ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Γράφτηκαν, και γράφονται, αναρίθμητα κείμενα που υποστηρίζουν ότι ο κορωνοϊός θα μας αναγκάσει να δούμε καταπρόσωπο τις αδυναμίες των κοινωνιών μας, και να καταλάβουμε τα προβλήματά τους.

 

Παραδόξως, τα πράγματα φαίνεται να είναι εντελώς διαφορετικά.

 

Οι κοινωνίες μας δοκιμάζονται περισσότερο από το εμβόλιο παρά από την covid-19.

 

Το παράδοξο είναι ότι το φάρμακο αποκαλύπτει περισσότερα για εμάς τους ίδιους παρά η αρρώστια. 

 

Φλοριάν Φιλιπό
Ο ακροδεξιός Φλοριάν Φιλιπό μιλάει σε συγκέντρωση στο Παρίσι αντι-λοκντάουν και αντι-εμβολιαστών με αιχμή το «υγειονομικό πάσο», στις 24 Ιουλίου 2021.

 

• • •

 

Η ΤΥΝΗΣΙΑ ΣΕ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ

Μπορεί να γιορτάζει ο λαός όταν περιστέλλεται η δημοκρατία; Αυτό συνέβη χθες, μόλις ο πρόεδρος της Τυνησίας, Κάις Σαΐντ, ανακοίνωσε ότι αναστέλλει τη λειτουργία του Κοινοβουλίου, παύει την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Χισάμ Μασίσι και αίρει την ασυλία των βουλευτών.

 

 

Οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν μετά από τις μεγάλες χθεσινές διαδηλώσεις που στρέφονταν κυρίως εναντίον του μεγαλύτερου κόμματος στη Βουλή, Ενάχντα.

 

Ο ηγέτης του μετριοπαθούς ισλαμιστικού κόμματος Ενάχντα και πρόεδρος της Βουλής, Ρασίντ Γκανούσι, χαρακτήρισε την απόφαση του Σαΐντ «πραξικόπημα εναντίον της επανάστασης και του συντάγματος».  

 

Από τη μεριά του, ο Σαΐντ δήλωσε ότι οι ενέργειές του είναι σύμφωνες με το Άρθρο 90 του συντάγματος, και συμπλήρωσε: «Πολλοί έχουν απογοητευθεί από την υποκρισία, την προδοσία και την κλοπή των δικαιωμάτων του λαού».

 

Η δυσαρέσκεια εξαιτίας της διαφθοράς, της διογκούμενης ανεργίας, και του χαμηλού επιπέδου των δημοσίων υπηρεσιών οξύνθηκε λόγω αφενός της πανδημίας που εξουθένωσε την οικονομία και, αφετέρου, της κατάρρευσης του συστήματος υγείας το φετινό καλοκαίρι.     

 

• • •

 

ΝΑ ΦΟΡΑΝΕ Ο,ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ

Τι πρέπει να φοράνε οι αθλήτριες;

 

Όχι πολύ μακριά σορτσάκια, αλλά μπικίνι.   

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση του Μπιτς Χάντμπολ επέβαλε πρόστιμο στη γυναικεία ομάδα χάντμπολ της Νορβηγίας «λόγω ακατάλληλης αθλητικής ένδυσης»: φόρεσαν σορτσάκια αντί για «άβολα και αποκαλυπτικά» μπραζίλιαν μπικίνι σε αγώνα κατά της Ισπανίας, στη Βάρνα της Βουλγαρίας. Μετά από αυτό, αθλήτριες της ομάδας μπιτς χάντμπολ της Αυστραλίας ζήτησαν να αλλάξουν οι κανονισμοί που υποχρεώνουν τις γυναίκες να φοράνε μπικίνι.

 

Όχι κοντά σορτσάκια.

 

Η οργανωτική επιτροπή ενός τουρνουά μπιτς βόλει στο Κατάρ ανακοίνωσε, τον περασμένο Φεβρουάριο, ότι οι αθλήτριες μπορούν να φοράνε μπικίνι. Προηγουμένως, δύο Γερμανίδες αθλήτριες είχαν απειλήσει ότι θα μποϊκοτάρουν το τουρνουά, επειδή τις υποχρέωναν να φοράνε σορτσάκι μέχρι το γόνατο.

 

Όχι πολύ κοντά σορτσάκια.

 

Η παραολυμπιονίκης πρωταθλήτρια του μήκους, Olivia Breen, έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι αξιωματούχος του Αγγλικού πρωταθλήματος της είπε ότι το σορτσάκι της ήταν πολύ κοντό και ακατάλληλο.

 

Κατά βούληση, ολόσωμες φόρμες.

 

Οι Γερμανίδες αθλήτριες της γυμναστικής θα επιλέξουν αν θέλουν να φορέσουν ολόσωμες ελαστικές φόρμες στα προκριματικά της Κυριακής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Πριν από τρία χρόνια, η Σερένα Γουίλιαμς εμφανίστηκε με ολόσωμη φόρμα, σχεδιασμένη για να αποφεύγει θρομβώσεις, την οποία η Γαλλική Ομοσπονδία του Τένις χαρακτήρισε ασεβή προς το άθλημα. Οι μουσουλμάνες πίεσαν τη FIBA να χαλαρώσει τους περιορισμούς στο χιτζάμπ. 

