Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ο προϋπολογισμός που κατέθεσε διορθώνει τις συνέπειες της κρίσης των προηγούμενων ετών και ο πρωθυπουργός μιλάει για έναν προϋπολογισμό «με κοινωνικό πρόσημο», βελτιωμένο σε σχέση με τον περσινό, και για αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης, «σημαντικά υψηλότερη του μέσου όρου της Ε.Ε.», αν και αυτό είναι κάπως σχετικό για μια χώρα που τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί στον πάτο της λίστας των κρατών-μελών.
Το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην οικονομία αυτή την περίοδο, αφού εκεί είναι που πονάει περισσότερο ακόμα η χώρα και αυτό είναι που αναδεικνύουν ως μεγαλύτερο πρόβλημα οι πολίτες. Και πολιτικά, δηλαδή, εκεί είναι που χάνει η κυβέρνηση, καθώς οι ψηφοφόροι της είναι απογοητευμένοι από τις επιδόσεις της στην οικονομία, όπως καταδεικνύουν και οι κυλιόμενες μετρήσεις που έχει στη διάθεσή του το επιτελείο του πρωθυπουργού.
Η κυβέρνηση μιλάει για ανάπτυξη, επενδύσεις και τα δισεκατομμύρια του ταμείου Ανάκαμψης που διατέθηκαν, αλλά στην κοινωνία αυτή η ανάκαμψη δεν έχει γίνει ορατή και χειροπιαστά έργα σημαντικά δεν βλέπουν. Τα δίκτυα και οι υποδομές της χώρας, εγκαταλελειμμένα από τη δεκαετή κρίση, παραμένουν σε κατάσταση σχεδόν τριτοκοσμική σε πολλές περιπτώσεις, δεν έχει χτιστεί ούτε μία νέα φοιτητική εστία, παρά το έντονο πρόβλημα της φοιτητικής στέγης, και στα νοσοκομεία γίνονται μόνο κάποιες περιορισμένες ανακαινίσεις που δεν ανταποκρίνονται στις μεγάλες ανάγκες που υπάρχουν.
Για το Μέγαρο Μαξίμου το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι αυτό που διαβάζει στις δημοσκοπήσεις, δηλαδή η ακρίβεια και το κόστος διαβίωσης, για τα οποία διαμαρτύρονται οι πολίτες, και όση επικοινωνία κι αν ξοδέψουν για να τους πείσουν ότι παίρνουν μέτρα, αντιλαμβάνονται ότι δεν θα τα καταφέρουν, «αν δεν συμφωνεί και η τσέπη τους», όπως λένε.
Στο περίφημο «παραγωγικό μοντέλο» δεν έχει αλλάξει τίποτα και γενικότερα η πλειοψηφία της κοινωνίας δεν αισθάνεται ότι συμμετέχει σε καμία ανασυγκρότηση της χώρας, αλλά απλώς επιβιώνει. Η κυβέρνηση λέει ότι τον απολογισμό της θα τον κάνει σε δυόμισι χρόνια, όταν θα τελειώνει η θητεία της και το Ταμείο Ανάκαμψης.
Διεθνείς οικονομικοί αναλυτές, πάντως, εκφράζουν ήδη τον προβληματισμό τους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας μετά το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης, καθώς δεν βλέπουν πώς θα διατηρηθούν οι ρυθμοί ανάπτυξης που υπάρχουν τώρα και ήδη προβλέπουν σημαντική μείωσή τους από το 2028 και μετά. Το δημογραφικό, το οποίο η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει, και η χαμηλή παραγωγικότητα της χώρας είναι δύο από τους βασικούς παράγοντες που γεννούν αυτή την απαισιοδοξία.
Για το Μέγαρο Μαξίμου το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι αυτό που διαβάζει στις δημοσκοπήσεις, δηλαδή η ακρίβεια και το κόστος διαβίωσης, για τα οποία διαμαρτύρονται οι πολίτες, και όση επικοινωνία κι αν ξοδέψουν για να τους πείσουν ότι παίρνουν μέτρα, αντιλαμβάνονται ότι δεν θα τα καταφέρουν, «αν δεν συμφωνεί και η τσέπη τους», όπως λένε.
Με την ευκαιρία της συζήτησης του προϋπολογισμού στη Βουλή, ωστόσο, η κυβέρνηση ετοιμάζει ήδη μια επικοινωνιακή επίθεση, με την οποία θα προωθήσει μια θετική εικόνα οικονομικής ανάκαμψης και θα συνεχίσει να στοχοποιεί το ΠΑΣΟΚ σαν «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ», προκειμένου να συγκρατήσει τους κεντρώους ψηφοφόρους της.
Το ΠΑΣΟΚ θα ρίξει στη μάχη και την Άννα Διαμαντοπούλου που ασχολείται με το πρόγραμμα του κόμματος και τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Νίκο Χριστοδουλάκη, μαζί με τη νέα γενιά στελεχών, καθώς θεωρούν πολύ σημαντική τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2025, προκειμένου να αναδειχθούν οι διαφορές και οι προτάσεις τους, με στόχο αυτό να τους δώσει μια νέα ώθηση.
Ο πρωθυπουργός αναμένεται να επαναλάβει ότι το οικονομικό πρόγραμμά του θα ολοκληρωθεί το 2027, αποκλείοντας το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, «που σημαίνει ότι έχουμε δυόμισι χρόνια καθαρού πολιτικού χρόνου για να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις μας», όπως είπε πρόσφατα. Άλλωστε, για το 2027 έχει μεταθέσει και τις δεσμεύσεις της η κυβέρνηση για την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 950 ευρώ και του μέσου στα 1.500 ευρώ.
Οι ελπίδες όλων τώρα, πάντως, και της ελληνικής κυβέρνησης, μετά την έκθεση του Μάριο Ντράγκι, είναι να πειστεί η Ε.Ε. να εξετάσει νέα αναπτυξιακά σχέδια ώστε να αυξηθούν και οι δημόσιες επενδύσεις, κάτι που, όπως πάντα, διεκδικούν σταθερά οι χώρες του Νότου, αλλά ο Βορράς βλέπει με επιφυλακτικότητα.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO
