Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Ο ΙΝΟ είναι ο πρώτος Έλληνας καλλιτέχνης που μπήκε στο Μουσείο Street Art του Βερολίνου

Ο πιο διάσημος Έλληνας street artist μιλά μετρημένα για όσα έχει ζήσει, βάφοντας σε τοίχους όλου του κόσμου

Τα έργα του ΙΝΟ είναι από τα πιο γνωστά της Αθήνας, έχοντας μια χαρακτηριστική ασπρόμαυρη χρωματική παλέτα με πινελιές από γαλάζιο. Είναι επίσης από τα πιο πολυφωτογραφημένα και γνωστά έργα στους τοίχους της πόλης, έχουν γίνει εξώφυλλα, έχουν ταξιδέψει σε κάθε χώρα του κόσμου μέσα από το Instagram κι έχουν αφήσει το στίγμα τους στην αστική κουλτούρα της τελευταίας δεκαετίας.

 

Ο πιο δημοφιλής από τους Έλληνες street artists δεν θέλει να δείχνει το πρόσωπό του ούτε να δίνει συνεντεύξεις, προτιμάει να μη μιλάει o ίδιος, μονάχα τα έργα του. Ωστόσο, η επιλογή ενός πίνακά του από το Mουσείο Street Art του Βερολίνου (το μόνο μέχρι στιγμής από Έλληνα καλλιτέχνη) ήταν η αφορμή για να κάνουμε μια κουβέντα για τη μέχρι τώρα πορεία του και να μιλήσει για όσα έχει καταφέρει. Και είναι πάρα πολλά.

 

Τα τελευταία χρόνια η φήμη του έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο με συμμετοχές σε εκθέσεις και πρότζεκτ σε Λονδίνο, Παρίσι, Ίμπιζα, Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Ντόχα, Σικάγο, Σαν Φρανσίσκο, Άμπου Ντάμπι, Άμστερνταμ, Βερολίνο, Βοστώνη, Στοκχόλμη, Ισλανδία, Βραζιλία, Δανία, Νορβηγία, Κύπρο και Λευκορωσία. Έχει φτιάξει έργα για το «National Geographic», στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση (το τεράστιο πρόσωπο στην πρόσοψη), για τη Nike, την Coca-Cola, τον DJ Avicii, το Saatchi Creative Agency, την FCB New York, το Story Nightclub στo Miami Beach και άλλους πολλούς.

 

Επίσης, δουλειές του έχουν δημοσιευτεί, μεταξύ άλλων, σε «Guardian», Reuters, «New York Times», «Juxtapoz Magazine», NBC News, CBC Arts. Καθόλου άσχημα για έναν απόφοιτο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας που ξεκίνησε βάφοντας παράνομα. Σήμερα εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας, φτιάχνοντας τοιχογραφίες και πίνακες, και η δουλειά του είναι περιζήτητη παντού. Δεν του πολυαρέσει η λέξη «καλλιτέχνης» αλλά τη χρησιμοποιεί δίπλα στο όνομά του γιατί είναι ένας άμεσος τρόπος να προσδιορίσει αυτό που κάνει.

 

Μέχρι στιγμής, έχει πάρει μέρος μόνο σε ομαδικές εκθέσεις, ποτέ δεν έχει κάνει ατομική. Θεωρεί ότι για να κάνεις μια ατομική έκθεση πρέπει να έχεις κάτι να πεις, να δουλέψεις, να έχεις καλέσει τον κόσμο να δει κάτι, όχι απλώς μερικά έργα σου, να το παίξεις καλλιτέχνης, να πουλήσεις και αυτό ήταν. 


