ΤΟ ΒΡΟΧΕΡΟ ΠΡΩΙΝΟ της Κυριακής ο Μοχάμεντ πλησίασε την περιστρεφόμενη πύλη της δομής της Μαλακάσας μαζί με τον επιζήσαντα συνταξιδιώτη από το πολύνεκρο ναυάγιο της 14ης Ιουνίου, 47 ναυτικά μίλια ανοιχτά της Πύλου.
Οι δύο άντρες από το Πακιστάν γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια του μοιραίου αυτού ταξιδιού και επιβεβαιώνουν πως και οι δύο είχαν επιβιβαστεί στο Τομπρούκ της Λιβύης, αφού πρώτα ταξίδεψαν από το Πακιστάν μέχρι τη Λιβύη.
Το συνολικό χρηματικό ποσό που είχε ζητηθεί από τον Μοχάμεντ να πληρώσει γι' αυτό το πέρασμα μεταξύ τριών ηπείρων ήταν 8.000 δολάρια, εκ των οποίων τα 6.000 δολάρια αφορούσαν το ταξίδι με αφετηρία τη Λιβύη και προορισμό την Ιταλία.
«Όταν επιβιβαστήκαμε στο πλοίο ακούσαμε ότι είμαστε σύνολο 750 άτομα. Μας έβαλαν στο κάτω μέρος (κατάστρωμα) του πλοίου όπου δεν βλέπαμε τίποτα. Εκεί κάτω ήμασταν 300 έως 350 άντρες από το Πακιστάν. Μετά από τρεις μέρες κάποιοι από εμάς αρχίσαμε να φωνάζουμε ότι θέλουμε να βγούμε λίγο έξω για να πάρουμε αέρα».
Στις έξι συνολικά μέρες που ήταν εν πλω, θυμάται πέντε γυναίκες που βρίσκονταν και αυτές στο υπόγειο ανήλιαγο κατάστρωμα και είχαν μαζί τους μικρά παιδιά. Καμία από τις γυναίκες που ήταν καθισμένες στο κάτω κατάστρωμα δεν ήταν από το Πακιστάν, αλλά «έμοιαζαν να είναι από τη Συρία» και μιλούσαν αραβικά, είπε.
Ο Μοχάμεντ έμεινε τρεις μέρες κάτω και μετά, όπως λέει, τον ανέβασαν επάνω μαζί με άλλους που ζήτησαν να ανέβουν για να πάρουν αέρα. Εκεί έμεινε για άλλες τρεις μέρες μέχρι τη στιγμή που ανατράπηκε το αλιευτικό και βρέθηκε μέσα στη θάλασσα.
Στις έξι συνολικά μέρες που ήταν εν πλω, θυμάται πέντε γυναίκες που βρίσκονταν και αυτές στο υπόγειο ανήλιαγο κατάστρωμα και είχαν μαζί τους μικρά παιδιά. Καμία από τις γυναίκες που ήταν καθισμένες στο κάτω κατάστρωμα δεν ήταν από το Πακιστάν, αλλά «έμοιαζαν να είναι από τη Συρία» και μιλούσαν αραβικά, είπε.
Όταν πια βρέθηκε στο πάνω κατάστρωμα, τον έβαλαν να καθίσει στο πίσω μέρος του αλιευτικού όπου και παρέμεινε μέχρι το ναυάγιο. «Δεν κατάλαβα πως έπεσα στη θάλασσα, ήμουν στο πίσω μέρος και δεν έβλεπα τι γίνεται μπροστά. Αυτό που ακούγαμε ότι είχε συμβεί είναι ότι χάλασε η μηχανή του καραβιού και σταματήσαμε. Δεν ξέρω τι έγινε, αλλά κάποιοι λένε ότι προσπάθησαν είτε να μας σώσουν είτε να μας πνίξουν. Άκουγα για ένα σκοινί στην μπροστινή πλευρά, αλλά εγώ ήμουν στο πίσω μέρος και δεν μπορούσα να δω». Μερικές φορές υπήρχαν φωνές, δεν καταλάβαινε τη γλώσσα, αλλά δεν υπήρχαν τσακωμοί στο πίσω μέρος του καταστρώματος, είπε ο Μοχάμεντ.
Ο γιος του αδερφού του πατέρα του Μοχάμεντ και ο γιος της αδερφής του πατέρα του, που ταξίδευαν μαζί του, δεν είναι ανάμεσα στους διασωθέντες, λέει ο Μοχάμεντ.
Το ίδιο πρωινό, έξω από τη δομή της Μαλακάσας, συνάντησα τον Α. από τη Λατάκια της Συρίας ο οποίος μιλάει αραβικά και ελληνικά. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ένας Αιγύπτιος επιζών με τον οποίο συνομίλησε ο Α. στη Μαλακάσα τού μεταφέρει μια διαφορετική εκδοχή της ιστορίας.
Η εκδοχή αυτή λέει ότι όταν το αλιευτικό έφτασε στη Λιβύη, είχε ήδη 100 Πακιστανούς επιβαίνοντες στο κάτω κατάστρωμα, δίπλα στο μηχανοστάσιο, οι οποίοι βρισκόντουσαν εκεί για μια εβδομάδα. Στη Λιβύη επιβιβάστηκαν 720 άτομα επιπλέον και αυτός ήταν ο λόγος που χάλασε η μηχανή του πλοίου.
Αναφέρει ότι στις πρώτες δύο ημέρες του ταξιδιού, μετά την αναχώρηση από τη Λιβύη, οι συλληφθέντες Αιγύπτιοι σκότωσαν τον καπετάνιο και τον πέταξαν στη θάλασσα γιατί «έκανε πολλές βόλτες έξω από τη Λιβύη» και καθυστερούσε η διάρκεια του ταξιδιού. Μετά το περιστατικό της αναφερθείσας δολοφονίας, τη διακυβέρνηση ανέλαβε κάποιος από τους εννιά συλληφθέντες Αιγύπτιους. Αναφέρει ότι το Λιμενικό έφτασε στο σημείο στις 2 π.μ. και ότι ένας άνθρωπος κατέβηκε από ελικόπτερο με ένα σκοινί και έδεσε το αλιευτικό στο σκάφος του Λιμενικού για να το τραβήξει.
Έως και σήμερα, έξι μέρες μετά το ναυάγιο, δεν υπάρχει καμία διασωθείσα γυναίκα ενώ υπάρχουν φόβοι πως εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους καθώς ο αριθμός των συνολικών επιβαινόντων παραμένει αδιευκρίνιστος.
