Ελπίζω να αγγλικά σας να είναι καλούτσικα γιατί ακολουθούν λίνκ κλασικών βιβλίων που πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε κάποια στιγμή στη ζωή σας και για την ώρα μόνο στ’ αγγλικά υπάρχουν δωρεάν. Αν όχι, ξεκινήστε να διαβάζετε, και τα αγγλικά σας θα βελτιωθούν. It’s a win-win situation.
H θεία Κωμωδία του Δάντη 
Το ποίημα χωρίζεται σε τρία κύρια μέρη – Κόλαση, Καθαρτήριο και Παράδεισος – και αφηγείται το φανταστικό ταξίδι του Δάντη στον Άδη, με οδηγούς τον Βιργίλιο και τη Βεατρίκη. Ο αρχικός τίτλος του έργου ήταν Κωμωδία. Ο όρος Θεία προστέθηκε μεταγενέστερα από τον Βοκάκιο. Μέχρι σήμερα, έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης κριτικής ανάλυσης και ερμηνειών. (Βικιπαίδεια)
Η ιστορία των δύο πόλεων, του Τσαρλς Ντίκενς
Η πλοκή της "Ιστορίας δύο πόλεων" διαδραματίζεται ανάμεσα στο Λονδίνο και το Παρίσι μεταξύ 1775 και 1793, και περιστρέφεται γύρω από τις περιπέτειες μιας σειράς ανθρώπων, στιγματισμένων από ένοχα οικογενειακά μυστικά κι από άδικες κατηγορίες κατασκοπίας ή προδοσίας. Κεντρικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι η νεαρή, μεγαλωμένη ως ορφανή στο Λονδίνο Λούσι Μανέτ, ο γιατρός πατέρας της που εμφανίζεται ξαφνικά στη ζωή της λίγο πριν συμπληρώσει τα 18 της χρόνια -όλα αυτά τα χρόνια ήταν έγκλειστος στις φυλακές της Βαστίλης, για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε-, ο σύζυγός της Τσαρλς Ντάρνι, Γάλλος αριστοκρατικής καταγωγής, αποστάτης της τάξης του και αυτοεξόριστος στην Αγγλία, κι ένας χαραμοφάης Βρετανός, ο δικηγόρος Σίντνεϊ Κάρτον, μάταια ερωτευμένος μαζί της. Παρακολουθώντας τους να διασχίζουν τη Μάγχη και να παρασύρονται αναπόφευκτα στη δίνη των πολιτικών γεγονότων που συγκλονίζουν τη Γαλλία και πλαισιώνοντάς τους με ένα πλήθος από δευτερεύοντα πρόσωπα, ο Ντίκενς αποτυπώνει τα αίτια της επανάστασης, αλλά και τις εκτροπές της, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην απληστία των αριστοκρατών, στην ανέχεια, τη φτώχεια, την οργή αλλά και τον φανατισμό του λαού, όπως και στη διαφθορά των συνειδήσεων και στη δίψα για αίμα που οδήγησαν την εξέγερση στην ανεξέλεγκτη βία. [...]
(Σταυρούλα Παπασπύρου, από κείμενο στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", 27.1.2007)
Τα ποιήματα της Έμιλι Ντίκινσον
Σήμερα θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες (αν όχι η μεγαλύτερη) ποιήτριες της Δύσης, αλλά το έργο της παρέμεινε άγνωστο όσο ζούσε και άρχισε να γίνεται σταδιακά γνωστό κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα ποιήματά της παρέμειναν αδημοσίευτα από δική της επιλογή και μόνο ένα μικρό μέρος ήταν γνωστό στον κύκλο της. Η ποίησή της έχει έντονα προσωπικό χαρακτήρα που κάνει σχεδόν αδύνατη την ένταξή της σε κάποια σχολή ή λογοτεχνικό ρεύμα της εποχής της. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα ποιήματά της δεν έβαζε τίτλους, γι` αυτό καταχωρούνται με τους αριθμούς που τους έδωσαν αυτοί που πρώτοι ανέλαβαν την έκδοση του έργου της μετά το θάνατό της. Η έρευνα γύρω από το έργο της συνεχίζεται και η βιβλιογραφία πυκνώνει, ενώ μεγάλη δυσκολία παρουσιάζει η ερμηνεία του. (lexima)
Middlemarch, Τζόρτζ Έλιοτ
Το αριστούργημά Μίντλμαρτς (1871-72) αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της επανάστασης που η Έλιοτ επιφέρει στην παγκόσμια λογοτεχνία. Η συναρπαστική πλοκή του συνδυάζει τη λεπτομερέστατη απεικόνιση όλων των τάξεων της βικτωριανής κοινωνίας με την ευαίσθητη ενδοσκόπηση του ψυχισμού των ηρώων και ιδιαίτερα της ηρωίδας - όπου παρακολουθούμε τα πρώτα, έστω παρορμητικά και συγκεχυμένα, σκιρτήματα ανεξαρτησίας της καταπιεσμένης γυναίκας από την ανδρική αυθεντία. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια πυκνή αφήγηση που συνεχίζει να αιχμαλωτίζει την προσοχή του αναγνώστη μέχρι σήμερα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Μαντάμ Μποβαρί, Γκυστάβ Φλομπέρ
