Μισόλογα κριτικής και παράλληλοι μονόλογοι 

Μισόλογα κριτικής και παράλληλοι μονόλογοι  Facebook Twitter
Ο Αλέξης Τσίπρας με αυτήν τη δημόσια εμφάνισή του, που επέλεξε να είναι στην εκδήλωση της «Καθημερινής», προσπάθησε να αποκαταστήσει την εικόνα του και να διαχωρίσει τη θέση του από πρόσωπα που εκείνος επέλεξε στο παρελθόν. Φωτ.: Bill Rebapis / SOOC
0

ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, που δεν έγινε ποτέ όταν έπρεπε, εκεί που έπρεπε και όπως έπρεπε, είχαμε κάτι σαν παράλληλους μονολόγους, με τον Αλέξη Τσίπρα από το συνέδριο της «Καθημερινής» για τα 50 χρόνια της Μεταπολίτευσης, και τους πρώην υπουργούς του από την ιδρυτική συνδιάσκεψη του κόμματος της Νέας Αριστεράς. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η κριτική ασκείται τώρα που όλοι τους έφυγαν από την ενεργό δράση στον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά τα χρόνια στα όργανα του κόμματος δεν συζητήθηκε ποτέ ουσιαστικά ούτε γιατί κέρδισαν την εξουσία ούτε γιατί την έχασαν. 

Η κριτική του Αλέξη Τσίπρα για την κυβέρνησή του (πραγματική αυτοκριτική απέφυγε να κάνει) έμοιαζε αρκετά με απολογία, όχι όμως στην αριστερή βάση που απογοήτευσε και σε μεγάλο βαθμό τον εγκατέλειψε, αλλά στο αστικό σύστημα, του οποίου τους εκπροσώπους προσπάθησε να πείσει ότι δεν θα έβαζε ποτέ σε κίνδυνο. 

Ο Αλέξης Τσίπρας με αυτήν τη δημόσια εμφάνισή του, που επέλεξε να είναι στην εκδήλωση της «Καθημερινής», προσπάθησε να αποκαταστήσει την εικόνα του και να διαχωρίσει τη θέση του από πρόσωπα που εκείνος επέλεξε στο παρελθόν, από τον Βαρουφάκη μέχρι τον Κασσελάκη.

Ο Αλέξης Τσίπρας προέβη στη διαπίστωση ότι σήμερα η αριστερά δεν συμβαδίζει με τις εξελίξεις και δεν δίνει «προοπτική ενθουσιασμού και μιας καλύτερης ζωής». 

Ο τέως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να αφηγηθεί ξανά το σχετικά πρόσφατο παρελθόν, δίνοντάς του μια νέα ερμηνεία και εμφανιζόμενος ο ίδιος με ένα πιο κεντρώο προφίλ και καθόλου ριζοσπαστικό. 

Για το δημοψήφισμα είπε ότι αυτό έδωσε τη δυνατότητα και στις δύο πλευρές τότε να κάνουν ένα βήμα πίσω – κι ενώ είναι προφανές ποια ήταν η δική του υποχώρηση, δεν εξήγησε ποια ήταν η υποχώρηση των δανειστών. Χαρακτήρισε ατυχείς τους χειρισμούς της κυβέρνησής του στις υποθέσεις Novartis και τηλεοπτικών αδειών. Πριν κριθούν δικαστικά, ωστόσο, έλεγε άλλα. Για τον αντιαμερικανισμό, που στη Μεταπολίτευση χαρακτήριζε όλα τα κόμματα της αριστεράς, είπε ότι ο δικός του αντιαμερικανισμός «πάντα είχε ένα πλαίσιο, ακόμη και όταν ήμουν νέος». Είπε επίσης ότι «εμπνεόταν από τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και τα κινήματα που διαμορφώνονταν στις ΗΠΑ» και δήλωσε ευτυχής που η κυβέρνησή του ήταν εκείνη που έπαιξε ρόλο στην ομαλοποίηση των σχέσεων με τις ΗΠΑ.

Ανέφερε πως είναι περήφανος για τρία πράγματα: την έξοδο από το μνημόνιο, τη Συμφωνία των Πρεσπών και επειδή, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν η εντιμότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Έξοδος από τα μνημόνια και ακύρωσή τους βέβαια δεν υπήρξε, έφεραν ένα τρίτο μνημόνιο και τα ολοκλήρωσαν, με μεγάλο κόστος για τους Έλληνες, ενώ και η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν απαίτηση των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Κανείς δεν αμφισβητεί ωστόσο τη ρύθμιση του χρέους που έγινε μέσα στο μνημονιακό πλαίσιο επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Όπως κανείς από τους «μένουμε Ευρώπη» δεν αμφισβητεί την προσήλωση που επέδειξαν στην εφαρμογή του μνημονίου, παρά την αντίθετη ρητορική και τους λόγους για τους οποίους εξελέγησαν. 

Ο Αλέξης Τσίπρας προέβη στη διαπίστωση ότι σήμερα η αριστερά δεν συμβαδίζει με τις εξελίξεις και δεν δίνει «προοπτική ενθουσιασμού και μιας καλύτερης ζωής». Οι παλιοί του σύντροφοι που έχουν απομείνει στον ΣΥΡΙΖΑ δεν ενθουσιάστηκαν με όσα είπε και πολλοί σχολίασαν αρνητικά ότι πήγε στο συνέδριο της «Καθημερινής» αλλά όχι στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. 