Ξεκίνησε να γράφει στους τοίχους από μικρός κι έτσι ανακάλυψε ότι έχει ταλέντο στο σχέδιο. Το πρώτο του έργο στον δρόμο ήταν ένα γκράφιτι κατά τη διάρκεια μιας κοπάνας στο γυμνάσιο. Έχοντας «ψεκάσει» στο παρελθόν αμέτρητους τοίχους με γράμματα, άρχισε να πειραματίζεται με νέα υλικά, στυλ, τεχνικές και έννοιες στα έργα του. «Αν κάνεις μονίμως το ίδιο πράγμα, ίσως δεν εξελίσσεσαι όσο θα μπορούσες» λέει. Αυτή την περίοδο δημιουργεί έργα που περιγράφουν κοινωνικο-πολιτικά φαινόμενα και στιγματίζουν την κατάχρηση της τεχνολογίας και της δύναμης.

 

Μουσείο Βερολίνου, Urban Nation
Μουσείο Βερολίνου, Urban Nation

 

Ο ΙΝΟ υποστηρίζει ότι η κλίμακα δεν καθορίζει την ποιότητα, αν όμως καταφέρει να συνδυάσει κάποιος και τα δύο αυτά στοιχεία τότε το αποτέλεσμα είναι ακόμα πιο δυνατό. Ασχολείται αρκετά με τα μεγάλων διαστάσων murals γιατί δίνουν νέες δυνατότητες σύνθεσης μέσα στο αστικό τοπίο. «Δεν έχει σημασία τόσο η ποσότητα όσο η ποιότητα» τονίζει. «Βέβαια, το γεγονός ότι έχω δημιουργήσει έργα σε περισσότερα από 40 κτίρια σε 17 χώρες και διαφορετικές κάθε φορά συνθήκες είναι κάτι που μου έχει προσφέρει, αναμφισβήτητα, αρκετή εμπειρία».

 

Σε πολλά από τα έργα του έχει αντιμετωπίσει διάφορες δυσκολίες. Οι καιρικές συνθήκες, ο δημόσιος χώρος όπου μπορεί να συμβεί οτιδήποτε, οι άνθρωποι που δεν είναι όσο επαγγελματίες θα έπρεπε, είναι μερικά από τα πιο συνηθισμένα. Και όλα αυτά σε μια ξένη χώρα, στην άλλη άκρη του κόσμου. Οι καλλιτέχνες των δρόμων δεν είναι από αυτούς που ζωγραφίζουν στο στούντιο, πίνουν τον καφέ τους και ακούνε μουσική χαλαρά, με ασφάλεια.


Τον ρωτάω αν έχει προκαλέσει ποτέ αντιδράσεις με κάποιο έργο του. Εξηγεί ότι εφόσον υπάρχουν εικόνες που περιγράφουν καταστάσεις εκτεθειμένες σε δημόσιο χώρο, το πιο λογικό είναι να υπάρχουν αντιδράσεις. Ο ίδιος δεν έχει την ανάγκη να νιώσει κοινωνικά αποδεκτός ζωγραφίζοντας και καλύπτοντας τα προβλήματα που υπάρχουν με όμορφες, ανούσιες εικόνες, υπάρχουν άλλοι που μπορούν να το κάνουν αυτό. Ούτε τον απασχολεί αν θα αρέσει σε όλους. «Αν η τέχνη μου άρεσε σε όλους, θα ήταν σαν το νερό, άγευστη» λέει.

 

Από τότε που ξεκίνησε να ζωγραφίζει τοίχους ο ΙΝΟ έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα. Τότε οι γκραφιτάδες ήταν μέλη μιας υποκουλτούρας, τώρα είναι mainstream.
Από τότε που ξεκίνησε να ζωγραφίζει τοίχους ο ΙΝΟ έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα. Τότε οι γκραφιτάδες ήταν μέλη μιας υποκουλτούρας, τώρα είναι mainstream.

 

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη υπήρξε πέρσι τον Νοέμβριο στη Φλόριντα, όπου συμμετείχε σε ένα πρότζεκτ με τοιχογραφίες, στο πλαίσιο του οποίου του παραχωρήθηκε ένας τοίχος τράπεζας. Οι διοργανωτές του πρότζεκτ έδειξαν στους ανθρώπους της τράπεζας ένα προηγούμενο έργο του, το οποίο απεικόνιζε έναν άνθρωπο να κρατάει ένα κιάλι παρακολούθησης και αντί για κεφάλι να έχει μια κάμερα CCTV. Τους είπαν, λοιπόν, ότι θα έκανε κάτι παρόμοιο με κάμερα παρακολούθησης και οι άνθρωποι στην τράπεζα χάρηκαν και είπαν OK.

