφους και παίζω pro: ελληναράδες εν εκστάσει, προφανώς ακούγοντας  καποιο χοντρό ανέκδοτο. Σα να μην έχει συνείδηση ποιός ήταν, τι έπραξε, τι ευθύνες έχει.

 

Είτε το παίζει άνετος, είτε είναι πράγματι κατώτερος των περιστάσεων –αυτός μπορεί να απεμπολεί τα πάντα, εμείς όμως όχι.

Ρωτώ: θα τον εγκαλέσει ποτέ κανείς ενώπιον του έθνους για όλα τα συνειδητά ψεύδη, τα απατηλά στοιχεία, τα εγκληματικά λάθη και την πρωτοφανή αμέλεια που επέδειξε επί των δύο θητείων του;

Ή είναι λιγότερο ένοχος από τον Ισλανδό ομόλογό του;

 

Ρωτώ: Δεν σας κάνει εντύπωση ότι τόσον καιρό, κανείς (ούτε στα media ούτε στη Βουλή) θέτει το ζήτημα της τιμωρίας των υπευθύνων;

 

Βέβαια, μεταξύ κατεργαραίων υπάρχει ομερτά -καθε νέος αρχηγός κόμματος παίρνει το σκήπτρο υπό τον όρο ότι δεν θα αποκαλύψει τις πομπές του προηγούμενου. Όμως αυτήν τη φορά δεν μιλάμε για ένα απλό σκανδαλο. Μιλάμε για ένα εθνικό έγκλημα.

 

Ο Κώστας Καραμανλής αν ήταν ελάχιστα υπεύθυνος και σοβαρός, σήμερα που διάβασε την είδηση για την παραπομπή του Ισλανδού ομόλογού του, θα έπρεπε να λουστεί από κρύο ιδρώτα. Είναι όμως βέβαιο ότι την Δευτέρα πάλι θα χασκογελά στα πάνω έδρανα, σα να μη ξέρει τίποτα για τον εξευτελισμό και τη δυστυχία που κληροδότησε στη χώρα.

 

Δεν φταίει μόνο αυτός. Φταίει κυρίως αυτός.  Φταίει η σιωπή, το πελατειακό σύστημα, η ανοχή μας. Φταίει η άγουρη, ανώριμη, γεμάτη παιδικές αρρώστιες, δυσλειτουργική δημοκρατία μας.