ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΗ ΣΤΗΝ ΕΡΥΘΡΑ ΘΑΛΑΣΣΑ

Οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι μπορεί να χάσουν την πρόσβαση στο τρεχούμενο νερό και τα αλιευτικά αποθέματα να καταστραφούν μέσα σε τρεις εβδομάδες, αν διαρρεύσουν τα 1,1 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου του τάνκερ FSO Safer, που σαπίζει στην Ερυθρά Θάλασσα.

 

Το απευκταίο αυτό ενδεχόμενο μού θύμισε την τεράστια περιβαλλοντική ρύπανση που προκάλεσε η διαρροή των 1.604.500 βαρελιών του τάνκερ Amoco Cadiz, που βυθίστηκε στις 16 Μαρτίου 1978 κοντά στην ακτή της Βρετάνης, και τη φημισμένη φωτογραφία της βύθισής του. Ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τότε διαρροή πετρελαίου, και σήμανε το καμπανάκι για τους κινδύνους περιβαλλοντικών καταστροφών στη θάλασσα.

 

AMOCO CADIZ
Καθώς βυθίζεται δύο χιλιόμετρα από την ακτή, το Amoco Cadiz μοιάζει με φάλαινα που βγάζει το κεφάλι της έξω από το νερό.

 

• • •

 

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΤΖΟΝΣΟΝ

Δεν μασάει τα λόγια της η έκθεση «Coronavirus: lessons learned to date» δύο επιτροπών του βρετανικού κοινοβουλίου που δημοσιεύτηκε νωρίς σήμερα 12 Οκτωβρίου. «Οι σχετικές με το λοκντάουν και τη φυσική απόσταση αποφάσεις που ελήφθησαν τις πρώτες εβδομάδες της πανδημίας ― και οι συμβουλές που οδήγησαν σε αυτές ― συνιστούν μια από τις σημαντικότερες αποτυχίες της δημόσιας υγείας που γνώρισε το Ηνωμένο Βασίλειο».

 

Και για να μη μείνει η παραμικρή αμφιβολία, η έκθεση συμπληρώνει τι συνέβη μέχρι τις 23 Μαρτίου που η κυβέρνηση του Τζόνσον αποφάσισε το λοκντάουν, ύστερα από δύο μήνες καθυστέρηση: «Αυτή η αργή και σταδιακή προσέγγιση δεν ήταν ούτε ακούσια, ούτε αντανάκλαση γραφειοκρατικών καθυστερήσεων ή διαφωνιών μεταξύ υπουργών και των συμβούλων τους. Ήταν συνειδητή πολιτική ― που προτάθηκε από επίσημους επιστημονικούς συμβούλους και υιοθετήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο». 

 

Δεν μας έκανε σοφότερους η έκθεση, αλλά πλέον έρχεται με τον πιο επίσημο τρόπο να επιβεβαιώσει την ανευθυνότητα του Τζόνσον, και τα όρια των λίαν αξιόλογων ειδημόνων στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης.

 

• • •

 

ΒΡΩΜΙΚΗ Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Ο δήμος της Αθήνας σκοπεύει να κάνει την Πανεπιστημίου να θυμίζει Παρίσι. Να γίνει η Αθήνα Παρίσι, αλλά όχι πολύ.

 

Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Ifop, το 84% των ερωτηθέντων Παριζιάνων θεωρεί την πόλη τους «βρώμικη», εκ των οποίων το 37% «πολύ βρώμικη» (το 65% δηλώνει δυσαρεστημένο από την αντιμετώπιση του πολλαπλασιασμού των ποντικών...).

 

Βέβαια, ουδέποτε το Παρίσι θεωρούνταν καθαρή πόλη. Το 1974, το 84% το θεωρούσε βρώμικο, το 1991 το ποσοστό αυτό έπεσε στο 53%, αλλά έκτοτε ανεβαίνει σταθερά.

 

DIRTY PARIS
Το 84% των Παριζιάνων θεωρεί την πόλη τους «βρώμικη».

 

• • •

 

Ο «ΤΕΤΑΡΤΟΣ» ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑΣ

Οι οικονομολόγοι Ντέιβιντ Καρντ, Τζόσουα Άνγκριστ και Γκίντο Ίμπενς τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας 2021.

