Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ;

Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter
7
Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter

Πώς διαφημίζεις μια έκθεση που είναι αφιερωμένη σε μια προσωπικότητα τόσο αμφιλεγόμενη όπως ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ; Το παριζιάνικο Μουσείο Ορσέ αντιμετώπισε αυτή την πρόκληση, απαντώντας με πρόκληση: Ένα σκηνοθετημένο όργιο στο οποίο γυμνά σώματα σχηματίζουν το όνομα του περιβόητου Μαρκήσιου σε ένα κλιπ διάρκειας ενός περίπου λεπτού.

 

Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter

 

Η έκθεση Sade. Attaquer le Soleil (Σαντ. Επίθεση στον Ήλιο - φράση από γραπτό του Ντε Σαντ) ανοίγει την Τρίτη 14 Οκτωβρίου και το διάσημο μουσείο επιστράτευσε τους video artists David Freyomond και Florent Michel για να σκηνοθετήσουν το προωθητικό κλιπ. Το αποτέλεσμα προσφέρει άφθονο κρέας. Άντρικά και γυναικεία κορμιά μπλέκονται και συσπώνται, χορογραφημένα σε μαύρο φόντο. Ενώ κυλούν τα δευτερόλεπτα, ο ρυθμός στο μοντάζ γίνεται πιο γρήγορος, ακολουθώντας την πορεία προς την κορύφωση της ηδονής καθώς οι εκφράσεις και οι κινήσεις γίνονται πιο φρενήρεις. Το τελικό κάδρο περιλαμβάνει τον σχηματισμό του ονόματος του θρυλικού Μαρκήσιου που με τα φιλοσοφικά του κείμενά προκάλεσε τα χρηστά ήθη του Παρισιού του 18ου αιώνα, μιλώντας ανοιχτά για διαστροφές, φετίχ και την απόλαυση του πόνου, από την οποία συνδέθηκε και με τον όρο "σαδισμός". 

Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter

Σύμφωνα με τη γαλλική Libération, το κλιπ είναι μεν προκλητικό αλλά τίποτε παραπάνω. Η γνωστή εφημερίδα υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται για πορνογραφία, αφού δεν απεικονίζεται κάποια διείσδυση, ούτε υπονοούνται πιο σκληρές σκηνές που να παραπέμπουν π.χ. στο Salo του Παζολίνι. Χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα αισθητικά όμορφο, σαν έναν πίνακα του Ρενουάρ, του Κουρμπέ ή του Ροντέν, ότι με άλλα λόγια είναι από μόνο του ένα έργο τέχνης και του αξίζει μια θέση ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου.

Στο παρακάτω βίντεο, η curator της έκθεσης Annie Le Brun μιλάει για τον Ντε Σαντ και αυτό που θα δουν οι επισκέπτες του μουσείου, μια έκθεση που προσεγγίζει την "αγριότητα και τη μοναδικότητα της επιθυμίας, [...] το ακραίο, το περίεργο, το τερατώδες μέσα από έργα των Γκόγια, Ζερικώ, Ροντέν, Πικάσο κ.ά."

Info

Sade. Attaquer le Soleil

14/10/2014-25/1/2015

Musée d'Orsay, Paris

7

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

4 σχόλια
Ωραία όλα αυτά αν το δούμε από την πλευρά της τέχνης. Όμως η επαφή γυμνών σωμάτων με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από ιατρικής ή βιολογικής απόψεως μεταφέρει ασθένειες διαφόρων ειδών. Αυτό πώς το αντιμετωπίζουμε;