ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ πολλών διαδικτυακών (αλλά και κανονικών) φίλων, θα πρέπει εσπευσμένα να ναυπηγηθούν καμιά εκατοστή (τουλάχιστον) «Ματαρόα» για να εξυπηρετηθούν όσες και όσοι δήλωναν χθες το βράδυ την απόφασή τους να αυτοεξοριστούν μια για πάντα από τη χώρα.
Όχι άλλη «αιμορραγία εγκεφάλων», ρε παιδιά. Στο τέλος θα μείνουμε μόνο οι μέτριας νοημοσύνης σ’ αυτόν τον ηλιόλουστο και καταραμένο τόπο.
Αντίστοιχη «απειλή» είχαν εκφράσει και πολλοί πολιτικοί τους αντίπαλοι, όταν επικράτησε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Να φύγουν και να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους. Εδώ είναι ακόμα, και με το αζημίωτο.
Κουβά πήγαν και διάφοροι καρδινάλιοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ψιθυριστές των echo chambers που πιστεύουν ότι διαμορφώνουν συνειδήσεις, ελέγχουν το ποίμνιό και μπορούν με μια τους ανάρτηση να κινητοποιήσουν μικρούς στρατούς.
Όπως θα ήταν αναμενόμενο, μετά από ένα τέτοιο συντριπτικό αποτέλεσμα, η εσχατολογία πήγε σύννεφο. Το τέλος της κουλτούρας της κρίσης, το τέλος της τοξικότητας (το νέο ημιεπίσημο σλόγκαν της κυβέρνησης, μετά την «επιστροφή στην κανονικότητα») και για πολλοστή φορά, το κλασικό πλέον τέλος της μεταπολίτευσης, αφήγημα που ενισχύθηκε από την «ακραία» υποτίθεται χθεσινή αποχή, που μόνο ακραία δεν ήταν για τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Ακραίο είναι το 93,6 % προσέλευσης στην Τουρκία, που λόγω αυτού του μαζικού ποσοστού συμμετοχής κάποιοι μας την παρουσίασαν ως δημοκρατικό υπόδειγμα.
Δεν φταίνε όσοι ψήφισαν ούτε όσοι δεν ψήφισαν για την συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ.
Κι αν ακόμα όμως συνέβη χθες το τέλος της μεταπολίτευσης, κανείς δεν το είπε στον Νίκο Ανδρουλάκη, που σε μια πανηγυρική εμφάνιση υπό τους ήχους του «Καλημέρα Ήλιε», επιχείρησε διπλό ντιρέκτ χτύπημα κατά του πρωθυπουργού και, πιο ανελέητα, μυρίζοντας αίμα, κατά του (πεσμένου) αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Μόνη παραφωνία στο '80s revival η Κρήτη, αδιανόητα μπλε απ’ άκρη σ' άκρη.
Λίγο πιο πριν, ο κ. Μητσοτάκης, κατά τον οσκαρικό χαιρετισμό του, δήλωνε ότι το αποτέλεσμα αποδεικνύει ότι η ΝΔ είναι «το μεγαλύτερο κεντροδεξιό κόμμα στην Ευρώπη». Την ίδια ώρα περίπου, άκουσα τον κ. Σκέρτσο να λέει σ’ ένα πάνελ ότι το αποτέλεσμα συνιστά «αλλαγή πολιτικού υποδείγματος» και τρόμαξα πραγματικά.
Μαζί με τους δημοσκόπους αλλά και όλους τους δημοσιολογούντες –ειδικούς και μη– κουβά πήγαν και διάφοροι καρδινάλιοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ψιθυριστές των echo chambers που πιστεύουν ότι διαμορφώνουν συνειδήσεις, ελέγχουν το ποίμνίο και μπορούν με μια τους ανάρτηση να κινητοποιήσουν μικρούς στρατούς.
Σε προηγούμενες αναμετρήσεις είχε υπερεκτιμηθεί ο ρόλος και η επίδραση των social media, χθες αυτή η φούσκα έσκασε (ή ξεφούσκωσε εν πάση περιπτώσει), όπως και διάφορες άλλες.
Κακά τα ψέματα. Εκτός των άλλων, το χθεσινό αποτέλεσμα και το μονοπολικό, βαθύ μπλε σκηνικό που διαμορφώνεται δείχνει πόσο μικρή επίδραση έχει στην πραγματικότητα μια σύγχρονη δικαιωματική κουλτούρα, παρά τις κραυγές όσων ωρύονται κατά της πολιτικής ορθότητας και της «woke» δικτατορίας που τόσο βάναυσα τους καταπιέζει δήθεν, σε μια χώρα που πλέον η σκληρή συντήρηση δεν κρατά ούτε καν τα προσχήματα. Δεν νομίζω ότι είναι δύο Ελλάδες, όπως σχολίασαν κάποιοι ερμηνεύοντας το χθεσινό αποτέλεσμα. Μία και μισή είναι, όπως ήταν πάντα.
