ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ο Κώστας Αχ. Καραμανλής θα παρουσιαζόταν στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα Τέμπη με την ταπεινότητα που αρμόζει στο θέμα που εξετάζεται, αλλά εκείνος σχεδόν κουνούσε το δάχτυλο όταν απαντούσε και έμοιαζε να δυσφορεί με τη διαδικασία. Επέμεινε στο αφήγημα του «ανθρώπινου λάθους» αποκλειστικά και υποστήριξε ότι ούτε η τεχνολογία, αν υπήρχε, είναι βέβαιο ότι θα απέτρεπε το τραγικό δυστύχημα.
Η «τεχνολογία», που είπε ο κ. Καραμανλής, είναι το έργο της σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης που έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί από το 2016, αλλά λόγω πολιτικής ανικανότητας, διαφθοράς και διαπλοκής, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, ενώ αν υπήρχε, η ασφάλεια των δρομολογίων δεν θα στηριζόταν στον έναν σταθμάρχη, ο οποίος ήταν και ακατάλληλος.
Ο πρώην υπουργός Μεταφορών αρνήθηκε να παραδεχθεί ότι η «τεχνολογία» ήταν απαραίτητη διότι ελαχιστοποιεί την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους και ότι αυτή δεν υπήρχε λόγω πολιτικών ολιγωριών, ενώ αποσιώπησε το ποιος είχε την ευθύνη για την επιλογή των ανθρώπων που έκαναν τα λάθη, τα οποία τώρα επικαλείται ως μοναδική αιτία. Είχαν επιλεγεί οι κατάλληλοι άνθρωποι με τα απαραίτητα προσόντα και επαρκή εκπαίδευση; Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, όχι.
Ο Κώστας Αχ. Καραμανλής στην προσπάθειά του να απαλλάξει τον εαυτό του από κάθε ευθύνη επέμενε ότι «αν έστω και μία πλευρά είχε τηρήσει τις διαδικασίες του γενικού κανονισμού κυκλοφορίας, το δυστύχημα θα είχε αποτραπεί…», λες και δεν ήταν ευθύνη του αρμόδιου υπουργού η διασφάλιση της τήρησης των διαδικασιών.
Ο πρώην υπουργός Μεταφορών αρνήθηκε να παραδεχθεί ότι η «τεχνολογία» ήταν απαραίτητη διότι ελαχιστοποιεί την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους και ότι αυτή δεν υπήρχε λόγω πολιτικών ολιγωριών, ενώ αποσιώπησε το ποιος είχε την ευθύνη για την επιλογή των ανθρώπων που έκαναν τα λάθη, τα οποία τώρα επικαλείται ως μοναδική αιτία.
Για την καθυστέρηση υλοποίησης της σύμβασης 717 για την τηλεδιοίκηση περιορίστηκε σε γενικόλογες δικαιολογίες, ότι αυτός την ξέμπλεξε και την προχώρησε κ.λπ. Κάποια στιγμή, απαντώντας σε μία ερώτηση, είπε πως «σε ό,τι αφορά λοιπόν αυτά τα συστήματα, σαφώς και θα συνέβαλλαν στην αύξηση της ασφάλειας, αλλά δεν υπήρχε η βεβαιότητα ότι θα απέτρεπαν το δυστύχημα, γιατί και τα συστήματα αυτά άνθρωποι τα χειρίζονται». Ομολόγησε δηλαδή ότι «τα συστήματα» θα συνέβαλλαν στην αύξηση της ασφάλειας, αλλά δεν φρόντισε να υπάρχουν και τα τρένα κυκλοφορούσαν χωρίς αυτά.
Παρέθεσε επίσης το εξωφρενικό επιχείρημα ότι και στον χειρισμό της τηλεδιοίκησης θα μπορούσαν να γίνουν λάθη, αφού άνθρωποι θα τη χειρίζονταν. Με την λογική του Κώστα Αχ. Καραμανλή, ίσως δεν θα χρειαζόταν να εκσυγχρονιστεί κανένα σύστημα ασφάλειας. Όσο για την ευθύνη της επιλογής των κατάλληλων και εκπαιδευμένων ανθρώπων, συνέχισε να μιλά σαν αυτή να μην υπήρχε και σαν να είναι θέμα τύχης ποιος θα βρεθεί π.χ. στη θέση του σταθμάρχη ή του υπεύθυνου για το σύστημα τηλεδιοίκησης.