 

Όλα αυτά δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε περίοδο που μεγαλώνει η συλλογική επιθυμία για αλλαγή. Οι γυναίκες δεν είναι διατεθειμένες να αποδεχτούν τα πράγματα όπως είναι, και τα οποία σε μεγάλο βαθμό διαμορφώθηκαν από τους άντρες στο παρελθόν. Άλλωστε η συμμετοχή των γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες δείχνει ότι έχει επιτευχθεί ισορροπία ανάμεσα στα δύο φύλα: 1920: 2,4%, 1960: 11,4%, 2000: 38,2%, 2021: 49%.

 

Τούτων δοθέντων, η μόνη εφικτή λύση φαίνεται να είναι να επιτραπεί στις γυναίκες να φορούν ό,τι θέλουν. 

 

Σερένα Γουίλιαμς
Η τενίστρια Σερένα Γουίλιαμς με την «ασεβή» ολόσωμη φόρμα της.

 

• • •

 

ΜΙΑ «ΑΣΗΜΑΝΤΗ» ΕΙΔΗΣΗ

Είναι «ασήμαντη» είδηση, όταν έχεις τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την πανδημία ή τις φυσικές καταστροφές.

 

Στο δημαρχείο της πόλης Νανσύ στη Γαλλία αναρτήθηκε η φωτογραφία της Γαλλο-ιρανής ερευνήτριας των Sciences Po του Παρισιού, Fariba Adelkhah, που είναι φυλακισμένη στην Τεχεράνη εξαιτίας των πανεπιστημιακών της εργασιών.

 

«Ασήμαντη» είδηση, αλλά σημαντική υποστήριξη για αυτή τη γυναίκα που βρίσκεται στη φυλακή από τις 5 Ιουνίου 2019, επειδή αγωνίστηκε για την ελευθερία.

 

Fariba Adelkhah
Η φωτογραφία της φυλακισμένης στην Τεχεράνη Γαλλο-ιρανής ερευνήτριας, Fariba Adelkhah, στο δημαρχείο της πόλης Νανσύ.

 

• • •

 

ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΡΟΣ

Ούτε ο νόμος είναι καινούργιος ούτε ο όρος. Αλλά την περίοδο της πανδημίας μάς καταδυνάστευσε «ο νόμος του Μπραντολίνι», πασπαλισμένος με μπόλικο ουλτρακρεπινταριανισμό (ultracrépidarianisme).

 

O νόμος του Μπραντολίνι, γνωστός επίσης ως «αρχή της ασύμμετρης ανοησίας (σαχλαμάρας, παπαριάς)» διατυπώνεται ως εξής: «Η απαιτούμενη ποσότητα ενέργειας για να καταρριφθεί μια ανοησία είναι μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερη από την απαιτούμενη ποσότητα για να παραχθεί η ανοησία».

 

Δεδομένης αυτής της ασυμμετρίας, μπορούμε να συναγάγουμε το πόρισμα: ο ορθολογισμός πάντα θα υπολείπεται της ηλιθιότητας.

 

Ο ουλτρακρεπινταριανισμός — έχω άποψη σε θέματα για τα οποία δεν διαθέτω καμιά αξιόπιστη ή αποδεδειγμένη ειδημοσύνη / τεχνογνωσία — επίσης μας καταταλαιπώρησε. 

 

Το φαινόμενο αυτό συναντάται και σε επιστήμονες που εκφράζουν άποψη εκτός του γνωστικού τους αντικειμένου. Παρατηρήθηκε μάλιστα και σε νομπελίστες που είπαν κολοσσιαίες ανοησίες, κυρίως μετά τη βράβευσή τους με το Νόμπελ στην ειδικότητά τους, φαινόμενο που χαρακτηρίστηκε ως «ασθένεια του Νόμπελ». Δύο από τα πολλά παραδείγματα είναι ο διπλός νομπελίστας (Χημεία και Ειρήνης), Linus Pauling, που υποστήριξε ότι ο καρκίνος θεραπεύεται με ισχυρές δόσεις βιταμίνης C, και ο βιοχημικός Kary Mullis που θεωρούσε ότι η αστρολογία λειτουργεί και πρέπει να διδάσκεται.

 

Δυσκολοπρόφερτη, η λέξη «ουλτρακρεπινταριανισμός» δεν πιστεύω πως έχει την παραμικρή τύχη να χρησιμοποιηθεί στη γλώσσα μας. 

 

Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν το «nobélite» ως συνώνυμο της ασθένειας του Νόμπελ. Ελλείψει άλλης λύσης, θα μπορούσαμε ίσως να χρησιμοποιήσουμε χαλαρά τον όρο «νομπελιτισμός» και «νομπελίτης» για οποιονδήποτε (νομπελίστα, επιστήμονα, μη επιστημόνα) εκφράζει άποψη εκτός του αντικειμένου της αρμοδιότητάς του. 

 

Άλλοι, αρμοδιότεροι εμού, σίγουρα θα σκεφτούν καλύτερες λύσεις. Πάντως, θα ήταν χρήσιμο να έχουμε μία λέξη για αυτό το κραυγαλέο φαινόμενο αναρμοδιότητας, διότι προβλέπω ότι δεν πρόκειται να απαλλαγούμε σύντομα από την τυρρανία του.

 

• • •

 

ΤΟ ΡΗΤΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Επιτρέψτε μου να είμαι ξεκάθαρος: καπιταλισμός δίχως ανταγωνισμό δεν είναι καπιταλισμός. Είναι εκμετάλλευση.

— Τζο Μπάιντεν, Πρόεδρος των ΗΠΑ