 

Ο ΙΝΟ, έχοντας δει ότι στον τοίχο που του παραχωρήθηκε υπήρχαν δύο τέτοιες κάμερες, έφτιαξε ανάμεσά τους μια τεράστια κάμερα παρακολούθησης και ονόμασε το έργο «Capital Control». Μάλιστα, επειδή είχαν προηγηθεί καθυστερήσεις και έπρεπε να φύγει, είχε στη διάθεσή του μόνο μια μέρα, και επειδή ήθελε να το κάνει αυτό το έργο, γκάζωσε, σε 18 συνεχόμενες ώρες το είχε ολοκληρώσει και έφυγε σερί για να προλάβει την πτήση του.

 

Οι τραπεζίτες την άλλη μέρα αντίκρισαν έκπληκτοι την τεράστια ασπρόμαυρη κάμερα με το χαρακτηριστικό γαλάζιο του ΙΝΟ να στάζει από το μάτι. Θεώρησαν, λοιπόν, ότι το έργο, παρόλο που περιγράφει μια πραγματικότητα, τρομάζει τους πελάτες της τράπεζας και πρέπει να σβηστεί. Σε μια εβδομάδα αυτό έγινε. Με μια δημοσίευσή του στη σελίδα του στο Facebook τους ευχαρίστησε ειρωνικά και ακολούθησε ένας χαμός στα ΜΜΕ.

 

Το γεγονός βγήκε στις ειδήσεις της Φλόριντα, επειδή πολλοί θεωρούσαν το έργο ένα από τα κοσμήματα του Jacksonville, το οποίο δεν είχε κάτι παρόμοιο, και έγιναν έξαλλοι που σβήστηκε. Οι διοργανωτές του πρότζεκτ δεν είχαν δεχτεί ξανά επίθεση από τον Τύπο και προσπάθησαν να ρίξουν το φταίξιμο στον ΙΝΟ. Είπαν ότι το σχέδιο ήταν διαφορετικό από αυτό που είχε συμφωνηθεί. Όμως, έμπειρος ων, ο ΙΝΟ είχε όλες τις συζητήσεις γραπτές σε e-mails, με ώρες και ημερομηνίες, και αργότερα τους «ξεμπρόστιασε».

 

Capital Control, Φλόριντα
Capital Control, Φλόριντα


Από τότε που ξεκίνησε να ζωγραφίζει τοίχους ο ΙΝΟ έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα. Τότε οι γκραφιτάδες ήταν μέλη μιας υποκουλτούρας, τώρα είναι mainstream. Μας λέει ότι τότε έπαιρνες το τρένο για μια βόλτα και περπατούσες στις γειτονιές για να δεις τα νέα έργα, δεν άνοιγες το κινητό. Έβγαινε ένα περιοδικό κάθε τέσσερις μήνες, το περίμενες πώς και πώς. Τα πράγματα είχαν άλλη αξία.

 

«Το Ίντερνετ έχει βοηθήσει, αλλά έχει κάνει και ζημιά. Με τόση πληροφορία στις μέρες μας είναι πολύ ευκολότερο να εξελιχθεί κάποιος, αλλά καίγεται το μυαλό σου αν δεν τη διαχειριστείς με μέτρο. Ο τοίχος του Facebook αποφασίζει τι θα δεις. Τα likes έχουν καταντήσει να χειρίζονται την κοινή γνώμη σαν αξιολόγηση έργου, άσε που μερικοί τα αγοράζουν. Δημιουργούν ψευδαισθήσεις. Μακάρι να μην υπήρχαν, να έβλεπες μόνο εικόνες, ούτε καν σχόλια».

