Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ στην επικαιρότητα με αρνητικό τρόπο, καθώς τίποτα θετικό δεν συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που έχει πάρει για τα καλά την κατηφόρα, χωρίς δυνατότητα επιστροφής όπως φαίνεται.
Η κάθοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα ξεκίνησε μετά το δημοψήφισμα του 2015 και την κυβίστηση που ακολούθησε, οπότε και άρχισαν να τον εγκαταλείπουν οι ψηφοφόροι που είχαν αναζητήσει εκεί κάποια ελπίδα, όταν τα συστημικά κόμματα κατέρρευσαν. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε πολύ γρήγορα κι αυτός συστημικό κόμμα, ακολουθώντας την ίδια πορεία, πιο άγαρμπα και πιο αδέξια.
Ο Αλέξης Τσίπρας, αφού έζησε την πτώση και πήγε το κόμμα στο 17% και στα όρια της χρεοκοπίας, παρέδωσε την καυτή πατάτα στον Στέφανο Κασσελάκη, τον οποίο είχε φέρει στο κόμμα λίγους μήνες νωρίτερα ως μεταγραφή «αριστείας» και «βαρύ βιογραφικό». Μετά από την διπλή ήττα του 2023 αναγκάστηκε να παραμερίσει για να σταματήσει να εισπράττει φθορά, απευθυνόμενος σε πολυεθνική εταιρεία επικοινωνίας για να του κάνει το περίφημο rebranding, ώστε να του διορθώσει το προφίλ για να επιστρέψει όταν οι συνθήκες θα είναι κατάλληλες. Την ώρα που το κόμμα, πάντως, έχει γίνει μαλλιά κουβάρια και πολλοί τον αναζητούσαν όλο το καλοκαίρι για να μιλήσουν μαζί του, εκείνος προτίμησε να κάνει μακράς διάρκειας διακοπές με την οικογένειά του, στο εξωτερικό και σε ελληνικά νησιά, διατηρώντας επαφή με πολύ λίγους κι έμπιστους.
Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως θεωρεί ως πρώτη προτεραιότητα να πάρουν τα κλειδιά του κόμματος από τα χέρια του Κασσελάκη και να περάσουν στα χέρια κάποιου έμπιστου κομματικού στελέχους.
Τα νέα που παράγει ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρουν υλικό σχεδόν μόνο για πολιτική σάτιρα (η πισίνα, ο σκύλος, οι τσακωμοί, το δεύτερο επεισόδιο του γάμου, η κόντρα για τα τρολ κ.ο.κ). Πραγματικό πολιτικό περιεχόμενο δεν υπάρχει, καθώς κανένας ουσιαστικός πολιτικός διάλογος δεν γίνεται, ούτε ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση υπάρχει. Μόνο τσακωμοί για τα ιμάτια (ή μήπως κουρέλια) της κομματικής εξουσίας.
Τους περισσότερους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τους ενδιαφέρει κυρίως πως θα εκλεγούν ξανά και αυτό ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν πως δύσκολα θα τους το προσφέρει. Κάποιοι συζητάνε από καιρό με το ΠΑΣΟΚ. Εχουν προσεγγίσει τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά και άλλους υποψήφιους, καθώς λόγω της επικείμενης εκλογής δεν γνωρίζουν ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος του. Για αυτό αρκετοί προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο τηρώντας στάση αναμονής.
Δεν είναι ακριβές όμως να μιλάμε για διχασμό του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς δεν είναι δύο οι πλευρές που είναι απέναντι, π.χ του Κασσελάκη και των «87». Υπάρχουν και άλλες διαφοροποιήσεις. Από τους νεοπροεδρικούς έχει ήδη σηκώσει το δικό του μπαϊράκι ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος ήταν ο στρατηγός του Κασσελάκη, αλλά ακόμα και οι «87» δεν αποτελούν ένα ενιαίο συμπαγές μπλοκ. Άλλοι θέλουν να φύγουν, άλλοι να πάρουν πίσω το κόμμα και μερικοί να πάνε αλλού.
Για τον Αλέξη Τσίπρα, πηγές του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρουν ότι δεν έχει πάρει τις αποφάσεις του και για την ώρα δεν αισθάνεται έτοιμος να κάνει κάποιο βήμα. Θα συνεχίσει δηλαδή χαλαρά, με ταξίδια, εκδρομές και rebranding, αντιστεκόμενος στις πιέσεις που δέχεται. Ο Τσίπρας έχει ακόμα αρκετούς οπαδούς στο κόμμα, αλλά δεν είναι λίγοι και αυτοί που δηλώνουν απογοητευμένοι μαζί του και τον κατηγορούν ότι εκείνος έφερε το κόμμα σε αυτή την κατάσταση.
Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως θεωρεί ως πρώτη προτεραιότητα να πάρουν τα κλειδιά του κόμματος από τα χέρια του Κασσελάκη και να περάσουν στα χέρια κάποιου έμπιστου κομματικού στελέχους. Μερικοί του λένε να τα πάρει ο ίδιος, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα γινόταν αρχηγός ενός κόμματος πιο μικρού κι από αυτό που άφησε. Από την άλλη, δεν είναι καν βέβαιο ότι θα τα κατάφερνε. Στην αναμέτρηση του τελευταίου συνεδρίου ο Τσίπρας ηττήθηκε από τον Κασσελάκη και δεν θα ρίσκαρε ξανά κάτι τέτοιο. Υπάρχουν και αυτοί που του προτείνουν να κάνει ένα δικό του νέο κόμμα, αλλά ούτε αυτό το σενάριο έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Γενικά η κατάσταση πολιτικά είναι δύσκολη για τον Τσίπρα, ακόμα και το σενάριο με τον Χάρη Δούκα, που έβλεπε θετικά, δεν εξελίσσεται όπως το περίμενε. Ούτε να εγκαταλείψει τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί διέξοδο και να αφήσει μόνο του εκεί τον Κασσελάκη.
Όσο χρεοκοπημένο κι αν είναι το κόμμα, διαθέτει εκτός από την κρατική επιχορήγηση (μαζί με διάφορα προνόμια) και μια ακίνητη περιουσία την οποία κανένας δεν θέλει να αφήσει στον Κασσελάκη – τον οποίο τώρα αποκαλούν “ουρανοκατέβατο” ακόμα και αυτοί που τον κατέβασαν στην πολιτική και τον στήριξαν. Υπάρχουν και ορισμένοι που θα ήταν ικανοποιημένοι αν έπαιρναν οι ίδιοι τον έλεγχο του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και αν έπεφτε σε μονοψήφιο νούμερο. Αυτές τις μέρες, εκτός από τον Παύλο Πολάκη σκέφτονται και άλλοι να διεκδικήσουν την ηγεσία, καθώς διαπιστώνουν ότι ο Τσίπρας δεν είναι έτοιμος να επιστρέψει.
Στις συνεδριάσεις των «87», οι οποίοι αποτελούν τον βασικό κορμό της αμφισβήτησης του Κασσελάκη ως τώρα, ακούγονται πάρα πολλές απόψεις και δεν υπάρχει μία γραμμή, για αυτό και υπάρχει αδυναμία λήψης κοινής απόφασης. Οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να έχουν ήδη φύγει και ότι δεν έχει κανένα νόημα να πάνε στο συνέδριο. «Για μένα είναι τελειωμένη υπόθεση αυτό που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ» αναφέρει ένας από αυτούς. Υπάρχουν όμως και αρκετοί που λένε «ας κάνουμε μία προσπάθεια ακόμα μήπως του τον πάρουμε». «Πρόκειται για αυταπάτες, κανένας δεν μπορεί να πάρει πλέον το κόμμα από τον Κασσελάκη» λέει ένα από τα απαισιόδοξα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, πασοκικής προέλευσης. «Ο κόσμος που υπήρχε παλιά έχει φύγει. Έχει αλλάξει η σύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ» εξηγεί. «Έχουν έρθει άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αριστερά. Έχουν έρθει Αντώναροι, Σπηλιωτόπουλοι, τέτοιοι άνθρωποι».
Αυτές τις μέρες γίνεται μία τελευταία προσπάθεια για κοινή στάση απέναντι στον Κασσελάκη. Αν δεν επιτευχθεί, είναι πιθανό να αρχίσει νέο κύμα αποχωρήσεων ακόμα και πριν από το συνέδριο. Τουλάχιστον αυτό λένε ότι θα κάνουν κάποιοι από τους «87».
Στις πρόσφατες ευρωεκλογές οι ψηφοφόροι έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση. Τίποτα δεν άλλαξαν παρόλα αυτά. Άλλοι γιατί δεν θέλουν και άλλοι γιατί δεν μπορούν. Η απουσία ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης όμως, καταδεικνύει ένα μεγάλο θεσμικό κενό. Η κυβέρνηση αισθάνεται ότι δεν απειλείται από κανέναν και η ελληνική κοινωνία αισθάνεται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, άρα ούτε ελπίδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει αναδειχθεί στο μεγαλύτερο ατού της κυβέρνησης, σκοπεύει να δώσει καινούργιο περιεχόμενο προσεχώς, με νέα επεισόδια σαπουνόπερας, τα οποία θα έχουν και γαμήλιο φολκλορικό γλέντι.
