ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ σκεφτείς τα συστατικά που μπορεί να συνθέτουν το εκρηκτικό κοκτέιλ επιρροών και αναφορών αυτού του κωμικού (και πολιτικού) ρετροφουτουριστικού θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, σε πιάνει προληπτικά πονοκέφαλος από την αναμενόμενη ένταση του επικείμενου χανγκόβερ:
Ως βάση μια γερή δόση ‘70s Blaxploitation αλλά με mood Τζον Κάρπεντερ και κυνηγητό α λα Σκούμπι-Ντου, κάτι από «Κουρδιστό πορτοκάλι» και «Μακάβρια εισβολή», λίγο από “Truman Show” και “Hollow Man” («Ο αόρατος άνθρωπος» με τον Κέβιν Μπέικον), κάτι από τον σουρεαλισμό της σειράς Atlanta, η αλληγορία και το αλλόκοτο του “Get Out”, ο πολιτικός σαρκασμός του "Sorry to Bother You" και για κερασάκι η κεντρική ιδέα της «Μέρας της Μαρμότας» και του “Russian Doll” σε συνδυασμό με τις πιο παρανοϊκές θεωρίες συνωμοσίας που παίζουν εκεί έξω.
Κι όμως πίνεται –και την ακούς– μια χαρά. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζούελ Τέιλορ που μόλις ξεκίνησε τη διαδρομή του στο Netflix χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες (αντίθετα από άλλες ταινίες που κάνουν κατά καιρούς την πολυδιαφημισμένη πρεμιέρα τους στην πλατφόρμα αλλά τελικά δεν βλέπονται με τίποτα) είναι απολαυστικό στο μεγαλύτερο μέρος του.
Για να παίξουμε λίγο και με τον τίτλο της ταινίας, δεν πρόκειται για κλώνο αλλά για πρωτότυπη δημιουργία που συνδυάζει με μαεστρία την κωμωδία, το μυστήριο, την φαντασία και την πολιτική σάτιρα. Το σάουντρακ επίσης είναι εξαιρετικό.
Παρ’ όλα αυτά τα νεύματα –και άλλα, που ενδεχομένως δεν αντιληφθήκαμε– που κάνει σε αφηγηματικά ορόσημα της μεγάλης και της μικρής οθόνης, διατηρεί την (εντυπωσιακή) αισθητική αυτονομία του, τη φρεσκάδα και την αυθεντικότητά του. Για να παίξουμε λίγο και με τον τίτλο της ταινίας, δεν πρόκειται για κλώνο αλλά για πρωτότυπη δημιουργία που συνδυάζει με μαεστρία την κωμωδία, το μυστήριο, την φαντασία και την πολιτική σάτιρα. Το σάουντρακ επίσης είναι εξαιρετικό.
Το πιο μεγάλο ατού της ταινίας όμως είναι μάλλον το πρωταγωνιστικό τρίο: Ο Τζον Μπογιέγκα, η Τεφιόνα Πάρις και ο ξεκαρδιστικός Τζέιμι Φοξ στους ρόλους ενός μελαγχολικού ντίλερ ναρκωτικών, μιας σεξεργάτριας που όλο πάει να φύγει και όλο επιστρέφει και ενός κωμικά ματαιόδοξου νταβατζή, στους οποίους πέφτει ο κλήρος να αποκαλύψουν ένα φοβερό μυστικό, μια τρελή συνωμοσία, ένα τρομακτικό κοινωνικό πείραμα.
Όταν ο πρώτος δολοφονείται αλλά την επόμενη μέρα ξυπνά σα να μην έχει συμβεί τίποτα ξεκινά η ιστορία. Στα έγκατα της υποβαθμισμένης τους συνοικίας υπάρχουν εργαστήρια κλωνοποίησης και κοινωνικού ελέγχου που χρησιμοποιούν τους κατοίκους του γκέτο ως πειραματόζωα. Στον ρόλο του κακού –ο οποίος όμως δεν είναι παρά εκτελεστικό όργανο μιας μηχανής καταστολής που ξεκινά από «πολύ ψηλά» και φτάνει μέχρι «πολύ βαθιά»– ο Κίφερ Σάδερλαντ.
«Καλύτερα αφομοίωση παρά εξολόθρευση»: Αυτή η ατάκα παραίτησης που αρθρώνει κάποια στιγμή ένας χαρακτήρας στην ταινία θα μπορούσε να είναι το δυστοπικό μήνυμα μιας πραγματικά "cool" ταινίας που ψυχαγωγεί και συγχρόνως λέει και πέντε καίρια πράγματα. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
They Cloned Tyrone | Official Trailer | Netflix