 

Η αντιμετώπιση της δημόσιας τέχνης εξαρτάται από τη γειτονιά, τις συνθήκες και τον άνθρωπο, όχι τόσο από τη χώρα. Σε μια φαβέλα της Βραζιλίας, όταν ζωγραφίζει κάποιος έναν τοίχο τους, το βλέπουν ως δώρο, τον κερνάνε ό,τι μπορούν, ενώ σε μια κυριλέ ευρωπαϊκή γειτονιά καλούν την αστυνομία για να διαπιστώσουν αν όντως έχεις άδεια. Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη ποικιλία. Από τους καλλιτέχνες του είδους οι αντιδράσεις είναι κυρίως θετικές, υπάρχουν βέβαια και τα κακοπροαίρετα σχόλια, τα οποία είναι συνήθως τα πιο διασκεδαστικά.


Τα έργα του ΙΝΟ δεν έχουν πάντα κάποιο συγκεκριμένο νόημα και αρκετά είναι πειραματικά. Πιστεύει ότι δεν χρειάζεται να λες πολλά και να στέλνεις όλη την ώρα μηνύματα, γιατί στο τέλος θα καταντήσεις φλύαρος.

 

Βοστώνη, ΗΠΑ
Βοστώνη, ΗΠΑ


Σχετικά με το Μουσείο Street Art στο Βερολίνο, μας λέει ότι πολλοί έχουν προσπαθήσει να φτιάξουν τέτοια μουσεία, αυτό ήταν η πιο σοβαρή απόπειρα που έχει δει. Έλαβε ένα μήνυμα, μελέτησε, έφτιαξε ένα έργο και μπήκε στο μουσείο. Φυσικά, είναι καλό για κάποιον να εκπροσωπεί την Ελλάδα στην παγκόσμια σκηνή της δημόσιας τέχνης.


Μέχρι στιγμής, έχει πάρει μέρος μόνο σε ομαδικές εκθέσεις, ποτέ δεν έχει κάνει ατομική. Θεωρεί ότι για να κάνεις μια ατομική έκθεση πρέπει να έχεις κάτι να πεις, να δουλέψεις, να έχεις καλέσει τον κόσμο να δει κάτι, όχι απλώς μερικά έργα σου, να το παίξεις καλλιτέχνης, να πουλήσεις και αυτό ήταν.


Ο ΙΝΟ είχε προτάσεις να κάνει έκθεση στο εξωτερικό, αλλά θα ήθελε η πρώτη του να είναι στην Αθήνα. Ωστόσο δεν έχει βρει ακόμα τον χρόνο για κάτι τέτοιο. Θεωρεί τα ταξίδια ωραία και χρήσιμα, αλλά η καλύτερη τους στιγμή είναι πάντα όταν επιστρέφει στην Ελλάδα.


Ποιο είναι το καλύτερο σχόλιο που έχεις ακούσει για έργο σου;

«Τι σχέδιο είναι αυτό, ρε πιτσιρίκο, δεν έφτιαχνες καμιά γυμνή να γουστάρουμε;».

 

Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, Θεσσαλονίκη
Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, Θεσσαλονίκη

 

Ignorance is Bliss, Λευκωσία, Κύπρος
Ignorance is Bliss, Λευκωσία, Κύπρος

 

Ξενοδοχείο στο Άμπου Ντάμπι
Ξενοδοχείο στο Άμπου Ντάμπι

 

Ίμπιζα, 2017
Ίμπιζα, 2017

 

Upnorth, Νορβηγία, 2017
Upnorth, Νορβηγία, 2017

 

Instability, Κίεβο, Ουκρανία
Instability, Κίεβο, Ουκρανία

 

Katara Cultural Village, Ντόχα, Κατάρ
Katara Cultural Village, Ντόχα, Κατάρ

 

Λευκωσία, Κύπρος
Λευκωσία, Κύπρος

 

Officially Nobody, Ρέυκιαβικ, Ισλανδία
Officially Nobody, Ρέυκιαβικ, Ισλανδία

 

Piraeus Port Studio
Piraeus Port Studio

 

Somebody is watching you, Αθήνα
Somebody is watching you, Αθήνα

 

The Entrepreneur, Κίεβο, Ουκρανία
The Entrepreneur, Κίεβο, Ουκρανία

 

