ΠΟΣΟ ΟΜΑΛΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ η νέα κοινοβουλευτική περίοδος μετά τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Ιουνίου; Πόσο ήρεμα θα κυλήσουν οι νέες κοινοβουλευτικές διαδικασίες; Τι κλίμα θα επικρατεί στην οκτακομματική πλέον Βουλή; Ποια είναι τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η είσοδος τριών νέων πολιτικών σχηματισμών; Άραγε, θα ξαναζήσουμε επεισόδια από τις αλησμόνητες εποχές του 2012 και του 2015;
Η σύνθεση της εθνικής αντιπροσωπείας, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τη βούληση του εκλογικού σώματος στην τελευταία αναμέτρηση, είναι βέβαιο ότι συνοδεύεται από πολλές ανησυχίες. Έμπειροι κοινοβουλευτικοί εκφράζουν τους σοβαρούς προβληματισμούς τους σχετικά με τις ενέργειες που μπορεί να δούμε το επόμενο χρονικό διάστημα, ειδικότερα εξαιτίας της ανθρωπογεωγραφίας των εδράνων του κοινοβουλίου. Δεν είναι λίγοι όσοι τονίζουν πως με την εκλογή του νέου προεδρείου θα πρέπει να αξιοποιηθούν τα κατάλληλα εργαλεία προκειμένου να υπάρξουν σημαντικές τροποποιήσεις στον κανονισμό της Βουλής.
«Όσες μαύρες τρύπες και αν προκύπτουν (έχουμε διαρκώς πυρήνες νεοναζί στη χώρα μας), οι κανόνες και η εφαρμογή τους είναι η μοναδική απάντηση. Άλλωστε, αν χρειαστεί, υπάρχει και η δυνατότητα της χρήσης πειθαρχικών μέτρων, όπως έχουμε δει να συμβαίνει και στο παρελθόν».
Καταρχάς, οι δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου ότι «δεν θα τους αφήσουμε σε ησυχία» προδιαθέτουν σε μεγάλο βαθμό για όλα όσα είναι πιθανό να ακολουθήσουν. Ειδικότερα, η πρόεδρος της Κ.Ο. της Πλεύσης Ελευθερίας, επειδή έχει διατελέσει Προέδρος της Βουλής, έχει διαμηνύσει ότι θα χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες που της δίνει το άρθρο 97, το οποίο προβλέπει ότι όσοι έχουν διατελέσει Πρόεδροι της Βουλής μπορούν όποτε ζητήσουν τον λόγο να έχουν τον ίδιο χρόνο με αυτόν που διατίθεται κάθε φορά στους αναπληρωτές εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών ομάδων για την πρωτολογία τους, δηλαδή 12 λεπτά.
Όπως ανακοίνωσε, λοιπόν, η ίδια, στοχεύει να παρεμβαίνει σε νομοσχέδια, επιτροπές, άρσεις βουλευτικής ασυλίας, ακροάσεις φορέων, ενώ μπορεί να λαμβάνει μέρος και στη Διάσκεψη των Προέδρων. Συγκεκριμένα, έχει προαναγγείλει μια «αντιπολίτευση υπεράσπισης με επικεφαλής εμένα ως πρώην Πρόεδρο της Βουλής». Και έχει δηλώσει: «Θα κάνω χρήση αυτού του δικαιώματος προκειμένου να παρεμβαίνω κάθε φορά που έρχονται διατάξεις στη διαδικασία οι οποίες απειλούν δικαιώματα και ελευθερίες των πολιτών. Θα κάνω χρήση του δικαιώματος αυτού κατά τη συζήτηση των νομοσχεδίων που θα φέρνει η κυβέρνηση. Θα κάνω χρήση του δικαιώματος και κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου που θα καταθέτει η αντιπολίτευση». Μάλιστα, όταν την ενημέρωσαν για το ενδεχόμενο τροποποίησης του κανονισμού της Βουλής και περιορισμού των δικαιωμάτων που έχει σήμερα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου σημείωσε χαρακτηριστικά: «Θα πρέπει να το σκεφτούν σοβαρά όσοι σκέφτονται αλλαγή του κανονισμού της Βουλής. Αν υπάρξει απόπειρα φίμωσης των πολιτών, θα το αντιμετωπίσω και νομικά και κοινοβουλευτικά, έχοντας την εμπειρία ως πρώην Πρόεδρος της Βουλής».
