.jpg){kind=small}
H Μαίρη (Mamie) Ντίκενς ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Τσαρλς Ντίκενς και της γυναίκας του, Κάθριν. Η Μαίρη έγραψε ένα βιβλίο για τη ζωή της με τον διάσημο συγγραφέα που ήταν ο πατέρας της. Σας μεταφράζω ένα μικρό απόσπασμα:
Mary Dickens
«Όταν δούλευε ο πατέρας μου ήταν πάντα μόνος, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και τα αποτελέσματα των περιπετειών των ηρώων του ήταν φανερά στην διάθεσή του, αλλά ξέραμε λίγα για τη δουλειά του. Ήταν εντελώς απαραίτητη η απόλυτη ησυχία όταν δούλευε, ο παραμικρός θόρυβος μπορούσε να προκαλέσει μία καίρια διακοπή στη δουλειά του, αλλά παραδόξως, όταν ήταν ώρα χαλάρωσης, ο σαματάς και η αναστάτωση μιας μεγαλούπολης του προκαλούσαν μεγάλη ευχαρίστηση.
Όπως είπα, ήταν μόνος του όταν δούλευε, αλλά υπήρχαν μερικές εξαιρέσεις που και που, κι εγώ η ίδια ήμουν μία εξαίρεση. Όταν ζούσαμε στο Tavistock House ήμουν σοβαρά άρρωστη για πολύ καιρό, με μεγάλη περίοδο ανάρρωσης. Ο πατέρας μου πρότεινε να με μεταφέρουν κάθε μέρα στο γραφείο του για να είμαι μαζί του, και αν και φοβόμουν ότι θα τον ενοχλούσα, με διαβεβαίωσε ότι ήθελε να με έχει μαζί του. Ένα τέτοιο πρωινό ήμουν ξαπλωμένη στον καναπέ κάνοντας απόλυτη ησυχία, ενώ ο πατέρας μου έγραφε βιαστικά στο γραφείο του. Ξαφνικά, πετάχτηκε από την καρέκλα του και έτρεξε σε έναν καθρέφτη και στην αντανάκλασή του είδα έκπληκτη ασυνήθιστες εκφράσεις του προσώπου του. Γύρισε γρήγορα στο γραφείο του, έγραψε εξαγριωμένος για λίγα λεπτά, και ξαναγύρισε στον καθρέφτη. Συνέχισε την παντομίμα και γύρισε προς το μέρος μου, κι ενώ βρισκόμουν μπροστά του, δε με έβλεπε – άρχισε να μιλάει με χαμηλόφωνα. Τελικά γύρισε στο γραφείο του, όπου έμεινε αμίλητος μέχρι το μεσημέρι. Ήταν μία πολύ παράξενη εμπειρία, αλλά πέρασαν χρόνια μέχρι να καταλάβω τι είδα. Η ένταση με την οποία σχημάτιζε χαρακτήρες ήταν τόσο μεγάλη, που όχι μόνο ξεχνούσε εντελώς το περιβάλλον του αλλά μεταμορφωνόταν και ο ίδιος.»
.jpg)
To όνειρο του Ντίκενς (Robert W. Buss, 1804-1875)
Αν μπορείτε να συγκεντρωθείτε για 45 λεπτά, εδώ μπορείτε να ακούσετε μία εκπομπή του BBC για την επιρροή του Ντίκενς στο σήμερα, με ομιλητές διάφορους καθηγητές και λέκτορες με σχετικές ειδικότητες. Φαντάζομαι ότι είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για όποιον έχει ζήσει στο Λονδίνο ή γενικότερα στην Αγγλία.
Eπίσκοπος που καπνίζει;
«.. Πήγαινε, ὅμως, πρῶτα σὲ παρακαλῶ, νὰ ἀγοράσεις κι ἄλλα κάρβουνα, θὰ ζεσταθοῦμε καλὰ κι ἔπειτα καθισμένοι δίπλα στὴ φωτιὰ θὰ συζητήσουμε ὅλες τὶς λεπτομέρειες.»
Έτσι βρήκα τη μετάφραση του
"...and we will discuss your affairs this very afternoon,
over a Christmas bowl of smoking bishop, Bob!"
Από τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία». Και είναι λογικό: τι είναι αυτός ο επίσκοπος που βγάζει καπνούς; Ε, λοιπόν, είναι αυτό:
The smoking bishop
- 5 πορτοκάλια
- 1 γκρέιπφρουτ
- 36 μοσχοκάρφια (γαρίφαλο)
- 115γρ ζάχαρη
- 2 μπουκάλια κόκκινο κρασί
- 1 μπουκάλι πόρτο
Πλύνετε τα φρούτα και ψήστε τα στο φούρνο (με τη φλούδα) μέχρι να γίνουν καφετί. Γυρίστε τα μια φορά μέσα στο φούρνο. Βάλτε τα σε ένα προθερμασμένο πήλινο σκεύος με τα μοσχοκάρφια καρφωμένα πάνω τους. Προσθέστε τη ζάχαρη και το κρασί – όχι το πόρτο. Σκεπάστε και αφήστε το σκεύος σε ένα θερμό μέρος του σπιτιού για μία μέρα. Λιώστε τα φρούτα μέσα στο κρασί και στραγγίξτε. Προσθέστε το πόρτο και ζεστάνετε το μίγμα. Μην το βράσετε!
Για 15 με 20 μερίδες.
Εθιστικός χάρτης για φανατικούς: το Λονδίνο του Ντίκενς, διαδραστικός αν πατήσετε εδώ.
H διαχρονικότητά του σε μία εικόνα
Κι επειδή αγαπώ τον Ντίκενς όσο λίγους συγγραφείς, σας δίνω μερικά ακόμα λινκς:
σχόλια