 

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αυτή είναι η νέα εντυπωσιακή τοιχογραφία της πόλης που αγαπάμε
Το έργο του SimpleG στον σταθμό Λαρίσης ομορφαίνει και προβληματίζει την περιοχή και τους περαστικούς
Πατήστε τα σημεία του χάρτη και δείτε πώς το κέντρο της Αθήνας μεταμορφώνεται σε μια τεράστια υπαίθρια γκαλερί
28 από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης του δρόμου από τα Εξάρχεια μέχρι τον Κεραμεικό, με οδηγό τον Cacao Rocks.
O Στέλιος Φαϊτάκης δεν χορταίνει να κοιτάζει τις αγιογραφίες αλλά δεν νιώθει χριστιανός
Το «τρομερό» παιδί των '90s που έγινε γνωστός από τα εξαιρετικά του γκράφιτι και συγκαταλέγεται πλέον στους πιο δημιουργικούς Έλληνες ζωγράφους, σε μία συζήτηση στο ατελιέ του περί ανέμων και υδάτων
Ο αιρετικός Dran αποκαλείται «ο Γάλλος Banksy» και δημιουργεί σχέδια που σε βάζουν σε σκέψεις
Ο street artist από την Τουλούζη δημιουργεί πίνακες, σχέδια και γκράφιτι κατά μήκος όλης της Γαλλίας
Το νέο έργο του Banksy στην Παλαιστίνη έρχεται να θυμίσει πως οι γιορτές δεν είναι χαρούμενες για όλους
Βρίσκεται στο τείχος της Δυτικής Όχθης στη Βηθλεέμ και αποτελείται από δύο κομμάτια
Το πρώην εργοστάσιο φυτοφαρμάκων της Θεσσαλονίκης έγινε στέκι γκραφιτάδων
Στο ετοιμόρροπο και μέχρι πρότινος γεμάτο τοξικά απόβλητα εργοστάσιο, οι γκραφιτάδες της πόλης ξεδίνουν δημιουργικά μακριά από το κακό μάτι.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το ινστιτούτο Γκαίτε γιορτάζει τα 100 χρόνια Bauhaus
Με αφορμή τα 100ά γενέθλια του Bauhaus, της σχολής που ίδρυσε ο αρχιτέκτονας Βάλτερ Γκρόπιους το 1919 και αποτέλεσε το πιο διάσημο κίνημα του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική και το ντιζάιν, το Ινστιτούτο Γκαίτε συνεχίζει το αφιέρωμα που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018
Ο Δρομέας του Βαρώτσου συγχωνεύεται με τον Μεγαλέξανδρο των Σκοπίων
Μετά την εικονοκλαστική τους παρέμβαση στη «διαμάχη» Ζορμπά – Βαρώτσου, οπότε πρότειναν τη… συγχώνευση του «Δρομέα» με τον «Μεγαλέξανδρο» των Σκοπίων, οι Most Mechanics Αre Crooks μάς προσκαλούν σε έναν παράδοξο όσο και η μεταψηφιακή μας συνθήκη «χορό» στο Ινστιτούτο Γκαίτε.
Βόλτα σε γκαλερί και μουσεία του Κολωνακίου που παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες εκθέσεις
Ο πυρήνας της εικαστικής κίνησης της Αθήνας βρίσκεται στο Κολωνάκι
Η Ηώ Αγγελή μάς δείχνει τα εκπληκτικά της έργα λίγο πριν τα εκθέσει
«Ο τίτλος της νέας μου αυτής έκθεσης είναι "Is it a trap?". Είναι σαν να αναρωτιέμαι: "Θα μπορούσαν να είναι παγίδα αυτά τα τοπία;". Είναι ένα χάσμα;»
«Ήρθα για να μείνω!»: Νεαροί καλλιτέχνες που επισκέφθηκαν την Αθήνα και δεν την εγκατέλειψαν ποτέ
Μια συλλογική έκθεση με ζωγραφική, εγκαταστάσεις και street art ξεκινά στην γκαλερί ALIBI του Ψυρρή
 24 διεθνείς καλλιτέχνες σε μια «Ανατομία Πολιτικής Μελαγχολίας»
