ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ήταν η ανακοίνωση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της χώρας που αποτυπώνει τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες, μια εκκρεμότητα που είχε διαρκέσει πολύ. Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός καθορίζει τη χρήση και την προστασία των θαλάσσιων περιοχών κάθε χώρας σύμφωνα με την Οδηγία 2014/89/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απαιτούσε από τα παράκτια κράτη-μέλη να καταρτίσουν και να κοινοποιήσουν τα θαλάσσια χωροταξικά τους σχέδια έως τις 31 Μαρτίου 2021. Η Ελλάδα είχε καθυστερήσει να εκπληρώσει αυτή την υποχρέωσή της, με συνέπεια τον Δεκέμβριο του 2023 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να την παραπέμψει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και στο εσωτερικό της χώρας η κυβέρνηση δεχόταν έντονη κριτική από την αντιπολίτευση, αλλά ακόμα και από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος υπήρχε γκρίνια.
Μετά τη στασιμότητα στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο, την οποία κάποιοι εμφανίζουν ως υποχώρηση απέναντι στην Τουρκία (που απειλεί ακόμα και γι’ αυτό το νόμιμο έργο στο οποίο συμμετέχει η Ε.Ε.), η κυβέρνηση είχε ανάγκη να παρουσιάσει μια «εθνική επιτυχία» δεδομένων και των απωλειών που καταγράφει στα δεξιά της. Έτσι, τη Μεγάλη Τετάρτη ανακοίνωσε την κατάρτιση και την επίσημη κατάθεση της Εθνικής Χωρικής Στρατηγικής για τον Θαλάσσιο Χώρο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία αποτυπώνει τα όρια των ελληνικών θαλασσών, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο, κάτι στο οποίο έμοιαζε να διστάζει να προχωρήσει το προηγούμενο διάστημα. Ο χάρτης που κατατέθηκε στην Ε.Ε. αποτυπώνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο και στα 6 ν.μ. στο Αιγαίο, με την «επιφύλαξη άσκησης του δικαιώματος επέκτασης έως τα 12 ν.μ.» βάσει του Διεθνούς Δικαίου.
Η κυβέρνηση θέλει να φύγει το ζήτημα των Τεμπών από την επικαιρότητα, από την άλλη, όμως, είναι η κυβερνητική πλευρά αυτή που τροφοδότησε την τελευταία αναζωπύρωσή του.
Στόχος του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της Ε.Ε. είναι η ορθή οικονομική διαχείριση των θαλάσσιων πόρων των παράκτιων κρατών-μελών και η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ταυτόχρονα, όμως, συμβάλλει ουσιαστικά εκ των πραγμάτων στη διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας, ειδικά στις θαλάσσιες περιοχές όπου δεν έχουν ακόμη οριοθετηθεί οι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) με γειτονικά κράτη και κυρίως την Τουρκία.
Με την κατάθεση του συγκεκριμένου χάρτη η ελληνική κυβέρνηση, έστω και εκπρόθεσμα, αμφισβητεί de facto το αυθαίρετο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο μαζί και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» της Τουρκίας με τις εξίσου αυθαίρετες επεκτατικές της βλέψεις.
Η κυβέρνηση εκπλήρωσε με καθυστέρηση τεσσάρων ετών μια ευρωπαϊκή υποχρέωσή της, η οποία συμβάλλει στην κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και βάζει τέλος στις εντυπώσεις αδυναμίας που έδινε η αθέτηση της υποχρέωσης αυτής, λόγω των απειλών της Τουρκίας.
Ο πόλεμος για την «Ομάδα Αλήθειας» και τα τρολ
Στην πολιτική επικαιρότητα των προηγούμενων ημερών, το θέμα με το οποίο ασχολήθηκε σύσσωμος ο κυβερνητικός μηχανισμός και η Νέα Δημοκρατία ήταν η υποστήριξη της λεγόμενης «Ομάδας Αλήθειας», ενός επικοινωνιακού εργαλείου του κυβερνώντος κόμματος, που βρέθηκε στο επίκεντρο μετά το ρεπορτάζ του insidestory για τη χρηματοδότησή της και τη σύνδεση που είχε με τον Θωμά Βαρβιτσιώτη και την εταιρεία του.
Η εταιρεία με την οποία συνδέονται οι επικεφαλής της «Ομάδας Αλήθειας» φαίνεται να πληρώνεται για αδιευκρίνιστη παροχή έργου από εταιρείες οι οποίες κάνουν δουλειές με το κράτος και αυτό, όπως ήταν αναμενόμενο, πυροδότησε την αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία ζητούν εξηγήσεις και συνδέουν την «Ομάδα Αλήθειας» με τη χρηματοδότηση του κομματικού στρατού των ανώνυμων διαδικτυακών τρολ.
Στρατό από κομματικά τρολ, βέβαια, είχαν στο παρελθόν κι άλλα κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος χρηματοδοτούσε από άγνωστης προέλευσης ταμεία σάιτ που προωθούσαν την επικοινωνιακή του πολιτική και παρότι υπήρξαν ακόμα και επώνυμες καταγγελίες στο παρελθόν με στοιχεία και ονόματα, ουδέποτε ασχολήθηκε η Δικαιοσύνη. Μετά την απόσυρση του Αλέξη Τσίπρα και τις εσωκομματικές διενέξεις που ακολούθησαν, άνοιξαν πολλά στόματα και τότε αρκετοί πρώην υπουργοί, όπως ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Χρήστος Σπίρτζης, παραδέχθηκαν την ύπαρξη των ανώνυμων κομματικών τρολ που χρησιμοποιούνται για επιθέσεις. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όμως, ο μηχανισμός αυτός στηριζόταν κυρίως σε μετακλητούς υπαλλήλους, ενώ οι πρωτεργάτες της «Ομάδας Αλήθειας» της Νέας Δημοκρατίας φέρονται να πληρώνονται από ιδιωτική εταιρεία, η οποία όμως πληρώνεται από γνωστές επιχειρήσεις που κάνουν δουλειές με το Δημόσιο. Οι ίδιοι, ωστόσο, δεν αποδέχονται ότι οι αμοιβές αυτές έχουν σχέση με τη στήριξή τους στη Νέα Δημοκρατία και τις εμφανίζουν ως δική τους ανεξάρτητη επιχειρηματική δραστηριότητα στην εταιρεία επικοινωνίας που έχουν δημιουργήσει.
Ο καθένας, πάντως, μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι κάθε φορά, το κόμμα που έχει την εξουσία, αποκτά γρήγορα έναν τεράστιο στρατό από τρολ στο διαδίκτυο για να κάνει επιθέσεις, ο οποίος όμως αποδεκατίζεται όταν απωλέσει την εξουσία και τους πόρους της. Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ χαρακτηριστικό, καθώς από το 2015 μέχρι το 2019 είχε έναν τεράστιο μηχανισμό, ο οποίος, μετά την απώλεια της εξουσίας, έχει συρρικνωθεί δραματικά.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, υπουργοί και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κάλυψαν απόλυτα και υπερασπίστηκαν την «Ομάδα Αλήθειας», την οποία θεωρούν ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για την επικοινωνιακή πολιτική.
Οι υπουργοί με δηλώσεις τους αυτές τις μέρες υπερασπίζονται την «Ομάδα Αλήθειας», ισχυριζόμενοι ότι αυτή δεν κάνει προπαγάνδα, απλώς αναδεικνύει την ασυνέπεια και τα λάθη των πολιτικών τους αντιπάλων. Οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της δηλώνουν ότι έφτιαξαν αυτή την ομάδα για να αντιμετωπίσουν την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς και την προπαγάνδας της. Μιλάνε για «επίθεση» που δέχονται επειδή «ενοχλούν», κάτι που ισχυρίζεται και η κυβέρνηση. Με χθεσινό βίντεό τους επιχειρούν να απαντήσουν σε όσα αποκαλύφθηκαν τις προηγούμενες μέρες για τη χρηματοδότηση της εταιρείας τους και ρωτούν «γιατί τώρα». Ως απάντηση καλούν όλους να δουν ένα πρόσφατο βίντεο που είχαν φτιάξει για την υπόθεση των Τεμπών (με την οποία ασχολούνται συστηματικά τελευταία) και στο οποίο, όπως ισχυρίζονται, εξέθεσαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης με την ανάδειξη όσων έλεγαν το προηγούμενο διάστημα.
Το κλείσιμο των μετώπων και η προσέγγιση της Εκκλησίας
Μετά το Πάσχα ο πρωθυπουργός θα συνεχίσει την προσπάθειά του να κλείνει μέτωπα. Τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και το μεταναστευτικό διαπιστώνουν ότι έχουν συμβάλει στις απώλειες από δεξιά και είχαν υποτιμηθεί το προηγούμενο διάστημα. Ωστόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν επιθυμεί να αλλάξει κάτι στην πολιτική του, καθώς τη θεωρεί σωστή, και θα εστιάσει μόνο στους επικοινωνιακούς χειρισμούς, οι οποίοι κρίνουν ότι χρήζουν βελτίωσης.
Η κυβέρνηση θέλει να φύγει το ζήτημα των Τεμπών από την επικαιρότητα, από την άλλη, όμως, είναι η κυβερνητική πλευρά αυτή που τροφοδότησε την τελευταία αναζωπύρωσή του. Στο θέμα αυτό δεν φαίνεται να ακολουθούν όλοι την ίδια γραμμή. Από τη μια πλευρά είναι ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος έχει μια επιθετική στάση και τοποθετείται πάνω σε θέματα που ερευνά η Δικαιοσύνη, συχνά και με ακραίες εκφράσεις που εκπλήσσουν ακόμα και τους πρώην συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ, χωρίς να διστάζει να χρησιμοποιεί υπερβολές και ισχυρισμούς που διαψεύδονται στην πορεία. Στην ίδια πλευρά είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης και μερικοί ακόμα. Από την άλλη, υπάρχουν οι πιο μετριοπαθείς, όπως ο Κωστής Χατζηδάκης ή ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ο οποίος στις συνεντεύξεις του αποφεύγει να τροφοδοτεί εντάσεις ή να παίρνει θέση γι’ αυτά που ερευνά η Δικαιοσύνη, και τηρεί αποστάσεις από την επιθετική γραμμή.
Οι μέρες του Πάσχα δίνουν την αφορμή που αναζητούσε το Μέγαρο Μαξίμου για να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την Εκκλησία και τους παράγοντές της, οι οποίες είχαν παγώσει τελευταία. Η επικοινωνιακή στρατηγική περιλαμβάνει επίσης τη συνέχιση των περιοδειών, ώστε να φαίνεται ότι έρχεται σε επαφή με τον λαό και τους απλούς ανθρώπους. Πρόκειται για παραδοσιακές συνταγές τις οποίες ακολουθούν οι πολιτικοί όταν θέλουν να ενισχύσουν τη δημοτικότητά τους. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει πως δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τη μάχη, καθώς τον ενδιαφέρει η προοπτική μιας τρίτης θητείας. Το αν θα τη διεκδικήσει τελικά ή όχι θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα της προσπάθειας ανάκαμψης που επιχειρεί, με πρώτη προτεραιότητα τη συσπείρωση της παραδοσιακής βάσης που έχει απομακρυνθεί.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.