 

Ελπίζω σύντομα να γράψω ένα σχετικά εκτενές κείμενο για το έργο αυτών των πρωτοπόρων στην αξιοποίηση των «φυσικών πειραμάτων» ― η λεγόμενη «επανάσταση στην αξιοπιστία» της οικονομικής επιστήμης ―, που έβγαλαν τα Οικονομικά από το αδιέξοδο του ότι «Δύσκολα κάποιος παίρνει στα σοβαρά την ανάλυση των δεδομένων», όπως σωστά είχε επισημάνει ο Edward Leamer το 1983.

 

Θέλω μόνο να σημειώσω ότι αν ζούσε (αυτοκτόνησε το 2019), ο Άλαν Κρούγκερ θα ήταν ασφαλώς ο τέταρτος νομπελίστας της φετινής χρονιάς. 

 

Καθηγητής στο Πρίνστον, συνεργάτης του Μπ. Ομπάμα, ο Κρούγκερ δημοσίευσε με τον Καρντ πολλές εργασίες, μεταξύ των οποίων τη μνημειώδη μελέτη για τον ελάχιστο μισθό. Στη μελέτη αυτή έδειξαν, με πρωτοποριακές μεθόδους, ότι η αύξηση του ελάχιστου μισθού δεν μειώνει την απασχόληση και μάλιστα μπορεί να την αυξήσει ― συμπέρασμα που ανέτρεπε μια σχεδόν δογματική θέση της οικονομικής ορθοδοξίας.

 

• • •

 

Ο ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΣ ΜΑΣ ΑΝΘΕΙ

Δεν ξεφυτρώνουν από το πουθενά οι ακροδεξιές απόψεις στη χώρα μας. Υπάρχει ισχυρότατο σωβινιστικό υπόβαθρο που τις τροφοδοτεί, και το οποίο θα πρέπει να απασχολήσει την πολιτεία και τους πολίτες. 

 

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από έρευνα του Pew Research Center, το 2018, σε 33 ευρωπαϊκές χώρες, στην οποία οι ερωτώμενοι κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση: «Πιστεύετε ότι ο πολιτισμός (culture) σας είναι ανώτερος από των άλλων λαών;».

 

Με 89%, η Ελλάδα είναι η πρώτη των πρώτων 8 χωρών: Γεωργία (δεύτερη με 85%), Αρμενία, Ρωσία, Βουλγαρία, Βοσνία, Ρουμανία, Σερβία (όγδοη με 65%).  

 

Για να έχουμε μιαν αίσθηση των μεγεθών, το αντίστοιχο ποσοστό της Γαλλίας είναι 36%, της Γερμανίας 45% και του Ηνωμένου Βασιλείου 46%.

 

Πηγή: Pew Research Center

 

ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΣ
Ποσοστό κατά χώρα όσων απαντούν καταφατικά στην ερώτηση «Πιστεύετε ότι ο πολιτισμός (culture) σας είναι ανώτερος από των άλλων λαών;».

 

• • •

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ

Η συγγραφέας Κολέτ έγραψε τον πρώτο ύμνο για τον τότε 29χρονο Ζακ Τατί (09.10.1907 – 05.11.1982), όταν τον είδε το 1936 στο θέατρο ABC του Παρισιού να εκτελεί την παντομίμα των σπορ. Έκτοτε, οι θεατές τον αγάπησαν, και οι κριτικοί τον αποθέωσαν, ανάμεσά τους ο εμβληματικός συνιδρυτής των Cahiers du Cinéma, Αντρέ Μπαζέν.

 

Φαντάζομαι, όμως, ότι η μεγαλύτερη επιβράβευση για τον αριστοτέχνη της οπτικής κωμωδίας, Τατί, θα ήταν όταν άκουσε το κινηματογραφικό του ίδαλμα, Μπάστερ Κήτον, να λέει: «Μου αρέσει αυτός. Πολύ, πάρα πολύ».

 

Ένα από σκετς μιμικής που είδε η Κολέτ ήταν ο «τερματοφύλακας», το οποίο ο 17χρονος Τατί επινόησε το καλοκαίρι του 1924 στις καλοκαιρινές διακοπές της οικογένειάς του στο Σεν-Τροπέ και με το οποίο διασκέδαζε τους παραθεριστές. Το μικρό αυτό σκετς, που μιμούνταν τις κινήσεις ενός τερματοφύλακα, το ονόμασε «Ποδόσφαιρο από την άποψη ενός τερματοφύλακα», και αργότερα το κατοχύρωσε (!) στη Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Απίστευτο, αλλά ύστερα από 15 χρόνια, η ομοσπονδία βεβαίωσε ότι ήταν πανομοιότυπο με το σκετς που εκτελούσε σε μεγάλες αίθουσες.