ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ό,τι θέλει για τους Ολυμπιακούς Αγώνες –και για το νόημα του «ολυμπιακού ιδεώδους» σε εποχές βαθιάς κρίσης και σύγχυσης σαν την δική μας–, δεν μπορεί να αρνηθεί όμως ότι έχουν ήδη προσφέρει εξαιρετικές αφορμές (ακόμα και εξωαγωνιστικές) για μπόλικη και έντονη δημόσια συζήτηση, αντιπαράθεση και τερατώδεις γενικεύσεις.
Η περίπτωση της Αλγερινής πυγμάχου με την αμφιλεγόμενη έμφυλη / γενετική υπόσταση έχει προκαλέσει ήδη κύμα σχολιασμού και ορυμαγδό απόψεων από ειδικούς (εντός και εκτός εισαγωγικών) και μη, αν και συχνά οι πρώτοι είναι εκείνοι που εμφανίζουν τις πιο παρωχημένες, εξωφρενικές και σκοταδιστικές θέσεις.
Ξαφνικά, οι πάντες σχεδόν φάνηκαν να έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι κατέχουν τα πάντα για το βιολογικό και το κοινωνικό φύλο, για τα ζητήματα ταυτότητας και αυτοπροσδιορισμού, και για όλες τις ποικιλόμορφες πτυχές του –υπό διαρκή διαμόρφωση– έμφυλου φάσματος.
Η περίπτωση της Αλγερινής πυγμάχου με την αμφιλεγόμενη έμφυλη / γενετική υπόσταση έχει προκαλέσει ήδη κύμα σχολιασμού και ορυμαγδό απόψεων από ειδικούς (εντός και εκτός εισαγωγικών) και μη, αν και συχνά οι πρώτοι είναι εκείνοι που εμφανίζουν τις πιο παρωχημένες, εξωφρενικές και σκοταδιστικές θέσεις.
Και πρώτοι από όλους, συνεπείς με τη μανία καταδιώξεως (τρανσοφοβικής εν προκειμένω) που τους κρατά διαρκώς στην τσίτα, οι διάφοροι αντι-woke σταυροφόροι και αυτόκλητοι υπερασπιστές των παραδοσιακών ηθών και εθίμων, οι οποίοι είδαν στη συγκεκριμένη περίπτωση να υφαίνεται άλλη μια woke συνωμοσία οικουμενικών διαστάσεων. Αν έχει διαβρωθεί ακόμα και η Αλγερία από τον παρδαλό ιό του «γουοκισμού», φαντάσου τι γίνεται...
Τα ερωτήματα υπήρξαν καταιγιστικά: Γεννήθηκε κορίτσι ή αγόρι; Τι είδους χρωμοσώματα και πόση τεστοστερόνη κουβαλάει μέσα της; Έχει κάνει φυλομετάβαση; Πάσχει από γονιδιακές διαταραχές φύλου; Είναι τρανς; Είναι ίντερσεξ; Είναι «τεχνικά» άνδρας; Και σε κάθε περίπτωση, η ιδιαίτερη «φυσιολογία» της συνιστά ή όχι αθέμιτο ανταγωνισμό που της δίνει ένα ισχυρό και άδικο πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων της;
Και οι απαντήσεις γεννούσαν ακόμα περισσότερα και πιο σύνθετα ερωτήματα, με μόνη βεβαιότητα το πόσο περίπλοκο είναι το ζήτημα του ακριβούς προσδιορισμού των φύλων –που έχει μια μακρά και κωμικοτραγική ιστορία στον αθλητισμό, όταν για δεκαετίες πολλές αθλήτριες έπρεπε να κουβαλάνε διαρκώς επικυρωμένα «πιστοποιητικά θηλυκότητας»– σε τόσο ειδικές περιπτώσεις, και πόσο ρευστά (και μυστικοπαθή) είναι τα κριτήρια τόσο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πυγμαχίας όσο και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Και είναι σίγουρο ότι η σύγχυση αλλά και οι άναρθρες κραυγές από τους θεματοφύλακες της «κανονικότητας» θα ενταθούν τις επόμενες μέρες με τους προσεχείς αγώνες της Ιμάν Κελίφ, που βρίσκεται ήδη στο μάτι του κυκλώνα, αλλά και μια άλλης πυγμάχου, της Λιν Γιου-τινγκ από την Ταϊβάν, που αποτελεί μια αντίστοιχη περίπτωση. Αν μη τι άλλο, αυτή η Ολυμπιάδα, με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο, δεν μας αφήνει ποτέ να πλήξουμε «πολιτισμικά».