Την ίδια στιγμή, οι τραυματικές μνήμες της εισόδου της Χρυσής Αυγής στη Βουλή επανέρχονται στη δημόσια σφαίρα με αφορμή την είσοδο του κόμματος των Σπαρτιατών με 12 βουλευτές. Η πιθανή διασύνδεση με τον φυλακισμένο Ηλία Κασιδιάρη έχει διαφανεί εδώ και καιρό, αφού μέσω της συνηγόρου του Βάσως Πανταζή είχε επισημάνει ότι «θα ψηφίσει και θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις το κόμμα Σπαρτιάτες». Άραγε, θα ακολουθήσουν τις ίδιες τακτικές με το νεοναζιστικό μόρφωμα; Είναι πιθανό να δούμε πάλι τραμπουκισμούς, φωνές, ύβρεις, επιθετική συμπεριφορά και ακραίες παρεμβάσεις από το κόμμα με τις περικεφαλαίες, όπως είχαμε δει από τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής τότε, πολλές φορές, τον Ηλία Κασιδιάρη; Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιστρέψουμε στις μαύρες εποχές της νεότερης κοινοβουλευτικής μας ιστορίας.
Ένα άλλο γκρίζο σύννεφο που πλανάται πάνω από τη νέα Βουλή αφορά το κόμμα Νίκη. Η άκρατη θρησκοληψία του φαίνεται ότι είναι πολύ χειρότερη από εκείνη που έχουμε δει στην Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου. Η ορθοδοξία, η πατρίδα και η οικογένεια είναι το τρίπτυχο που επικαλείται σε κάθε ομιλία του ο πρόεδρος της Κ.Ο. της Νίκης, Δημήτρης Νατσιός. Έτσι, δηλώσεις του όπως ότι η ΝΔ «εισήγαγε υποχρεωτικό μάθημα σεξουαλικής αγωγής σε όλες τις βαθμίδες της προσχολικής και σχολικής εκπαίδευσης, στο οποίο τα παιδιά μας διδάσκονται την αφύσικη χρήση του σώματός τους και κάθε άλλον παραλογισμό της νεοταξικής ατζέντας», επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική τους φυσιογνωμία θα κυριαρχείται από μπόλικες θεωρίες συνωμοσίας, αρκετό αντιεμβολιαστικό κίνημα, κομποσκοίνια, Άγιο Όρος, συμπάθεια προς τη Ρωσία καθώς και αμφισβήτηση δικαιωμάτων όπως η άμβλωση.