Μια έκθεση στο Ωδείο Αθηνών εξετάζει τη διαρκώς αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών στην πολιτική και τους σύγχρονους πολιτικούς
Δήμος Σκουλάκης: Ο Μεγάλος Αντιφατικός
Μια αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον σημαντικό εικαστικό της γενιάς του ’70 συγκεντρώνει στο Μουσείο Μπενάκη χαρακτηριστικά έργα από 50 χρόνια δημιουργίας
Re-thinking Εnvironment: Μια ομαδική έκθεση με θέμα το περιβάλλον στη ΔΛ Gallery
Η αλλαγή του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος εμπνέει Έλληνες και ξένους φωτογράφους και video artists
5 υπέροχες εκθέσεις στην Αθήνα, τώρα που θα 'χεις λίγο ελεύθερο χρόνο
Αρχαιότητες, Κινέζοι Αυτοκράτορες, ζωγραφική και σύγχρονη τέχνη είναι οι σημαντικότερες προτάσεις των μουσείων της Αθήνας για την περίοδο των γιορτών
Ένα σφαγείο από λάτεξ στην Μπιενάλε της Αθήνας
Η Saeborg, η Γιαπωνέζα καλλιτέχνις με το πιο εντυπωσιακό έργο της φετινής Μπιενάλε, μιλάει για τη μελοδραματική περφόρμανς της και την ιδέα πίσω από τα λάτεξ γουρουνάκια
Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Αθήνα: η street art τριών πόλεων σε μια αθηναϊκή έκθεση
Η Αμερικανίδα επιμελήτρια Melissa McCaig-Welles επιχειρεί στην γκαλερί Alibi ένα πρωτότυπο πάντρεμα με έργα σημαντικών street artists
Μπιενάλε, Μόραλης και πολλές ακόμα εκθέσεις εικαστικών που θα δούμε στην Αθήνα τους επόμενους μήνες
Δεν ξέρεις τι να επιλέξεις. Κι ακόμα χειρότερα: θέλεις να τα δεις όλα. Γι' αυτό και καταστρώθηκε το ακόλουθο πλάνο επιλογών με κριτήριο τι εξάπτει την περιέργεια
Γιάννης Μόραλης – το πορτρέτο ενός μεγάλου ζωγράφου
Σκιαγράφηση μίας από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες του ελληνικού 20ού αιώνα μέσα από αφηγήσεις ανθρώπων που τον γνώρισαν προσωπικά και μελέτησαν το έργο του, με αφορμή την έκθεση που εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη
Το καλοκαίρι στην ελληνική ζωγραφική
Υπήρξε το ελληνικό καλοκαίρι πηγή έμπνευσης για τους Έλληνες ζωγράφους; Ποιοι πίνακες είναι οι πιο αντιπροσωπευτικοί; Η Μαριλένα Κασιμάτη, επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης, εξηγεί.
Μy sons, too young then: ο HOPE στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου
Η νέα έκθεση του ταλαντούχου καλλιτέχνη στο νησί της Άνδρου αναδεικνύει την αγάπη του για τις τρισδιάστατες συνθέσεις και περιέχει επιτοίχια κολάζ, τρισδιάστατες συνθέσεις και κεραμικές κατασκευές
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar alfazs 6.12.2017 | 15:19
Απιστευτη δουλεια. Δεν τον ήξερα. Ευχαριστώ για το άρθρο.
(πολύ κακός φωτισμός στην έκθεση στο Κατάρ - μα καλά κανείς δεν το είδε;).
avatar Βεβαιως 6.12.2017 | 21:12
Πολυ μ αρεσε η δουλεια του ΙΝΟ, ιδιαιτερα οτι αποφευγει υπερβολες και φανφαρες. Το μετρο, η πραγματικη σχεση με το θεμα και η καλιτεχνικη συνεση δινουν στο ταλεντο το δικαιωμα να δημιουργει.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή