Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ;

Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter
7
Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter

Πώς διαφημίζεις μια έκθεση που είναι αφιερωμένη σε μια προσωπικότητα τόσο αμφιλεγόμενη όπως ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ; Το παριζιάνικο Μουσείο Ορσέ αντιμετώπισε αυτή την πρόκληση, απαντώντας με πρόκληση: Ένα σκηνοθετημένο όργιο στο οποίο γυμνά σώματα σχηματίζουν το όνομα του περιβόητου Μαρκήσιου σε ένα κλιπ διάρκειας ενός περίπου λεπτού.

 

Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter

 

Η έκθεση Sade. Attaquer le Soleil (Σαντ. Επίθεση στον Ήλιο - φράση από γραπτό του Ντε Σαντ) ανοίγει την Τρίτη 14 Οκτωβρίου και το διάσημο μουσείο επιστράτευσε τους video artists David Freyomond και Florent Michel για να σκηνοθετήσουν το προωθητικό κλιπ. Το αποτέλεσμα προσφέρει άφθονο κρέας. Άντρικά και γυναικεία κορμιά μπλέκονται και συσπώνται, χορογραφημένα σε μαύρο φόντο. Ενώ κυλούν τα δευτερόλεπτα, ο ρυθμός στο μοντάζ γίνεται πιο γρήγορος, ακολουθώντας την πορεία προς την κορύφωση της ηδονής καθώς οι εκφράσεις και οι κινήσεις γίνονται πιο φρενήρεις. Το τελικό κάδρο περιλαμβάνει τον σχηματισμό του ονόματος του θρυλικού Μαρκήσιου που με τα φιλοσοφικά του κείμενά προκάλεσε τα χρηστά ήθη του Παρισιού του 18ου αιώνα, μιλώντας ανοιχτά για διαστροφές, φετίχ και την απόλαυση του πόνου, από την οποία συνδέθηκε και με τον όρο "σαδισμός". 

Τι θα λέγατε για ένα όργιο προς τιμήν του Μαρκήσιου Ντε Σαντ; Facebook Twitter

Σύμφωνα με τη γαλλική Libération, το κλιπ είναι μεν προκλητικό αλλά τίποτε παραπάνω. Η γνωστή εφημερίδα υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται για πορνογραφία, αφού δεν απεικονίζεται κάποια διείσδυση, ούτε υπονοούνται πιο σκληρές σκηνές που να παραπέμπουν π.χ. στο Salo του Παζολίνι. Χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα αισθητικά όμορφο, σαν έναν πίνακα του Ρενουάρ, του Κουρμπέ ή του Ροντέν, ότι με άλλα λόγια είναι από μόνο του ένα έργο τέχνης και του αξίζει μια θέση ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου.

Στο παρακάτω βίντεο, η curator της έκθεσης Annie Le Brun μιλάει για τον Ντε Σαντ και αυτό που θα δουν οι επισκέπτες του μουσείου, μια έκθεση που προσεγγίζει την "αγριότητα και τη μοναδικότητα της επιθυμίας, [...] το ακραίο, το περίεργο, το τερατώδες μέσα από έργα των Γκόγια, Ζερικώ, Ροντέν, Πικάσο κ.ά."

Info

Sade. Attaquer le Soleil

14/10/2014-25/1/2015

Musée d'Orsay, Paris

7

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Εικαστικά / Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Λίγο μετά την ανανέωση της θητείας της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΕΜΣΤ μιλά για το όραμά της για ένα μουσείο ανοιχτό στην κοινωνία, με διεθνή προσανατολισμό και λόγο που θα παραμένει προσιτός, μακριά από ελιτισμούς.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής / «Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

Τελετουργία, χρηστικότητα, εικαστική έκφραση ή μαζική παραγωγή: η κεραμική εμφανίζεται στη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής, σε όλες τις εκφάνσεις της, αντανακλώντας τις αντιφάσεις και τη γοητεία ενός νησιού με σύνθετη ταυτότητα.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανέναν να του ακυρώσει την Άνοιξη

Απώλειες / Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανένα να του ακυρώσει την Άνοιξη

Ήλιος, πισίνες, queer έρωτας, Polaroid και iPad. Ο τελευταίος μεγάλος Βρετανός μοντερνιστής έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια επαναστατική φιλοσοφία: ότι η χαρά είναι η πιο σοβαρή πράξη αντίστασης στη θνητότητα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αυτόν τον Ιούνιο, οι εκθέσεις στην Αθήνα αξίζουν φουλ

Εικαστικά / Αυτόν τον Ιούνιο, οι εκθέσεις στην Αθήνα αξίζουν φουλ

Από την αρχαιότητα της Aleksandra Waliszewska και το Λος Άντζελες του Urs Fischer μέχρι τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό του Θεόδωρου Στάμου και την αγωνία για την κλιματική κρίση στο Εθνικό Αστεροσκοπείο, αυτόν τον μήνα θα έχουμε πολλές αξιόλογες εκθέσεις στην πόλη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η «Αυστραλία» του The Boy δεν είναι απλώς μια χώρα

Εικαστικά / Η «Αυστραλία» του The Boy δεν είναι απλώς μια χώρα

Στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ένα ensemble δημιουργών με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη επικεφαλής, εμπνέεται από τη χώρα των Αντιπόδων, και με μουσική, αφιέρωμα στον αυστραλιανό κινηματογράφο, νέες ταινίες και installations μάς δείχνει πως αυτή δεν βρίσκεται τελικά τόσο μακριά μας.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Η απίστευτη ζωή της Ταπισερί της Μπαγιέ

Εικαστικά / Η απίστευτη ζωή της Ταπισερί της Μπαγιέ

Το μνημειώδες κέντημα που αφηγήθηκε τη Νορμανδική Κατάκτηση του 1066 θα εκτεθεί για πρώτη φορά στη Βρετανία, στο Bρετανικό Μουσείο. Σχεδόν χίλια χρόνια μετά τη δημιουργία της, επιστρέφει ως έκθεση-γεγονός και ως εικόνα μιας Ιστορίας που δεν σταμάτησε ποτέ να μας αφορά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Στον γεμάτο μυστήρια και θαύματα κόσμο της Aleksandra Waliszewska

Εικαστικά / Στον γεμάτο μυστήρια και θαύματα κόσμο της Aleksandra Waliszewska

Δεκάξι έργα της Πολωνής ζωγράφου συνομιλούν με έργα της συλλογής του Μουσείου Μπενάκη, προκαλώντας μας να δούμε αντικείμενα από τη Νεολιθική Ελλάδα, την κλασική αρχαιότητα, τον κόσμο του Βυζαντίου και τη σύγχρονη ελληνική εποχή με άλλα μάτια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η ιδρύτρια της Μπιενάλε Κεραμικής πιστεύει πως η κεραμική είναι «ριγμένη»

Λουκία Θωμοπούλου / Η κεραμική είναι τέχνη. Δικαίως έχει τη μπιενάλε της― στη Ρόδο.

Η ιδρύτρια της Μπιενάλε Κεραμικής Λουκία Θωμοπούλου, λίγο πριν από τη δεύτερη διοργάνωση στη Ρόδο, υπερασπίζεται μια τέχνη που έχει ιστορία αιώνων και πρέπει να πάψει να είναι ριγμένη ως προς τις άλλες τέχνες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
H γκαλερί Rodeo αλλάζει όνομα και ανακαινίζεται

Εικαστικά / Το όνομα, ο χώρος, ακόμα και η είσοδος: Όλα αλλάζουν στην γκαλερί Rodeo

Ένας από τους σημαντικότερους χώρους τέχνης στην Αθήνα κλείνει είκοσι χρόνια λειτουργίας και με τη βοήθεια του εικαστικού Μίχαελ Κλάιν κάνει ριζικές αλλαγές. Πάμε για τα επόμενα είκοσι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Άννα Καφέτση: η γυναίκα που πίστεψε στο ΕΜΣΤ πριν ακόμη υπάρξει

Απώλειες / Άννα Καφέτση: Η γυναίκα που πίστεψε στο ΕΜΣΤ προτού ακόμη υπάρξει

Η πρώτη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης δεν υπήρξε απλώς το πρόσωπο που το διοίκησε στα πιο δύσκολα χρόνια του. Υπήρξε η γυναίκα που επέμεινε να υπάρξει στην Αθήνα ένας δημόσιος χώρος για τη σύγχρονη τέχνη όχι ως βιτρίνα κύρους αλλά ως ζωντανή εμπειρία, ως σχολείο βλέμματος, ως ένας κήπος που έπρεπε κάποτε να ανθίσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

4 σχόλια
Ωραία όλα αυτά αν το δούμε από την πλευρά της τέχνης. Όμως η επαφή γυμνών σωμάτων με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από ιατρικής ή βιολογικής απόψεως μεταφέρει ασθένειες διαφόρων ειδών. Αυτό πώς το αντιμετωπίζουμε;