ΦΩΤΙΑ ΤΩΡΑ

Αυτή η φλόγα δεν θα σβήσει ποτέ

Αυτή η φλόγα δεν θα σβήσει ποτέ Facebook Twitter
Aρχετυπικά Χριστούγεννα: «Ιt's a wonderful life» του Φρανκ Κάπρα.
6

Υπάρχει ένα όχι τόσο γνωστό τραγούδι του Σαββόπουλου που μιλάει για τις άχαρες Πρωτοχρονιές της εφηβείας «με τους μεγάλους» αλλά και τις κατοπινές  / «Ύστερα γιόρταζες με φίλους σ΄ ένα δωμάτιο καπνού / το θαύμα πάλι ήταν αλλού / στις παιδικές Πρωτοχρονιές σου / στο χρόνο που άλλαζε μαζί σου / πριν μεγαλώσει η αντίστασή σου» / ακόμα με κυνηγάει αυτό το θαύμα που τόσο ωραία περιγράφει ο Σαββόπουλος στις «Πρωτοχρονιές του ραδιοφώνου» / είχε πάντα μια εξωτική μαγεία αυτή η μέρα που για μένα συνδέθηκε και με την ανακάλυψη της Αθήνας / για εβδομάδες ζούσα με την προσδοκία της οικογενειακής συγκέντρωσης το βράδυ της Παραμονής Πρωτοχρονιάς στο μαγικό σπίτι της θείας μου της Μάτας στην οδό Μιχαήλ Βόδα / τότε δεν είχα ιδέα που πέφτει η Μιχαήλ Βόδα, μου έφτανε ότι θα έμπαινα στο παραμυθένιο νεοκλασικό με τα δύο πατώματα, την στιβαρή ξύλινη σκάλα και, κυρίως, στην τεράστια κουζίνα όπου ένας μικρός στρατός από ζωηρές, καπάτσες, ακούραστες γυναίκες ετοίμαζαν το δείπνο της σημαντικής αυτής νύχτας πάνω σε ατελείωτους πάγκους και νεροχύτες από μάρμαρο /για το εξάχρονο ή επτάχρονο που ήμουν στα τέλη της δεκαετίας του '70 η διαδρομή από το σπίτι μας στη Νέα Σμύρνη μέχρι τον υποβλητικό αυτό δρόμο με τα θαλερά, γερμένα δέντρα αποκτούσε διαστάσεις κανονικής εκδρομής / η «Αθήνα» ήταν ένας άγνωστος κόσμος και η Συγγρού έμοιαζε στα μάτια μου τουλάχιστον με την 5η Λεωφόρο / καρφωνόμουν στο παράθυρο προσπαθώντας να ρουφήξω όσες περισσότερες εικόνες μπορούσα / το Φιξ στα τελευταία του, Στύλοι Ολυμπίου Διός, λεωφόρος Αμαλίας, το Ζάππειο, ο Κήπος, η Βουλή, το Σύνταγμα με τα φωταγωγημένα ξενοδοχεία, η Πανεπιστημίου, τα ωραία κτίρια της Πατησίων / καφενεία, καταστήματα που ήξερα από τις σακούλες της μητέρας μου, μεγάλα χαρτοπωλεία, το Μούγερ με τα αγαπημένα μου παπούτσια («ο Μούγερ, ο Μούγερ!!!», σχεδόν ούρλιαζα, σε έκσταση), διάσημα παιχνιδάδικα, ένας ολόκληρος κόσμος γεμάτος από Αθήνα και ζωή / φτάνοντας στο σπίτι της θείας ήμουν ήδη ευτυχισμένος / αλλά πίσω από την παλιά, επιβλητική πόρτα με περίμενε ακόμα περισσότερη ευτυχία, τόση που νόμιζα ότι θα σκάσω / αν η μητέρα μου ήταν «μοντέρνα» και "«εργαζόμενη» η θεία Μάτα ήταν ακριβώς το αντίθετο / αφοσιωμένη νοικοκυρά, με αφράτα, τσιτωμένα μάγουλα που δεν χόρταινα να φιλάω / παντού  στο σπίτι επικρατούσε η ωραία βαβούρα των σπιτιών που ξεχειλίζουν από ζωή, πολυκοσμία και χαρά / μεσήλικες, παππούδες, γιαγιάδες, παιδάκια και δυο - τρεις έφηβοι, οι μόνοι που υποθέτω δεν θα έβρισκαν τόσο συναρπαστική τη βραδιά / ο μοναδικός μου φόβος εκείνες τις ώρες ήταν μην έρθει κάποιο άλλο παιδάκι και μου ζητήσει να «παίξουμε»/ αν και πάντα μου έκαναν εντύπωση τα πολλά παιχνίδια του μεγαλύτερου σε ηλικία ξαδέλφου μου (που τα είχε παρατήσει εδώ και καιρό) ήξερα πως δεν είχα καμία όρεξη να σπαταλήσω τον χρόνο μου παίζοντας στρατιωτάκια ή Playmobil / αυτά ήταν για άλλες ημέρες/ σήμερα θα τριγυρνούσα από δωμάτιο σε δωμάτιο παρατηρώντας τους «μεγάλους» ή θα τρύπωνα στην κουζίνα / εκεί οι τροφαντές γυναίκες (ήταν όλες άραγε οικιακές βοηθοί; αποκλείεται!) θα με σήκωναν ψηλά, θα με ρήμαζαν στα φιλιά και θα με άφηναν να δοκιμάσω ένα σωρό λιχουδιές / εγώ απλά τις αγαπούσα / αργότερα θυμάμαι την ιεροτελεστία της αλλαγής του χρόνου με το κλείσιμο του γενικού και το τραγούδι που με συγκινούσε από νεογέννητο νομίζω /  σήμερα, 30τόσα χρόνια μετά, το σπίτι της Μιχαήλ Βόδα είναι ακόμα στη θέση του / για να μου θυμίζει τις καλύτερες Πρωτοχρονιές της παιδικής μου ηλικίας / η θεία Μάτα, αν και υπήρχε εναλλακτική λύση στην Κηφισιά, επιμένει να ζει σ' αυτό το μαγικό μέρος παρά τη σχεδόν μαζική φυγή των παλιών γειτόνων της / «καλέ, δεν θα πάμε πουθενά, εδώ είναι το σπίτι μας!», μου είπε πριν λίγες εβδομάδες όταν την συνάντησα στους δικούς μου, το ίδιο γελαστή και όμορφη, με τα χαρούμενα μάτια της ανοιχτά και πιο λαμπερά από ποτέ / φέτος, που πολλοί πιστεύουν ότι δεν έχουν λόγους να γιορτάσουν, καταπτοημένοι από τα προβλήματα και το κλίμα της εποχής, ας εμπιστευθούν τις παιδικές πρωτοχρονιές, τότε που το θαύμα ήταν όντως αλλού / κι όταν το ποτήρι της γιορτής υψωθεί, θυμηθείτε πως είμαστε φτιαγμένοι από τα χαμόγελα και τα μάτια των δικών μας ανθρώπων / αυτούς γιορτάζουμε κι αυτή η φλόγα δεν θα σβήσει ποτέ / (καλή χρονιά σε όλους!).

Από την στήλη της LIFO, Urban Lab του 2012

Οπτική Γωνία
6

ΦΩΤΙΑ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να καθησυχάσει τους δυσαρεστημένους

Οπτική Γωνία / Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να καθησυχάσει τους δυσαρεστημένους

Παρέμβαση για να προλάβει τη δυσαρέσκεια από την αύξηση των τιμών του ρεύματος, να αλλάξει την ατζέντα και να καθησυχάσει τους δυσαρεστημένους έκανε εχθές μέσω της συνέντευξής του στον ΣΚΑΪ ο πρωθυπουργός.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Παύλος Γερουλάνος: «Στο ΠΑΣΟΚ έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε»

Συνέντευξη / Παύλος Γερουλάνος: «Στο ΠΑΣΟΚ έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε»

«Προσωπικό, ιδέες, όραμα: Το ΠΑΣΟΚ έχει σήμερα ό,τι χρειάζεται για να αντιπροσωπεύει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας», σύμφωνα με τον υποψήφιο για την προεδρία του, Παύλο Γερουλάνο, αλλά «πρέπει να διορθώσει τα λάθη του», όπως εξηγεί σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στη LiFO.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Οι γονείς δεν ασχολούνται πια με το αν θα παντρευτούν τα παιδιά τους στις ΗΠΑ, σύμφωνα με νέα έρευνα

Οπτική Γωνία / Οι γονείς δεν ασχολούνται πια με το αν θα παντρευτούν τα παιδιά τους, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα

Οι γονείς αναγνωρίζουν πλέον ότι τα ενήλικα παιδιά τους δεν είναι υποχρεωμένα να κάνουν οικογένεια και ότι, ούτως ή άλλως, δεν τους πέφτει και πολύς λόγος στο θέμα.
THE LIFO TEAM
Σουδάν: Συνεχίζονται πάνω από έναν χρόνο οι βίαιες συγκρούσεις

Διεθνή / «Έπρεπε να μείνουμε κρυμμένοι, χωρίς νερό ή φαγητό και υπό συνεχή απειλή»

Ένα μέλος του προσωπικού των Γιατρών Χωρίς Σύνορα μοιράζεται την πραγματικότητα της ζωής στην El Geneina του Σουδάν, την πραγματικότητα ενός πολίτη που έχει παγιδευτεί στη σκληρή σύγκρουση.
THE LIFO TEAM
ΕΠΕΞ Το Ελληνικό Λαϊκό Μέτωπο…

Οπτική Γωνία / Μπορεί να δημιουργηθεί ένα Ελληνικό Λαϊκό Μέτωπο;

Τα κόμματα που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν ένα τέτοιο σχήμα συνεργασίας δεν έχουν διάθεση να παραχωρήσουν μικροεξουσίες, ούτε και οι προσωπικές φιλοδοξίες των ηγετών τους θα υποχωρήσουν.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ

σχόλια

6 σχόλια
Ούτε που κατάλαβα πως δεν υπήρχαν τελείες. Στα σχόλια το είδα κι απόρησα. Τόσο συναρπαστικό το κείμενο. Σε άλλη περίπτωση θα το είχα οπωσδήποτε παρατηρήσει και χλευάσει. Σ' ευχαριστώ φίλε.
Το να γράψει κανείς ένα κείμενο τέτοιας έκτασης, χωρίς τελείες, και να εξακολουθεί να είναι ευανάγνωστο, είναι τουλάχιστον αξιόλογο από πλευράς κειμενογραφίας. Ο νομπελίστας Σαραμάγκου (και όχι μόνο), έγραφε ολόκληρες σελίδες, χωρίς να χρησιμοποιεί τελείες, γιατί απλά μπορούσε. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με το διαφορετικό, ειδικά όταν όταν εκφράζει τόσο όμορφες εικόνες και συναισθήματα. Εξάλλου, η τέχνη ασπάζεται την προτωτυπία τη διαφορετικότητα και τη μοναδικότητα και αντιστρόφως. Πολύ όμορφο κείμενο!
Δεν καταλαβαίνουν το πρωτότυπο οι δύο σχολιαστές λόγω έλλειψης ισοδύναμων εμπειριών.Δεν είναι πρόσθεση προτάσεων και παραγράφων.Μια ταινία ευτυχίας της παιδικής ηλικίας είναι.Βάζουν τελείες σε μια ταινία;