Είναι ικανά όλα αυτά να οδηγήσουν σε απαξίωση του κοινοβουλίου και να δούμε ακόμη και χρήση βίας; Θέτω τα ερωτήματα αυτά στον διακεκριμένο ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νίκο Αλιβιζάτο, ο οποίος απαντά: «Αρχικά, δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση του Προέδρου της Βουλής, Κωνσταντίνου Τασούλα, αλλά το μόνο βέβαιο είναι ότι η ευθύνη τού ανήκει. Πάντως, δεν χρειάζεται πανικός ούτε κινδυνολογία, αλλά είναι προφανές ότι απαιτείται σοβαρότητα εκ μέρους όλων. Τώρα, όσον αφορά το αν μπορούσε ο Άρειος Πάγος να αποκλείσει το κόμμα των Σπαρτιατών, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: εφόσον δεν διέθετε στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ηγετικό ρόλο του Ηλία Κασιδιάρη, η απάντηση είναι αρνητική. Επομένως, σε αυτό που πρέπει να δώσουμε βάση είναι η χρήση βίας. Διότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανέχεται τη δράση κομμάτων τα οποία αποδοκιμάζουν τη χρήση βίας, όσο εξτρεμιστικές θέσεις και αν υποστηρίζουν. Προσωπικά, θεωρώ ότι το αντίδοτο σε όλο αυτό είναι να προχωρήσουν οι τολμηρές μεταρρυθμίσεις για ένα αποτελεσματικότερο και πιο συμπεριληπτικό κράτος. Δείτε, για παράδειγμα, το μίσος που κυριαρχεί στη Γαλλία από μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που θεωρούν τους εαυτούς τους περιθωριοποιημένους. Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι καλύτερο να τους έχεις εντός της Βουλής προκειμένου να υπάρχει μια πολιτική εκτόνωση, παρά να βρίσκονται εκτός. Όσες μαύρες τρύπες και αν προκύπτουν (έχουμε διαρκώς πυρήνες νεοναζί στη χώρα μας), οι κανόνες και η εφαρμογή τους είναι η μοναδική απάντηση. Άλλωστε, αν χρειαστεί, υπάρχει και η δυνατότητα της χρήσης πειθαρχικών μέτρων, όπως έχουμε δει να συμβαίνει και στο παρελθόν».
Όσον αφορά τις δηλώσεις της κυρίας Κωνσταντοπούλου, ο κ. Αλιβιζάτος επισημαίνει: «Ας πάρουμε το παράδειγμα του πρώην αρχηγού της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος στην προηγούμενη κοινοβουλευτική θητεία κατείχε δύο τίτλους, εκείνον του αρχηγού του κόμματος αλλά και εκείνον του πρώην πρωθυπουργού. Όπως είδαμε, δεν έκανε χρήση των δυνατοτήτων που του δίνονταν με τους δύο παράλληλους τίτλους. Οπότε, ναι μεν μπορεί να δούμε τρελά πράγματα, αλλά υπάρχει ένα πλαίσιο προστασίας ώστε να αποφευχθεί ένα άθροισμα ιδιοτήτων και προνομίων».
Τώρα, όσον αφορά τους αριθμούς που κεντρίζουν, αξίζει να επισημάνουμε ότι η ανανέωση των μελών του κοινοβουλίου σε σχέση με το 2019 αγγίζει το 30%, ενώ όσον αφορά τα νέα χαρακτηριστικά ίσως το πιο σημαντικό να είναι η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος για πρώτη φορά θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ εντός της Βουλής. Επίσης, δεν περνά απαρατήρητη η επιστροφή του Δημήτρη Αβραμόπουλου ως βουλευτή Ηλείας, η εκλογή της Σέβης Βολουδάκη, συζύγου του αείμνηστου Μανούσου Βολουδάκη, βουλευτή Χανίων και πρώην υφυπουργού, όπως και της Παναγιώτας (Νάγιας) Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας με το ΠΑΣΟΚ και κόρης του Λεωνίδα Γρηγοράκου. Τέλος, όσον αφορά τα θεσμικά δικαιώματα, να υπενθυμίσουμε ότι η συρρίκνωση της εκλογικής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία κατάθεσης πρότασης μομφής, αφού γι' αυτήν απαιτούνται 50 υπογραφές.
Όπως είπε πρόσφατα και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου: «Η νέα Βουλή γεννά πολλές προκλήσεις για τον πρόεδρό της». Άρα, ας ευχηθούμε ότι θα βρεθούν τα κατάλληλα αναχώματα προκειμένου να αντιμετωπιστούν πιθανές ακρότητες, βίαιες αντιπαραθέσεις αλλά και η «μπαχαλοποίηση» των κοινοβουλευτικών διαδικασιών.
