Συμβουλές προς επίδοξους συγγραφείς

Facebook Twitter
2

Jonathan Franzen

(Ο Τζόναθαν Φράνζεν είναι ήρωας πολλών, αν και περιγράφει τους αμερικανούς. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή συγγραφείς, κι αν σας ακούγεται κλισέ, πολύ κακώς, γιατί αυτό λέγεται για πολύ λίγους από τόσους πολλούς. Ισχύει 100%)

  • O αναγνώστης είναι ένας φίλος, δεν είναι ούτε αντίπαλος, ούτε θεατής.
  • Ένα μυθιστόρημα που δεν περιγράφει την περιπέτεια του συγγραφέα προς το Άγνωστο ή προς το Τρομαχτικό δεν αξίζει να γραφτεί παρά μόνο για τα λεφτά.
  • Γράψε στο τρίτο πρόσωπο εκτός αν μία πολύ ξεχωριστή ακαταμάχητη φωνή προσφερθεί να μιλήσει σε πρώτο πρόσωπο.
  • Όταν η πληροφορία διακινείται ελεύθερα παγκοσμίως, η εκτεταμένη έρευνα για ένα μυθιστόρημα χάνει σε αξία.
  • Η καθαρότερη μορφή αυτοβιογραφίας είναι προϊόν σκέτης επινόησης. Κανείς δεν έγραψε μία περισσότερο αυτοβιογραφική ιστορία από την «Μεταμόρφωση».
  • Βλέπεις περισσότερα όταν κάθεσαι παρά όταν κυνηγάς.
  • Είναι αμφίβολο αν κανείς με σύνδεση με το ίντερνετ στη θέση εργασίας του είναι σε θέση να γράψει μία καλή ιστορία.
  • Ενδιαφέροντα ρήματα σπανίως παρουσιάζουν ενδιαφέρον.
  • Πρέπει να αγαπήσεις πριν γίνεις αμείλικτος.

Από την Joyce Carol Oates

( Η Τζόις Κάρολ Όουτς  έχει γράψει πάνω από 50 μυθιστορήματα, με σταθερή ποιότητα εδώ και άπειρα χρόνια και με πολλά βραβεία. Πως λέμε «γυναικεία λογοτεχνία;» Καμία σχέση.)


  • Μην προσβλέπεις στον «ιδανικό αναγνώστη»-μπορεί να υπάρχει, αλλά διαβάζει κάποιον άλλον.
  • Μην προσδοκείς στον «ιδανικό αναγνώστη» - εκτός κι αν πρόκειται για τον εαυτό σου, κάποια στιγμή στο μέλλον.
  • Γίνε ο κριτικός του εαυτού σου. Με συμπάθεια αλλά χωρίς οίκτο!
  • Αν δεν γράφεις κάτι πολύ μεταμοντέρνο –δηλαδή «προκλητικό»- να προσέχεις αν υπάρχει τρόπος να χρησιμοποιήσεις απλές, γνωστές λέξεις στη θέση πολυσύλλαβων «μεγάλων» λέξεων.
  • Να θυμάσαι τον Oscar Wilde: «Η ειλικρίνεια σε μικρές ποσότητες είναι επικίνδυνη και σε μεγάλες απολύτως θανατηφόρα.»
  • Κράτα την καρδιά σου ελαφριά και γεμάτη ελπίδα. Αλλά να περιμένεις το χειρότερο.

(από τη guardian)

Ας υποθέσουμε: μέσα σε ποιο βιβλίο θα ήθελες να ζεις;

Πρόκειται για ένα αγαπημένο ερώτημα. Στα βιβλία που μου αρέσουν υπάρχει πολύ πανούκλα και χολέρα, οπότε αν δεν πρόκειται να είμαι κόρη κτηματία ή λόρδου, δεν έχω πολλά χρόνια ζωής. Από τα σύγχρονα θα προτιμούσα τα άνετα διαμερίσματα στα οποία ζουν οι πρωταγωνιστές του Φίλιπ Ροθ, αν γίνεται όμως χωρίς τις τύψεις και την αυτοτιμωρία που τους δέρνει.

Η απάντηση που σαρώνει στο ίντερνετ είναι «στο Χάρι Πότερ». Μεγάλοι και μικροί, διαβασμένοι και αδιάβαστοι, έχουν καταγοητευτεί από τη σχολή μαγείας της σειράς βιβλίων. Δεκαετίες λογοτεχνίας έχουν υποκύψει –όσον αφορά αυτό το θέμα τουλάχιστον- στη σαγήνη ενός σχολείου για παιδιά. Θα εξηγείται σίγουρα ψυχαναλυτικά, και η ίδια εξήγηση ίσως απαντά στο ερώτημα «γιατί ο Χάρι Πότερ είναι ένα από τα πιο πετυχημένα βιβλία όλων των εποχών».

(Οι φωτογραφίες είναι από την ταινία "Περηφάνια και Προκατάληψη")

+ το τουίτερ του Σάλμαν Ρούσντι είναι εδώ!
+ εσείς, μέσα σε ποιο βιβλίο θα θέλατε να ζείτε;
Judgmental Bookseller Ostrich

Βιβλίο
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βασίλης Χατζηιακώβου: «Πολλοί που ασχολούνται με το βιβλίο δεν έχουν την παραμικρή σχέση μαζί του»

Βιβλίο / Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον συγγραφέα του αφηγήματος «Η δική μου Σόλωνος… και τρία σύννεφα στον ουρανό», ο οποίος υπήρξε και παραμένει σημείο αναφοράς στον χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Βιβλίο / Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Η απίστευτη ιστορία της νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ που πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε ντοκιμαντέρ και να τραβήξει την προσοχή με τις φωτογραφίες της προτού πέσει νεκρή από τους ισραηλινούς πυραύλους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική άγνοια στην Ελλάδα φαίνεται από την επιτυχία της ταινίας του Σμαραγδή»

Οι Αθηναίοι / Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική μας άγνοια φαίνεται από την επιτυχία του "Καποδίστρια"»

Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Το πίσω ράφι / «Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Μια έκδοση που δεν αποτελεί απλή μεταγραφή της ομώνυμης λογοτεχνικής εκπομπής αλλά, χάρη στην ικανότητα του Χρυσοστομίδη, αναδεικνύει το μέγεθος των σημαντικών συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτήν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού

Βιβλίο / Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Η κυβέρνηση Τραμπ υπονομεύει την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας στο όνομα του Ιησού τη βαναυσότητα και τη βούληση για απόλυτη εξουσία, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος.
THE LIFO TEAM
Η Σάλι Ρούνεϊ μετά το hype: Το «Ιντερμέτζο» αλλάζει το παιχνίδι;

The Review / Σάλι Ρούνεϊ: Σημαντική συγγραφέας ή το trend της στιγμής;

Ωρίμασε η Ιρλανδή συγγραφέας που με το βιβλίο της «Κανονικοί Ανθρωποι», έγινε σταρ; Είναι το νέο της μυθιστόρημα «Ιντερμέτζο» (εκδόσεις Πατάκη) στροφή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη γραφή; Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού των «Νέων» Δημήτρη Δουλγερίδη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Βιβλίο / «Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Μια ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη του Κώστα Καμπουράκη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, η οποία φωτίζει ζητήματα όσον αφορά το DNA και την εθνική καταγωγή αλλά και τα σχετικά εσφαλμένα ιδεολογήματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η Σύλβια Πλαθ έλεγε την αλήθεια της, και τη διεκδικούσε

Το Πίσω Ράφι / Η Σύλβια Πλαθ μετέτρεψε το προσωπικό της τραύμα σε ποιητικό υλικό

Στην αποκατεστημένη έκδοση της εμβληματικής συλλογής «Άριελ» η Αμερικανίδα ποιήτρια μιλά για θέματα όπως ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή, η γυναικεία ταυτότητα, η μητρότητα, η πατρική εξουσία, η οργή, η ερωτική προδοσία, κι όλα αυτά σε μια γλώσσα που βγάζει σπίθες, κοφτή, πυκνή, επιθετική, με βίαιες εικόνες και απροσδόκητες μεταφορές.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

σχόλια

2 σχόλια
Τώρα αν πω κι εγώ σε κάποιο της Jane Austen ή της Charlotte Bronte θα ακουστεί πεζό. ΠΟλύ θα ήθελα όμως να ζήσω απο την μεριά του άντρα έτσι για διαφορά!Ως Mr Rochester πχ. Ακομα μου κάνει εντύπωση πως μια γυναίκα με τόσο λίγη εμπειρία έγραψε έναν τόσο πολυδιάστατο χαρακτήρα...(άσχετο πόσο κοντά έπεσε ο Toby Stephens στη μεταφορά του ρολου στο BBC το 2006 - και ποσο εκπληκτική η ομοιοτητα της Ruth Wilson ως JaneEyre - δλδ ετσι τη φανταζομουν!)Πάντως οτιδήποτε σε βικτωριανό Λονδίνο θα το επέλεγα χωρίς δευτερη σκέψη!!
Στο κόσμου του "Ο δρόμος με τις φάμπρικες" και της συνέχειας του "Γλυκιά Πέμπτη". Επειδή ο Στάϊνμπεκ μου σύστησε χαρακτήρες που θα ήθελα να τους αποκαλώ φίλους. Εντάξει, και στον "Άρχοντα των δαχτυλιδιών", αγοράκι είμαι..