Κάπως πιο απελευθερωμένα πια, καθώς έχουν εγκαταλείψει τον ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη της Νέας Αριστεράς μιλούσαν για τη διαρκή φθορά και την απαξίωσή του. Αυτήν τη φορά όμως δεν γλίτωσε ούτε ο Τσίπρας από την κριτική, αν και ως τώρα τον άφηναν απ' έξω. 

Μισόλογα κριτικής και παράλληλοι μονόλογοι  Facebook Twitter
Η Αχτσιόγλου εμφανίζεται σαν να προειδοποιούσε εγκαίρως τον Τσίπρα, αλλά ποτέ πριν δεν τα είχε πει αυτά, δημόσια τουλάχιστον. Φωτ.: SOOC

Η Έφη Αχτσιόγλου είπε σε συνέντευξή της ότι «ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει τώρα τα δομικά προβλήματα τα οποία εμείς είχαμε έγκαιρα διαγνώσει ότι θα επισυμβούν. Ο ίδιος επέλεξε το καλοκαίρι να ανεχτεί την ευθεία εργαλειοποίησή του από τον κ. Κασσελάκη, ο οποίος έβαλλε εναντίον μου. Το επέτρεψε, το ανέχτηκε και είναι κοινή πεποίθηση ότι με αυτόν τον τρόπο στήριξε τον κ. Κασσελάκη. Ο ίδιος κάνει τώρα μία όψιμη, ετεροχρονισμένη αναγνώριση, η οποία δεν αλλάζει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης». Η Αχτσιόγλου εμφανίζεται σαν να προειδοποιούσε εγκαίρως τον Τσίπρα, αλλά ποτέ πριν δεν τα είχε πει αυτά, δημόσια τουλάχιστον. 

Ο Πάνος Σκουρλέτης είπε και αυτός για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «τους τελευταίους μήνες μεταλλάχθηκε οβιδιακά, ωστόσο το σπέρμα προϋπήρχε, δεν προέκυψε με τον Στέφανο Κασσελάκη. Ήταν συνειδητή επιλογή η ρευστοποίηση της συλλογικής λειτουργίας των οργάνων». 

Ήταν ένα Σαββατοκύριακο κριτικής –με ελάχιστη αυτοκριτική και όχι γενναιόδωρη–, σίγουρα καθυστερημένης και χωρίς να είναι καθόλου σίγουρο ότι αντλήθηκαν διδάγματα.  

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τρεις αυτοκτονίες και μια κοινωνία που τις προσπερνά τόσο εύκολα

Οπτική Γωνία / Τρεις αυτοκτονίες και μια κοινωνία που τις προσπερνά τόσο εύκολα

Ένας κτηνοτρόφος που έχασε το βιος του, ένας πατέρας που έχασε το παιδί του και ένας έφηβος που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Άνθρωποι που δεν άντεξαν άλλο και δεν ζητούν τη λύπη μας αλλά την προσοχή μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ιράν: Μουλάδες τέλος;

Οπτική Γωνία / Εξέγερση στο Ιράν: Μουλάδες τέλος;

Θα γίνει ο μαζικός ξεσηκωμός που συνταράσσει για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα το Ιράν η ταφόπλακα της Ισλαμικής Δημοκρατίας; Πολλοί το επιδιώκουν, προπαντός ένα ολοένα αυξανόμενο κομμάτι του ιρανικού λαού.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γκάζι: Από εργατική συνοικία, «λούνα παρκ» της νύχτας

Αθήνα / Γκάζι: Από εργατική συνοικία, «λούνα παρκ» της νύχτας

Πώς μια περιοχή με έντονα χαρακτηριστικά γειτονιάς, με μια κοινότητα μουσουλμάνων της Θράκης και εργαστήρια καλλιτεχνών στα τέλη του ’80 με αρχές του ’90, εξελίχθηκε σε τόπο μαζικής διασκέδασης.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Gen Z και εργασία στην Ελλάδα: «Δυστυχώς αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με άλλον υποψήφιο»

Οπτική Γωνία / «Δυστυχώς αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με άλλον υποψήφιο»

Πώς είναι να προσπαθείς να μπεις στην αγορά εργασίας σε μια περίοδο που η αβεβαιότητα έχει γίνει κανονικότητα; Ο Βασίλης Τσούτσης, φοιτητής Οικονομικών, περιγράφει την εμπειρία της πρώτης αναζήτησης εργασίας, ενώ ο Χρήστος Γούλας, γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, αναλύει το χάσμα που υπάρχει μεταξύ νέων και εργοδοτών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η πολιτική δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, το ηθικό κεφάλαιο και το πολιτικό ρίσκο

Πολιτική / Η πολιτική δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, το ηθικό κεφάλαιο και το πολιτικό ρίσκο

Το 2025 ξεκίνησε με τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη, που κατέβασαν στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλη τη χώρα, και κλείνει με την προαναγγελία δημιουργίας κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού, την πρόεδρο του Συλλόγου Πληγέντων του Δυστυχήματος των Τεμπών.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