Το "Μαντάμ Μποβαρύ" (Madame Bovary) εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1857 και ήταν τόση η αντίδραση και το σοκ που προκάλεσε στη γαλλική κοινωνία, που παρέπεμψαν τον συγγραφέα σε δίκη για προσβολή της ηθικής και της θρησκείας. Ο Φλωμπέρ κέρδισε τη δίκη αλλά πικράθηκε πολύ από την υποδοχή που είχε το έργο του. Μα, φαντάζομαι, πόσο ήσυχος θα κοιμάται τώρα, που το Μαντάμ Μποβαρύ αναγνωρίζεται πλέον όχι μόνο σαν κορυφαίο έργο του, αλλά σαν ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. (λέσχη του βιβλίου)
Ένας θαυμαστός νέος κόσμος, Άλντους Χάξλεϊ
To 1932 o Huxley έγραψε το μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας “Θαυμαστός Νέος Κόσμος” όπου περιέγραφε μια μελλοντική κοινωνία βασισμένη στην γραμμή παραγωγής του Ford. Όλα ήταν τυποποιημένα και το ανθρώπινο συναίσθημα είχε εξαφανιστεί. Τα άτομα ήταν να σαν να έβγαιναν από εργοστάσιο και χωρίζονταν όπως τα προιόντα, σε κοινωνικές τάξεις και ομάδες. Μάλιστα σε κάθε άτομο εμφύτευαν συγκεκριμένες σκέψεις και πιστεύω ανάλογα της τάξης που ανήκε και του αφαιρούσαν το…meme της αντίδρασης. Όποιος “παρέκκλινε” απλά του χορηγούσαν ναρκωτικές ουσίες για να τον κρατήσουν σε συνειδησιακή καταστολή. (strange journal)
Το στρίψιμο της βίδας, Χένρι Τζέιμς
"Το στρίψιμο της βίδας" του Χένρυ Τζέημς (1843-1916) είναι ένα από τα διασημότερα έργα του συγγραφέα και ταυτόχρονα ένα από τα θαυμαστότερα κείμενα της φανταστικής λογοτεχνίας. Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1898. Σχολιάζει ο Julien Green: "Αριστούργημα της υπαινικτικότητας. Η δεξιοτεχνία είναι τόσο ευρηματική που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Το μυστικό που συνδέει τον Κουίντ με τον Μάιλς ή τη Φλώρα με τη Μις Τζέσελ, γίνεται τρομακτικότερο με το να μην εκφράζεται ξεκάθαρα".
Το διφορούμενο παίζεται στο "Στρίψιμο της βίδας", ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση του υπερφυσικού. Ίσως είναι το κείμενο που ταιριάζει περισσότερο στον ορισμό του Τσβέταν Τοντοροφ σχετικά με τη φανταστική λογοτεχνία, που βασίζεται στην ταλάντευση ανάμεσα στην απόδειξη του υπερφυσικού και την εξήγησή του. (perizitito)
Οι Δουβλινέζοι, Τζέιμς Τζόις
Στη φημισμένη συλλογή των "Δουβλινέζων" συγκαταλέγονται δεκαπέντε σύντομες ιστορίες που συνδέονται μεταξύ τους όχι από τους ήρωες αλλά από το θέμα και το ιστορικό φόντο. Πηγή της έμπνευσης των ιστοριών υπήρξαν οι νεανικές εμπειρίες του συγγραφέα, οι οποίες σκιαγραφούν με μια δόση σάτιρας άλλα και μεγάλο ρεαλισμό το τέλμα της Ιρλανδίας στις αρχές του 20ού αιώνα. Αντιπροσωπευτικό δείγμα αυτού του τέλματος είναι το μεσοαστικό Δουβλίνο, μια πρωτεύουσα που ζει μέσα στη μιζέρια, την εθνικιστική έξαρση, την αποσύνθεση και την ηθική παράλυση, με ιστορικούς συντελεστές της οπισθοδρόμησης τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τη γειτονική Αγγλία. (Ελευθερουδάκης)
Η δίκη, Φραντς Κάφκα
Η δίκη και η καταδίκη του Γιόζεφ Κ. για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε ή τουλάχιστον που δεν γνώριζε ότι διέπραξε, είναι μια ανοιχτή κριτική του συγγραφέα προς τη δύναμη της εξουσίας, αυτής που δίνει την αίσθηση στον κάθε πολίτη ότι όλα είναι πιο δυνατά απ' αυτόν και ότι κάθε αντίσταση είναι περιττή. Όπως ο Γιόζεφ Κ. έτσι κι ο κάθε άνθρωπος αφήνεται να παρασυρθεί από την εξουσία που τον απογυμνώνει από τα δικαιώματά του, του στερεί τη διάθεση για αντίσταση, αχρηστεύει κάθε νόμο και στο τέλος τον συνθλίβει. (Βικιπαίδεια)
Ένα δικό σου δωμάτιο, Βιρτζίνια Γουλφ
Το βιβλίο Ένα δικό σου δωμάτιο, που αποτελεί ορόσημο στο θέμα της γυναικείας χειραφέτησης, βασίζεται σε δύο κείμενα που διαβάστηκαν στο Σύλλογο Τεχνών στο Νιύνχαμα και την Οντάα του Γκίρτον τον Οκτώβριο του 1928. Η Βιρτζίνια Γουλφ κατόπιν τροποποίησε και εμπλούτισε αυτά τα επαναστατικά για την εποχή τους κείμενα, που διαπραγματεύονται με εντυπωσιακό τρόπο το θέμα γυναίκες και πεζογραφία. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
σχόλια