«Γιατί για να είναι ασφαλή τα τρένα, ακόμα πιο σημαντικό κι από τις πάσης φύσεως τεχνολογίες είναι ένα: Να τηρείται ευλαβικά ο κανονισμός κυκλοφορίας τους», επέμεινε, αναφέροντας ότι «αυτός ο Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας παραβιάστηκε δυστυχώς κατά συρροήν εκείνο το μοιραίο βράδυ…». Αυτό που δεν είπε ο Κώστας Αχ. Καραμανλής είναι πώς είχε εξασφαλίσει εκείνος, ως αρμόδιος υπουργός Μεταφορών, την ευλαβική τήρηση του κανονισμού λειτουργίας και με ποιες δικλείδες ασφαλείας.
Η Μιλένα Αποστολάκη τον ρώτησε πώς εννοεί την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, όταν μερικούς μήνες μετά, στις εκλογές, ήταν και πάλι υποψήφιος βουλευτής και εκείνος της απάντησε ότι τέθηκε στην κρίση των συμπολιτών του στις Σέρρες. Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κατά την εξέταση του πρώην υπουργού τον κατήγγειλε και για μεγάλη ζημιά του Ελληνικού Δημοσίου από τη σύμβαση που είχε υπογράψει με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής από τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν τους βουλευτές της πλειοψηφίας για «συντονισμένη μεθόδευση προκειμένου να συγκαλυφθούν οι ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου, με βασικό όχημα την άρνηση να έρθουν μάρτυρες τους οποίους σύσσωμη η αντιπολίτευση ζητάει».
Η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου που ερευνά το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) είχε ενημερώσει από τον περασμένο Ιούνιο την ελληνική Βουλή ότι έχουν προκύψει ενδείξεις για πιθανά ποινικά αδικήματα που διέπραξαν πρώην μέλη κυβερνήσεων. Τα φερόμενα ποινικά αδικήματα, όπως εξηγούσε σε επιστολή της, με την οποία ζητούσε από τη Βουλή να πράξει τα δέοντα, αφορούν παράβαση καθήκοντος για τον πρώην υπουργό Μεταφορών Χρήστο Σπίρτζη και υπεξαίρεση για τον επίσης πρώην υπουργό Κώστα Αχ. Καραμανλή.
Η σχετική δικογραφία της EPPO για τους Σπίρτζη και Καραμανλή παραπέμφθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο για να αποφανθεί αυτό, καθώς η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να ερευνήσει ευθύνες υπουργών εξαιτίας των εμποδίων που βάζει το άρθρο 86 του Συντάγματος «περί ευθύνης υπουργών» και αυτό, όπως αναμενόταν, αρνήθηκε την ποινική έρευνα και αποφάσισε να τους αφήσει στο απυρόβλητο.
Ο δικηγόρος Διονύσης Γκούσκος, μιλώντας στην LiFO, είχε αναφέρει ότι η ασφάλεια των δικτύων περιλαμβάνεται στα θεμελιώδη καθήκοντα του υπουργού Μεταφορών και η ευθύνη αυτή απορρέει από τον νόμο. «Η γνώση του για την επικινδυνότητά τους προκύπτει από τα έγγραφα που έχουν υποβληθεί υπηρεσιακά ή επιδοθεί από τους εργαζόμενους, από τις ανεκτέλεστες συμβάσεις, από τα σχετικά προειδοποιητικά έγγραφα της Ε.Ε., από τις επερωτήσεις στη Βουλή».
Όσα ήρθαν στο φως μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών αποκάλυψαν την έκταση της παρακμής του ελληνικού σιδηροδρόμου, ο οποίος είχε αφεθεί σε κατάρρευση. Πριν από την οικονομική κρίση υπήρξε για χρόνια ένας από τους πιο διεφθαρμένους οργανισμούς με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, οι οποίες διαπλέκονταν με τους εργολάβους και τον χρησιμοποιούσαν για ρουσφέτια.
Αν ο πρώην υπουργός που εξετάστηκε χθες στη Βουλή είχε πράξει όσα όφειλε εκ της θέσεως του και, παρά τις ολιγωρίες για τη σύμβαση 717, δούλευαν όλα τα άλλα ρολόι, αν είχε φροντίσει να τηρούνται οι κανονισμοί και οι διαδικασίες και να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι στις θέσεις ευθύνης, τότε θα μπορούσε μιλάει και για «ανθρώπινο λάθος». Αλλά εδώ υπήρξε πρόδηλη η απραξία, η οποία θα μείνει για άλλη μια φορά ατιμώρητη χάρη στο ακαταδίωκτο των υπουργών που έχουν νομοθετήσει για τον εαυτό τους, ώστε να μην αντιμετωπίζονται από τη Δικαιοσύνη όπως όλοι οι άλλοι πολίτες.
